Aprilia μοντέλα. Λίστα με μοτοσυκλέτες

Aprilia μοντέλα. Λίστα με μοτοσικλέτες

Δημιούργησα μία εκτενή λίστα με Aprilia μοτοσικλέτες που έχω οδηγήσει κάτι το παρελθόν και θέλησα να μοιραστώ την οδηγική εμπειρία μου μαζί σας. Για να μην υπάρχουν παρανοήσεις, η παρούσα λίστα δεν περιέχει μόνο τα καλύτερα μοντέλα, αλλά εκείνα που εγώ οδήγησα και έχω μία πιο ολοκληρωμένη εικόνα για να τα περιγράψω. Επίσης η σειρά των μοντέλων παρακάτω είναι εντελώς τυχαία.

Aprilia RSV4R

Η Aprilia είναι γνωστή για το πάθος και τις επιτυχίες που έχει σημειώσει στους αγώνες ταχύτητας, στην αρχή με τα δίχρονα GP και αργότερα (το 1998) με το πρώτο της V2 superbike, το Mille. Με την δημιουργία του RSV4 όμως απέδειξε ότι είναι μία πραγματικά μεγάλη εταιρεία που διαθέτει εξελιγμένη τεχνογνωσία και μπορεί να κοντράρει στα ίσια τα μεγαθήρια του χώρου.

Αυτό αποδεικνύεται άλλωστε και από την απίστευτα επιτυχημένη πορεία της μοτοσικλέτας στο πρωτάθλημα Superbikes, με τον Max Biaggi να φιγουράρει στην πρώτη θέση της βαθμολογίας και να οδεύει προς ολοταχώς για τον τίτλο.

Στην αρχή βγήκε στην παραγωγή η ακριβή έκδοση “Factory” αλλά μερικούς μήνες μετά ακολούθησε και η πιο απλή, η “R”. Στην ουσία οι διαφορές δεν είναι πολλές. Το R δεν έχει τις αναρτήσεις της Ohlins αλλά πιρούνι-αμορτισέρ Showa-Sachs, μερικά τμήματα από πλαστικό και αλουμίνιο αντί των “ευγενέστερων” ανθρακονημάτων και μαγνησίου, δεν διαθέτει ρυθμιζόμενο πλαίσιο και τέλος δεν έχει μεταβλητού μήκους αυλούς εισαγωγής. Όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα την χαμηλότερη τιμή του κατά 5.000 ευρώ!

Έρωτας από την πρώτη ματιά

Φτάνοντας στην αντιπροσωπεία για την παραλαβή του RSV4R, ασυναίσθητα έμεινα να το χαζεύω για αρκετή ώρα. Οι διαστάσεις του είναι εξαιρετικά μικρές. Τόσο πολύ που σου φαίνεται πραγματικά αδύνατο να πιστέψεις ότι πρόκειται για μοτοσικλέτα 1.000κ.εκ. Ο σχεδιασμός του σίγουρα ακραίος. Επιθετικές γωνίες στο φαίρινγκ, μικρές επιφάνειες πλαστικών και μία τριγωνική μίνιμαλ ουρά που φέρνει κατευθείαν στο νου εικόνες MotoGP. Το άσπρο χρώμα είναι πολύ καλής ποιότητας και αναβαθμίζει την συνολική εικόνα.

Το μάτι συνεχίζει την περιπλάνηση στο πανέμορφο γυαλισμένο πλαίσιο αλουμινίου, το ψαλίδι κόσμημα, τις μονομπλόκ δαγκάνες της Brembo και την απίστευτη πλάκα τιμονιού με τις ανοδιωμένες τάπες του πιρουνιού. Ξέχασα να αναφέρω μία μικρή αλλά πολύ σημαντική λεπτομέρεια.

Το συγκεκριμένο RSV4R είχε μία ολόσωμη εξάτμιση τιτανίου-ανθρακονήματος της Akrapovic. Με το πρώτο πάτημα της μίζας νόμιζα ότι άνοιξαν οι πύλες του κάτω κόσμου! Ο ήχος που βγάζει ο V4 με την συγκεκριμένη εξάτμιση είναι απλώς αδύνατο να περιγραφεί με λόγια. Ένας βαθύς και μπάσος βρυχηθμός χαμηλά που όσο ανεβαίνουν οι στροφές θυμίζει τα ατελείωτων κυβικών V8 μοτέρ! Είναι πραγματικά αμαρτία ο οποιοσδήποτε κάτοχος RSV να μείνει με την στοκ εξάτμιση…

V4 διαμάντι

Η συγκεκριμένη διάταξη κυλίνδρων έχει κάτι το εξωτικό, καθ’ ότι δεν είναι συνηθισμένη σε μοτοσικλέτες παραγωγής. Δεν είναι τυχαίο, γιατί συνδυάζει τα καλά δύο κόσμων, των εν σειρά τετρακύλινδρων και των V2. Η Aprilia κατασκεύασε τον συγκεκριμένο κινητήρα εξολοκλήρου μόνη της και το αποτέλεσμα την δικαιώνει.

Με απόδοση στον στρόφαλο 180 ίππων και 11.7 χλγμ ροπής προκαλεί γενναίες εκκρίσεις αδρεναλίνης σε κάθε άνοιγμα του γκαζιού. Το σύστημα ride-by-wire, το εξελιγμένο σύστημα ψεκασμού με δύο μπεκ σε κάθε κύλινδρο και η δυνατότητα επιλογής τριών διαφορετικών χαρτογραφήσεων, ολοκληρώνουν ένα άκρως λειτουργικό σύστημα τροφοδοσίας που λειτουργεί αψεγάδιαστα.

