Περίπατος στον Παρθενώνα

Μοιάζει με παραμύθι αλλά είναι αλήθεια και αυτό είναι το γοητευτικότερο στους τέσσερις «Περιπάτους στον Παρθενώνα» που με υλικό τη φαντασία, την Iστορία και το παρόν αφηγούνται η Κορνηλία Χατζηασλάνη με τα κείμενά της και ο Σωκράτης Μαυρομάτης με τις φωτογραφίες του. Οι δυο τους, ταξιδεύοντας τον αναγνώστη σε όλα τα «πώς» που αφορούν τον Παρθενώνα, έφεραν εις πέρας παραπάνω από ικανοποιητικά το έργο που τους ανέθεσε το Ιδρυμα Μελίνα Μερκούρη το οποίο εξέδωσε και το σχετικό βιβλίο σε δύο εκδοχές, μία ελληνική και μία αγγλόφωνη, την τελευταία μάλιστα με αποκλειστικό χορηγό τη Νάνα Μούσχουρη.

Το πώς ήταν ο Παρθενώνας στην πιο τέλεια μορφή του το 432 π.Χ., όταν ο Φειδίας ολοκλήρωσε το έργο του, διερευνάται στον πρώτο περίπατο. Οι ιστορικές περιπέτειες του μνημείου και οι μικρές ή μεγάλες ζημιές που υπέστη έως τις ημέρες μας εξετάζονται στο δεύτερο περίπατο. Ο τρίτος περίπατος γίνεται στον Παρθενώνα του παρόντος και στη συλλογή των γλυπτών στο Μουσείο της Ακρόπολης. Ο τέταρτος περίπατος καταλήγει στο Βρετανικό Μουσείο. Στο επίμετρο τέλος δίνεται μια συνολική εικόνα όλου του σωζόμενου γλυπτικού διάκοσμου του Παρθενώνα που συμπληρώνεται με τα σχέδια του Jacques Carre y, ο οποίος σχεδίασε τα γλυπτά το 1674, όταν αυτά βρίσκονταν ακόμη επάνω στο μνημείο.

Το βιβλίο έχει το επιπλέον προσόν να παρουσιάζει για πρώτη φορά το σύνολο των γλυπτών του Παρθενώνα (από τη μήκους 160 μ. Ζωφόρο σώζονται σήμερα 130 μ., με 260 μορφές και 250 ζώα) στις θαυμάσιες έγχρωμες φωτογραφίες του Σωκράτη Μαυρομάτη, έμπειρου σε τέτοιες φωτογραφίσεις, αφού, όπως λέει και ο ίδιος, εργάζεται «φωτογραφίζοντας τα έργα αποκατάστασης της Ακρόπολης, πάνω από 20 χρόνια».

Εξίσου σημαντική φυσικά είναι η συμβολή της Κορνηλίας Χατζηασλάνη και των κειμένων της, «σ’ αυτό το μικρό εύχρηστο βιβλίο που προσφέρει σφαιρική γνώση», όπως τόνισε χθες η προϊσταμένη της Α Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, Αλκηστις Χωρέμη. Τα κείμενα της κ. Χατζηασλάνη έχουν στόχο, όπως και η ίδια αναγνωρίζει, να διευκολύνουν την προσέγγιση ενός πολύπλοκου θέματος όπως είναι η κλασική τέχνη και αρχιτεκτονική αλλά και αυτή καθεαυτή η ιστορία του μνημείου, όχι μόνον από τους επιστήμονες αλλά από τον κάθε ενδιαφερόμενο και βεβαίως (αν όχι κυρίως) από τα παιδιά. Η κ. Χατζηασλάνη εργάζεται άλλωστε από το 1987 στην Ακρόπολη ως υπεύθυνη των εκπαιδευτικών προγραμμάτων της Επιτροπής Συντηρήσεως Μνημείων Ακροπόλεως και της Α ΕΠΚΑ. Εξ ου και οι γνώσεις της για την Ακρόπολη αλλά και η εξοικείωσή της με τα παιδιά, η οποία κατά τη συγγραφή του βιβλίου την οδήγησε σε ένα εύρημα.

«Βάζει την Ιριδα», εξηγούσε χθες η επίτιμη έφορος Ακροπόλεως, Εβη Τουλούπα, «να συνοδεύει τον αναγνώστη στην περιήγηση. Οχι τυχαία: το άγαλμα της θεάς Ιριδος είναι σήμερα διαμελισμένο, με το κεφάλι να βρίσκεται στο Λούβρο και το σώμα στο Βρετανικό Μουσείο. Αυτή η εικόνα της διάσπασης λειτουργεί σαν πρελούδιο του βιβλίου. Το θέμα του διαμελισμού υπάρχει σ’ όλο το βιβλίο και μαζί η ελπίδα κάποτε όλα τα τμήματα να ξαναβρεθούν μαζί».

Γι’ αυτό και η Μανουέλα Παυλίδου, εκ του Δ.Σ. του Ιδρύματος Μελίνα Μερκούρη, έλεγε χθες πως «αν η Μελίνα μας βλέπει, σήμερα θα είναι πολύ ευχαριστημένη». Γι’ αυτό και ο Ζυλ Ντασσέν στο σύντομο μήνυμά του δηλώνει «περήφανος που το ίδρυμα μπορεί να προσφέρει αυτό το πολύτιμο βιβλίο στους αναγνώστες από 8 μέχρι 80 ετών».

Ο, τι δεν προσφέρει το βιβλίο είναι έναν επίλογο όπου «αυτοί θα ζουν καλά κι εμείς καλύτερα…» με το νέο Μουσείο της Ακρόπολης και με όλα τα σωζόμενα γλυπτά του Παρθενώνα. Ας ελπίσουμε ότι κάποτε θα γραφτεί κι αυτός…

Προηγούμενο άρθροΕπιβαρυνθείτε το πετρέλαιο για να ξαναδείτε πληθωρισμό 3%
Επόμενο άρθροΜέτρα καθησύχασης
Avatar
Κατά γενική ομολογία θεωρούμε ξεγραμμένος ή πιο σωστά αποτυχημένος. Αφού σας συστήθηκα, πάμε παρακάτω. Για εμένα δεν υπάρχουν διλήμματα, γιατί ξέρω τι θέλω και τι αναζητώ στη ζωή μου. Από μικρός έπαψα να συμβιβάζομαι και άρχισα να αγωνίζομαι. Το Μοναδικό μου εργαλείο είναι το γράψιμο και η ουδέτερη σκέψη μου.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας