Ο φαύλος κύκλος της ανομίας

Η δράση της Χρυσής Αυγής με τις αυτόκλητες πρωτοβουλίες δεν θα πρέπει να ξενίζει. Ολόκληρη η κοινωνία κατά το προηγούμενο διάστημα, σε όλα τα μήκη και πλάτη της, δημιούργησε το πλέον πρόσφορο έδαφος, ώστε αυτές οι ενέργειες αυτοδικίας -βλ. Μεσολόγγι, Ραφήνα- να μοιάζουν σήμερα νομοτελειακά αναμενόμενες.

Το σύνολο της σύγχρονης Ελληνικής κοινωνίας-και όχι μόνο πρόσφατα- ανέθρεψε αν όχι υπέθαλψε τέτοιες συμπεριφορές. Επέτρεψε και ίσως να χάρηκε με συμβάντα πολιτικού χουλιγκανισμού και προπηλακισμών δημοσίων προσώπων. Λησμονώντας πως η ύψιστη δύναμη του πολίτη, είναι ή ίδια του η άποψη μέσω της ψήφου του και όχι οι βιαιοπραγίες. Η άθλια οικονομική κατάσταση, σαφώς υποδαύλισε τέτοιες συμπεριφορές. Δεν θα έπρεπε όμως να μετατραπεί σε γνώμονα «πολιτικής δράσης».

Με βάση τα παραπάνω, οι κινήσεις της Χρυσής Αυγής υπαγορεύονται από την ανοχή της κοινωνίας -οι πολίτες νιώθουν πως δεν εισακούονται και άρα στρέφονται σε αυτοκαταστροφικές λογικές- και από τον υδροκεφαλισμό μιας αστικής εξουσίας που κωφεύει αδυνατώντας να προστατέψει τον μέσο πολίτη που χειμάζεται. Ο μέσος πολίτης ταυτόχρονα, νιώθει και οργή. Μια οργή που εκφράστηκε μέσω των «αγανακτισμένων», του κινήματος «Δεν πληρώνω» και τώρα που όλα αυτά εξέλειψαν(γιατί άραγε;) θεωρεί πως η συνέχεια όλου αυτού του ανομήματος, οδηγεί στην συνισταμένη των επιλογών της Χρυσής Αυγής.

Βέβαια, στο απευκταίο σενάριο διολίσθησης της κρίσης, αναρωτιέται κανείς πως θα εξελιχθούν τα πράγματα. Δύσκολα όσοι θα βρεθούν σε ακόμα πιο δύσκολη θέση θα αναζητήσουν τα αίτια της έκπτωσης ενός πάλαι ποτέ ικανοποιητικού βιοτικού επιπέδου. Θα ομονοήσουν χωρίς δεύτερη σκέψη, με τους επίδοξους «Ρομπέν των Δασών» δημιουργώντας ένα εκρηκτικό μίγμα. Και εδώ θα πρέπει να προσμετρηθεί το γεγονός πως η ΧΑ δεν προβαίνει σε ακροδεξιό, ναζιστικό ή φασιστικό κήρυγμα. Ίσως γιατί τότε κανείς δεν θα έτεινε ευήκοα ώτα. Και αυτό το έχει καταλάβει καλά.

Αξίζει σε αυτό το σημείο να ειπωθεί πως και στο ιδεολογικοπολιτικό κομμάτι η Χρυσή Αυγή συνάντησε εξαιρετικά γόνιμα χωράφια. Χωράφια που με περισσή επιμέλεια της είχαν προετοιμάσει διάφοροι εθνικοί λαϊκιστές ποικίλων φασμάτων της Αριστεράς, εξωκοινοβουλευτικής και μη. Το κήρυγμα τους, παρόμοιο. Με διαφορετική ίσως απόχρωση, αλλά σχεδόν ταυτόσημο. Υποσχόμενο μια δήθεν προοδευτική και ανυπάκουη «Γη της Επαγγελίας» που θα ήταν δυνατόν να επέλθει, όταν κάποιοι θα δραπέτευαν με ελικόπτερα..

Σημασία πάντως έχουν περισσότερο, το παρόν και το μέλλον. Το νόσημα της κοινωνίας, βαρύτατο. Και η ίδια παρουσιάζεται απρόθυμη να το αποτινάξει, μοιάζοντας να έχει συμβιβαστεί με αυτόν του είδους τον παρασιτισμό πάνω στο κορμί της. Το εν λόγω νόσημα όμως προδίδει με μεγαλοπρέπεια και την καθυστέρηση στον εκ-δυτικισμό της, ο οποίος μοιάζει να μην ήρθε ποτέ. Το να επιχαίρει κανείς με τέτοια δημόσια θεάματα, είναι τουλάχιστον αυτοκτονικό καθώς σήμερα μπορεί να διώκονται οι λαθρομετανάστες, αύριο οι μικροπωλητές και μεθαύριο ο καθένας από εμάς.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας