Παίζουμε διαβρωτικό ροκ

Πολυπράγμων και αδιόρθωτος πειραματιστής ο Χάου Γκελμπ, ψυχή των Aμερικανών Giant Sand, είναι ο άνθρωπος που κατάφερε να αναμίξει στη μουσική του την τζαζ και τα μπλουζ με την κάντρι και το πανκ. Μαζί με τους Τζον Κονβερτίνο και Τζόε Μπερνς -οι οποίοι έχουν σχηματίσει και τους Calexico- έρχεται για δύο συναυλίες, σήμερα στην Αθήνα στο House Οf Art και αύριο στο Μύλο της Θεσσαλονίκης. Λίγο πριν απαντά στις ερωτήσεις από την Τιουσόν μέσω e-mail γιατί, όπως δήλωσε, απεχθάνεται τις τηλεφωνικές συνομιλίες.

*Το τελευταίο σου άλμπουμ ήταν ιδιαίτερα μελαγχολικό.

«Δεν είχα κανένα τέτοιο σκοπό. Ομως το κάθε άλμπουμ μου ανταποκρίνεται στα συναισθήματα της περιόδου που το έγραφα. Τη συγκεκριμένη περίοδο είχα χάσει τον καλύτερο φίλο μου από καρκίνο. Το όνομά του ήταν Ράινερ Πτάσεκ, ήταν σαν αδερφός μου και παίζαμε μαζί εδώ και 22 χρόνια. Ετσι κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης, η διάθεσή μου ήταν βαριά κι αυτό μεταφέρθηκε και στο άλμπουμ».

*Τι σημαίνει ο τίτλος «Chore Οf Enchantment» (μπορεί να μεταφραστεί ως «γοητεία της αγγαρείας»);

«Καθώς γερνάς, συνειδητοποιείς ότι χρειάζεται πολλή δουλειά για να κρατησείς όσα αγαπάς. Πρέπει να είσαι προσεκτικός γιατί αυτό που επιθυμείς μπορεί να το αποκτήσεις και ύστερα απαιτείται προσπάθεια για να το κρατήσεις».

*Γιατί εμμένεις τόσο στην αμερικανική μουσική παράδοση, όπως στην κάντρι και τα μπλουζ;

«Δεν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος, είναι οι μουσικές φόρμες που μου πρόσφερε ο τόπος μου και με επηρέασαν, αφού ουσιαστικά μεγάλωνα ακούγοντας τέτοια μουσική».

*Στα τραγούδια σου αναφέρεις συχνά την έρημο και την άμμο.

«Αναφέρομαι πιο συχνά στη βροχή. Αυτό που θέλεις πιο πολύ είναι αυτό που σου λείπει κι αυτό στη Αριζόνα είναι η βροχή και ο δυνατός άνεμος, η καταιγίδα».

*Οι Giant Sand ήταν οι πρώτοι που έκαναν γνωστό αυτό το μίγμα, κάντρι και ροκ. Ο Tύπος την ονόμασε ροκ της ερήμου ή αμερικάνα. Εσύ πώς θα την ονόμαζες;

«Ο όρος κάντρι ροκ είναι συνώνυμο της πλήξης από την εποχή του ’70, έτσι δεν νιώθω καθόλου άνετα όταν με τοποθετούν σ’ αυτήν την κατηγορία. Tο ροκ της ερήμου είναι απλά ένας γεωγραφικός προσδιορισμός. Τελικά, νομίζω ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα με το συγκρότημά μου είναι να περιγράψεις τι μουσική παίζουμε. Δεν το έκανα ποτέ ούτε σκοπεύω να το κάνω. Θέλω να παραμείνει κάτι αφηρημένο όπως πραγματικά είναι η μουσική, κάτι που δεν το μπορείς να το δεις ή να το αγγίξεις, αλλά υπάρχει και σου δημιουργεί συναισθήματα. Αν πρέπει να ενταχθούμε σε κάποια κατηγορία θα προτιμούσα τον όρο διαβρωτικό ροκ γιατί η μουσική μάς αποδομεί με τον πιο φυσικό τρόπο».

*Τώρα πια πολλές αμερικανικές μπάντες, όπως οι Grandadd yή οι Lambchop, παίζουν την ίδια μουσική. Γίνατε πρωτοπόροι σε ένα νέο είδος.

«Μόνο από τύχη, αφού παίζουμε από τις αρχές του ’80. Πάντως είναι η μουσική που πηγάζει αυθόρμητα όταν έχεις απαλλαχθεί από όλα όσα δεν θέλεις να ακούς. Τα συγκροτήματα που αναφέρεις παίζουν όμορφα επειδή ακριβώς αρνούνται να υποταχθούν σε ήχους που δεν τους αρέσουν».

*Σκέφτηκες ποτέ ότι η μουσική σας ηχεί παρωχημένη σε μια εποχή που κυριαρχούν οι ηλεκτρονικοί ρυθμοί;

«Τη μεγαλύτερη ικανοποίηση όταν γράφω μουσική την παίρνω όταν αντιτίθεται στην εφήμερη μουσική των καιρών. Υπάρχουν πολύ περισσότερα να κάνεις από το να ανταγωνίζεσαι την εμπορικοποιημένη ποπ».

*Υπάρχει μια φήμη ότι οι Giant Sand θα διαλυθούν. Ετσι κι αλλιώς εσύ κυκλοφορείς προσωπικά άλμπουμ, ενώ τα άλλα δύο μέλη αποτελούν τους Calexico.

«Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τρόποι για να δουλεύεις ως συγκρότημα. Υπάρχει φυσικά μια δυσαρμονία, αφού οι Calexico είναι ουσιαστικά δύο μέλη των Giant Sand και δούλευαν αρκετά με το σχήμα τους όταν εγώ προσπαθούσα να ολοκληρώσω το πρόσφατο άλμπουμ μας. Αλλά αυτά έχει η ζωή. Είμαστε αρκετό καιρό μαζί, περισσότερο από πολλά συγκροτήματα, έτσι αν χρειαστεί να χωρίσουν οι δρόμοι μας, από τη μια θα είναι μια απώλεια αλλά από την άλλη θα είναι μια γιορτή για όλο τον καιρό που περάσαμε μαζί. Και φυσικά νιώθω περήφανος αφού τα νεότερα μέλη του γκρουπ έχουν αποκτήσει φήμη συνεχίζοντας την ίδια παράδοση. Ετσι μου αρέσει κάθε φορά που παίζουμε να υποκρίνομαι ότι είναι η τελευταία, μου φαίνεται πολύ ζεν».

*Τι σου έχει μείνει από μια εικοσαετία στη μουσική σκηνή;

«Η αίσθηση ότι η μουσική μού πρόσφερε μια διέξοδο».

*Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;

«Για μένα το παρόν δεν υφίσταται, ήδη βρίσκομαι στο μέλλον. Τώρα θα κυκλοφορήσουν τρία προσωπικά άλμπουμ μου, το ConfluenceΣ, Down Home 2000 “το Some Piano”, όπου παίζω κομμάτια στο πιάνο χωρίς φωνητικά και το “Βest Οf” των Giant Sand. Παράλληλα ετοιμάζουμε το επόμενο άλμπουμ μας όπου επιθυμώ έναν εξαίσιο διαβρωτικό ήχο».

Προηγούμενο άρθροΌσο πέφτει η Nέα Yόρκη τόσο ανεβαίνει το ευρώ
Επόμενο άρθροΑυτός γλίτωσε το χαστούκι…
Avatar
Κατά γενική ομολογία θεωρούμε ξεγραμμένος ή πιο σωστά αποτυχημένος. Αφού σας συστήθηκα, πάμε παρακάτω. Για εμένα δεν υπάρχουν διλήμματα, γιατί ξέρω τι θέλω και τι αναζητώ στη ζωή μου. Από μικρός έπαψα να συμβιβάζομαι και άρχισα να αγωνίζομαι. Το Μοναδικό μου εργαλείο είναι το γράψιμο και η ουδέτερη σκέψη μου.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας