Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε

Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε

Άρθρο της Θέτιδας Παπαδοπούλου.

Αν δεν είχες φροντίσει να του παρουσιάσεις την -κατά τη γνώμη σου- βελτιωμένη εκδοχή σου, ίσως κι εκείνος να είχε καταλάβει νωρίτερα ότι είσαι η γυναίκα της ζωής του. Και τότε θα τον είχες προλάβει σε ηλικία (και διάθεση) γάμου.

Όταν είσαι με κάποιον, σου είναι πολύ πιο εύκολο να παίζεις ένα ρόλο από το να είσαι ο εαυτός σου, είτε για να τον γοητεύσεις είτε για να γίνεις πιο εύκολα αποδεκτή. Δεν λέμε ότι η «απάτη» γίνεται βάσει σχεδίου, κάθε άλλο. Η ανάγκη μας να γινόμαστε αποδεκτές κι αγαπητές κάνει έναν τέτοιο ρόλο να βγαίνει από μέσα μας αβίαστα. Το θέμα είναι ότι αυτό δεν είναι γυναικείο προνόμιο – το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τους άντρες.

Ποια είμαι επιτέλους;

Σε γενικές γραμμές δεν έγινε και τίποτα, αφού οι συνέπειες της υιοθέτησης ρόλων μπορεί να είναι ακίνδυνες. Έτσι κι αλλιώς, διαφορετικά μιλάς στους γονείς και διαφορετικά στους συναδέλφους ή στις φίλες σου, κι αυτός είναι και ο λόγος που στις σπάνιες περιπτώσεις που όλοι οι προηγούμενοι βρίσκονται στον ίδιο χώρο και μιλάνε για σένα είναι πολύ πιθανό να νιώσεις σχιζοφρενής, αφού είναι σαν να μιλάνε για τρία διαφορετικά άτομα. O φίλος σου όμως είναι άλλη ιστορία.

Είναι αυτός που περισσότερο από όλους τους άλλους θέλεις να έχει την τέλεια εικόνα για σένα και ταυτόχρονα η εικόνα αυτή να προσεγγίζει όσο γίνεται πιο πολύ την πραγματικότητα, ώστε να έχετε μια υγιή σχέση. Αυτό σημαίνει τρία πράγματα: Είτε θα πρέπει να προβάρεις πολλές φορές την περσόνα της «τέλειας» (και να αποδεχτείς το γεγονός ότι θα την ενσαρκώνεις για όλη σου τη ζωή) είτε θα πρέπει να γίνεις τέλεια (ναι, καλά) ή απλά να μείνεις όπως είσαι και να αφήσεις τη μαγική δύναμη του έρωτα να καλύψει το κενό μεταξύ τελειότητας και πραγματικότητας (το οποίο μπορεί και να γίνεται, αλλά εμείς είμαστε πρακτικοί άνθρωποι).

Ανάμεσα σε αυτές τις τρεις επιλογές, τα μπερδέματα που μπορούν να προκύψουν είναι τεράστια. Ακόμα αναρωτιέμαι ποια μαγική δύναμη με ώθησε στο να δηλώσω με στόμφο σε έναν άντρα με τον οποίο ήμουν πολύ ερωτευμένη ότι σιχαίνομαι τα λουλούδια. Μάλλον η ανάγκη να το παίξω σκληρή και διαφορετική απ’ όλα τα άλλα κορίτσια που είχε γνωρίσει.

Και έτσι καταδίκασα τον εαυτό μου σε πολυάριθμες επετείους χωρίς ούτε ένα κοτσάνι. Έβλεπα τις φίλες μου πνιγμένες στο τριαντάφυλλο και ζήλευα. Και μια φορά που γύρισα και του είπα ότι μου αρέσουν λίγο οι μαργαρίτες, μήπως και διορθώσω το κακό που είχα κάνει, μου απάντησε «Σιγά μη σου αρέσουν και τα αρκουδάκια!». Μπορεί να ακούγεται χαζό, όμως εκείνη τη στιγμή ένιωσα ότι είχα χάσει οριστικά την ευκαιρία να είμαι ο εαυτός μου μαζί του, γιατί τελικά, ναι, μερικές φορές μου αρέσουν και τα αρκουδάκια.

Σε αυτό το σημείο εκείνος δεν τα είχε με μένα ακριβώς, αλλά με κάποια άλλη, που ξίνιζε τη μούρη της στα ζευγάρια που χαζολογούσαν κρατημένα χέρι χέρι κι έβγαζε σπυράκια με τις ρομαντικές κομεντί. Αυτή η άλλη, στην οποία είχα μεταμορφωθεί (νομίζοντας ότι εκείνος θα την έβρισκε πιο ενδιαφέρουσα από μένα), έβλεπε κρυφά ρομαντικές κομεντί με τις φίλες της και κοίταζε τις βιτρίνες των ανθοπωλείων σαν τον Ντρούπι.

Μη μασάς, καλύτερα να μιλάς

Μερικές χαζές δηλώσεις που ξεστομίζεις χωρίς να το πολυσκεφτείς μπορούν να έχουν δραματικές επιπτώσεις. Σκέψου πως ένα απλό «Έκτακτα τα ντολμαδάκια σας, κυρία Λίτσα μου» από ευγένεια στη μητέρα του φίλου σου μπορεί να οδηγήσει την κυρία Λίτσα σε μια έκσταση παρασκευής ντολμάδων από δω και στο εξής κι εσένα σε μια κουζίνα γεμάτη τάπερ τίγκα στο φαγητό που σιχαίνεσαι. Και το χειρότερο είναι πως δεν μπορείς και να το ομολογήσεις, γιατί θα βγεις και ψεύτρα (άπαπα, δεν είναι αυτό κορίτσι για τον κανακάρη μου). Θα πάρεις και διακόσια κιλά – από φαγητό που δεν σου αρέσει μάλιστα.

Κατάρα

Μια φίλη μου σπούδαζε με το αγόρι της στην Αγγλία και είχαν περάσει σχεδόν όλη τη φοιτητική ζωή τους γκρινιάζοντας για τον καιρό και ονειρευόμενοι όσα θα έκαναν μαζί γυρνώντας στην Ελλάδα. Όταν τελείωσαν τις σπουδές τους, σε εκείνον πρότειναν μια πολύ καλή δουλειά στο Λονδίνο, ενώ η φίλη μου σκέφτηκε να παραμείνει για διδακτορικό σε κάτι που της άρεσε πολύ.

Φυσικά, εξακολουθούσαν να θέλουν να είναι μαζί. Κανείς από τους δύο δεν τόλμησε να πει στον άλλον ότι θα προτιμούσε να μείνει στην Αγγλία, εφόσον τόσον καιρό έλεγαν πόσο θα ήθελαν να γυρίσουν πίσω. Γύρισαν λοιπόν στην Ελλάδα, μουτρωμένοι, και αρκετά χρόνια αργότερα εξομολογήθηκαν ο ένας στον άλλον ότι ο μόνος λόγος που τους έκανε να θέλουν να γυρίσουν ήταν η «σχέση» τους. Χώρισαν τελικά και, φυσικά, ακόμα το φυσάνε και δεν κρυώνει. Η ζωή τους θα ήταν πολύ διαφορετική σήμερα με λίγη παραπάνω ειλικρίνεια και λίγο λιγότερο φόβο.

Η πρώτη φορά που έρχεσαι σε επαφή με κάποιον είναι πολύ σημαντική. Αναφέρομαι σε εκείνη την περίοδο που ακόμα ανακαλύπτεις τον άλλον και χτίζετε μια σχέση. Για παράδειγμα, στον έρωτα. Αν την πρώτη φορά που θα σου κάνει κάτι που δεν σου αρέσει, εσύ δείξεις ότι σου αρέσει από ευγένεια ή ελπίζοντας ότι ήταν τυχαίο και ότι δεν θα το ξανακάνει, ε, την πάτησες. Γιατί από εκείνη τη στιγμή και μετά όχι μόνο θα το κάνει συνέχεια, αλλά δεν θα μπορείς να πεις και κουβέντα.

Και αν μετά από πολύ καιρό αποφασίσεις να μιλήσεις, τότε προετοιμάσου για μεγάλο καβγά, όπου θα αναφερθούν ΚΑΙ οι 293.823 φορές που σου το έκανε ΚΑΙ οι 293.823 διαφορετικές (καλές) αντιδράσεις σου, οπότε εκείνος θα φρικάρει, ο έρωτας θα γίνει κόλαση, γιατί θα ζει με την ανασφάλεια ότι δεν μπορεί να καταλάβει τι σου αρέσει και τι όχι, δεν θα ξαναπιστέψει κανέναν οργασμό σου, άσε που αμφιβάλλω αν θα έχει την ίδια όρεξη.

Τώρα, πάρ’ το όλο αυτό και προσάρμοσέ το και στις υπόλοιπες κοινές σας δραστηριότητες. Ελπίζω να κατάλαβες ότι κάποιες φορές οφείλεις να κάνεις την καρδιά σου πέτρα και να μιλάς. Π.χ.: «Αααχ, μην το κάνεις αυτό, με ενοχλεί λίγο», «Τέλεια η μαμά σου, κρίμα που δεν μου αρέσουν τα φαγητά που μαγειρεύει», «Εγώ θα ήθελα να περάσω άλλον ένα χρόνο στο εξωτερικό, εσύ;», «Λατρεύω τα λουλούδια, αλλά τουλάχιστον μισώ τα αρκουδάκια», «Φυσικά και είμαι υπέρ του γάμου» (βλ. το παρακάτω φιάσκο). Τέτοια πράγματα, κατάλαβες;

Λάθος θυμάσαι, σου λέω!

Έστω ότι η σχέση σοβαρεύει, γιατί περνάνε τα χρόνια και είσαι ακόμα μαζί του. Κι εσύ, πάνω στις εφηβικές κρίσεις φεμινισμού και ανεξαρτησίας, του έχεις δηλώσει με το χέρι στην καρδιά ότι μισείς το γάμο, ίσως κάποτε κάνεις ένα παιδί, αλλά δεν ξέρεις πότε και με ποιον, ότι δεν έχει και πολλή σημασία τελικά κι ότι σιγά τ’ αβγά, όσο περνάμε καλά θα είμαστε μαζί κι αν μας τη βαρέσει να παντρευτούμε, δεν το λέμε και σε κανέναν, ούτε του παπά.

Όμως εσύ ψοφάς να μείνετε μαζί, να ξυπνάτε αγκαλιά την Κυριακή το πρωί, να κάνεις τα παιδιά σου μαζί του και να είστε και παντρεμένοι, και στο γάμο σου να έρθουν κι όλες οι φίλες σου και να παίζετε με τα πέπλα (προετοιμάσου βέβαια για το ότι η μαμά του μπορεί να φέρει ντολμαδάκια, για να σε ευχαριστήσει). Και να σου πω και κάτι;

Και αυτός το ίδιο μπορεί να ήθελε, αλλά να συμβιβάστηκε με τα δικά σου θέλω, που δεν ήταν ακριβώς δικά σου, αλλά αυτά που σε έχουν πείσει ότι θέλουν να ακούνε οι άντρες για να μην τρέξουν μακριά – κι αν του τα εκφράσεις τώρα, ναι, μπορεί να φρικάρει. Όχι γιατί όλοι οι άντρες είναι ίδιοι και φοβούνται το γάμο και τα παιδιά, αλλά γιατί θα πάψεις να είσαι το άτομο που ερωτεύτηκε και επέλεξε να είναι μαζί του.

Γιατί αυτό το άτομο δεν ήθελε δεσμεύσεις και κουραφέξαλα, ήθελε να κάνει τη χίπισσα και άμα τύχει να βοηθάει και κανένα παιδάκι στην Αφρική, ενώ τώρα αυτό που έγινες είναι μια μικροαστή που αποφάσισε να υποκύψει στην γκρίνια της μαμάς της. Λάθος βέβαια, γιατί εσύ αυτό ήσουν, πάντα ονειρευόσουν να κάνεις οικογένεια, πάντα σου άρεσαν τα λουλούδια και τα αρκουδάκια, απλά ποτέ δεν τον άφησες να το δει.

Και αυτός θα έχει δίκιο να φρικάρει και η μαμά σου θα έχει δίκιο να σου πει ότι όλοι οι άντρες είναι ίδιοι και μόλις μυριστούν γάμο τρέχουν να φύγουν κι ο μόνος που έχει άδικο θα είσαι εσύ, που, υποκύπτοντας στα κλισέ, επέλεξες να δείχνεις κάτι διαφορετικό από αυτό που είσαι. Γιατί κλισέ δεν είναι οι γάμοι και τα παιδιά και η ανάγκη μιας γυναίκας να είναι με κάποιον – αυτό είναι φυσιολογικό και όμορφο. Κλισέ είναι να έχεις μια συγκεκριμένη εικόνα για το τι θέλουν οι άντρες και για το πώς πρέπει να φέρεσαι και να αλλάζεις τη συμπεριφορά σου σύμφωνα μ’ αυτήν.

Κοίτα τι έκανες

Έχω συναντήσει πολλές κοπέλες που καταστρώνουν ολόκληρα σχέδια για το πώς θα καταφέρουν να παραμείνουν με κάποιον χωρίς να του δείξουν πόσο λιώνουν γι’ αυτόν, γιατί τότε η χρυσή βίβλος των κλισέ ορίζει ότι εκείνος θα τις κάνει ό,τι θέλει ή θα βαρεθεί και θα ψάξει να βρει κάποια άλλη. Αντίστοιχα, έχω συναντήσει πολλά αγόρια που σκέφτονται υπέροχα πράγματα για τις κοπέλες τους, αλλά δεν τολμάνε να τα ξεστομίσουν, αφού νομίζουν πως κάτι τέτοιο θα τις έκανε να σκάσουν στα γέλια. Και καταλαβαίνω ότι μιλάμε για κοπέλες που έπαιξαν το ρόλο της σκληρής πολύ καλά.

Είμαι σίγουρη πως αν αυτά τα ζευγάρια συνεχίσουν να είναι μαζί, οι κοπέλες θα μετατραπούν σε ένα μάτσο γυναίκες που γκρινιάζουν (γιατί ο φίλος τους είναι πολύ κλειστός και δεν ξέρει να εκφράζει τα συναισθήματά του κι ούτε ένα λουλούδι δεν τους έχει πάρει) και οι άντρες σε ένα μάτσο άντρες που πραγματικά δεν μπορούν να καταλάβουν τις γυναίκες (και αναρωτιούνται μέρα νύχτα γιατί τα πράγματα δεν μπορούν να είναι λίγο πιο απλά στις σχέσεις).

Μερικές φίλες μου όσο καιρό κι αν τα έχουν με κάποιον, όσο συχνά κι αν κοιμούνται σπίτι του, ντρέπονται να πάνε και να του αφήσουν μια οδοντόβουρτσα κι ένα ρημαδοπιστολάκι, μην τυχόν τον τρομάξουν ότι θέλουν να του κατσικωθούν – δηλαδή μην τυχόν του περάσει απ’ το μυαλό ότι μπορεί και να τον βλέπουν λίγο πιο σοβαρά.

Λες και το χειρότερο έγκλημα του κόσμου είναι να τολμήσεις να σκεφτείς σοβαρά για κάποιον με τον οποίο είσαι μαζί και περνάς καλά. Εγώ αισθάνθηκα πολύ ωραία όταν οι ίδιες αυτές φίλες μου άφησαν οδοντόβουρτσα στο μπάνιο μου, γιατί ένιωσα ότι με αγαπάνε κι ότι θέλουν να περνάνε χρόνο μαζί μου. Δεν καταλαβαίνω γιατί όταν έχεις σχέση με κάποιον αλλάζουν αυτές οι βασικές αξίες και αντικαθίστανται απ’ όλα αυτά τα γυναικουλίστικα κόμπλεξ. Και φυσικά, με αυτό το σκεπτικό και κατσικωνόταν η καθεμιά στο αγόρι της και είχε βρόμικα δόντια και χάλια μαλλιά τα Σαββατοκύριακα.

Ένα τέτοιο Σαββατοκύριακο, από αυτά του κατσικώματος, ένιωσα ότι θα μπορούσα να μείνω με το αγόρι μου για πάντα, ότι θα ήθελα να ξυπνάμε μαζί κάθε πρωί, αλλά να είμαστε στο σπίτι μας κι όχι φιλοξενούμενος ο ένας του άλλου. Έτσι, τρώγοντας ένα κρουασάν ζαμπόν-τυρί με φρεσκοπλυμένα δόντια και τέλεια μαλλιά, του είπα «Θέλεις να μείνουμε μαζί; Αλλά θα καθαρίζεις εσύ το σπίτι» και μου απάντησε «Φυσικά!», πριν σκάσει στα γέλια και με φιλήσει. Ήταν τόσο απλό!

Δεν είναι κακό να του το πεις, αλήθεια!

  • Ότι είσαι ερωτευμένη και περνάς καλά μαζί του.
  • Ότι σου αρέσουν τα λουλούδια και ότι όταν μεγαλώσεις, θέλεις να παντρευτείς και να κάνεις παιδιά.
  • Ποια είναι τα όνειρα που έχεις για τη ζωή σου (ανεξάρτητα από το πόσο κολλάνε με αυτά που υποψιάζεσαι ότι είναι τα δικά του).
  • Ότι συμπαθείς τους φίλους του, αλλά μερικές φορές τους βαριέσαι.
  • Ότι τον συμπαθείς όταν βλέπει μπάλα, αλλά μερικές φορές τον βαριέσαι.
  • Όσα δεν σου αρέσουν στον έρωτα (ευγενικά και έγκαιρα).
  • Όσα σου αρέσουν στον έρωτα (με πολλά θαυμαστικά).
  • Ότι έκλαψες στις τελευταίες σκηνές του Notting Hill.
  • Ότι δεν κατάλαβες απολύτως τίποτα από την ανεξάρτητη σιβηρική παραγωγή που σου έβαλε να δεις τις προάλλες.
  • Ότι τον αγαπάς.

Ε, υπάρχουν και όρια!

  • Δεν υπάρχει λόγος να φέρνεις αντίρρηση σε καθετί που προτείνει όταν δεν είναι ακριβώς αυτό που θέλεις. Το να είσαι ειλικρινής δεν σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να κάνεις και υποχωρήσεις.
  • Όταν αποκαλύψεις στη μαμά του ότι το φαΐ που έφτιαξε το βλέπεις εφιάλτη στον ύπνο σου, φρόντισε να παινέσεις κάτι άλλο δικό της στο τραπέζι.
  • Όταν του αποκαλύψεις στο κρεβάτι ότι αυτό που σου έκανε το σιχαίνεσαι, φρόντισε αμέσως μετά να του κάνεις κάτι που του αρέσει και να σώσεις την κατάσταση.
  • Το ότι δεν αντέχεις κάποιον φίλο του μην του το πεις όταν θα έχετε ήδη φύγει τριήμερο όλοι μαζί, αλλά πολύ πριν το κανονίσει.
  • Κι όλα αυτά τα λέμε για φυσιολογικούς άντρες. Άμα δεις πως όσο πιο πολύ ανοίγεσαι τόσο πιο πολύ χαλάει αυτός, μην ανοιχτείς άλλο, άλλαξε άντρα.
Προηγούμενο άρθροΣε αγαπώ γιατί είσαι ωραίος
Επόμενο άρθρο24: Live Another Day (2014) μίνι τηλεοπτική σειρά. Άποψη
Avatar
Κατά γενική ομολογία θεωρούμε ξεγραμμένος ή πιο σωστά αποτυχημένος. Αφού σας συστήθηκα, πάμε παρακάτω. Για εμένα δεν υπάρχουν διλήμματα, γιατί ξέρω τι θέλω και τι αναζητώ στη ζωή μου. Από μικρός έπαψα να συμβιβάζομαι και άρχισα να αγωνίζομαι. Το Μοναδικό μου εργαλείο είναι το γράψιμο και η ουδέτερη σκέψη μου.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας