Απόφαση κόλαφος για τη ρύπανση στον Ασωπό

Σε οκτώ αποφάσεις του το ΣτΕ περιγράφει με τα μελανότερα χρώματα τη μακρόχρονη μόλυνση της περιοχής της Βοιωτίας από την ανεξέλεγκτη λειτουργία πολλών βιομηχανικών – βιοτεχνικών μονάδων.

«Πράσινο φως» για να κλείσουν προσωρινά ή και οριστικά οι επιχειρήσεις που ρυπαίνουν τον Ασωπό ποταμό άναψε χθες το Συμβούλιο της Επικρατείας, με απόφαση – κόλαφο για τη μακρόχρονη αδράνεια και ανοχή των αρμόδιων κρατικών αρχών.

Το ανώτατο δικαστήριο με απόφασή του, ερμηνεύοντας το άρθρο 24 του Συντάγματος και διεθνείς συμβάσεις, έκρινε ότι η τοπική αυτοδιοίκηση έχει απολύτως δεσμευτική υποχρέωση να παίρνει τα πιο αποτελεσματικά μέτρα (προληπτικά ή κατασταλτικά) για την προστασία του περιβάλλοντος και δεν πρέπει να αρκείται στην επιβολή μόνο προστίμων, έστω και αλλεπάλληλων, αλλά οφείλει να διατάσσει τη διακοπή λειτουργίας της ρυπογόνου δραστηριότητας.

Το Ε’ τμήμα ΣτΕ, υιοθετώντας εισήγηση της συμβούλου Επικρατείας Αικ. Σακελλαροπούλου, έκανε δεκτές προσφυγές κατοίκων, οικολογικών σωματείων κ.λπ. και ακύρωσε ως παράνομη την απόφαση της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Βοιωτίας να περιοριστεί στην επιβολή μόνο προστίμων σε 8 επιχειρήσεις, ενώ όφειλε να βάλει και «λουκέτα» λόγω της έντονης υποβάθμισης του περιβάλλοντος επί σειρά ετών και λόγο της μακρόχρονης άρνησης συμμόρφωσης των ρυπογόνων βιομηχανιών – βιοτεχνιών.

Σε οκτώ αποφάσεις του το ΣτΕ περιγράφει με τα μελανότερα χρώματα τη μακρόχρονη μόλυνση της περιοχής της Βοιωτίας από την ανεξέλεγκτη λειτουργία πολλών βιομηχανικών – βιοτεχνικών μονάδων, χωρίς τη λήψη οποιωνδήποτε μέτρων προστασίας του περιβάλλοντος, με ανεξέλεγκτη εδώ και χρόνια απόρριψη αποβλήτων, χωρίς μονάδες επεξεργασίας λυμάτων, με αδράνεια των ελεγκτικών μηχανισμών παρά τις καταγγελίες. Τονίζει τη συγκέντρωση επικίνδυνων για το περιβάλλον και την υγεία βιομηχανικών μετάλλων στον Ασωπό, λόγω της περιεκτικότητας σε χρώμιο ή νικέλιο, ρυπαίνοντας το πόσιμο νερό.

Συμβάσεις

Σύμφωνα με το ΣτΕ (3975/10). το Σύνταγμα και διεθνείς συμβάσεις επιβάλλουν στο κράτος να προστατεύει το περιβάλλον και την υγεία με αποτελεσματικά μέτρα στην πράξη, αλλιώς η προστασία θα μετατρεπόταν σε απλή θεωρητική διακήρυξη αρχών και θα παρέμεναν τα σημαντικά αυτά αγαθά απροστάτευτα.

Ετσι, σε περίπτωση ρύπανσης ή υποβάθμισης η Κεντρική Διοίκηση και η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση οφείλουν να επιβάλλουν άμεσα κυρώσεις, οι οποίες όταν υπάρχει έντονη ή καθ’ υποτροπή ρύπανση ή παράλειψη συμμόρφωσης σε υποδεικνυόμενα μέτρα δεν μπορεί να περιορίζονται σε αλλεπάλληλα πρόστιμα, αλλά πρέπει να επιβάλλουν κλείσιμο της ρυπογόνου επιχείρησης. Κατά το ΣτΕ, δεν αρκεί ότι μια επιχείρηση υπέβαλε αίτηση για να εγκριθούν περιβαλλοντικοί όροι ή άδεια διαχείρισης επικίνδυνων αποβλήτων, αφού αυτές πρέπει να προηγούνται της λειτουργίας της μονάδας για να αποτρέπουν κάθε ρύπανση.

Το δικαστήριο στέλνει τις δικογραφίες στη ΝΑ Βοιωτίας με την εντολή να λάβει τα κατάλληλα μέτρα για κλείσιμο (προσωρινό ή οριστικό) όσων επιχειρήσεων δεν έχουν διασφαλίσει ότι δεν επιβαρύνουν καθόλου τον Ασωπό και το ευρύτερο περιβάλλον. Επισημαίνει δε ότι δεν ήταν νόμιμα αιτιολογημένη η άρνησή της να βάλει «λουκέτα».