Πάμε καλά, αλλά αφόρητα αργά

«Πάμε καλά, αλλά αφόρητα αργά». Πέντε λέξεις για να ικανοποιηθεί η περιέργεια όσων ανέμεναν από τον Διονύση Σαββόπουλο οποιοδήποτε πολιτικό σχόλιο. Εμφανώς, ο ίδιος δεν είχε καμία όρεξη να ασχοληθεί χθες με οτιδήποτε θα μπορούσε να αποδειχτεί κάπως στενάχωρο ή «αποπροσανατολιστικό»: ευδιάθετος και συντονισμένος ήδη με το πνεύμα των εορτών, προτίμησε να μιλήσει γι’ αυτές και για την εξίσου εορταστική, τριήμερη (τη Δευτέρα, την Τρίτη και την Τετάρτη) εμφάνισή του στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Περί του «Σαββοράματος» ο λόγος, της μουσικοθεατρικής αναδρομής στους σταθμούς της καριέρας του, από τα «Πουλιά της δυστυχίας» (1964) μέχρι το «Χρονοποιό», με συνταξιδιώτες τις ζωγραφιές του Αλέξη Κυριτσόπουλου, που μαζί με τη Λίλη Πεζανού επιμελήθηκε και τα σκηνικά και κοστούμια, τη Σοφία Σπυράτου (που τον βοηθά και στη σκηνοθεσία) και τις «Ροές», τους παλιούς και νέους συνεργάτες του με πρώτη πρώτη τη Δόμνα Σαμίου αλλά και -κατά σειρά εμφάνισης- τους Νίκο Παπάζογλου, Σάκη Μπουλά, Αλκίνοο Ιωαννίδη, Μελίνα Τανάγρη, Νατάσα Φλουρή, Μελίνα Κανά, Δημήτρη Μπάση, Ελένη Βιτάλη κι ακόμη τη χορωδία Fons Musicalis υπό τον Κωστή Κωνσταντάρα, το συγκρότημα Combo, 14μελή μπάντα πνευστών και την Καμεράτα υπό τον Βασίλη Τενίδη, που μαζί με τον Νίκο Κυπουργό και τον Λευτέρη Καλκάνη έχουν κάνει και τις ενορχηστρώσεις.

Αναδρομές και συνειρμούς εμπεριέχει, ούτως ή άλλως, κι ο λόγος του Σαββόπουλου, αφού χρησιμοποιεί ετερόκλητα εκ πρώτης όψεως «υλικά» για να καταλήξει πάντοτε σε ένα σαφέστατο, ατμοσφαιρικό σύνολο. Χθες, για παράδειγμα, ξεκίνησε από το Μέγαρο, το οποίο «όσοι υπηρετούμε το ελληνικό τραγούδι πρέπει να το ενθαρρύνουμε σ’ αυτό το άνοιγμα που κάνει στο ελληνικό ρεπερτόριο», για να φτάσει μέχρι τη γιορτή του Αγίου Νικολάου και τις ημέρες του ’60.

«Του Αγίου Νικολάου σήμερα, χρόνια πολλά. Χαιρόμεθα όλοι γιατί σήμερα κατά την παράδοση ανοίγει η εορταστική αγορά. Πώς το ‘λεγε ο Βασίλης Τσιτσάνης στον εξαίρετο στίχο του; “Ασήμι γέμισες σπαρταριστό/και χαρά σ’ εσένανε χρωστώ”…

Τέτοια εποχή πρωτοήρθα, αρχές του ’60 στην Αθήνα. Τότε ανοίγανε τα προγράμματα: ο Χατζιδάκις με τον Θεοδωράκη ήταν στο “Κεντρικό” και στις Τζιτζιφιές η μυθική σύμπραξη του Τσιτσάνη, του Παπαϊωάννου και της Μπέλου. Στη δισκογραφία έβγαιναν οι καινούργιοι δίσκοι του Χατζιδάκι, του Θεοδωράκη, του Τσιτσάνη, του Καζαντζίδη, ο “Ερωτόκριτος” του Μαμαγκάκη.

Τώρα τα Χριστούγεννα δεν βγαίνουν καινούργια, βγαίνουν… παλιά. Βγαίνουν συλλογές, compilations όπως τις λένε, με έναν αχταρμά από σουξέ. Υπάρχει πτωχεία, αλλά όλο και κάτι γίνεται…».

Από όσα γίνονται είναι και το «Σαββόραμα». Το τι θα περιλαμβάνει του προκάλεσε, λέει, αμηχανία: «Aναρωτιόμουν ποια τραγούδια να μπουν και ποια όχι. Να παίζονται χρονολογικά; Να παίζονται όπως τότε ή όπως τα αισθανόμαστε σήμερα; Τι διηγούνται, την ιστορία μιας εποχής, ή την προσωπική ζωή όποιου τα έφτιαξε; ».

Τις απαντήσεις τις έδωσε με τη βοήθεια των συνεργατών του. Η «έρευνα» και η αναδρομή δεν προκάλεσε πάντως καμία μελαγχολία στον άνθρωπο που ούτως ή άλλως δεν έχει την αίσθηση «ότι ο χρόνος περνά από μπροστά μας, αλλά ότι καθώς φεύγουμε κουβαλάμε το χρόνο μαζί μας». Στον άνθρωπο που ούτως ή άλλως επιδίωκε τις αναδρομές από το «10 χρόνια κομμάτια» και μετά, τακτικά: «Tα τραγούδια μου αγαπώ να τα ξανακοιτάζω. Οχι όπως βλέπεις φωτογραφίες, αλλά σαν όλα να είναι εδώ. Παίζω ένα τραγούδι και νομίζω ότι βλέπω τους συμμαθητές μου. Ή ότι βλέπω τη μάνα μου να λέει “Αχ Διονυσάκη, γιατί τα κάνεις όλα αυτά; “».

Από την πολυπρόσωπη παρέα που τον βοηθά να κάνει όλα αυτά, ο Αλέξης Κυριτσόπουλος μίλησε για τη δική του συμμετοχή, για τις ζωγραφιές του που πρέπει να εμφανίζονται στο πρόγραμμα απρόβλεπτα αλλά και διακριτικά. Η Σοφία Σπυράτου δήλωσε ενθουσιασμένη από τη συνεργασία της, όπως ενθουσιασμένα «πρώτη φορά τόσο για μια δουλειά που κάνω είναι και τα παιδιά μου».

Ισχύει άλλωστε αυτό που είχε πει αρχικά ο Δημήτρης Μαραγκόπουλος, μιλώντας μετά το διευθυντή καλλιτεχνικού προγραμματισμού Νίκο Τσούχλο και την εκ της χορηγού Τράπεζας Επενδύσεων Telesis Μαρίνα Εφρέμογλου και δικαιολογώντας την ένταξη του «Σαββοράματος» στη σειρά «Γέφυρες» του Μεγάρου: «Ο Σαββόπουλος είναι ένας άνθρωπος που γεφυρώνει τις τέχνες και τις γενιές…».

Με τόσους παλιούς και νέους συνοδοιπόρους, άντε να βρεις εισιτήριο την τελευταία στιγμή. Και, πράγματι, έχουν εξαντληθεί όλα και για τις τρεις βραδιές!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας