AC/DC: Ούτε βάθος ούτε ανανέωση, απλώς πρωτιά

Οι Αυστραλοί ρόκερ AC/DC σκαρφάλωσαν στην κορυφή των βρετανικών τσαρτ με το άλμπουμ «Black Ice», κάνοντας κάποιους να μειδιούν. Αυτοί, όμως, απτόητοι γράφουν όπως έγραφαν στα 17 τους και απεχθάνονται και το downloading.

«Δεν χρειάζεται να ψάχνεις κάποιο βαθύ νόημα στη μουσική μας. Γιατί αν το κάνεις, θα προσπεράσεις την ουσία της». Ο Άνγκους Γιανγκ, ο κιθαρίστας των AC/DC, ο μεσήλικας που ακόμα σαρώνει τη σκηνή με τη σχολική στολή του και τα κοντά παντελόνια, ξέρει πολύ καλά τι λέει. Οι AC/DC με το παλιομοδίτικο χαρντ ροκ τους δεν διεκδίκησαν ποτέ την πρωτοτυπία στη μουσική σκηνή. Και όμως το νέο τους άλμπουμ, το πρώτο ύστερα από οκτώ χρόνια, με τίτλο «Black Ice» έφτασε τελικά στην κορυφή των βρετανικών τσαρτ. Κάνοντας ακόμα και την «Γκάρντιαν» της Δευτέρας να σχολιάζει με το βρετανικό φλέγμα της και απόλυτη σοβαρότητα ότι η πρωτιά είναι σημείο των καιρών. Αφού κάθε φορά που ξεσπούσε οικονομική κρίση οι AC/DC ήταν η πιο δημοφιλής μπάντα.

Και όμως οι Αυστραλοί ρόκερ ήταν πάντα έντιμοι απέναντι στην ιστορία τους. Ποτέ δεν έπαιξαν το παιχνίδι του μεγαλόστομου και επηρμένου ροκ σταρ. Ούτε ποτέ ισχυρίστηκαν ότι ανανέωσαν τη μουσική σκηνή. Αντίθετα, ο Ανγκους Γιανγκ, βασικός συνθέτης της μπάντας μαζί με τον αδερφό του Μάλκολμ, παραδέχτηκε πρόσφατα ότι ουσιαστικά γράφουν τραγούδια για δεκαεφτάχρονα. «Ήμασταν πάντοτε ξεκάθαροι σε ό,τι αφορά τον ήχο μας», είπε. «Όταν παρατήσαμε τις διασκευές στον Τσακ Μπέρι και αρχίσαμε να γράφουμε δικά μας τραγούδια ήμασταν μόλις δεκαεφτά χρόνων. Οταν είσαι δεκαεφτά γράφεις τραγούδια για τους συνομήλικούς σου. Και εμείς το ίδιο κάναμε. Αλλά από τότε δεν αλλάξαμε πορεία».

Άλλωστε δεν χρειαζόταν να αλλάξουν κάτι. Με το ιλιγγιώδες νούμερο των 200 εκατομμυρίων άλμπουμ που έχουν πουλήσει και με το μνημειώδες για το σύγχρονο ροκ εν ρολ άλμπουμ «Back In Black» του 1980 να παραμένει πέμπτο στη λίστα εκείνων με τις υψηλότερες πωλήσεις στις ΗΠΑ, οι AC/DC μπορούν άνετα να αντιγράφουν το παρελθόν τους. «Δεν είμαστε ούτε χαρντ ροκ ούτε χέβι μέταλ μπάντα» επιμένουν. «Παίζουμε απλά ροκ εν ρολ». Ετσι ακόμα και ο παραγωγός τού «Black Ice», ο Μπρένταν Ο’ Μπράιαν, φημισμένος για τη δουλειά του με τους Pearl Jam και τον Μπρους Σπρίνγκστιν, είχε πει: «Είχα επιθυμήσει να ακούσω νέα τραγούδια τους. Δεν θέλησα να επινοήσω έναν νέο ήχο παρά μόνο να κάνω τη μουσική τους να ηχεί καταπληκτική».

Είτε ο Ο’ Μπράιαν έβαλε όλη του την τέχνη είτε οι AC/DC αποφάσισαν να εγκαταλείψουν κάθε πειραματισμό και να επιστρέψουν στο ωμό ροκ του «Highway Το Hell» και του «Back In Black», το νέο άλμπουμ τούς έβγαλε ξανά στο προσκήνιο. Και τους έδωσε την απαραίτητη δημοσιότητα για την παγκόσμια περιοδεία που έχει ήδη αρχίσει στην Αμερική και θα συνεχιστεί τον επόμενο χρόνο και στην Ευρώπη. Οχι ότι τα κατάφεραν εύκολα. Οι πιέσεις από την εταιρεία να δώσουν το άλμπουμ στο i Tunes ή να κυκλοφορήσουν σινγκλ ήταν μεγάλες. «Εμείς πάντα γράφαμε άλμπουμ», λέει ο Γιανγκ. «Ολα τα τραγούδια αντιπροσωπεύουν εμάς σε μια στιγμή της πορείας μας. Δεν είναι ένα συνονθύλευμα άσχετων τραγουδιών ώστε να τα κατεβάζει ο κόσμος από το Ιντερνετ». Το έχουν ξαναπεί ότι απεχθάνονται τις μπαλάντες και το downloading.

Τώρα, με το «Black Ice» να σκαρφαλώνει στα τσαρτ και τα εισιτήρια των συναυλιών να εξαντλούνται πολύ γρήγορα, νιώθουν δικαιωμένοι. «Οι AC/DC δεν άλλαξαν ποτέ», λέει ο Γιανγκ. «Δεν κάναμε τη μουσική μας πιο εύπεπτη για να πουλήσουμε, δεν χρησιμοποιήσαμε εμπορικά τεχνάσματα και δεν μπήκαμε στη διαδικασία του ανταγωνισμού με άλλες μπάντες. Το μόνο που σκεφτόμασταν από το 1973 ήταν να φτιάχνουμε άλμπουμ που να ικανοποιούν όποιον μπει στον κόπο να τα ακούσει. Και να δίνουμε δυνατές συναυλίες».