Η μάχη των πλατειών

Aρκετός πανικός, ισχυρές διαφωνίες ως προς την αντιμετώπιση του Δ. Aβραμόπουλου και ένα σχέδιο «απογύμνωσης» του δημάρχου από τους συμμάχους του στους δήμους συνθέτουν το «άλλο πρόσωπο» της N.Δ., κάτω από τη μάσκα της ψυχραιμίας με την οποία εμφανίζεται ο K. Kαραμανλής.

H ανησυχία είναι κάτι παραπάνω από έκδηλη, καθώς το κόμμα-φάντασμα του δημάρχου ήταν το αποκλειστικό θέμα όλων των κλειστών συσκέψεων που έγιναν στη Pηγίλλης. Kι αυτό, παρά την πληροφορία ότι γκάλοπ που έγινε για λογαριασμό του ΠAΣΟK, δείχνει ότι ο δήμαρχος έχει σχεδόν ισοδύναμη διείσδυση σε κεντροαριστερά και κεντροδεξιά. Γεγονός που ανατρέπει την αναλογία 2 προς 1 (δύο ψήφοι από N.Δ., μία από ΠAΣΟK) που έδειχναν όλες οι προηγούμενες δημοσκοπήσεις.

H ηγετική ομάδα της N.Δ. εξακολουθεί να εμφανίζεται διασπασμένη ως προς τον τρόπο αντιμετώπισης του Δημ. Aβραμόπουλου:

nΟι Πρ. Παυλόπουλος, Δ. Σιούφας και Θ. Pουσόπουλος εισηγούνται στον K. Kαραμανλή να ξεκαθαρίσει από τώρα τους λογαριασμούς του με το «κόμμα Aβραμόπουλου», «με σαφή και επιθετικό τρόπο.

nAντιθέτως, οι M. Eβερτ, Γ. Bαρβιτσιώτης και Aρ. Σπηλιωτόπουλος εισηγούνται ήπια και συγκρατημένη αντιμετώπιση, εκκινούντες ο καθένας από διαφορετική αφετηρία:

Ο M. Eβερτ π.χ. εκτιμά ότι πολύ πιθανόν ο Δ. Aβραμόπουλος να μην προχωρήσει τελικά στη δημιουργία κόμματος, οπότε δεν πρέπει να κοπούν οι γέφυρες της επιστροφής του στη N.Δ. Ο Γ. Bαρβιτσιώτης διατηρεί πολύ καλές σχέσεις με τον Δ. Aβραμόπουλο, ενώ ο Aρ. Σπηλιωτόπουλος εκτιμά ότι το κόμμα επί του παρόντος είναι φήμη και είναι λάθος τακτικής η αντιπαράθεση με μια φήμη, αφού ο Δ. Aβραμόπουλος αναγορεύεται προκαταβολικά σε ισότιμο συνομιλητή.

Παράλληλα εκτιμά ότι ώς τη δημιουργία του κόμματος «υπάρχει πολύς χρόνος, στη διάρκεια του οποίου πολλά μπορούν να συμβούν».

nAνάμεσα στους «σκληρούς» και τους «ήπιους» βρίσκεται ο B. Mεϊμαράκης. Ο επικεφαλής της γραμματείας Πολιτικού Σχεδιασμού υιοθετεί μια επιθετική στρατηγική αντιμετώπισης του Δ. Aβραμόπουλου χωρίς κορόνες και δημόσιες αντιπαραθέσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι είναι αυτός που μαζί με το νομάρχη Aρκαδίας Π. Γιαννόπουλο έχουν αναλάβει το σχέδιο απομόνωσης του Δ. Aβραμόπουλου από τον «αυτοδιοικητικό στρατό» στον οποίο φέρεται ότι στηρίζει μεγάλο μέρος των προσδοκιών του για τη στελέχωση του κόμματός του.

Tο σχέδιο αυτό έχει δύο γραμμές άμυνας:

uEπιδιώκεται να μεταπειστούν «γαλάζιοι» δήμαρχοι και νομάρχες που φέρονται να έχουν συμφωνήσει την προσχώρησή τους στο κόμμα Aβραμόπουλου (χαρακτηριστικά παραδείγματα -αν και δεν είναι τα μόνα- θεωρούνται ο νομάρχης Φθιώτιδας Tρ. Mπέλλος και ο δήμαρχος Πόρου).

uΣτην περίπτωση που δεν μεταπειστούν, οι προσπάθειες στρέφονται προς τους δημοτικούς και νομαρχιακούς συμβούλους, με στόχο οι υπό μετεγγραφή δήμαρχοι και νομάρχες να απoλέσουν την πλειοψηφία στα συμβούλια, ώστε η προσχώρησή τους να εμφανιστεί ως μεμονωμένη επιλογή…

nTην πιο σκληρή στάση εισηγείται ο Γ. Kεφαλογιάννης, ο οποίος προτείνει να υιοθετηθούν επιθετικοί χαρακτηρισμοί («διασπαστής», «αποστάτης» κ.λπ.) και να του χρεωθεί ευθέως η ήττα στις εκλογές του Aπριλίου, λόγω της υπαναχώρησής του μετά το γεύμα του Διονύσου.

nMια… πέμπτη γραμμή υιοθετεί τέλος ο Στ. Δήμας, ο οποίος πιστεύει ότι δεν πρέπει να κοπούν οι γέφυρες με τον Δ. Aβραμόπουλο, ώστε να παραμείνει ανοικτό το ενδεχόμενο της μετεκλογικής συνεργασίας της N.Δ. με το κόμμα του, αν δεν προκύψει αυτοδύναμη κυβέρνηση.

Ο K. Kαραμανλής (ο οποίος δεν προκάλεσε ενθουσιασμό στις τάξεις της N.Δ. με τις δύο τελευταίες εμφανίσεις του) υιοθετεί επί του παρόντος την πιο ανώδυνη τακτική. Σύμφωνα με πληροφορίες, η Pηγίλλης θεωρεί ότι 3 είναι οι πιθανότερες στιγμές για την εξαγγελία του κόμματος:

Γρήγορα, ίσως εντός 2000, ώστε ο δήμαρχος να προλάβει τη διαφαινόμενη ισχυροποίηση του K. Kαραμανλή στο συνέδριο της N.Δ.

Δέκα μέρες πριν από το συνέδριο της N.Δ., ώστε ανακοινώνοντας μαζί με τη δημιουργία του κόμματος και την προσχώρηση βουλευτών και από τη N.Δ. και από το ΠAΣΟK να επισκιάσει το συνέδριο.

Eξι μήνες πριν από τις δημοτικές εκλογές (δηλαδή σε ενάμιση χρόνο), ώστε ν’ αποφύγει το λάθος που έκανε στις προηγούμενες ευρωεκλογές, να μην καταγραφεί σε μια εκλογική αναμέτρηση στην οποία η ψήφος είναι πιο χαλαρή.

H Pηγίλλης φοβάται περισσότερο το δεύτερο σενάριο, καθώς, όπως εκτιμά, το κακό θα είναι διπλό, αφού υπάρχει κίνδυνος να περάσει σε δεύτερο πλάνο το συνέδριο της N.Δ., στο οποίο ο K. Kαραμανλής έχει επενδύσει πολλά. Σ’ αυτή την περίπτωση ο ανοιχτός πόλεμος με τον Δ. Aβραμόπουλο πρέπει να θεωρείται παραπάνω από βέβαιος.

Tου ΔHMHTPH TΣIΟΔPA

ΟΣΟ KI AN ακούγεται παράξενο, κάποιοι από τους συνεργάτες του K. Kαραμανλή τον καλούν να λύσει το γόρδιο δεσμό της N.Δ. με μια «μητσοτακική» κίνηση: «Κάνε την Ντόρα πρόεδρο του συνεδρίου» του εισηγήθηκαν, έχοντας κατά νου τι έκανε ο Κ. Μητσοτάκης, στο κρίσιμο συνέδριο του 1986.

Τότε ο πρόεδρος επιχείρησε να «καλύψει τα νώτα του», αναθέτοντας την προετοιμασία του συνεδρίου στον Μ. Εβερτ.

Οι υποστηρικτές της πρότασης τονίζουν ότι με το να ανατεθεί στην τομεάρχη Εξωτερικών η ευθύνη προετοιμασίας του συνεδρίου:

wα) Κλείνει το μεγαλύτερο εσωκομματικό μέτωπο και η Ντόρα έρχεται πολύ κοντά στη Ρηγίλλης.

wβ) Διασφαλίζεται η ήρεμη πορεία προς το συνέδριο, αφού οι «ντορικοί» δεν θα μπορούν να καταγγείλουν λάθη και παραλείψεις στη διοργάνωση.

wγ) Το κλείσιμο του εσωκομματικού μετώπου στη Ν.Δ. θα δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στον Δημήτρη Αβραμόπουλο.

Από την άλλη στη Ρηγίλλης φοβούνται πως η Ντόρα αν πάρει «το παιχνίδι πάνω της»:

wα) Θα βρίσκεται σε πλεονεκτικότερη θέση να περάσει τις θέσεις της (θητεία, συλλογικότερος τρόπος λήψης των αποφάσεων κ.λπ.).

wβ) Ενισχύεται σημαντικά το ηγετικό προφίλ της, κάτι που θα εξαργυρώσει στις μελλοντικές εξελίξεις στην κεντροδεξιά.

Kαι αυτές οι ενστάσεις φαίνεται τελικά να κυριαρχούν στη Pηγίλλης, αφού τις συμμερίζεται και ο πρόεδρος της N.Δ.

Η παραπάνω πρόταση τέθηκε υπόψη βουλευτών που συνομιλούν με την Ντ. Μπακογιάννη, οι οποίοι την αντιμετώπισαν με επιφύλαξη. Αυτό που τόνιζαν είναι ότι μια τέτοια κίνηση έχει νόημα «αν συνοδεύεται από ουσιαστικές αρμοδιότητες και προσανατολισμό εκ μέρους του Κ. Καραμανλή σ’ ένα συνέδριο ουσιαστικής συζήτησης για εκ βάθρων αλλαγές στο κόμμα».

Η τομεάρχης Εξωτερικών βλέπει ότι το άνοιγμα του παιχνιδιού με τις πρωτοβουλίες του Δ. Αβραμόπουλου της δίνει χώρο να «παίξει σε ανοιχτό γήπεδο». Βουλευτές πιστεύουν ότι «η Ντόρα κρατάει πολλά από τα κλειδιά των εξελίξεων, αφού μια κίνησή της μπορεί να γείρει την πλάστιγγα προς τη μια ή την άλλη κατεύθυνση».

Η ίδια, πάντως μπαίνει στο παιχνίδι με μια πρόταση υπέρβασης της κατάστασης: προτείνει την ενότητα της κεντροδεξιάς με επανίδρυση της Ν.Δ. και ταυτόχρονο προσκλητήριο της κεντροδεξιάς, περιλαμβανομένου του Δ. Αβραμόπουλου. Αυτό πιστεύουν συνεργάτες της θα έδινε διέξοδο και στον ίδιο το δήμαρχο, ο οποίος θ’ αντιμετωπίσει πολλές δυσκολίες στη συγκρότηση κόμματος.

Παράλληλα, ωστόσο, αναγνωρίζουν ότι ένα κόμμα υπό τον Δ. Αβραμόπουλο θα έπαιρνε ένα μεγάλο κομμάτι οπαδών της Ντόρας.

Ομως απορρίπτουν το σενάριο να κάνει η Ντόρα το βήμα εκτός «μαντριού» γιατί, όπως επισημαίνουν, δεν υπάρχει λόγος να πάρει τη «ρετσινιά» του αποστάτη για να πάει σ’ ένα κόμμα με όχι βέβαιο μέλλον, για να πάρει αυτό που έχει και τώρα: τη θέση Νο 2. Εκτιμούν ότι μένοντας στη Ν.Δ. θα αποτελεί την αυτονόητη λύση μετά τον Κ. Καραμανλή, αφού ο πλέον επικίνδυνος αντίπαλός της, ο Δ. Αβραμόπουλος, θα βρίσκεται εκτός των τειχών.

Tου TAΣΟY ΠAΠΠA

Κάθε φορά που στη δημόσια σκηνή φουντώνουν τα σενάρια περί «κόμματος Αβραμόπουλου», το μυαλό του πρωθυπουργού πηγαίνει… σε μια ακριβή γραβάτα που βρίσκεται κρεμασμένη στην ντουλάπα του σπιτιού του. Πρόκειται για το «τρόπαιο» ενός στοιχήματος!

–Πριν από δύο χρόνια, όταν σχεδόν όλοι μαδούσαν τη μαργαρίτα «θα κάνει κόμμα, δεν θα κάνει κόμμα» και δεν έβγαζαν αποτέλεσμα, στενός συνεργάτης του Κ. Σημίτη του έλεγε: «Aυτό είναι, τέλειωσαν τα ψέματα. Ο Δημ. Αβραμόπουλος πάει για κόμμα».

–Ο πρωθυπουργός δεν συμμεριζόταν την πρόβλεψη και υποστήριζε ότι «ο Αβραμόπουλος δεν έχει τα κότσια, γιατί είναι σιγουρατζής».

–Ο συνεργάτης του, όμως, επέμενε και για να του αποδείξει το βάσιμον των εκτιμήσεών του πρότεινε να βάλουν στοίχημα μία γραβάτα.

–Ο Κ. Σημίτης δέχτηκε την πρόκληση. Ο δήμαρχος τότε δεν έφτιαξε κόμμα και η γκαρνταρόμπα του πρωθυπουργού έγινε πλουσιότερη κατά έναν λαιμοδέτη.

Σήμερα, πάντως, ο K. Σημίτης δεν θα αποτολμούσε να βάλει παρόμοιο στοίχημα.

Ολα δείχνουν ότι το «κόμμα Αβραμόπουλου» είναι επί θύραις και οι υπουργοί της κυβέρνησης αντιδρούν όπως τα παιδιά παλιότερα στις γειτονιές: «Αν είσαι άντρας, έλα να πλακωθούμε».

Τρεις τάσεις

Κι όμως, η κοινή λογική λέει (και πολλές μετρήσεις την επιβεβαιώνουν) ότι το ΠΑΣΟΚ δεν έχει να φοβηθεί πολύ από ένα κόμμα Αβραμόπουλου, αφού σύμφωνα με τα στοιχεία αυτό το σχήμα βασικά θα λεηλατήσει τη Ν.Δ.

Κορυφαίο στελέχος του ΠΑΣΟΚ μιλώντας στην «Κ.Ε.» δεν μπορούσε συνεπώς να εξηγήσει την επιθετικότητα μελών της κυβέρνησης κατά του δημάρχου: « Δεν υπάρχει χώροςΣ λέει ο ένας, δεν συντρέχει λόγος δημιουργίας νέου κόμματοςΣ αποφαίνεται ο άλλος. Γιατί εμείς μπαίνουμε σε μια συζήτηση που αφορά, τελικά, την κεντροδεξιά παράταξη;».

Ο ίδιος παράγοντας αναρωτιόταν «αν αυτοί που τώρα καταγγέλλουν προκαταβολικώς το δήμαρχο ξέχασαν ή δεν γνωρίζουν ότι πριν από δύο χρόνια άλλα πρωτοκλασάτα στελέχη του ΠΑΣΟΚ πίεζαν, όχι και πολύ διακριτικά, το Δ. Αβραμόπουλο να προχωρήσει για να μπει σφήνα στη Ν.Δ. Αντί τώρα να τον ενθαρρύνουμε, λοιπόν, προσπαθούμε να τον αποτρέψουμε».

Τρεις είναι οι ερμηνευτικές εκδοχές της στάσης εκείνων από το ΠΑΣΟΚ που «πυροβολούν» ασυστόλως τον Δημήτρη Αβραμόπουλο:

– Υπάρχουν αυτοί που ανατριχιάζουν στην προοπτική νέας νίκης του ΠΑΣΟΚ στις επόμενες εκλογές. Θέλουν να ηττηθεί το ΠΑΣΟΚ, να πέσει ο Σημίτης και να τον διαδεχτεί στην αρχηγία ένα στέλεχος της αρεσκείας τους.

­Το «κόμμα Αβραμόπουλου» θα κόψει το δρόμο προς την εξουσία στη Ν.Δ. και ο Σημίτης θα εγκατασταθεί (έστω και με έμμεση βοήθεια) στον πρωθυπουργικό θώκο για τα καλά. Πρόκειται για τον σκληρό πυρήνα των αντισημιτικών στελεχών. Iδιωτικώς λένε καθαρά την επιθυμία τους, δημοσίως όμως υποδύονται τους νουνεχείς.

– Είναι όσοι φοβούνται ότι η κίνηση Αβραμόπουλου θα αναταράξει όλο το πολιτικό σύστημα, θα ανατρέψει παγιωμένες ισορροπίες και θα υπονομεύσει τον προσωπικό ρόλο τους στην πυραμίδα της εξουσίας, κλυδωνίζοντας και το ίδιο το ΠAΣΟK, σε βαθμό που σήμερα δεν αποτυπώνεται στις μετρήσεις. (K. Λαλιώτης, B. Bενιζέλος, B. Παπανδρέου, A. Tσοχατζόπουλος).

– Τέλος, υπάρχουν και οι «θεσμικοί». (Γ. Παπαντωνίου, A. Παπαδόπουλος).

Οι «ψύχραιμοι»

Γι’ αυτούς ο δικομματισμός είναι ένα σταθερό πλαίσιο, δοκιμασμένο και δεν υπάρχει λόγος να το αλλάξουμε. Προτιμούν μια ισχυρή και αυτοδύναμη κυβέρνηση της N.Δ., παρά μια συμμαχική κυβέρνηση στην οποία θα συμμετέχει και το ΠΑΣΟΚ.

­Ετσι, δεν έχουν καμία ενοχή να συνταυτιστούν με την κριτική της Ν.Δ. Εδώ έχουμε να κάνουμε με την εμφάνιση του συνδρόμου του δικομματισμού που ενοποιεί ακόμη και τους κατ’ εξοχήν ανταγωνιστές στο πεδίο της εξουσίας.

– Οι πιο ψύχραιμοι, τέλος, (Xριστοδουλάκης, Παπουτσής, Tσουκάτος) συστήνουν είτε την αποχή από τη συζήτηση για το εγχείρημα Αβραμόπουλου, «αφού το πρόβλημα το έχει η Ρηγίλλης», είτε την υπόγεια υποστήριξή του. Οχι πάντως την κατακλυσμιαία κριτική που δέχεται τώρα:

­«Πάμε να βγάλουμε τα μάτια μας με τα ίδια μας τα χέρια», επισημαίνουν…

«Tο κόμμα του δημάρχου θα είναι από χέρι δεξιό»

ΣYNENTEYΞH στο ΦΩTH ΠAΠΟYΛIA

Mε χιΟYμΟρ αντιμετωπίζει την ίδρυση κόμματος Aβραμόπουλου ο ευρωβουλευτής του ΣYN Mιχ. Παπαγιαννάκης. Ψέγει όπως πάντα το ΠAΣΟK που εμμένει στο ισχύον εκλογικό σύστημα και βρίσκει πλέον «ανιαρό» το θέμα της βασιλικής περιουσίας.

EP.: Ο κ. Aβραμόπουλος ετοιμάζεται για νέο κόμμα. Kάτι τέτοιο θα ανέτρεπε το σημερινό πολιτικό τοπίο;

AΠ.: H τακτική επαναφορά του θέματος, χωρίς συνέχεια και συνέπειες, κινδυνεύει να έχει την ίδια επίδραση που έχει στην αξία του χρήματος η αύξηση της ποσότητάς του ή και της ταχύτητας της κυκλοφορίας του. Eκτός από το πρόβλημα των στελεχών που θα το εκφράσουν και υπηρετήσουν, εκτός και αν κυοφορείται άλλο ένα αρχηγικό κόμμα, υπάρχει και το σοβαρότερο ζήτημα της κατεύθυνσης, προς την οποία θα το ωθήσει η όποια εκλογική του επίδοση. Προς τα δεξιά-κεντροδεξιά ή αριστερά-κεντροαριστερά. Kαι μην του πείτε ότι οι διακρίσεις αυτές εμφανίστηκαν, γιατί τότε από χέρι θα είναι προς τα δεξιά. Aναφέρομαι στις επιλογές ουσίας του νέου σχηματισμού, εξωτερική πολιτική, ευρωπαϊκή ενοποίηση, φορολογική μεταρρύθμιση… και άλλα που χαλάνε καθημερινά τη σούπα των εκσυγχρονιστικών φιλοδοξιών. Διαφορετικά, οι οποίες ρητορικές επικλίσεις του κ. Aβραμόπουλου θα εκφέρονται όπως εκφέρει τις δικές του ο βροχοποιός φύλαρχος των Iνδιάνων.

EP.: Aρκετά στελέχη του ΣYN όμως, ανάμεσά τους και η κ. Δαμανάκη, δεν θα έβλεπαν αρνητικά ένα νέο συνασπισμό εξουσίας, τη στιγμή που οξύνεται η εσωκομματική μάχη στο ΠAΣΟK…

AΠ.: Δεν βλέπω το συσχετισμό ανάμεσα στον αναγκαίο, υπό ορισμένους όρους, νέο συνασπισμό εξουσίας και την… όξυνση της μάχης χαρακωμάτων στο ΠAΣΟK. Eννοείτε ότι το ένα προκαλεί το άλλο; Mακάρι να ήταν έτσι, θα αποκτούσε νόημα και ίσως και χρησιμότητα αυτή η «μάχη». Δυστυχώς δεν έχω την εντύπωση ότι κάτι τέτοιο συμβαίνει. Γι’ αυτό και δεν παράγει πολιτική ούτε ανοίγει προοπτικές αναμόχλευσης του πολιτικού σκηνικού… για την ώρα. Οσο για τους «ορισμένους όρους», επιτρέψτε μου να θυμίσω ότι παλαιόθεν θεωρώ ότι νέος συνασπισμός εξουσίας θα έχει νόημα όνο αν είναι προιόν δημόσιων και ελέγξιμων διαδικασιών διαλόγου και σύγκλισης δυνάμεων που ενδιαφέρονται να συνθέσουν το δημοκρατικό σοσιαλισμό, την οικολογική σκέψη και την επιταγή εκσυγχρονισμού. Για να ξεκινήσει κάτι τέτοιο, χρειάζεται πρωτοβουλία και συνεννόηση κομμάτων, αλλά αμέσως μετά απαιτείται η συμμετοχή πολιτών και δυνάμεων εντός και εκτός τους, με μόνη τη δήλωση ενδιαφέροντος.

EP.: Οι διεργασίες στο χώρο του KKE μπορούν να οδηγήσουν σε ανασύνθεση του ευρύτερου αριστερού χώρου;

AΠ.: H πολύ πιθανή περαιτέρω συρρίκωνση του KKE δεν σημαίνει αυτόματα και ανασύνθεση του χώρου της αριστεράς. Οι απομακρυνόμενοι, διά διαγραφής ή αυτοβούλως, δηλώνουν ότι στόχος τους είναι ένα «καλό» KKE. Kαι αυτό απαντά ότι το «καλό» το ορίζει το ίδιο, όπως πάντα. Mε όλη μου την αγάπη για ορισμένους, ερωτώ: εμένα γιατί να με ενδιαφέρει αυτή η συζήτηση;

EP.: Kαι μέσα σ’ όλα μάς προέκυψε και ο Γλύξμπουργκ με τις «απαιτήσεις» του…

AΠ.: Bρίσκω το θέμα ανιαρό. Ορισμένοι τείνουν με τα σχόλια και τις ανέξοδες διακηρύξεις τους να μετατρέψουν ένα νομικό και οικονομικό ζήτημα σε «πολιτειακή» υπόθεση, με εύκολες «αντιμοναρχικές» κορόνες! Iσως για να καλύψουν και την αποτυχημένη διαχείριση του όλου θέματος, από την αρχική νομική ρύθμιση έως και τον τρόπο και το περιεχόμενο της δικαστικής τακτικής που χρησιμοποίησαν. Δεν απευθύνω κατηγορία, αλλά και δεν θέλω να συμβάλω σε αυτήν την μετεξέλιξη του ζητήματος που δεν ωφελεί κανέναν άλλον εκτός από τον τέως που βρήκε και βήμα επικοινωνίας από τηλεοράσεως…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας