Απ.Ταμβακάκης: Οι θυσίες της κοινωνίας δεν πρέπει να πάνε χαμένες

Η ευρωπαϊκή πορεία της Ελλάδας είναι δεδομένη τόνισε ο κ. Απόστολος Ταμβακάκης Διευθύνων Σύμβουλος της Εθνικής Τράπεζας κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στη Γενική Συνέλευση των μετόχων.

Το ζοφερό παρελθόν, σημείωσε χαρακτηριστικά, δεν μπορεί να είναι και το μέλλον της χώρας και εξήγησε ότι κανείς δεν πρέπει να αφήσει τις θυσίες της κοινωνίας να πάνε χαμένες. Η Ελλάδα πρέπει να αλλάξει.

Στη Γ.Συνέλευση δεν παρέστη ο κ. Β.Ράπανος καθώς χθες υπέβαλε την παραίτησή του.

Μετά την ολοκλήρωση της Γενικής Συνέλευση της τράπεζας θα ακολουθήσει διοικητικό συμβούλιο στο οποίο αναμένεται και η παραίτηση και του Διευθύνοντος Συμβούλου Απόστολο Ταμβακάκη.

Ο κ. Ταμβακάκης ανέλυσε στην ίδια ομιλία τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ευρωζώνη για την εξέλιξη της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης ενώ εξήγησε ενδελεχώς και τις προκλήσεις που έχει δεχθεί η χώρα μας και το τραπεζικό της σύστημα λόγω της κρίσης.

ναφέρθηκε στη ραγδαία συρρίκνωση των ιδιωτικών καταθέσεων από τα τέλη του 2009, η οποία εντάθηκε από τις αρχές του 2010 και της οποίας η δυναμική παραμένει δυσμενής κάτω από συνθήκες εξαιρετικής αβεβαιότητας για τις προοπτικές της χώρας και της βαθιάς ύφεσης. Η μείωση των ιδιωτικών καταθέσεων στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα ξεπέρασε τα 90 δισ. ευρω, ποσό που αντιστοιχεί σε απώλεια που υπερβαίνει το 1/3 της συνολικής καταθετικής βάσης.

Αναφερόμενος στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα, σημείωσε ότι έχει κατ’ επανάληψη, όχι μόνο με λόγια αλλά και με πράξεις, ταχθεί υπέρ των συγχωνεύσεων των τραπεζών. Αν είχαν προωθηθεί έγκαιρα και τολμηρά, τα αποτελέσματα των συγχωνεύσεων θα ήταν πολύ μεγάλα. Οι συγχωνεύσεις διατηρούν τη σημασία τους και στις σημερινές συνθήκες, καθώς οι συνέργειες που θα επιφέρουν, θα μειώσουν τις απαιτούμενες κεφαλαιακές ανάγκες και θα τις καταστήσουν πιο ανταγωνιστικές και πιο χρήσιμες για την ελληνική οικονομία.

Για το Μνημόνιο, επεσήμανε ότι «η πολιτική που έχουμε συμφωνήσει με τους εταίρους μας δεν είναι η αιτία της κρίσης, παρά τις μακροοικονομικές αστοχίες της, που ίσως θα μπορούσαν να είχαν αντιμετωπισθεί πιο έγκαιρα. Η πολιτική αυτή, περιέχει μεταρρυθμίσεις που μόνοι μας, με δική μας πρωτοβουλία οφείλαμε να είχαμε κάνει προ πολλών ετών και δείχνει ένα δρόμο για υπέρβαση της κρίσης σε συνθήκες μεγάλης ύφεσης και άρνησης των διεθνών αγορών να μας δανειοδοτήσουν.

Το οικονομικό και κοινωνικό κόστος της εφαρμογής αυτού του φιλόδοξου προγράμματος εξυγίανσης και μετασχηματισμού του αναπτυξιακού υποδείγματος της ελληνικής οικονομίας σε ένα τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, ήταν αναμφισβήτητα εξαιρετικά υψηλό. Η οικονομική δραστηριότητα έχει συρρικνωθεί κατά 14% τα τελευταία 4 χρόνια και αναμένεται περαιτέρω μείωση τουλάχιστον κατά 6% το 2012, εξαλείφοντας περίπου μία δεκαετία αναπτυξιακής πορείας. Το πλήγμα από την ύφεση μεταφέρθηκε ταχύτατα στην αγορά εργασίας με την απασχόληση να συρρικνώνεται με ραγδαίο ρυθμό (αύξηση δείκτη ανεργίας κατά 14 μονάδες σωρευτικά από το 2008) και την ανεργία να φθάνει το 22% στο 1ο τρίμηνο του 2012, ενώ συνεχίζει να αυξάνεται.»