Συγγενείς θυμάτων διασωθέντες: «Θέλαμε Θέμιδα, όχι θεία Δίκη»

Ήταν οι άνθρωποι που τις πρώτες ώρες μετά το ναυάγιο του «Σαμίνα» συγκέντρωσαν πάνω τους τα φώτα της δημοσιότητας.

Διασωθέντες και συγγενείς των θυμάτων είχαν να πουν πολλά, είτε για το τι έγινε τη μοιραία νύχτα ή για τους υπαίτιους της τραγωδίας. Δύο μήνες μετά, η δραματική κατάληξη του Παντελή Σφηνιά ξύπνησε μνήμες που όλοι τους θέλουν να ξεχάσουν. Πιο ψύχραιμοι σήμερα ορισμένοι, το ίδιο οργισμένοι κάποιοι άλλοι, δίνουν τη δική τους εξήγηση για την αυτοκτονία. Ολοι, όμως, τη συνδέουν με τη βύθιση του πλοίου.

Παρά την περιπέτειά τους, πολλοί εξ αυτών εκφράζουν τη θλίψη τους για το γεγονός. «Μόλις το άκουσα ξέσπασα σε κλάματα. Αν μου έλεγαν ότι θα αντιδρούσα έτσι, δεν θα το πίστευα. Κι όμως το έκανα. Οχι γιατί πιστεύω ότι είναι αθώος. Κάθε άλλο. Αλλά μετά τη δραματική περιπέτεια που έζησα δεν θέλω να ακούω για θανάτους. Οποιος έχει έρθει τόσο κοντά στο θάνατο έχει νιώσει τόσο τρόμο που δεν εύχεται ούτε στο χειρότερο εχθρό του να συμβεί κάτι τέτοιο», επισημαίνει η διασωθείσα Δήμητρα Καστάνη.

Δεν είναι άλλωστε λίγοι εκείνοι που εκφράζουν την εμπιστοσύνη τους στη Δικαιοσύνη. «Δεν ξέρω αν η πράξη αυτή δηλώνει ενοχές, αλλά σίγουρα είναι Θεία Δίκη, χωρίς να σημαίνει ότι χάρηκα από το γεγονός. Η ελληνική Δικαιοσύνη είναι η πλέον αρμόδια για να αποφασίσει “τις πταίει”. Η τιμωρία των ενόχων άλλωστε θα αποτελέσει παράδειγμα προς αποφυγήν για να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να συμβεί κάτι τέτοιο στο μέλλον. Μπορεί μάλιστα το γεγονός να επηρεάσει θετικά την εξέλιξη της εκδίκασης», υποστηρίζει η Μαρία Καραγιαννάκη, η οποία έχασε τη μητέρα της στο ναυάγιο.

Δεν λείπουν, όμως, κι εκείνοι οι οποίοι μιλούν για κοινή μοίρα. «Αυτό που περάσαμε εμείς με την απώλεια του δικού μας ανθρώπου, τώρα θα το περάσει η οικογένειά του. Δεν σημαίνει, όμως, ότι χαίρομαι. Ο θάνατος είναι θλιβερό γεγονός και η ανθρώπινη ζωή είναι ιερή. Η διαφορά είναι ότι οι δικοί του συγγενείς δεν θα περάσουν τις οικονομικές δυσχέρειες που περνάμε όλοι εμείς που χάσαμε το στήριγμα της οικογένειάς μας», δηλώνει ο Γιώργος Ροδήτης, που έχασε τον πατέρα του.

Υπάρχουν όμως κι εκείνοι που είδαν το γεγονός ως λύτρωση για τον επιχειρηματία. «Αν λυπήθηκα για κάτι είναι γιατί δεν είχε πιο βασανιστικό τέλος», δηλώνει η Μαρίτσα Κρητικιά, της οποίας ο γιος πνίγηκε τη νύχτα της 27ης Σεπτεμβρίου. Δεν είναι άλλωστε η μόνη που εκφράζει αμφιβολίες για το αν ήταν αυτοκτονία ή δολοφονία. «Μπορεί και να τον σκότωσαν για να μη μιλήσει».

Είναι όμως και εκείνοι των οποίων ο πόνος είναι τόσο μεγάλος που δεν τους άγγιξε το γεγονός. «Στην είδηση της αυτοκτονίας δεν ένιωσα τίποτα. Είμαι χαμένη. Θέλω να αποδοθεί δικαιοσύνη, αλλά τώρα δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτα», δηλώνει η Ουρανία Σπύρου, της οποίας ο σύζυγος εργαζόταν στο πλοίο και πνίγηκε στο ναυάγιο.

«Tην Kυριακή μοίρασε τα ρούχα του…»

«Aπό την Kυριακή σχεδίαζε την πράξη του ο Παντελής Σφηνιάς», δήλωσε χθες βράδυ στο «Mega» ο εκδότης Γιώργος Tσούτσιας.

«Eνοιωθε οδύνη για τον κόσμο που χάθηκε, δεν το άντεχε. Ο Παντελής Σφηνιάς ήταν ένας οραματιστής, ένας ευαίσθητος, ένας σύγχρονος μάνατζερ. Tην Kυριακή μοίρασε τα ρούχα του στους σωματοφύλακες. H πόρτα του γραφείου του ήταν από καιρό ανοιχτή. Ποτέ πριν δεν ήταν. Eίμαι σίγουρος ότι το είχε αποφασίσει.

Ο ίδιος τόνισε ότι το αφεντικό της MFD έμεινε μόνος αφού εγκαταλείφθηκε από φίλους του το τελευταίο διάστημα μετά το ναυάγιο του «Σάμινα».

Aγούδημος: «Tο περίμενα»

Δριμύ «κατηγορώ» προς την πολιτεία και κυρίως προς τον υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας Χρήστο Παπουτσή για τον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκαν την υπόθεση του «Εξπρές Σαμίνα» και οδήγησαν «έναν ευαίσθητο και τίμιο άνθρωπο στην αυτοκτονία», απηύθυνε χθες μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό «Αντέννα» ο πλοιοκτήτης Γεράσιμος Αγούδημος.

Οπως εξήγησε, τον τελευταίο μήνα υποψιαζόταν ότι μπορεί ο Παντελής Σφηνιάς να βουτήξει στο κενό, γι’ αυτό και του είχε προτείνει να βάλει αλεξίσφαιρα τζάμια, δήθεν για λόγους προστασίας του.

Εκανε λόγο όμως για μια συνάντηση που είχε ο Παντελής Σφηνιάς μ’ έναν «νεόπλουτο», δίχως να διευκρινίσει αν επρόκειτο για προσωπικότητα που προερχόταν από τον επιχειρηματικό ή τον πολιτικό κόσμο, που τον πίκρανε. Καταλόγισε ευθύνες στον υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας υποστηρίζοντας ότι ο Παντελής Σφηνιάς δεν άντεξε το διασυρμό που του έκανε πρώτος και καλύτερος ο Χρήστος Παπουτσής.

Ο A. Ποταμιάνος: Hταν ευαίσθητος

«Αν και δεν είχε ευθύνη για το ναυάγιο στο “Εξπρές Σαμίνα», ο Παντελής Σφηνιάς ήταν μέσα του συντετριμμένος. Αισθάνθηκε όλον τον κόσμο επάνω του, αφού όλοι τον έκριναν προτού βγουν τα πορίσματα για το ναυάγιο».

Μ’ αυτά τα λόγια εξέφρασε χθες στην «Ε» τη βαθιά οδύνη του για το χαμό του Παντελή Σφηνιά, ο πρόεδρος των Εφοπλιστών Επιβατηγών Πλοίων Ανδρέας Ποταμιάνος.

«Ηταν ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας, αλλά μέσα του ήταν ευαίσθητος και λυπόταν για την αδικία που έγινε σε βάρος του. Λυπάμαι για τον άνθρωπο Παντελή Σφηνιά. Παρ’ όλα αυτά πιστεύω ότι η εταιρεία “Μίνοαν Λάινς” θα προχωρήσει προς τα μπρος».

Ερμητικά κλειστά, ωστόσο, παρέμειναν χθες τα στόματα των περισσότερων Ελλήνων εφοπλιστών. Σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις τους με συνεργάτες τους, συνάδελφοί του, όπως ο Γεράσιμος Στρίντζης, εξέφραζαν τη θλίψη τους για το περιστατικό, επισημαίνοντας ότι δεν είχαν το κουράγιο να μιλήσουν στα ΜΜΕ.

«Θα με πάρουν στα τέσσερα»

Για «προδιαγεγραμμένη» πράξη μίλησε χθες βράδυ στο Mέγκα ο καπετάνιος του Xάι Σπιντ Σπύρος Bατίστας. «Eκείνη τη στιγμή που έσφιγγε τη γλώσσα του στη συνέντευξη στο κανάλι σας 27/9/2000, στην ουσία αυτό προανήγγειλε. Kάποια φορά μπροστά στους πλοιάρχους και στο γιο του είχε πει ότι εμένα θα με πάρουν από εδώ στα τέσσερα». Ο Σπύρος Bατίστας επέρριψε ευθύνες σε πολλούς που τον είχαν πιέσει τον τελευταίο καιρό. «Eυθύνονται πολλοί γι’ αυτό. Θα πρέπει να κοιτάξουν τα χέρια τους αυτοί που είναι υπεύθυνοι για το θάνατό του. Aυτοί τον έσπρωξαν στο θάνατο».

1997: Ξεκίνησε με ένα ταχύπλοο από δεύτερο χέρι

Πως φτιάχτηκε βήμα βήμα η αυτοκρατορία της Minoan

Ηταν Ιούλιος του 1997 όταν έκανε την «εμφάνισή» της στο Αιγαίο η ναυτιλιακή Minoan Fl ying Highspeed με επικεφαλής τον Παντελή Σφηνιά και με ένα ταχύπλοο από δεύτερο χέρι. Πίσω όμως από την πρωτοεμφανιζόμενη εταιρεία βρισκόταν η Μinoan Lines, η διοίκηση της οποίας στήριζε από τότε οικονομικά τις προσπάθειες αλλά και τις όποιες ιδέες είχε ο Π. Σφηνιάς.

Ετσι το Δεκέμβριο του 1998, και αφού ο πρώην γενικός πράκτορας των Μινωικών στην Ελλάδα και την Ιταλία είχε ερευνήσει την αγορά της Ακτοπλοΐας (περνούσε μαύρες μέρες λόγω των χρεών των πλοιοκτητών προς τις τράπεζες), αρχίζουν επαφές με το νεαρό μεγαλοεφοπλιστή Πήτερ Λιβανό, ο οποίος ήθελε να «ξεφορτωθεί» τα 30 υδροπτέρυγα σκάφη, το ένα «Καταμαράν» και 3 «Mega Dolphins», κληρονομιά του πατέρα του και δρομολογημένα στον Αργοσαρωνικό και τις Σποράδες.

Στις 4 Δεκεμβρίου ο πρόεδρος των «Μινωικών», Κώστας Κληρονόμος, και ο Παντελής Σφηνιάς, τότε διευθύνων σύμβουλος της MFH, ανακοινώνουν συμφωνία με τον κ. Λιβανό σύμφωνα με την οποία αποκτούν το 70% των μετοχών της εταιρείας του, ενώ ο ίδιος (Λιβανός) κρατάει το 30%. Kαι το ποσοστό αυτό όμως 15 μέρες αργότερα περνάει στα χέρια του Παντελή Σφηνιά, ο οποίος καθορίζει ως διακριτικά στις «τσιμινιέρες» των αποκτηθέντων σκαφών τα γράμματα CM και ως εμπορική ονομασία τη Minoan Fl ying Dolphins με διαθέσιμα κεφάλαια πάνω από 100.000.000 δολάρια.

Eκτός από τα 32 «ιπτάμενα δελφίνια», εκείνη την εποχή η MFD διαθέτει και το πλοίο «Aριάδνη», που της παραχώρησε η μητρική εταιρεία των Μινωικών Γραμμών και το οποίο δρομολογείται στις Κυκλάδες.

Λίγο αργότερα η MFD εκμεταλλευόμενη την τότε απόφαση του υπουργού Σταύρου Σουμάκη για χορήγηση αδειών σκοπιμότητας σε νεότευκτα πλοία και πλοία νεοτέρα των 10 χρόνων, ψάχνει να αποκτήσει και άλλα ακτοπλοϊκά, ανεξαρτήτως ηλικίας.

Στις 17 Σεπτεμβρίου 2000 ο Γιώργος Γούτος πουλάει τα 5 πλοία του, μεταξύ αυτών και 2 νεότευκτα, ενώ δύο μήνες αργότερα ο Π. Σφηνιάς αγοράζει και τα 5 πλοία του Αντώνη Αγαπητού και δύο του Γιάννη Λεφάκη, που είναι δρομολογημένα στον Αργοσαρωνικό. Σειρά έχουν οι εφοπλιστές Κώστας Αγαπητός, Δημήτρης Νομικός, Μηνάς Σταθάκης, Γιώργος Βεντούρης, Κώστας Μουλόπουλος και κάποιοι μικρότεροι εφοπλιστές που είχαν τα φέρι του Αργοσαρωνικού.

Ολοι αυτοί οι πλοιοκτήτες πήραν από τη MFD μέρος της αξία των πλοίων τους σε μετρητά, αλλά το μεγαλύτερο μέρος σε μετοχές, ευελπιστώντας στην είσοδο της εταιρείας στο Χρηματιστήριο, κάτι που όμως μέχρι και σήμερα δεν έχει πραγματοποιηθεί.

Τελευταίος που πουλάει το 46% της εταιρείας του είναι ο εφοπλιστής Γεράσιμος Αγούδημος, που είχε στην κατοχή του συνολικά 6 πλοία, τα οποία όμως φήμες θέλουν να ανήκουν ολοκληρωτικά στη MFD. Tο 2000 η εταιρεία πραγματοποιεί γενική συνέλευση των μετόχων της, οι οποίοι αποφασίζουν αύξηση μετοχικού κεφαλαίου κατά 12, 5 δισ. με σκοπό τη ναυπήγηση 5 νέων πλοίων τύπου Καταμαράν. Ολα τα κεφάλαια, σύμφωνα με τον τότε αντιπρόεδρο της εταιρείας Παντελή Σφηνιά, προέρχονταν από ίδια κεφάλαια και από δανειοδοτήσεις τραπεζών ξένων και ελληνικών.

Πράγματι τον Ιούλιο του 2000 καταπλέουν και δρομολογούνται στο Αιγαίο τέσσερα νεότευκτα ταχύπλοα πλοία, ενώ το μετοχικό κεφάλαιο της MFD, στις 31 Δεκεμβρίου 2000, ανερχόταν σε 77, 6 δισ. δρχ. και τα ίδια κεφάλαια έφταναν στα 168 δισ.

3 ΠANEΠIΣTHMIAKΟI ANAΛYΟYN TΟ TPAΓIKΟ ΦINAΛE

Σκιαγραφώντας την αυτοκτονία

Ποικίλα ερωτηματικά γεννά σε δύο κορυφαίους πανεπιστημιακούς καθηγητές που δραστηριοποιούνται στον χώρο των Κοινωνικών Επιστημών ο χαμός του Παντελή Σφηνιά, σε σημείο, να αναρωτιούνται αν πράγματι αυτοκτόνησε ή πιέστηκε δραματικά προς αυτήν την κατεύθυνση.

Η «Ε» επικοινώνησε χτες με τρεις πανεπιστημιακούς καθηγητές -δύο άνδρες και μία γυναίκα- που θέλησαν να κρατήσουν την ανωνυμία τους, επισημαίνοντας ότι δεν έχουν ακόμη γίνει γνωστές όλες οι πτυχές της αυτοκτονίας.

Η αυτοκτονία ενός επιτυχημένου επιχειρηματία, στον βαθμό που δεν είχε κηρύξει πτώχευση, όπως εξήγησαν όλοι, είναι ίσως και πρωτόγνωρο γεγονός για τα ελληνικά χρονικά. Περιστατικά αυτοκτονιών έχουν διευρευνηθεί επιστημονικά στην Ελλάδα μόνο στον βαθμό που αφορούν στρατιώτες ή φυλακισμένους.

«Οσο κι αν το περιστατικό είναι τραγικό, αν τα πράγματα είναι όπως φαίνονται, ευτυχώς υπάρχουν ακόμη στον τόπο μας ίχνη ευσυνειδησίας», μας εξήγησε η μια καθηγήτρια.

Ωστόσο, οι άλλοι δύο πανεπιστημιακοί καθηγητές στάθηκαν ιδιαίτερα επιφυλακτικοί απέναντι στο περιστατικό:

Πρώτον, όπως εξήγησαν, δεν βρέθηκε ή δεν έγινε γνωστό ότι βρέθηκε μεταθανάτιο σημείωμα, όπως συνήθως γίνεται σε κάθε αυτοκτονία.

«Η λογική της αυτοκτονίας επιβάλλει στον αυτόχειρα να εξηγήσει τους λόγους – εκτός αν μεταδόθηκε κάποιο προφορικό ή γραπτό μήνυμα μόνο σε κάποιον από τους οικείους του και δεν έγινε γνωστό στον Τύπο.

Δεν έχουν γίνει γνωστά περιστατικά ανθρώπων φυσιολογικών που να αυτοκτόνησαν δίχως να δημοσιοποιήσουν τους λόγους».

Δεύτερον, σημείωσαν, δεν είναι δυνατόν ένας τόσο επιτυχημένος επιχειρηματίας να λυγίζει τόσο εύκολα και αρκετά όψιμα, δηλαδή αρκετούς μήνες μετά το ναυάγιο του «Εξπρές Σαμίνα».

«Ενας υπερεπιτυχημένος επιχειρηματίας δεν είναι συνηθισμένος ανθρωπάκος, που δεν έχει να πληρώσει ένα δάνειο και αυτοκτονεί. Ο επιχειρηματίας είναι συνηθισμένος στις πιέσεις και δεν τον τρομάζουν εύκολα».

Τρίτον, διότι, ως επί το πλείστον, περιστατικά αυτοκτονίας σημειώνονται βράδια και όχι μεσημέρια, Σαββατοκύριακα ή γιορτές.

Τέταρτον, εάν όντως αντιμετώπιζε προβλήματα συνείδησης και έχει παραιτηθεί από τη ζωή, τότε πώς από την εταιρεία του τον προόριζαν για την προεδρία της;

Τέλος, και οι δύο πανεπιστημιακοί καθηγητές τόνισαν ότι μπορεί όντως να αυτοκτόνησε για λόγους συνείδησης μετά το ναυάγιο του «Εξπρές Σαμίνα» ο Παντελής Σφηνιάς, όμως άφησαν ανοικτό και το ενδεχόμενο εκβιασμού ή οικονομικών διαφορών, ακόμη και εγκληματικής ενέργειας.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας