Αθηναίοι χωρίς πόζα

Στέκεσαι στις φωτογραφίες του Κώστα Ορδόλη. Είναι σαν να θέλουν να σου διηγηθούν μια ολόκληρη ιστορία. Εχουν πλοκή, υπόθεση και κίνηση. Ξέρεις ότι κάτι προηγήθηκε και θα ήθελες πολύ να μαντέψεις τι ακολούθησε μετά το στιγμιαίο κλικ, πώς συνεχίστηκε η ιστορία. Μια από τις πολλές ιστορίες σε μια άκρη της πόλης.

Ζωντανά κομμάτια της πόλης μας, κατά τη διάρκεια της τελευταίας 15ετίας, είναι το φωτογραφικό λεύκωμα «Αθηναίοι» του Κώστα Ορδόλη, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Καστανιώτη». Μαυρόασπρες μόνο φωτογραφίες, 83 τον αριθμό, τραβηγμένες στους δρόμους και στις συνοικίες της Αθήνας και στις περιοχές γύρω απ’ αυτήν. Με έναν ιδιαίτερο προσωπικό τρόπο, ο φωτογράφος σκιαγραφεί το πορτρέτο της Αθήνας μέσα από τους ανθρώπους που αυτός συναντά στις ατελείωτες διαδρομές του. Το μάζεμα των πάγκων στο παζάρι στο Μοναστηράκι, το προσκύνημα του Τίμιου Ξύλου στη Μητρόπολη, η συγκέντρωση της Νέας Δημοκρατίας στο Σύνταγμα, τα κοσμικά εγκαίνια μιας μπουτίκ στο Κολωνάκι, το γαμήλιο δείπνο στο «Holiday Inn», η επίδειξη μόδας στο Πεδίον του Αρεως χρησιμεύουν σαν σταθμοί, φωτογραφικά κεντρίσματα μιας πορείας που για τον Κώστα Ορδόλη είναι μια πορεία αναζήτησης της σχέσης του ανθρώπου ως αντικείμενο προς φωτογράφηση, με τη φωτογραφική διαδικασία που ο ίδιος έχει επιλέξει.

«Οι «Αθηναίοι» του βιβλίου αυτού δεν έχουν προκύψει με βάση κάποιον σκοπό και σχέδιο, εξηγείται στο σημείωμά του ο φωτογράφος, δεν επεδίωξαν με κανένα τρόπο να καταγράψουν… Αυτοί οι Αθηναίοι αποτελούν απλώς σπαράγματα της ζωής μου. Τους συνάντησα πολλές φορές διασχίζοντας την Αθήνα, κάθησα μαζί τους, έφαγα, ήπια, μοιράστηκα τους χώρους τους, ακολουθήσαμε για καιρό πολύ τις ίδιες διαδρομές. Φωτογραφίζω αυτό που ζω, αυτό που αισθάνομαι, και επιθυμώ να φωτογραφίζω συνεχώς… Για μένα η φωτογραφία είναι μία ανάγκη…».

Το λεύκωμα προλογίζει με ένα ωραίο κείμενό του ο συγγραφέας Μένης Κουμανταρέας και με τίτλο «Ενας Αθηναίος».

Ο Καλαματιανός Ορδόλης, με οικονομικές κατά βάση σπουδές, εργάζεται σήμερα στη διεύθυνση επικοινωνίας της ΔΕΗ. Μόνιμα συνεργάζεται όμως και με τα θέατρα «Νέα Σκηνή», «Αμφι-Θέατρο», «Θέατρο Εξαρχείων» κ.ά. Από το 1990 έχει δουλέψει ως ελεύθερος φωτογράφος σε πολλά περιοδικά κι έχει συνεργαστεί με το Μέγαρο Μουσικής, κάνοντας πορτρέτα μουσικών και μουσικών συνόλων.

(Το δίγλωσσο -και αγγλικά- λεύκωμα των 150 σελίδων, μεγάλου μεγέθους, κοστίζει 12.000 δρχ.).

Επόμενο άρθροΧριστούγεννα στον κόσμο με 1.500 νεκρούς
Avatar
Κατά γενική ομολογία θεωρούμε ξεγραμμένος ή πιο σωστά αποτυχημένος. Αφού σας συστήθηκα, πάμε παρακάτω. Για εμένα δεν υπάρχουν διλήμματα, γιατί ξέρω τι θέλω και τι αναζητώ στη ζωή μου. Από μικρός έπαψα να συμβιβάζομαι και άρχισα να αγωνίζομαι. Το Μοναδικό μου εργαλείο είναι το γράψιμο και η ουδέτερη σκέψη μου.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας