Η Αθηνά κυλάει την πέτρα

Έχει πάρει ήδη ένα Όσκαρ. Ένα κανονικό αγαλματένιο Όσκαρ. Το Όσκαρ σπουδαστικής ταινίας για τη μικρού μήκους «Fit», που το 1994, λίγο πριν την ανακαλύψει και τη βραβεύσει η American Societ yof Motion Pictures and Sciences, την είχαμε κι εμείς απολαύσει στο Φεστιβάλ Δράμας.

Διότι η Αθηνά Ραχήλ Τσαγκάρη είναι Eλληνίδα, που το 1991 βρέθηκε στη Νέα Υόρκη για να συνεχίσει τις σπουδές της (συγκριτική λογοτεχνία και θεατρολογία είχε κάνει στο ΑΠΘ) και μπλέχτηκε στα γρανάζια του σινεμά. Οταν συγκέντρωνε, χρησιμοποιώντας μια βιντεοκάμερα, το υλικό για το μάστερ της στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης με θέμα τις διαφορετικές κοινότητες μεταναστών στη μεγαλούπολη κατάλαβε ότι περισσότερο της άρεσε να γράφει με κάμερα παρά με μολύβι. Αυτό ήταν. Γράφτηκε αμέσως στο Tμήμα Kινηματογράφου του ίδιου πανεπιστημίου και ο δρόμος άνοιξε μπροστά της.

Η πρώτη ταινία της μεγάλου μήκους, η «Διαρκής αναχώρηση της Petra Going» είναι κατά κάποιο τρόπο η τρίτη ελληνική του Διεθνούς Διαγωνιστικού Τμήματος του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, αφού μπορεί να γυρίστηκε στην Αμερική χάρη σε κεφάλαια, που της εξασφάλισε το Οσκαρ, αλλά η ολοκλήρωσή της δεν θα ήταν δυνατή χωρίς την εμπιστοσύνη που της έδειξε και το ρίσκο που πήρε ο πρόεδρος του ΕΚΚ Μάνος Ευστρατιάδης. Η κινηματογραφική γλώσσα και θεματολογία της Αθηνάς Ραχήλ Τσαγκάρη είναι εντελώς άσχετη με οτιδήποτε έχει γίνει μέχρι σήμερα στον ελληνικό κινηματογράφο. Ισως γι’ αυτό να είναι τόσο μεγάλη η αμηχανία της αλλά και η αγωνία της να γίνει αποδεκτή από το κοινό του φεστιβάλ.

Την Αμερική ήδη την έχει κατακτήσει. Διδάσκει σκηνοθεσία στο Πανεπιστήμιο του Τέξας, αλλά και σε κάμποσα αλλά ως επισκέπτρια καθηγήτρια, ενώ έχει δημιουργήσει και διευθύνει έναν από τους πιο ενδιαφέροντες κινηματογραφικούς θεσμούς της πατρίδας του Χόλιγουντ: το Φεστιβάλ Πειραματικού Kινηματογράφου στο Οστιν (Cinematexas) στο οποίο φιλοξενεί πρωτοποριακές ταινίες μικρού μήκους απ’ όλο τον κόσμο, αλλά και θέατρο, και εικαστικά και new media.

Η Petra Going που θα μπορούσε να διαβαστεί και ως κυλιόμενη πέτρα, είναι μια κοπέλα ελληνομεξικανικής καταγωγής, που ανήκει στο Παγκόσμιο Nομαδικό Πρόγραμμα, μια διεθνή μυστική υπηρεσία που στέλνει εκατοντάδες «δέκτες», όπως η Πέτρα, σ’ όλη τη γη για να καταγράψουν τις εμπειρίες τους με μια κάμερα.

«Κι εγώ νομάδα είμαι», λέει η Αθηνά, «δεν θέλω να δεθώ με κανένα μέρος στον κόσμο. Η ταινία μου είναι καθαρά αυτοβιογραφική. Η Πέτρα βρίσκεται σε συνεχή αναζήτηση εστίας, προσπαθεί να επιστρέψει σε έναν τόπο, που νοσταλγεί, αλλά η προσπάθεια επιστροφής γίνεται προσπάθεια αναχώρησης».

