Η ελληνική συμφωνία του Ένιο Μορικόνε

Όταν πριν από τρία χρόνια, καλεσμένος από το Φεστιβάλ Αθηνών για να παρουσιάσει τη μουσική του στον κινηματογράφο, μίλησε στη συνέντευξη Τύπου, ο Ενιο Μορικόνε, εξέφρασε την πρόθεσή του να συνθέσει ένα νέο έργο εμπνευσμένο από τον Σείκιλο. Λίγοι από το ακροατήριο γνώριζαν γιατί μιλούσε. Εκείνος όμως καταπιάστηκε από τον επόμενο κιόλας χρόνο να συνθέτει το έργο «Sicilo e altri frammenti», το οποίο βασίζεται στον Επιτάφιο του Σείκιλου, του λυρικού ποιητή και μουσικού των ελληνιστικών χρόνων. Ο Επιτάφιος είναι χαραγμένος πάνω στη στήλη του Σείκιλου που ανακαλύφθηκε στις Τράλλεις της Μικράς Ασίας το 1883, χρονολογείται από το 150 μ.Χ. και αποτελεί το μόνο πλήρες σωζόμενο μουσικό κείμενο της αρχαιότητας. Εκτίθεται στο Εθνικό Μουσείο της Κοπεγχάγης, το οποίο και επισκέφθηκε ο Μορικόνε.

Αυτή τη φορά ο δημοφιλής δημιουργός έρχεται στην Ελλάδα για να παρουσιάσει σε παγκόσμια πρώτη την πρώτη του ελληνική συμφωνία στις 28 και 29 Σεπτεμβρίου, στο Ηρώδειο. Με τον τίτλο «Μια ελληνική συμφωνία – αποσπάσματα από τον Σείκιλο», το έργο του Ένιο Μορικόνε θα περιλαμβάνεται στο πρώτο μέρος της συναυλίας του. Πρόκειται για μία σύνθεση που έχει ως κεντρική ιδέα το μικρό τετράστιχο ποίημα του Σείκιλου (ανήκει στο είδος τραγουδιών με τίτλο «σκόλια») και θα περιέχει και μελοποιημένα χορικά του Ευριπίδη και του Αισχύλου. Στο δεύτερο μέρος θα ακουστούν μερικά από τα αριστουργηματικά μουσικά θέματά του που έχουν σημαδέψει την 7η τέχνη από ταινίες όπως «Ο καλός, ο κακός και ο άσχημος», «Για μια χούφτα δολάρια», «Αποστολή», «Κάποτε στην Αμερική», «Σινεμά ο Παράδεισος» κ.ά.

Όνομα θρύλος

Αναμφισβήτητα το όνομα Ένιο Μορικόνε είναι ένα όνομα θρύλος και ο 80χρονος σήμερα δημιουργός αποτελεί το συνώνυμο της κινηματογραφικής μουσικής (το βιογραφικό του μετράει πάνω από 350 σάουντρακ). Είναι γέννημα θρέμμα της Ρώμης (10/11/1928). Ο πατέρας του ήταν τρομπετίστας σε μια συνοικιακή ορχήστρα σε κλαμπ και μοιραία ο γιος Ένιο έμαθε το ίδιο όργανο. Το 1945 πήρε τα σκήπτρα του από το πατέρα του σαν τρομπετίστας στην ορχήστρα του Κονσταντίνο Φέρι. Όμως ταυτόχρονα σπούδαζε σύνθεση, ενορχήστρωση και διεύθυνση ορχήστρας στο Conservatorio (Ωδείο) di Santa Cecilia, από το οποίο αποφοίτησε το 1956.

Τα πρώτα βήματα στο χώρο, αλλά και τις πρώτες του απολαβές, ο Μορικόνε τις απέκτησε με μικρές χαρακτηριστικές συνθέσεις για ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές του δικτύου RAI. Αυτό ήταν και το έναυσμα για τη συνεργασία του με τη δισκογραφική εταιρεία RCA, για λογαριασμό της οποίας κατάφερε μέσα σε 8 χρόνια (1956-1967) να διασκευάσει 500 (!!!) τραγούδια. Συνεργάτες του εκείνη την εποχή έτυχε να είναι και οι Mario Lanza, Paul Anka, Peggy March και Gianni Morandi. Η πλήρης άνθηση ήρθε με τη μουσική που έγραφε για τον κινηματογράφο.

Οι συνεργασίες του με τον Σέρτζιο Λεόνε ήταν αυτές που του απέφεραν την παγκόσμια αναγνώριση και που οδήγησαν σκηνοθέτες όπως οι Pasolini, Bertolucci, Oliver Stone, Brian De Palma και Giussepe Tornatore, στο να τον εμπιστευθούν στη μουσική επένδυση των έργων τους. Ο Ενιο Μορικόνε ανήκει στη σπάνια κατηγορία των μουσικοσυνθετών του κινηματογράφου, των οποίων τα σάουντρακ μπορούν να ακουστούν όχι μόνο παρακολουθώντας τις ταινίες για τις οποίες γράφτηκαν αλλά και εκτός αυτών.

Όπως έχει πει γι αυτόν ο σκηνοθέτης Μπερνάρντο Μπερτολούτσι («1900») «είναι ένας άνθρωπος με δύο ταυτότητες. Από τη μία είναι ένα συνθέτης σύγχρονης έντεχνης μουσικής και από την άλλη ένας λαϊκός συνθέτης που γράφει για τον κινηματογράφο. Όλη του τη ζωή παλεύει να συνδέσει τη μία με την άλλη του όψη και το αποτέλεσμα είναι πως η μια φωνή του πλουτίζει την άλλη προς όφελος της μουσικής. Διαθέτει το μεγάλο ταλέντο να βρίσκει την αρμονία εντός του».