Ανοιχτή γραμμή για τη δυσκολία στην κίνηση

Σοβαρό ιατρικό αλλά και κοινωνικό πρόβλημα αποτελούν σήμερα τα αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, καθώς περίπου το 1/3 των ατόμων που επιβιώνουν, τουλάχιστον για έναν χρόνο, εξακολουθούν να εξαρτώνται από τρίτους για να λειτουργήσουν. Στη χώρα μας καταγράφονται περίπου 25.000 εγκεφαλικά επεισόδια ετησίως.

Έπειτα από ένα επεισόδιο, τονίζουν οι ειδικοί, χρειάζεται θεραπεία αποκατάστασης για να βοηθήσει τους ασθενείς είτε να διατηρήσουν την υπάρχουσα κινητικότητά τους, είτε να κερδίσουν πάλι κάποιες από τις χαμένες τους ικανότητες ώστε να διατηρηθεί ο βαθμός αυτοεξυπηρέτησής τους.

Η θεραπεία αποκατάστασης μπορεί να στοχεύει στη βελτίωση διεκπεραίωσης απλών καθημερινών δραστηριοτήτων, όπως η βάδιση, η ομιλία, αλλά και βασικών αναγκών, όπως η σωματική υγιεινή, το ντύσιμο, η σίτιση και η χρήση της τουαλέτας, καθώς επίσης και πολύπλοκων δραστηριοτήτων, όπως οι εργασίες στο σπίτι, η χρήση του τηλεφώνου και η οδήγηση.

Χθες, εκπρόσωποι της Ελληνικής Εταιρείας Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης παρουσίασαν σε συνέντευξη Τύπου τη δωρεάν «Ανοικτή Γραμμή Επικοινωνίας» για τη «Δυσκολία στην Κίνηση» (Σπαστικότητα) μετά από Αγγειακό Εγκεφαλικό Επεισόδιο (ΑΕΕ) με αριθμό κλήσης 800 11 25000.

Η γραμμή θα λειτουργεί από Δευτέρα έως Παρασκευή 10.00 – 18.00 προσφέροντας ενημέρωση όσων καλούν. Σήμερα η δυσκολία στην κίνηση λόγω σπαστικότητας των ασθενών μετά από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά στα εξωτερικά ιατρεία Σπαστικότητας πολλών δημόσιων νοσοκομείων.

Έτσι, δίδονται πληροφορίες στους καλούντες σχετικά με το πλησιέστερο στην οικία του ασθενή δημόσιο νοσοκομείο, οι ώρες και οι μέρες λειτουργίας του εξωτερικού ιατρείου το οποίο ανήκει άλλοτε στη φυσιατρική και άλλοτε στη νευρολογική κλινική του εκάστοτε νοσοκομείου. Μέσα από την τηλεφωνική γραμμή επικοινωνίας, βεβαίως, δεν μπορεί να γίνει διάγνωση ούτε θεραπεία.

Τα τελευταία χρόνια χορηγείται στους ασθενείς αυτούς η αλλαντική τοξίνη η οποία, προκαλώντας τοπική χαλάρωση των μυών, έχει θετικό αντίκτυπο στη φυσιοθεραπεία και κατ’ επέκταση στη συνολική βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών καθώς αυξάνει τη λειτουργικότητά τους και μειώνει τον πόνο που προκαλεί η σπαστικότητα.