Η ταινία είναι σπονδυλωτή, θα μπορούσε κανείς να την περιγράψει ως 19 ταινίες μικρού μήκους μαζί, που κάθε μια της σχολιάζει, μεταφράζει και αποδίδει ένα κινηματογραφικό είδος, από το σλάπστικ και το φιλμ νουάρ, μέχρι τις γκανγκστερικές ταινίες και το μελόδραμα. Η Αθηνά Ραχήλ Τσαγκάρη νιώθει την ανάγκη να ομολογήσει το χρέος της στον Ζαν Λικ Γκοντάρ, αλλά και στον Σάμουελ Μπέκετ. Η Πέτρα της οφείλει πολλά στον δικό του Μέρφι.

Ξεκίνησε το γύρισμα χωρίς καμιά προκατασκευασμένη ιστορία. Οπως ακριβώς και στα μαθήματά της στο πανεπιστήμιο, βασίστηκε για την ανάπτυξη των ρόλων και του κειμένου στο «δραματικό αυτοσχεδιασμό». Κάποια δεδομένα, πάντως, είχε στο μυαλό της.

«Ηθελα η Πέτρα να πλάθεται από τους χώρους που κάθε φορά καταλαμβάνει. Ηθελα ακόμα να λειτουργήσει η ταινία μου ως ένα σχόλιο πάνω στην απουσία ισχυρών γυναικείων μορφών στο σινεμά του Χόλιγουντ. Ηθελα οι χώροι των ξενοδοχείων, αυτοί οι τόποι μετάβασηςΣ, στους οποίους εκτυλίσσονται όλες οι συναντήσεις της Πέτρα, να είναι ένα σύμβολο της ομοιογενοποίησης στο τέλος του αιώνα, της πολιτιστικής αποικιοκρατίας που έχει κάνει όλο τον κόσμο ένα. Δεν ήθελα, τέλος, δυο πράγματα να υπάρχουν στην ταινία μου: το σεξ και η βία».

Να κάτι που πραγματικά ξενίζει σε ένα κινηματογραφικό σύμπαν που κυριαρχείται από σεξ και βία. «Βρίσκω τελείως αντιερωτικό το σεξ στην οθόνη, προτιμώ να το μεταφράζω σε ένα φιλί ή το άγγιγμα των χεριών», λέει η Αθηνά. Η «γυναικεία» ματιά δεν είναι ένα παροδικό και τυχαίο στοιχεί στο σινεμά της. Το «Fit», εμπνευσμένο από τις απόψεις της ψυχαναλύτριας Τζούλια Κρίστεβα, ήταν μια προσπάθεια να καταγραφεί με εικόνες η «αέναη απόπειρα της γυναίκας να προσδιορίσει την ταυτότητά της».

Η καριέρα της «Διαρκούς αναχώρησης της Petra Going» μόλις ξεκίνησε. Στη Θεσσαλονίκη έκανε χθες βράδυ την ευρωπαϊκή της πρεμιέρα. Στην Αμερική την περιμένει το θρυλικό φεστιβάλ του Σάντανς, ενώ έχει σοβαρές προτάσεις για διανομή. Ηδη έχει στο μυαλό της το θέμα της επόμενης ταινίας της. Θα είναι «ποιητική επιστημονική φαντασία» και θα γυριστεί στην πανέμορφη Ανάφη και την έρημο της Αριζόνας. Οι αστροναύτες ήρωές της θα είναι, φυσικά, ηρωίδες.

Προηγούμενο άρθροΠροβληματισμός για εισαγωγή του ΦΠΑ στις μεταβιβάσεις
Επόμενο άρθροΥπό το βλέμμα του νικητή
Avatar
Κατά γενική ομολογία θεωρούμε ξεγραμμένος ή πιο σωστά αποτυχημένος. Αφού σας συστήθηκα, πάμε παρακάτω. Για εμένα δεν υπάρχουν διλήμματα, γιατί ξέρω τι θέλω και τι αναζητώ στη ζωή μου. Από μικρός έπαψα να συμβιβάζομαι και άρχισα να αγωνίζομαι. Το Μοναδικό μου εργαλείο είναι το γράψιμο και η ουδέτερη σκέψη μου.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας