Από εδώ η κοπέλα μου, από εκεί η αδελφή μου

Από εδώ η κοπέλα μου, από εκεί η αδελφή μου

Άρθρο της Θέτιδας Παπαδοπούλου.

Συναντηθήκαμε σε ένα ιταλικό εστιατόριο την ώρα που τρώγαμε νιόκι με το φίλο μου. «Α, να σας συστήσω» είπε ο φίλος μου όταν εκείνη εμφανίστηκε ξαφνικά μπροστά μας. Και μας σύστησε.

Η Βιβή είναι η αδελφή του φίλου μου. Φυσικά, δεν έχω τίποτα εναντίον των συγγενών του, απλά δε μου αρέσει να τους γνωρίζω από το τρίτο ραντεβού μαζί του. Προτιμώ στο χιλιοστό τρίτο. Με τη Βιβή όμως έγινε ακριβώς το ανάποδο.

Την ώρα που εγώ κι ο φίλος μου ήμασταν βυθισμένοι στην ευτυχία της αγάπης και των νιόκι μας, ξαφνικά ένα ξανθό κεφάλι εισέβαλε στο οπτικό μας πεδίο και μας διέκοψε. Πήγε κοντά στο δικό μου, τον αγκάλιασε, τον φίλησε, του σύστησε τη φίλη της. Εγώ τους παρακολουθούσα σαν χαμένη και αναρωτιόμουν τι ρόλο βάραγα εκεί πέρα, μια και κανείς δεν είχε μπει στον κόπο να με συστήσει στους άλλους. Α, ναι, μετά με θυμήθηκαν. Και με σύστησαν.

Εστιατόριο «Τα δύο αδέλφια»

Με τη Βιβή δεν κάνουμε πολλή παρέα. Απλά έχει τύχει να βγούμε έξω κάποιες φορές με το φίλο της κι έχω σχηματίσει μια άποψη για την οποία δεν είμαι και πολύ περήφανη και η οποία μου ξεφεύγει συχνά πυκνά την ώρα που συζητάμε με το φίλο μου, και με κάνει να νιώθω Κατίνα. Ωστόσο, θα την πω: είναι κακομαθημένη και ψωνάρα. Τρία χρόνια μικρότερή του, δουλεύει στην επιχείρηση του μπαμπά και παράλληλα είναι και καλλιτέχνις (ηθοποιός).

Στο φίλο μου παίζει πάντα το ρόλο της μικρής αδελφής. Του ζητάει συνεχώς εξυπηρετήσεις και, όταν εκείνος δεν προθυμοποιείται, βάζει τα χοντρά μέσα: τη μαμά. Η μαμά πιέζει, ο δικός μου αντιδρά, όλοι τσακώνονται και στο τέλος γίνεται αυτό που θέλει η Βιβή.

Επίσης, δεν παίρνει ποτέ το παλιό αυτοκίνητο της οικογένειας γιατί, λέει, δεν μπορεί να το οδηγήσει (μη ρωτήσεις ποιος το παίρνει), αδυνατεί να δουλέψει πλήρες ωράριο -επειδή τρέχει σε σχολές χορού, αυτοσχεδιασμού και κίνησης-, αλλά ωστόσο έχει άποψη για όλα μέσα στην επιχείρηση. Το αποτέλεσμα είναι να τσακώνεται με τον αδελφό, αφού εκείνος δουλεύει φουλ τάιμ και δε δέχεται παρεμβάσεις από «εποχιακούς» (όπως τη λέει), αλλά καταφέρνει να τα έχει καλά με τον μπαμπά και τη μαμά.

Μπιγκ Μπράδερ

Η Βιβή δεν είναι κακή κοπέλα, απλά φυτρώνει εκεί που δεν τη σπέρνουν. Όπως έμαθα λίγους μήνες αργότερα, από το ιταλικό πέρασε για να δει την κοπέλα του αδελφού της, να εγκρίνει ή να δώσει κόκκινη κάρτα. Τώρα θα μου πεις «ο φίλος σου άποψη δεν έχει;». Φυσικά έχει, αλλά ταυτόχρονα έχει μια άλφα αδυναμία στη μικρή αδελφή, που ήθελε να πάρει μια πρώτη γεύση. Απ’ ό,τι έχω συμπεράνει πάντως, αδελφός και αδελφή έχουν μια πολύ ζεστή σχέση, παρά τους τσακωμούς. Σε σημείο εκνευρισμού όμως. Τι εννοώ;

Θερμά αγκαλιάσματα σε δημόσιους χώρους, κι ας έχουν βριστεί την προηγούμενη, ή εντυπωσιακά χορευτικά τάνγκο «τσικ του τσικ», που συνοδεύονται από φανταχτερές φιγούρες λες και διαγωνίζονται για τα βραβεία Τζιν Κέλι. Φυσικά, η οικειότητα εκφράζεται και με συμβουλές του στιλ «άκου με εμένα, τον ξέρω καλά τον αδελφό μου», λες κι εγώ δεν τον ξέρω καλά τον αδελφό της, με έμμεσα και άμεσα σχόλια για την πρώην του.

Το σκηνικό συμπληρώνεται με άπειρα one-woman shows παντομίμας και αναπαράστασης, όπου η Βιβή μεταμορφώνεται σε πρωταγωνίστρια και μιμείται ανθρώπους, το σκύλο της, άλλα ζώα, ήχους, αεροπλάνα κ.λπ. κ.λπ. Όλα αυτά σε περιόδους θεατρικής ξηρασίας. Μερικά από αυτά τα one-woman shows είναι διασκεδαστικά, άλλα τραβάνε τόσο πολύ, που μου έρχεται να αρχίσω να ουρλιάζω στο διπλανό μου για να της κόψω τον ειρμό. Αλλά κρατιέμαι.

Στη σκηνή

O φίλος μου πάντως κι εγώ είμαστε οι πιο πιστοί φαν της, αφού -πρέπει να το πω- είναι πολύ καλή ηθοποιός, κι αυτό μας κάνει πάντα να τρέχουμε στις πρεμιέρες της στα αντεργκράουντ θέατρα όπου πάει και παίζει, τα οποία προάγουν την τέχνη, τον πολιτισμό και ενίοτε το χασμουρητό. Αλλά αυτό δε μας πειράζει. Εμείς πάμε για εκείνη. Στην πρώτη της παράσταση η Βιβή είχε το ρόλο της νεκρής αδελφής. Εκεί ρίξαμε πολύ ύπνο.

Στις επόμενες όμως μιλούσε. Και, χωρίς πλάκα, ήταν καλή. Από τότε έχουμε δει διάφορα έργα με τη Βιβή: ένα του Ευγένιου O’Νηλ, όπου με έπιασε κατάθλιψη γιατί κατάλαβα πόσο μάταιος είναι ο κόσμος, μια περίεργη Ιφιγένεια, δοσμένη από την επαναστατική ματιά ενός αλλοπαρμένου Αυστριακού σκηνοθέτη και όπου οι ηθοποιοί μιλούσαν με λαρυγγισμούς και κουνιούνταν σαν ξεχαρβαλωμένοι, και τελευταία ένα νορμάλ και επίκαιρο έργο, όπου η Βιβή υποδυόταν μια φοιτήτρια. Δεν μπορώ να πω, αυτό ήταν καλό. Χθες πήγε σε μια οντισιόν ενός γνωστού σκηνοθέτη. Ελπίζω να την πάρουν. Για το καλό της και το καλό μας.

Αμοιβαία κεφάλαια

Η δική μας σχέση πάντως βασίζεται στα αμοιβαία συμφέροντα. Της δανείζω τα αξεσουάρ μου, μου φέρνει τα καινούρια Βικτόρια Σίκρετ από τη Νέα Υόρκη, πετάγομαι να της πάρω ένα βιβλίο, μια που είμαι στην Πανεπιστημίου, μου το δανείζει μετά να το διαβάσω κ.λπ. κ.λπ.

Κατά τα άλλα μεταξύ μας είμαστε τυπικές: «Τι κάνεις, πώς πάει το θέατρο, τι κάνει ο Κώστας;» (το αγόρι της). Το έχω μάθει όμως τώρα το κόλπο: αποφεύγω τις πολλές ερωτήσεις, γιατί βαριέμαι να την ακούω να ρητορεύει. Όταν είχαν πάει στην Πράγα, μας μιλούσαν δύο ώρες για το μαύρο θέατρο, την παλιά πόλη και τι έκαναν, ενώ εκείνη δε ρώτησε ούτε μια φορά πώς περάσαμε εμείς στην Κέρκυρα. Τι έχει η Κέρκυρα, είναι πασέ; Το επόμενο θέμα συζήτησης ήταν, τι άλλο, η οντισιόν.

Εκεί σταμάτησα να κουνάω το κεφάλι υπομονετικά και ασχολήθηκα με τα κορδόνια μου. Περισσότερο πάντως δεν έχει. Και γιατί να έχει; Είμαστε δύο γνωστές που γνωρίζουμε καλά τον ίδιο άντρα, καθεμία από τη δική της πλευρά. Θα μπορούσαμε να είμαστε και φίλες, αλλά τυχαίνει να έχουμε διαφορετικές κοσμοθεωρίες, άσε που δε μου αρέσουν και τα πολλά μπλεξίματα με την οικογένεια.

Αν και είναι συνηθισμένο στην ελληνική οικογένεια να κακομαθαίνουν τη μικρή κόρη όταν αυτή είναι ήδη είκοσι εννέα χρόνων και αρνείται να ενηλικιωθεί, βαράει ταμπούρλο και οι άλλοι χορεύουν, εγώ απλώς παρακολουθώ. Δεν είμαι και συγγενής για να επεμβαίνω. Διακριτικότητα, προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, δηλαδή. Έτσι, κάθε φορά που τη βλέπω, της χαμογελώ. Ενίοτε και μέσα από τα δόντια. Είμαι κακιά; Τι να κάνω, θα μου περάσει.

Η αδελφή του φίλου μου δυο φορές αδελφή μου;

Ίσως γίνετε κολλητές, ίσως και απλές φίλες. Αυτό είναι θέμα «χημείας», αλλά και διάρκειας χρόνου. Όσο καιρό είσαι με το αγόρι σου, θα είστε φίλες, αν η σχέση όμως διαλυθεί, θα κάνετε παρέα; Το πιθανότερο είναι να αραιώσετε ή να χαθείτε.

  • Προσπάθησε να τα έχεις καλά μαζί της. Είναι καλύτερο να την έχεις σύμμαχο παρά εχθρό.
  • Πάντως, αν ταιριάζετε, θα περάσετε καλά. Δεν υπάρχει τίποτε καλύτερο από δυο γυναίκες εναντίον ενός άντρα. Απολαυστικό και βγάζει γέλιο.
  • Αν δεν ταιριάζετε, έχεις ξεκάθαρο το τοπίο μπροστά σου: δε συναντιέστε, δε μιλάτε, αδιαφορείτε.
  • Ποτέ μην την κατηγορήσεις ανοιχτά μπροστά του. Αυτόματα θα υπερασπιστεί την οικογένειά του και θα σε αφήσει ακάλυπτη.
  • Πρόσεξε τα λόγια σου. Μια κακιασμένη αδελφή είναι εύκολο να επηρεάσει τον αδελφό της και φίλο σου. Μην πέσεις στην παγίδα. Γέλασε ειρωνικά, μίλησε για διαφορά επιπέδου και άλλαξε θέμα συζήτησης.

Τι μπορείς να μοιραστείς μαζί της:

  • Τα καλλυντικά σου.
  • Το αθώο παρελθόν σου.
  • Το θάψιμο άλλων γυναικών.
  • Τη μέθοδο αποπλάνησης ενός άντρα.
  • Συμβουλές.
  • Μπλουζάκια.
  • Διακοπές.

Τι δεν μπορείς να μοιραστείς μαζί της:

  • Την άποψή σου για τη μαμά του.
  • Το βρόμικο παρελθόν σου.
  • Τα κόλπα που του κάνεις.
  • Τα σοβαρά παράπονά σου για το φίλο σου.
  • Επιφωνήματα για άλλους άντρες.
  • Τον ίδιο άντρα.
  • ‘Aλλον άντρα.
Προηγούμενο άρθροCitroen C1 Folli Follie vs Peugeot 107 RC. Σύγκριση
Επόμενο άρθροΑπό το καλό στο καλύτερο
Κατά γενική ομολογία θεωρούμε ξεγραμμένος ή πιο σωστά αποτυχημένος. Αφού σας συστήθηκα, πάμε παρακάτω. Για εμένα δεν υπάρχουν διλήμματα, γιατί ξέρω τι θέλω και τι αναζητώ στη ζωή μου. Από μικρός έπαψα να συμβιβάζομαι και άρχισα να αγωνίζομαι. Το Μοναδικό μου εργαλείο είναι το γράψιμο και η ουδέτερη σκέψη μου.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας