Επιταχύνει προετοιμάζοντας την άμυνά του στις επιθέσεις

Η κίνηση στο δημαρχιακό μέγαρο τις τελευταίες μέρες έχει αυξηθεί κατακόρυφα.Τα τηλεφωνα στο γραφείο του δημάρχου αλλά και των συνεργατών του έχουν «πάρει φωτιά» από κόσμο που θέλει να εκφράσει την επιδοκιμασία του στις τελευταίες δηλώσεις του Δ. Αβραμόπουλου, αλλά κι από κάποιους που θέλουν να διαμαρτυρηθούν, πιστεύοντας ότι δεν πρέπει να προχωρήσει στη συγκρότηση του νέου κόμματος…

Σφυγμομετρώντας αυτές τις αντιδράσεις το επιτελείο του δημάρχου τονίζει ότι «ο κύβος ερρίφθη», προσθέτοντας, όμως, πως «όλα θα προχωρήσουν την ώρα που πρέπει».

Η κατάλληλη στιγμή

Πότε είναι αυτή;

Η αντίστροφη μέτρηση αρχίζει με την έναρξη του 2001, αλλά η πολιτική πρωτοβουλία του Δ. Αβραμόπουλου σχετίζεται με την επιλογή της κατάλληλης συγκυρίας, κι αφού θα υπάρχει η βασική προετοιμασία, κι όχι με τις όποιες εξελίξεις στο συνέδριο της Ν.Δ:

«Οι όποιες δικές μου κινήσεις δεν σχετίζονται με τα δρώμενα στα υπάρχοντα κόμματα, τα οποία ακολουθούν τη νομοτελειακή τους πορεία», αναφέρει ο δήμαρχος συχνά-πυκνά σε συνεργάτες του.

Την ιδια στιγμή κάνοντας μια πρώτη αποτίμηση των δηλώσεων από βουλευτές, οι άνθρωποι του επιτελείου του Δ. Aβραμόπουλου βρίσκουν σκληρότερη την «υποδοχή» των στελεχών του ΠΑΣΟΚ, σε σχέση με αυτές της Ν.Δ., και σκέπτονται ότι στο κυβερνητικό στρατόπεδο φοβούνται ήδη ότι ένα κόμμα υπό τον Δ. Αβραμόπουλο θα έπαιρνε πολύ μεγαλύτερο κομμάτι «πράσινων» ψηφοφόρων σήμερα απ’ όσο αν αυτό εμφανιζόταν πριν από τις προηγούμενες ευρωεκλογές. Eτσι εξηγούν και το γεγονός ότι πριν από ενάμιση χρόνο από τον κυβερνητικό χώρο εύχονταν να προχωρήσει ο Δ. Αβραμόπουλος, ενώ σήμερα η αντιμετώπιση είναι εντελώς διαφορετική.

Στην Πλ. Κοτζιά πάντως, έχουν αρχίσει να προετοιμάζονται για κατά μέτωπο επιθέσεις σε δύο μέτωπα:

α) Πού βρίσκει τα λεφτά ο Δ. Αβραμόπουλος; και

β) Ποια είναι η κατάσταση των οικονομικών του δήμου;

Οπως αναφέρουν, όμως, έχουν αρχίσει να προετοιμάζουν την απάντηση και «οι επιθέσεις θα γίνουν μπούμεραγκΣ, δίνοντας την ευκαιρία να προβληθούν νέες απόψεις γύρω από τη διαχείριση των οικονομικών των πολιτικών».

Η κινητικότητα των τελευταίων ημερών έχει αυξήσει και τις υποχρεώσεις των συνεργατών του δημάρχου ( Γ. Γκόλιας, Γ. Λαδικός, Θ. Βλαστός, Φ. Παπαθανασίου, Δ. Καλογερόπουλος) οι οποίοι έχουν ανεβάσει τους ρυθμούς τους.

Ενα από τα βασικά ζητήματα που πρέπει να λύσει το επιτελείο του, είναι αυτό του πανελλαδικού δικτύου, το οποίο δεν εξασφαλίζεται μόνο από τις καλές σχέσεις με δημάρχους, δημοτικούς συμβούλους και νομάρχες της χώρας.

Στην Πλ. Κοτζιά πιστεύουν ότι όσο θα προχωρεί η τακτική «βήμα-βήμα» και θα εκφράζονται ολοκληρωμένες πολιτικές θέσεις, τόσο θα αυξάνεται και η κινητικότητα προς την πλευρά του δημάρχου και η διάθεση για κάτι καινούριο.

Κι αυτό εκτιμούν ότι θα δημιουργήσει την πρώτη «οργανωτική βάση» της κίνησης. Ερωτηματικό παραμένει, όμως, προς το παρόν, ποιος θα αναλάβει την οργάνωση, αφού δεν έχει επιλεγεί το πρόσωπο που θα αναλάβει το ρόλο του «Τσουκάτου του Αβραμόπουλου».

Τα παραπάνω έχουν σηματοδοτήσει κινήσεις και στο πολιτικό παρασκήνιο: Ο ίδιος ο δήμαρχος γίνεται αποδέκτης τηλεφώνων από πολιτικούς όλων των χώρων και παρά το βαρύ κλίμα που έχει διαμορφωθεί στις σχέσεις του με τη Ρηγίλλης, δεν είναι λίγα τα στελέχη της N.Δ. που έχουν τακτική επικοινωνία μαζί του. Αλλωστε φροντίζει να διατηρεί τις γέφυρες με το κόμμα από το οποίο προέρχεται, κι επιδιώκει να διατηρεί καλές σχέσεις με «γαλάζια» στελέχη:

–Δεν πέρασε απαρατήρητη η θετική δήλωση που έκανε στα μέσα της εβδομάδας για την κάθοδο του Δ. Αβραμόπουλου στην πολιτική ο Μ. Εβερτ, με τον οποίο ο δήμαρχος έχει τακτική επικοινωνία.

–Καλές σχέσεις διατηρούνται και με τον Γ. Βαρβιτσιώτη, ο οποίος έχει αποφύγει τις επικριτικές δηλώσεις και δεν πρόκειται να προχωρήσει σε αντιπαράθεση με την Πλατεία Κοτζιά και με το δήμαρχο.

–Δίαυλοι επικοινωνίας έχουν δημιουργηθεί με τον Α. Σπηλιωτόπουλο και τον Στ. Δήμα, ενώ συχνά μιλούν με το δήμαρχο βουλευτές της Ν.Δ. (Π. Τατούλης, Π. Μελάς) δίχως αυτό να σημαίνει και συμμετοχή στα σχεδιά του.

–Ο Στ. Μάνος έχει επίσης επικοινωνήσει το τελευταίο διάστημα με την Πλ. Κοτζιά κι έχει εκφράσει τη γνώμη ότι «πρέπει να γίνει νέο κόμμα για να αλλάξει το πολιτικό σκηνικό» στην Ελλάδα.

–Κοινωνός των απόψεων της Πλ. Κοτζιά έχει γίνει κι ο Γ. Σουφλιάς, καθώς και αρκετοί δήμαρχοι (Πόρου, Σπάρτης, Καλύμνου κ.α.) με τους οποίους ο Δ. Αβραμόπουλος και λόγω θέσης βρίσκεται σε τακτική επικοινωνία. Συχνές συναντήσεις, τέλος, έχουν γίνει και με τον Χ. Αγραπίδη.

nΟ Δ. Αβραμόπουλος γνωρίζει βεβαίως ότι η δημιουργία ενός κόμματος κάθε άλλο παρά εύκολη υπόθεση είναι. Ξέρει καλά την απόσταση από τη θετική υποδοχή των δηλώσεων μέχρι τη συσστράτευση, και πως όσο θα προχωράει, θα δέχεται όλο και πυκνότερα πυρά και από τη Ν.Δ. αλλά και από το ΠΑΣΟΚ καθώς και συχνά χτυπήματα «κάτω από τη μέση».

nΕυελπιστεί όμως ότι αυτό ίσως αποβεί και προς όφελός του, αφού ο ίδιος θα επιχειρήσει να του προσδώσει χαρακτήρα σύγκρουσης ανάμεσα σε κάτι καινούριο από τη μια και το πολιτικό κατεστημένο από την άλλη. Και αυτή η σύγκρουση θα δείξει μέχρι πού μπορεί να τον οδηγήσει ο δρόμος.

Tου ΔHMHTPH TΣIΟΔPA

Μπαίνοντας στον προθάλαμο του δημαρχιακού γραφείου στην πλατεία Κοτζιά, το μάτι σου πέφτει κατευθείαν στη γυάλινη προθήκη με τις μινιατούρες των πρώτων πολιτών της Αθήνας, από συστάσεως του δήμου, μετά την απελευθέρωση και τη συγκρότηση του ελληνικού κράτους.

Φιγούρες με φουστανέλες, σκούφους, γούνες και ενδυμασίες της κάθε εποχής μέχρι τα χρόνια μας…

Ο Δ. Αβραμόπουλος δηλώνει ότι αγαπάει την ιστορία και ότι σέβεται τις παραδόσεις. Θέλει, όμως, να «σπάσει» τουλάχιστον μια από αυτές: εκείνη που θέλει κανέναν από τους προκατόχους του να μην έγινε στη συνέχεια πρωθυπουργός!

Ο μόνος απ’ όσους ενεπλάκησαν στα δημοτικά πράγματα της Αθήνας που τα κατάφερε (έστω διά συμφωνίας) ήταν ο Τζ. Τζαννετάκης, ο οποίος όμως το 1982, επτά χρόνια πριν γίνει πρωθυπουργός, είχε αποτύχει να εκλεγεί δήμαρχος της πρωτεύουσας της Ελλάδας.

Ελπίδα απ’ έξω

Γι’ αυτό ο Δ. Αβραμόπουλος έχει στραμμένο το βλέμμα του στην πολιτική διαδρομή συναδέλφων του του εξωτερικού, παρά στους προηγούμενους ενοίκους του δημαρχιακού μεγάρου της Aθήνας.

Κατά παράδοσιν στην Ελλάδα το αξίωμα του δημάρχου, ακόμη και στην Αθήνα, εθεωρείτο ως μια σημαντική αυτοδιοικητική θέση η οποία μπορούσε πιθανώς να οδηγήσει κάποιον στα βουλευτικά ή στα υπουργικά έδρανα. Αλλά μέχρι εκεί.

Ο μόνος δήμαρχος στη νεοελληνική ιστορία που κατόρθωσε να γίνει πρωθυπουργός ήταν ο Γ. Θεοτόκης, το 1899, ο οποίος είχε ξεκινήσει την πολιτική καριέρα του από το δήμο Κερκυραίων.

Τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν μεταπολεμικά, αλλά μόνο την τελευταία 15ετία, η θέση του δημάρχου Αθηναίων άρχισε να θεωρείται ως πρόκριμα για «πολύ ψηλά».

Οι ηγετικές φιλοδοξίες μεταπολεμικά λες και μεταγγίζονται από τον ονοματοδότη της πλατείας που βρίσκεται το δημαρχιακό μέγαρο, στους εκάστοτε ενοίκους του.

n Το 1950, ο Γ. Κοτζιάς, εκ των ιστορικών δημάρχων, φιλοδοξεί να πρωταγωνιστήσει στην κεντρική πολιτική σκηνή και αποχωρώντας από το Λαϊκό Κόμμα, γίνεται συνιδρυτής μαζί με τους Τουρκοβασίλη και Μανιαδάκη, της ΠΑΠ (Πολιτική Ανεξάρτητος Παράταξις). Στις εκλογές που ακολουθούν το νέο σχήμα εξασφαλίζει σημαντική κοινοβουλευτική παρουσία (8,15% και 16 έδρες) αλλά η διαδρομή του στο πολιτικό στερέωμα ήταν σύντομη και δεν μετείχε καν στις εκλογές που έγιναν ύστερα από ένα χρόνο.

n Αρκετοί από τους κατοπινούς δημάρχους έκαναν το βήμα προς τη Bουλή, ή κατέλαβαν κυβερνητικές θέσεις (Σ. Μερκούρης, Π. Κατσώτας, Γ. Πλυτάς, Δ. Μπέης κ.ά.).

n H «λαμπρή εποχή» αρχίζει το 1986. Τότε ο Κ. Μητσοτάκης αποφασίζει να περάσει σε επίθεση διαρκείας κατά του ΠΑΣΟΚ και ρίχνει στη μάχη των δημοτικών εκλογών μερικά από τα πιό βαριά όπλα του.

Ο Μ. Εβερτ χρίζεται υποψήφιος στην Αθήνα, ο Σ. Κούβελας στη Θεσσαλονίκη κι ο Α. Ανδριανόπουλος στον Πειραιά. Η Ν.Δ. κερδίζει και τους τρεις δήμους («νίκησε η τοπική αυτοδιοίκηση», κατά τον Α. Παπανδρέου) και αρχίζει την κούρσα προς την εξουσία.

Τα αγκάθια του ψηλού

Ο Κ.Μητσοτάκης κέρδισε μια πολιτική νίκη, όμως απέκτησε και πολλούς πονοκεφάλους.

n Ο δήμαρχος της Αθήνας αρχίζει να κάνει το «δικό του παιχνίδι» και να χτίζει αρχηγικό προφίλ: Παίρνει πρωτοβουλίες οι οποίες κινούνται σε άλλη γραμμή από αυτή του αρχηγού (διαμάχες για την κατεύθυνση του ραδιοσταθμού «Αθήνα 9,84», δηλώσεις αντίθεσης στη μετωπική αντιπολίτευση στο ΠΑΣΟΚ).

Αρχίζουν τότε οι κατηγορίες περί «εκσυγχρονιστή Εβερτ» και στη συνέχεια τροφοδοτούνται τα περίφημα «κεντροδεξιά σενάρια».

n Στις εκλογές του 1989 ο Κ. Μητσοτάκης κηρύσσει «γενική επιστράτευση» και οι τρεις δήμαρχοι επιστρέφουν στη Bουλή και στη συνέχεια στην κυβέρνηση. Ομως ο δρόμος για την ηγεσία του κόμματος έχει ανοίξει για τον Μ. Εβερτ…

Σήμερα, από τους τρεις εκείνους φερέλπιδες πολιτικούς, ο ένας έχει προλάβει να γίνει τέως αρχηγός, ο δεύτερος ξαναμπήκε στη Bουλή με απόφαση του εκλογοδικείου κι ο τρίτος βρίσκεται μακράν κι ασχολείται με τη συγγραφή.

n Το 1994, όπως αποδεικνύεται, παίχθηκε το παιχνίδι «ο ένας στους δύο κερδίζει»: Ο Θ. Πάγκαλος ρίχνεται στη μάχη για τη δημαρχία της Αθήνας από τον Α. Παπανδρέου και πολλοί χαρακτήρισαν το χρίσμα ως «δαχτυλίδι διαδοχής». Αλλωστε απεναντί του είχε τον, άγνωστο τότε, διπλωμάτη Δ. Αβραμόπουλο.

n Εξι χρόνια μετά, ο Θ. Πάγκαλος βρίσκεται κάπου μεταξύ των βουλευτικών εδράνων και των αμπελώνων του στην Τζιά κι ο τότε αντιπαλός του ετοιμάζεται να δοκιμάσει την τύχη του στο «πολιτικό παρκέ».

Στα χρόνια της θητείας του ο Δ. Αβραμόπουλος κατόρθωσε να χτίσει ένα προφίλ που ξεπερνάει κάθε «δημοτικό προηγούμενο». Γι’ αυτό προτιμάει να κοιτάζει τις φωτογραφίες συναδέλφων του στις πέντε άκρες της γης που κατάφεραν να κάνουν το μεγάλο πολιτικό άλμα. Αλλωστε τα πρότυπα στο διεθνή χώρο αφθονούν (και προκαλούν).

– Στη Γερμανία ο Βίλι Μπραντ έφθασε στην καγκελαρία περνώντας από τη δημαρχία στο Βερολίνο.

– Ο Ντε Λα Ρούε μετακόμισε από το δημαρχείο του Μπουένος Αϊρες στο προεδρικό μέγαρο της Αργεντινής.

Δήμαρχος – πρότυπο

Ο δήμαρχος της Λισαβόνας εκλέχτηκε πρόεδρος της Πορτογαλίας, ο Γιούρι Λουζκόφ, δήμαρχος της Μόσχας, είναι από τους πιο ισχυρούς πολιτικούς της Ρωσίας.

– Ηδη ο φίλος του Φρ. Ρουτέλι, δήμαρχος της Ρώμης, ετοιμάζεται να διεκδικήσει την πρωθυπουργία της Ιταλίας ως επικεφαλής του συνασπισμού της «Ελιάς».

– Ομως αν κάποιου θα ‘θελε να ακολουθήσει την πορεία κατά πόδας ο Δ. Αβραμόπουλος, αυτός σίγουρα είναι ο Ζακ Σιράκ, ο οποίος από τη δημαρχία του Παρισιού έτρεξε κατευθείαν στην προεδρική καρέκλα των Hλυσίων τρώγοντας στην στροφή τον μέχρι τότε υποψήφιο της κεντροδεξιάς Ε. Μπαλαντίρ.

Προηγούμενο άρθροΜπήκαμε στην ΟΝΕ και σε τροχιά ανάπτυξης
Επόμενο άρθροΗ μάχη των πλατειών
Avatar
Κατά γενική ομολογία θεωρούμε ξεγραμμένος ή πιο σωστά αποτυχημένος. Αφού σας συστήθηκα, πάμε παρακάτω. Για εμένα δεν υπάρχουν διλήμματα, γιατί ξέρω τι θέλω και τι αναζητώ στη ζωή μου. Από μικρός έπαψα να συμβιβάζομαι και άρχισα να αγωνίζομαι. Το Μοναδικό μου εργαλείο είναι το γράψιμο και η ουδέτερη σκέψη μου.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας