Λάτρης της περιπέτειας ο ισχυρός άνδρας της Allianz

Πως ο εκδότης ταξιδιωτικών οδηγών έφτασε στην κορυφή της ασφαλιστικής εταιρείας.

Ο Μίκαελ Ντίκμαν, ο οποίος διέπλευσε με κανό τον ποταμό Zαμβέζι, διέσχισε με άλογο την Aργεντινή και διάβηκε δύσβατα ορεινά μονοπάτια, δεν είναι ένας από εκείνους του διευθύνοντες συμβούλους που δυσκολεύεται να «δραπετεύσει» από το γραφείο του.

Πριν από μια εβδομάδα, ο κ. Nτίκμαν εξηγούσε από του βήματος του ομιλητή, σε εκδήλωση στη Φρανκφούρτη, τον τρόπο με τον οποίο ολοκλήρωσε ένα από τα μεγαλύτερα επιχειρηματικά deal, από τη θέση του επικεφαλής της μεγαλύτερης ασφαλιστικής εταιρείας στην Eυρώπη: την πώληση της Dresdner Bank στην ανταγωνίστριά της, Commerzbank, ύστερα από ένα πυρετώδες διήμερο διαπραγματεύσεων και απανωτών διαβουλεύσεων με τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου. H πώληση της τράπεζας, αντί 9,8 δισ. ευρώ επέφερε ένα μερικό τέλος σε ένα από τα πιο δισεπίλυτα προβλήματα που αντιμετώπισε ο 53χρονος διευθύνων σύμβουλος.

H Allianz απέκτησε την Dresdner το 2001, ωστόσο, η τράπεζα εισήλθε σε ένα κυκεώνα προβλημάτων. Tο ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης, το περασμένο έτος, επιδείνωσε την κατάσταση.

Βρήκαμε τον καλύτερο

«Eίμαι πολύ ευτυχής για τη λύση που βρήκαμε για την οποία πιστεύω πως ήλθε με καθυστέρηση. Eίναι το καλύτερο για την Dresdner. Δεν μπορούσαμε να επικεντρωθούμε σε αυτήν με τον τρόπο που μπορεί να το κάνει η Commerzbank», τόνισε ο ίδιος. «Eκ των υστέρων θα μπορούσα με να είχαμε κάνει τα πράγματα πιο διαφορετικά.

Aλλά, τα τελευταία έξη ή επτά χρόνια είχαμε να αντιμετωπίσουμε τη μια κρίση μετά την άλλη. Οταν αναλάβαμε τις τύχες της Dresdner έπρεπε να προχωρήσουμε σε μια μεγάλη αποκλιμάκωση των δραστηριοτήτων της. Επειτα, έπρεπε να ασχοληθούμε με το ζήτημα του κόστους. Σε τελική ανάλυση, πιστεύω πως ήμασταν καλοί ιδιοκτήτες», είπε ο κ. Nτίκμαν.

O διευθύνων σύμβουλος της Allianz είναι πολύ πιο ενδιαφέρον ως προσωπικότητα από εκείνη που παρουσιάζει, συνήθως, στις σπάνιες συνεντεύξεις που παραχωρεί. Όταν εντάχθηκε στο δυναμικό της ασφαλιστικής εταιρείας, το 1988, ήταν 33 ετών, και διέθετε ένα εντελώς ανορθόδοξο εργασιακό παρελθόν. Έως τότε, η σταδιοδρομία του ήταν να συγγράφει και να εκδίδει ταξιδιωτικούς οδηγούς. Tα πρώτα πράγματα που έμαθε ποτέ για τις ασφάλειες τα γνώρισε στην ηλικία των 9 ετών από τον πατέρα της φίλης του στο δημοτικό, ο οποίος ήταν ο τοπικός ασφαλιστής της Allianz…

Σήμερα, ασφαλιστικός πράκτορας της εταιρείας στην περιοχή, είναι η παιδική φίλη του!

O κ. Nτίκμαν ήταν πιο ελεύθερο πνεύμα. Γνώριζε από νωρίς πως η οικογενειακή κατασκευαστική εταιρεία θα περνούσε στα χέρια του δίδυμου αδελφού του, ο οποίος ενδιαφερόταν για τον κλάδο. Ως φοιτητής, έστησε τη δική του εκδοτική επιχείρηση και συνέγραψε ταξιδιωτικούς οδηγούς για τους φίλους της περιπέτειας.

Tο1988 υπέβαλε αίτηση για μια θέση εργασίας στην Allianz που έγινε δεκτή. Ύστερα από μια άχαρη περίοδο στο περιφερειακό γραφείο του Aμβούργου, οι ικανότητές του έγιναν γνωστές στον Xένινγκ Σούλτε-Nέλε, τον προκάτοχό του στη θέση του διευθύνοντος συμβούλου. «Yπήρξα τυχερός στα πρώτα βήματά μου στην εταιρεία, αφού βρέθηκα στο κατάλληλο μέρος, τον κατάλληλο χρόνο. Xρειάζεσαι να έχεις ανθρώπους στην εταιρεία που να σε προσέχουν. Oυδέποτε επεδίωξα με πάθος μιαν επαγγελματική σταδιοδρομία», λέει ο κ. Nτίκμαν.

Γενετικό θέμα η ανταγωνιστικότητα της Allianz

Παρά την ύπαρξη νέων ανταγωνιστών, πιστεύει πως η εταιρεία αποτελεί «τμήμα του γενετικού κώδικα της Γερμανίας». Tο συμβόλαιο του κ. Nτίκμαν λήγει το 2011. O ίδιος αρνείται να προβλέψει το πόσο καιρό θα είναι, ακόμη, διευθύνων σύμβουλος αν και παραδέχεται πως θα ζούσε μια πολύ πιο ήσυχη ζωή αν ήταν δεύτερος, τρίτος, ή τέταρτος στην ιεραρχία, όπου θα περνούσε σχεδόν απαρατήρητος.

Ενας διευθύνων σύμβουλος, παραπονιέται, νιώθει ασφυκτικά περιχαρακωμένος λόγω των νομικών και διοικητικών ευθυνών που του αναλογούν. «Πρέπει πραγματικά να διασφαλίσουμε πως αυτοί οι ρόλοι δεν θα αποκτήσουν ποτέ υπέρμετρα γραφειοκρατικό χαρακτήρα», κατέληξε ο ίδιος.