Ο κινητήρας δεν σκορτσάρει χαμηλά και δουλεύει βελούδινα. Έχει δύναμη παντού, αλλά το πραγματικό γλέντι αρχίζει στις 8.000 στροφές μέχρι τον κόφτη. Αυτό όμως που πραγματικά εντυπωσιάζει είναι η απόλυτη γραμμικότητα του που σου επιτρέπει να ανοίγεις το γκάζι από νωρίς με απολύτως ελεγχόμενο τρόπο και επιθυμητά γλιστρήματα. Το μοναδικό τίμημα είναι η αυξημένη κατανάλωση που κυμαίνεται διαρκώς στα 9 λίτρα για κάθε 100 χιλιόμετρα και με πιο τσαμπουκαλεμένη οδήγηση μπορεί να περάσει και τα 10.

Βγαλμένο από τις πίστες

Δεν υπάρχει κανένας λόγος να αναφερθούμε στην χρήση του RSV4R στην πόλη γιατί πολύ απλά, όπως όλα τα superbikes, δεν είναι φτιαγμένο για τέτοιες συνθήκες και απλώς δυσανασχετεί. Μία βόλτα όμως στην βόρεια Ελλάδα και μέχρι τα βουνά της Πίνδου ήταν ότι έπρεπε για να ξεδιπλώσει τις αρετές του. Στην εθνική οδό μέχρι την Λαμία πιάνεις τον εαυτό σου να τα ταξιδεύει με αστρονομικές ταχύτητες και το RSV4R να παραμένει ακλόνητο. Τα 250 έρχονται για πλάκα και συνεχίζει δυνατά μέχρι και τα 290.

Το άκαμπτο πλαίσιο δεν καταλαβαίνει τίποτα και οι αναρτήσεις, παρόλο που δεν είναι της Ohlins, μπορούν να χαρακτηριστούν εξαιρετικές. Οι σωστές αποσβέσεις και η ανάλογη πληροφόρηση αποτελούν τον καλύτερο σύμμαχο στις στροφές του Δομοκού, όπου το παιχνίδι έχει γίνει πλέον με απαγορευτικούς για τον δρόμο ρυθμούς. Όσο για τα φρένα…μιλάμε για την απόλυτη αίσθηση και δύναμη ανά πάσα ώρα και στιγμή.

Εντυπωσιακός είναι όμως και ο τρόπος που μπορείς να κινηθείς και σε πιο στενούς επαρχιακούς δρόμους ανηφορίζοντας για την Ελάτη, το Περτούλι και από εκεί στο Μέτσοβο και τους φρεσκοασφαλτομένους δρόμους του εθνικού δρυμού της Πίνδου. Γρήγορα πιάνεις τον εαυτό σου να χορεύει στην σέλα, να πλαγιάζεις με ευκολία και να αποζητάς διαρκώς ελεγχόμενα γλιστρήματα στις εξόδους. Είπαμε πρόκειται για ένα πραγματικό superbike που όμως δεν αναλώνεται σε άτσαλες συμπεριφορές στον δρόμο, σε πραγματικές δηλαδή συνθήκες.

V4 me Aprilia

Το RSV4R κάνει την διαφορά. Κοστίζει όσο και τα Ιαπωνικά superbikes (και φθηνότερα από μερικά), έχει εξαιρετικές επιδόσεις και πακέτο πλαισίου-αναρτήσεων-φρένων αλλά διαθέτει κάτι ακόμα πολύ σημαντικό. Έναν άκρως ερωτεύσιμο V4 κινητήρα και την ιταλική φινέτσα σε άφθονες δόσεις.

Aprilia Mana 850GT

Όταν έχεις στην γκάμα σου ένα πρωτοποριακό μοντέλο σαν το Mana 850, το οποίο δανείζεται στοιχεία τόσο από τον κόσμο των μοτοσικλετών όσο και από τα σκούτερ το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να το βελτιώσεις ακόμα περισσότερο. Προσθέτοντας απλά μία ρυθμιζόμενη ζελατίνα, η Aprilia πέτυχε χατ τρικ. Το Mana 850GT διευκολύνει την μετακίνηση στην πόλη, προσφέρει οδική συμπεριφορά μοτοσικλέτας και πλέον μπορεί και να ταξιδεύει άνετα.

H Aprilia όταν παρουσίασε για πρώτη φορά το Mana 850 πριν από περίπου τρία χρόνια έδειξε ότι ήθελε να προσφέρει κάτι το διαφορετικό στο αγοραστικό κοινό. Ένα δίτροχο που θα συνδύαζε την βολικότητα των σκούτερ όσον αφορά τους χώρους και την αυτόματη μετάδοση, με την αυξημένη ασφάλεια που χαρίζουν οι μοτοσικλέτες. Η ολοκλήρωση του όμως έπρεπε να περιμένει λίγο καιρό ακόμα μέχρι οι Ιταλοί να προσθέσουν αυτό το τόσο απλό και απαραίτητο αξεσουάρ που ακούει στο όνομα “ζελατίνα”.

Αυτόματο και σειριακό

Ο V2 κινητήρας του Mana 850GT έχει περιεχόμενη γωνία 90 μοιρών και αποδίδει 76 ίππους. Αυτό που πραγματικά όμως έχει ενδιαφέρον είναι φυσικά το σύστημα μετάδοσης. Το κιβώτιο είναι συνεχούς μεταβαλλόμενης κίνησης (όπως ακριβώς το CVT στα σκούτερ) πράγμα το οποίο σημαίνει ότι το μόνο που έχει να κάνει ο αναβάτης είναι να ανοιγοκλείνει το γκάζι. Υπάρχει βέβαια η δυνατότητα πατώντας ένα κουμπί να επιλέξετε ανάμεσα σε τρεις διαφορετικές χαρτογραφήσεις.

Στην θέση “Sport” ο κινητήρας ανεβάζει πιο γρήγορα στροφές και τις κρατάει περισσότερο μέχρι τον κόφτη. Αν επιλέξετε την θέση “Touring” τότε θα διαπιστώσετε μία πιο γλυκιά λειτουργία που είναι προτιμότερη στην μετακίνηση εντός πόλης. Τέλος η επιλογή “Rain” κάνει πολύ ράθυμη την λειτουργία του κινητήρα και χρησιμεύει μόνο σε πολύ γλιστερές συνθήκες του οδοστρώματος.

Εάν όμως επιθυμείτε μία μεγαλύτερη συμμετοχή στον έλεγχο του Mana τότε δεν έχετε παρά να αλλάξετε εντελώς την λειτουργία του κιβωτίου επιλέγοντας τις σειριακές αλλαγές ταχυτήτων! Είτε με τον λεβιέ στο πόδι είτε με δύο κουμπιά στο αριστερό τμήμα του τιμονιού μπορείτε κατά βούληση να ανεβοκατεβάζετε τις επτά ταχύτητες.

Στην αρχή ίσως σας παραξενέψει λίγο η απουσία του συμπλέκτη αλλά χρειάζεται ελάχιστος χρόνος για αναπροσαρμογή στα νέα δεδομένα. Οι σειριακές αλλαγές με τα κουμπιά γίνονται αβίαστα ακόμα και με το γκάζι ανοικτό, όντας αρκούντως διασκεδαστικές. Η επιτάχυνση είναι εντονότερη με αυτό τον τρόπο αλλά από την άλλη εάν δεν έχετε τόση όρεξη μπορείτε απλώς να τα αφήσετε όλα στο αυτόματο.

Πρακτικό και στυλάτο

Η ύπαρξη ζελατίνας σε καμία περίπτωση δεν φαίνεται παράταιρη με το όλο σύνολο. Δένει αρμονικά με τις λιτές γραμμές του Mana και σε συνδυασμό με το λευκό περλέ χρώμα που είχε το μοντέλο της δοκιμής τραβάει σίγουρα τα βλέμματα. Η θέση οδήγησης είναι αρκετά όρθια και άνετη.

Εκεί που παραδοσιακά βρίσκεται το ρεζερβουάρ στις υπόλοιπες μοτοσικλέτες, το Mana χαρίζει έναν ευμεγέθη αποθηκευτικό χώρο με φωτισμό και παροχή ρεύματος. Μπορεί να χωρέσει ακόμα και ένα full face κράνος. Το ρεζερβουάρ του βρίσκεται στο πίσω μέρος, κάτω από την σέλα του συνεπιβάτη. Μέσα στην πόλη ελίσσεται με ευκολία αλλά δεν αρέσκεται να τριγυρνάει σε πολύ στριμωχτές καταστάσεις, όπως και τα μεγάλα σκούτερ.

Εξαιρετική είναι η σέλα που διαθέτει ακριβώς το κατάλληλο αφρώδες και κρατάει ξεκούραστο τον αναβάτη. Επίσης πολύ καλή δουλειά κάνει και η πίσω ανάρτηση που απορροφά με επιτυχία όλες τις ανωμαλίες του οδοστρώματος. Ρυθμίζεται μάλιστα υδραυλικά από το πλάι ως προς την προφόρτιση του ελατηρίου και την απόσβεση επαναφοράς με εξαιρετική ευκολία.

Η ύπαρξη του ABS μπορεί να αποβεί σωτήρια και συνεχίζουμε να δηλώνουμε φανατικοί υποστηρικτές του. Μάλιστα σε καλή ποιότητα ασφάλτου θα πρέπει να πιέσετε πολύ τα φρένα μέχρι να ενεργοποιηθεί. Μία μικρή ενόχληση όταν είστε σταματημένοι δημιουργούν τα μαρσπιέ, πάνω στα οποία βρίσκουν τα πόδια.

Η touring πλευρά

Σε ανοιχτό δρόμο η ζελατίνα που ρυθμίζεται κάνει θαύματα. Στέλνει με επιτυχία τον αέρα μακριά από το κεφάλι του αναβάτη επιτρέποντας μία άνετη ταχύτητα ταξιδιού γύρω στα 150-160 χιλιόμετρα. Σε αυτές τις ταχύτητες το Mana είναι σταθερό και δεν δείχνει να το προβληματίζει τίποτα. Εφόσον οδηγείτε με ροή αποφεύγοντας τις νευρικές και απότομες κινήσεις θα μπορέσετε να απολαύσετε και τους στριφτερούς δρόμους.

Η τελική ταχύτητα του Mana σχεδόν αγγίζει τα 200 χιλιόμετρα αλλά δεν αρέσκεται να κινείται σε τέτοιους ρυθμούς (και ούτε υπάρχει λόγος). Υπάρχουν διαθέσιμες ως after market και πλαϊνές βαλίτσες με top case που σίγουρα θα ολοκληρώσουν την τουριστική του όψη.

Κατηγορία από μόνο του

Το Mana 850GT μας άφησε πολύ καλές εντυπώσεις. Απευθύνεται σε συνειδητοποιημένους αναβάτες που έχουν ξεκαθαρίσει τι ακριβώς ψάχνουν σε ένα δίτροχο. Εάν λοιπόν επιθυμείτε να έχετε μία μοτοσικλέτα που θα είναι καθημερινός ξεκούραστος σύμμαχος σας και δεν θα διστάσει να σας ακολουθήσει και εκτός των τειχών τότε πρέπει να κοιτάξετε την πρόταση της Aprilia.

Aprilia SRV 850

Αν με μία μαγική κίνηση το RSV 1000 μπορούσε να μεταμορφωθεί αυτομάτως σε σκούτερ, τότε σίγουρα θα έμοιαζε εκπληκτικά με το SRV 850.

Το SRV 850 είναι ένα νέο σκούτερ στην γκάμα της Aprilia αλλά η ιστορία του πάει πιο πίσω, περίπου 5 χρόνια πριν. Τότε ήταν που η Gilera (κάτω από την ομπρέλα του Piaggio Group) έβγαλε στην παραγωγή το GP 800. Ήταν το μεγαλύτερο σε διαστάσεις και δύναμη σκούτερ δημιουργώντας έντονες συζητήσεις γύρω από το όνομά του. Η Aprilia, που ανήκει επίσης στο Piaggio Group, με μεγάλη ιστορία στις σπορ μοτοσικλέτες και πάμπολλους τίτλους στα παγκόσμια πρωταθλήματα, δεν θα μπορούσε να μην έχει στην γκάμα της και ένα ανάλογου πρεστίζ mega scooter!

Κάπως έτσι πήρε το GP 800 της Gilera, του έκανε τις απαραίτητες μετατροπές και ιδού πλέον το SRV 850.

Και εγένετο SRV

Όπως ήδη αναφέραμε, για την δημιουργία του SRV χρησιμοποιήθηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό το GP 800. Με την πρώτη ματιά αυτό μπορεί να μην φαίνεται ιδιαίτερα καθότι έχει αλλάξει εντελώς η εμφάνιση στο SRV.

Το σχεδιαστικό τμήμα της Aprilia έδωσε τον καλύτερό του εαυτό χαρίζοντας στο SRV 850 απίστευτη ομοιότητα με το superbike της εταιρείας RSV 1000. Η προσοχή που δόθηκε σε αυτό τον τομέα είναι υπεράνω κριτικής και ως εκ τούτου το νέο mega scooter φαντάζει πανέμορφο ακόμα και σταματημένο.

Από εκεί και πέρα όμως τα περισσότερα τμήματα του GP 800 έχουν παραμείνει. Αυτά που άλλαξαν είναι οι τρόμπες των φρένων για καλύτερη απόδοση, το σετάρισμα των αναρτήσεων και στον V2 κινητήρα των 839 κ.εκ. ο θάλαμος καύσης με τον χάρτη της ηλεκτρονικής. Η κορυφαία ιπποδύναμη των 76 ίππων αυτομάτως χαρίζει στο SRV 850 τον τίτλο του ισχυρότερου σκούτερ παραγωγής.

Bigger is better

Παρά τις νέες προτάσεις αρκετών εταιρειών, βλ. Yamaha T-Max 530, Honda Integra 700 και BMW C650 GT, το SRV 850 συνεχίζει να κρατάει τα σκήπτρα του μεγαλύτερου σε διαστάσεις και δυνατότερου σκούτερ. Πραγματικά θα μπορούσε να είναι και μοτοσικλέτα με το στιβαρό ατσάλινο πλαίσιο, το ογκώδες ψαλίδι, την αλυσίδα για την τελική μετάδοση, τα μεγάλα διπλά δισκόφρενα μπροστά και τον κινητήρα που χρησιμοποιεί και το Aprilia Mana 850!

Άρα θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε άνετα ότι πρόκειται για μία μοτοσικλέτα καμουφλαρισμένη σε μορφή σκούτερ.

Σπορ προσανατολισμός

Το SRV 850 είναι μεγάλο σε διαστάσεις και πολλοί μόλις το δουν πιθανώς να πιστέψουν ότι διαθέτει και πλούσιους αποθηκευτικούς χώρους. Κάτι τέτοιο όμως δεν συμβαίνει αφού δεν υπάρχουν ντουλαπάκια για μικροαντικείμενα και κάτω από την σέλα θα χωρέσει αυστηρά μόνο ένα full face κράνος. Αυτό το σκούτερ είναι φτιαγμένο για άλλα πράγματα…δεν έχει γίνει καμία οικονομία χώρου που θα μπορούσε να αποβεί εις βάρος των επιδόσεων ή της σωστής οδικής συμπεριφοράς.

Κάθεσαι ψηλά και άνετα στην μεγάλων διαστάσεων σέλα και για τους δύο επιβαίνοντες και με το πρώτο άνοιγμα του γκαζιού απολαμβάνεις την γλυκιά και συνάμα έντονη παροχή δύναμης. Μέχρι περίπου τα 50 χιλιόμετρα η μακριά μετάδοση του CVT χαρίζει απόλυτα ελεγχόμενη επιτάχυνση, κάνοντας δύσκολο το χάσιμο της πρόσφυσης του πίσω τροχού. Αν κρατήσεις ανοιχτό το γκάζι ούτε που θα καταλάβεις για πότε το όμορφο και υπερπλήρες κοντέρ θα φτάσει στην ένδειξη των 150 χιλιομέτρων.

Σε αυτή την ταχύτητα απολαμβάνεις μία πρωτόγνωρη ασφάλεια και σταθερότητα. Ούτε ισχυροί άνεμοι, ούτε λακκούβες, ούτε πραγματικά τίποτα δεν είναι ικανό να ταράξει την πορεία του SRV. Κάπως έτσι λοιπόν δεν θέλει ιδιαίτερη σκέψη να περιστρέψεις την γκαζιέρα λίγο ακόμα και να δεις το κοντέρ να 200αρίζει!

Είναι περιττό να αναφέρουμε ότι ταξιδιωτικές εξορμήσεις γίνονται πανεύκολα με το SRV 850. Το μόνο που θα χρειαστεί είναι μία ψηλότερη ζελατίνα για καλύτερη κάλυψη από τον αέρα. Οι αναρτήσεις κυριολεκτικά αποσβαίνουν τα πάντα φιλτράροντας όλα τα χτυπήματα πριν φθάσουν στον αναβάτη. Τα φρένα έχουν βελτιωθεί με τις νέες τρόμπες αλλά θέλουν πίεση για να αποδώσουν στα έντονα φρεναρίσματα. Η προσθήκη ABS ή CBS σίγουρα θα ήταν ευπρόσδεκτη.

Εντός των τειχών

Είναι σίγουρο ότι όλοι όσοι επιλέξουν το SRV 850 θα κινηθούν και μέσα στην πόλη. Ξεκάθαρα ο προορισμός του συγκεκριμένου σκούτερ δεν είναι αυτή η χρήση, μιας και υπάρχουν πάρα πολλές επιλογές ακόμα και από την ίδια την Aprilia για πρακτικές καθημερινές μετακινήσεις. Παρόλα αυτά το SRV συγκριτικά με τον όγκο του τα καταφέρνει αρκετά καλά.

Βέβαια θέλει μεγάλη προσοχή το βάρος του που με το ρεζερβουάρ γεμάτο ξεπερνάει ελαφρώς τα 270 κιλά, νούμερο ικανό να φέρει σε δύσκολη κατάσταση μικρόσωμο αναβάτη. Το θετικό είναι ότι μόλις ξεκινήσεις τα κιλά κρύβονται και μόνο σε μποτιλιαρίσματα θα δημιουργηθεί πρόβλημα.

Πολύτιμο σύμμαχο στους κατεστραμμένους δρόμους της πόλης θα αποτελέσουν ξανά οι αναρτήσεις όπως επίσης και ο απολαυστικά ροπάτος κινητήρας που μπορεί να γουργουρίζει με λίγα χιλιόμετρα από τη μία και να εκτοξεύεται με μανία μπροστά αμέσως μετά. Αξίζει να αναφέρουμε και τις «πλάκες» που μπορείτε να κάνετε στις εκκινήσεις από τα φανάρια σε μεγαλύτερες μοτοσικλέτες!

Παραμένει μοναδικό

Το SRV 850 είναι ένα ιδιαίτερο σκούτερ που απευθύνεται σε συνειδητοποιημένους αναβάτες. Σε όποιον λοιπόν αρέσει να ξεχωρίζει ή γενικώς στην ζωή του δεν του αρέσει να συμβιβάζεται με τα λίγα, το SRV θα αποτελέσει το ιδανικό όχημα. Είναι mega σε όλα του και πανέμορφο!

Aprilia Tuono V4R APRC

Το προηγούμενο Tuono εν είδει βασιλιά κυριάρχησε με πυγμή επί πολλά έτη στους δρόμους. Τώρα που απεβίωσε, ο νέος άρχοντας εμφανίζεται πιο δυνατός σωστός τύραννος!

Δεν έχουν περάσει καλά καλά δύο χρόνια που η Aprilia τάραξε τα νερά με το superbike RSV4R και εν συνεχεία με την εξελιγμένη ηλεκτρονικά έκδοσή του, το APRC. Όλοι οι φανατικοί της εταιρείας ήταν σίγουροι ότι έφτανε και η στιγμή για την αντικατάσταση του εξαιρετικού μεν, γερασμένου πια δε Tuono 1000.

Οι Ιταλοί δεν τους απογοήτευσαν…χωρίς τσιγκουνιές πήραν το RSV4R APRC, το έγδυσαν και ιδού το νέο Tuono! Με τον ίδιο εκπληκτικό V4 κινητήρα, ίδιο πλαίσιο – αναρτήσεις – φρένα και το πιο σοφιστικέ ηλεκτρονικό πακέτο που υπάρχει αυτή την στιγμή στην αγορά.

Λιτό RSV4

Εντάξει, για να είμαστε απολύτως ακριβείς έχουν γίνει μερικές αλλαγές στο Tuono V4R APRC, ώστε να εναρμονιστεί περισσότερο ο χαρακτήρας του με τις συνθήκες του δρόμου. Το μπροστινό χυτό τμήμα του πλαισίου είναι διαφορετικό, με αποτέλεσμα την μετατόπιση του λαιμού προς τα εμπρός. Ο κινητήρας είναι τοποθετημένος πιο χαμηλά, το μεταξόνιο μεγάλωσε όπως επίσης και η γωνία κάστερ. Οι αναρτήσεις από Showa που είχε το superbike εδώ είναι της Sachs, ενώ ο κινητήρας έχασε 13 ίππους.

Φυσικά η έλλειψη πλαστικών με το ίσιο μεγάλο τιμόνι άλλαξαν εντελώς την θέση οδήγησης.

Ηλεκτρονική ζωή

Ίδια και απαράλλαχτα είναι όμως όλα τα ηλεκτρονικά καλούδια της Aprilia που εντυπωσιάζουν με την απόδοσή τους. Πέρα από τους γνωστούς τρεις χάρτες απόδοσης για τον κινητήρα (Track, Sport και Road), υπάρχει το traction control ATC, το σύστημα αντι-σούζας AWC και τέλος για εκκινήσεις ντράγκστερ το ALC.

Στην πράξη το traction control ρυθμίζεται σε οκτώ θέσεις ως προς την ευαισθησία που επεμβαίνει. Οι 167 ίπποι του Tuono αποτελούν την κορυφαία απόδοση σε streetfighter μοτοσικλέτα, οπότε καταλαβαίνετε αμέσως την σημασία του εν λόγω συστήματος. Από τις θέσεις 4 και κάτω επιτρέπει στον αναβάτη να απολαύσει ελεγχόμενα γλιστρήματα του πίσω τροχού κόβοντας ελάχιστα την ανάφλεξη. Από το 4 και πάνω επεμβαίνει άμεσα τιθασεύοντας την κατάσταση. Αυτό που μετράει όμως είναι ο άψογος τρόπος που λειτουργεί το traction control, χωρίς να χαλάει την ισορροπία της μοτοσικλέτας.

Με την σειρά του το wheelie control ρυθμίζεται σε τρεις θέσεις και αποτρέπει αναλόγως το υπερβολικό σήκωμα του εμπρός τροχού. Πραγματικά, σε κάθε γενναίο άνοιγμα του γκαζιού με το που πάει να σηκωθεί σούζα το Tuono, κόβεται στιγμιαία η ανάφλεξη και μαζί με αυτήν κάθε διάθεση για ταρζανιές!

Τέλος το launch control σου δίνει την δυνατότητα για εκκινήσεις από τα φανάρια με το γκάζι κολλημένο στο τέρμα με αποτέλεσμα να φεύγεις λες και συμμετέχεις σε αγώνα ντράγκστερ, ενώ δεν πρέπει να παραβλέπουμε και το quick shifter για αλλαγές χωρίς συμπλέκτη!

Φυσικά απενεργοποιώντας το traction control δεν λειτουργούν και τα υπόλοιπα ηλεκτρονικά, οπότε από εκεί και πέρα μπορείς να κάνεις ό, τι ποθείς με το ανάλογο ρίσκο.

Η μαγεία όμως του Tuono APRC έγκειται ακριβώς σε όλα αυτά τα βοηθήματα που αυξάνουν κατακόρυφα την οδηγική απόλαυση, αφού δεν χρειάζεται να ανησυχείς διαρκώς μήπως και ανοίξεις λίγο παραπάνω απ’ όσο πρέπει το γκάζι…

Το πιο ευκολοδήγητο streetfighter

Η Aprilia έκανε πραγματικά το θαύμα της. Ένα τόσο δυνατό και αγωνιστικά στημένο streetfighter (το οποίο ουσιαστικά είναι ένα superbike) οδηγείται γρήγορα με περίσσεια ευκολία. Καταρχήν η θέση οδήγησης είναι εξαιρετική, αρκετά όρθια με ανοιχτές λαβές στο τιμόνι που προσφέρουν άμεσο έλεγχο. Το σύνολο σφιχτό και ομοιογενές πλαγιάζει χωρίς καμία δυσκολία με απόλυτη σταθερότητα, είτε πρόκειται για ανοιχτές στροφές είτε για πιο σφιχτή διαδρομή.

Αν μέσα σε όλα αυτά προσθέσεις και τις ηλεκτρονικές ευκολίες τότε φτάνεις αβίαστα σε ένα σαφές συμπέρασμα: ναι μία τέτοια μοτοσικλέτα υψηλών επιδόσεων μπορεί να είναι ετοιμοπόλεμη και φιλική συνάμα (τηρουμένων των αναλογιών πάντα).

Και αυτός ο V4 κινητήρας…! Με ήχο που παραπέμπει άμεσα σε F1, γεμάτη απόδοση χαμηλά και εκρηκτικό ξέσπασμα ψηλά έχει επίδραση ναρκωτικής ουσίας στον αναβάτη. Εθίζεσαι χωρίς να το καταλάβεις, ανοίγεις διαρκώς το γκάζι στο τέρμα και προσπαθείς να κρατηθείς από το τιμόνι σαν ταυρομάχος. Το μόνο του θέμα είναι η κατανάλωση, η οποία δύσκολα θα πέσει κάτω από τα 8 λίτρα για κάθε 100 χιλιόμετρα, αλλά είναι τόσο απολαυστική η δύναμή του, που ποσώς σε ενδιαφέρει τελικά το πόσο θα κάψει!

Μέσα στην πόλη το Tuono θα προτιμήσει να κινηθεί βραδινές ώρες, χωρίς κίνηση, αφού το τιμόνι κόβει ελάχιστα αλλά και γιατί μόνο σε άδειους δρόμους μπορείς να χαρείς τις δυνατότητες του.

Δείχνει τον δρόμο

Η Aprilia με το νέο Tuono V4R APRC ανέβασε πολύ ψηλά τον πήχη. Δύσκολα θα βρεις άλλο streetfighter με τέτοια τεχνολογία και επιδόσεις στην τιμή των 13.900 ευρώ. Τόσο απλά.

Aprilia Shiver 750GT ABS

Η Aprilia, βασισμένη στο εξαιρετικό naked μοντέλο Shiver 750, προχώρησε ένα βήμα πιο πέρα και παρουσίασε το Shiver 750GT που ουσιαστικά πρόκειται για την τουριστική εκδοχή της ήδη υπάρχουσας μοτοσικλέτας.

To Shiver 750 παρουσιάστηκε το 2007 έχοντας ως σημαντικά ατού την όμορφη σχεδίαση, το σύνολο κινητήρα-φρένων-αναρτήσεων και όλα αυτά σε μία λογική τιμή. Ο στόχος της Aprilia με το Shiver 750GT είναι να διευρύνει τη χρηστικότητα της μοτοσικλέτας δίνοντας τη δυνατότητα στον αναβάτη της να ικανοποιήσει τις τουριστικές του αναζητήσεις με μεγαλύτερη ευκολία.

Ο τρόπος ήταν αρκετά εύκολος. Τοποθετήθηκε μισό φέρινγκ με ζελατίνα μεσαίου ύψους, άλλαξε το τιμόνι και προαιρετικά δίνεται η δυνατότητα επιλογής με ABS. Αυτές οι λιγοστές αλλαγές είναι αρκετές ώστε να διατηρηθούν όλα τα θετικά χαρακτηριστικά του naked μοντέλου και να συνδυαστούν με την μεγαλύτερη άνεση που χαρίζει το μισό φέρινγκ.

Υψηλή αισθητική

Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός ότι οι Ιταλοί στον σχεδιασμό μοτοσικλετών απλά δεν έχουν αντίπαλο. Ο Ιταλός σχεδιαστής Miguel Galuzzi, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την αρχική εμφάνιση του Ducati Monster, έδωσε τον καλύτερο του εαυτό με το Shiver 750. Το σημαντικό όμως είναι ότι η προσθήκη του φέρινγκ στο Shiver 750GT δεν αλλοίωσε καθόλου την συνολική εικόνα της μοτοσικλέτας. Απεναντίας, εξακολουθεί να κολακεύει τις όμορφες γραμμές και τις αιχμηρές γωνίες της.

Πραγματικά ένα πολύ δυνατό χαρτί του Shiver 750GT είναι η εμφάνιση που μαγνητίζει τα βλέμματα όλων. Φίλοι μοτοσικλετιστές παραδέχτηκαν ασχέτως προτιμήσεως σε συγκεκριμένες εταιρείες, ότι είναι εντυπωσιακό. Από όπου και να το κοιτάξεις θα βρεις μία λεπτομέρεια να σου κεντρίσει το ενδιαφέρον. Από τη μία το πλαίσιο που συνδυάζει ατσάλινους σωλήνες σε μορφή χωροδικτυώματος και δένει στο κάτω τμήμα του με αλουμινένια χυτά κομμάτια, ολοκληρώνεται από το στιβαρό ασύμμετρο ψαλίδι.

Από την άλλη χαζεύεις με τους ακτινωτούς τροχούς δέκα ακτίνων, το ανεστραμμένο πιρούνι, τις ακτινικές δαγκάνες και τις ψηλά τοποθετημένες εξατμίσεις. Γενικώς κάθε τμήμα της μοτοσικλέτας είναι ιδιαίτερα προσεγμένο και δίνει την εντύπωση ότι πρόκειται για πολύ ακριβότερο μοντέλο.

Τουρισμός αλά Ιταλικά

Η απρόσμενη καλοκαιρία που μας επιφύλασσε ο καιρός στα μέσα Οκτώβρη στάθηκε ο καλύτερος σύμμαχος για ένα ταξιδάκι. Τι καλύτερο δηλαδή για να διαπιστώσεις επί της ουσίας πως ανταποκρίνεται το Shiver 750GT στις συγκεκριμένες συνθήκες. Η πρώτη θετική διαπίστωση έρχεται από την εξαιρετική θέση οδήγησης. Ο αναβάτης κάθεται σχετικά όρθιος, τα χέρια του σχηματίζουν ξεκούραστες γωνίες και γενικά τίποτα δεν σε ενοχλεί.

Στην εθνική οδό προς Τρίπολη το φέρινγκ αποδεικνύει τον λόγο ύπαρξής του. Καλύπτει ικανοποιητικά τον οδηγό σε ταχύτητες μέχρι τα 160 χιλιόμετρα. Από εκεί και πάνω αν επιμείνετε θα χρειαστεί σκύψιμο αφού η τελική ταχύτητα της μοτοσικλέτας αγγίζει τα 220 χιλιόμετρα.

Ο V2 κινητήρας με περιεχόμενη γωνία 90 μοιρών αποδίδει 95 ίππους και 8.25 χιλιογραμμόμετρα ροπής. Η παροχή δύναμης είναι πλούσια από τις χαμηλές στροφές και συνεχίζει με αυτό τον τρόπο μέχρι τον κόφτη. Η εικόνα συμπληρώνεται με τον καλύτερο τρόπο με τον μπάσο ήχο που απελευθερώνουν οι διπλές εξατμίσεις.

Πως καταφέρνουν οι Ιταλοί και περνούν τις προδιαγραφές ήχου είναι πραγματικά ένα μυστήριο! Η χαμηλή κατανάλωση που με μέσο ρυθμό οδήγησης κυμαίνεται στα 5.5 λίτρα για 100 χιλιόμετρα, επιτρέπει να καλύπτεις μεγάλες αποστάσεις χωρίς να ψάχνεις αγχωμένος για βενζινάδικο.

Οι αναρτήσεις και το πλαίσιο συνεργάζονται με πολύ καλό τρόπο και χαρίζουν σταθερότητα στην μοτοσικλέτα στις υψηλές ταχύτητες της εθνικής. Στην συνέχεια ήρθε η ώρα του επαρχιακού δρόμου της ορεινής Αρκαδίας. Το Shiver 750GT εφόσον του ζητηθεί θα κινηθεί γρήγορα και με ασφάλεια στις ορεινές στροφές.

Η μοτοσικλέτα δεν δίστασε να ανταποκριθεί ικανοποιητικότατα στον σβέλτο ρυθμό που επιβάλλαμε κατά την επιστροφή από τον ορεινό όγκο του Χελμού στην Αχαΐα. Πολύτιμος σύμμαχος σε κάθε στιγμή είναι τα δυνατά φρένα, που με το ABS κάνουν θαύματα. Έχουν αρχικό δάγκωμα και ακριβή αίσθηση ενώ παράλληλα μπορείς να πιέσεις όσο θέλεις, αφού ο φόβος του ανεπιθύμητου μπλοκαρίσματος απλά δεν υπάρχει.

e-γκάζι

Η τροφοδοσία με ψεκασμό του Shiver 750GT είναι τελείως hi tech. Το γκάζι είναι εξ ολοκλήρου ηλεκτρονικό. Ο αναβάτης μπορεί να επιλέξει εύκολα ακόμα και εν κινήσει ανάμεσα σε τρεις διαφορετικούς χάρτες ανάφλεξης. Στην θέση “T” (Touring) η ροπή έρχεται από πολύ χαμηλά και η απόδοση είναι ομαλή. Στην θέση “S” (Sport) παρόλο που δεν μεταβάλλεται η απόλυτη ιπποδύναμη αλλάζει αισθητά ο ρυθμός της ευστροφίας. Οι στροφές ανεβαίνουν ταχύτερα και ο ήχος των εξατμίσεων “αγριεύει”.

Τέλος στην θέση “R” (Rain) η απόδοση μειώνεται κατακόρυφα και ενδείκνυται για τους γλιστερούς βρεγμένους δρόμους των πόλεων. Μιας και αναφέραμε το αστικό περιβάλλον δεν πρέπει να παραβλέψουμε ότι το Shiver 750GT ελίσσεται άνετα στην κίνηση παρά τα 210 κιλά του.

Μόνο σε έντονες συνθήκες μποτιλιαρίσματος η θερμοκρασία του κινητήρα θα αυξηθεί έντονα ζεσταίνοντας τα πόδια του αναβάτη.

Πετυχημένη ανανέωση

Η τοποθέτηση του φέρινγκ και του ABS έδωσε μια φρέσκια ανάσα στο Shiver. Πρόκειται για μία μοτοσικλέτα που ξεχειλίζει από ιταλική φινέτσα και ποιότητα κατασκευής, διαθέτει σύγχρονο κινητήρα και περιφερειακά και, το πιο σημαντικό, δεν κοστίζει μία περιουσία. Μπορεί πλέον να ταξιδέψει με άνεση και να μην διστάσει να σας συντροφέψει και στις καθημερινές μετακινήσεις.

Aprilia SXV4.5

Όταν η Aprilia πραγματοποιούσε το ντεμπούτο της στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Supermoto, κανείς δεν πίστευε ότι από την πρώτη στιγμή θα έπαιζε πρωταγωνιστικό ρόλο και μάλιστα ότι λίγους μήνες αργότερα θα είχε βάλει τον τίτλο στο… τσεπάκι. Η ιταλική εταιρεία όχι μόνο τα κατάφερε, αλλά επανέλαβε το θριαμβευτικό σκηνικό και την επόμενη χρονιά. Το μυστικό της δεν ήταν άλλο από τον εκπληκτικό συνδυασμό του περιμετρικού πλαισίου με τον συμπαγή V2 κινητήρα.

Πρωτοποριακό πλαίσιο

Το πλαίσιο αποτελείται από χυτά αλουμινένια τμήματα και ατσάλινο χωροδικτύωμα, δεμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να επιτευχθούν οι επιθυμητές ακαμψίες, αλλά και η απαραίτητη ελαστικότητα. Το ψαλίδι του έγραψε ιστορία με την ιδιόμορφη αρχιτεκτονική του. Οι αναρτήσεις του είναι σχεδιασμένες και κατασκευασμένες από την ίδια την Aprilia και τα αποτελέσματά τους αφήνουν ικανοποιημένο ακόμη και τον πιο απαιτητικό αναβάτη. Η σέλα του είναι στενή, τα μαρσπιέ στη σωστή θέση και, σε συνδυασμό με τη φαρδιά μπάρα του τιμονιού, βάζουν τον αναβάτη στην κατάλληλη, επιθετική θέση οδήγησης.

Γραμμικός κινητήρας

Ο κινητήρας του διακρίνεται για τις μινιμαλιστικές του διαστάσεις και το άψογο φινίρισμά του. Την τροφοδοσία του αναλαμβάνει το σύστημα ηλεκτρονικού ψεκασμού της Walbro, που διαθέτει δύο σώματα των 45 χλστ. Ιδιαίτερη προσοχή έχει δοθεί στο σχεδιασμό του μοτέρ και της εξάτμισης, με στόχο τη χαμηλή εκπομπή ρύπων, γεγονός που επιτεύχθηκε εξαρχής. Η πρωτότυπη θέση της εξάτμισης παίζει σημαντικό ρόλο στην καλή κατανομή των μαζών, σε συνάρτηση με τη θέση του πίσω αμορτισέρ.

Πλούσιο στον εξοπλισμό

Ο εξοπλισμός του είναι πλήρης, ωστόσο το Aprilia ξεχωρίζει περισσότερο λόγω της σχεδίασης των πλαστικών του, στοιχείο που το καθιστά μοναδικό στον τομέα της αισθητικής. Το LCD ταμπλό των οργάνων είναι εύκολο στη λειτουργία του, καθώς και τα μπουτόν των χειριστηρίων. Έργο τέχνης αποτελεί η εξάτμιση και οι απολήξεις της κάτω από το πίσω φτερό. Το πανέμορφο σύνολο ολοκληρώνει το πισωφάναρο, του οποίου η σχεδίαση έχει έντονες ομοιότητες με εκείνων της σειράς Mille.

Ανήκει στην πίστα

Η αγωνιστική καταγωγή του δεν κρύβεται κι αυτό το διαπιστώνεις με την πρώτη επαφή σου με τη μοτοσικλέτα. Το πλαίσιο είναι στιβαρό, εξοπλισμένο με γεωμετρία-ξυράφι, που σου επιτρέπει να στρίβεις με ακρίβεια πριν καλά-καλά το σκεφτείς. Στην ευθεία παραμένει ακλόνητο σαν βράχος και στις στροφές παρέχει τη σιγουριά που χρειάζεσαι για να κινείσαι στο όριο. Οι αναρτήσεις του είναι προοδευτικές, άριστες σε αίσθηση και σου μεταφέρουν την κατάλληλη πληροφόρηση, όσον αφορά την πρόσφυση των ελαστικών.

Ακόμη και κατά την έντονη επιβράδυνση, το πιρούνι δεν βυθίζεται απότομα, συνεπώς διατηρείται η ηρεμία του συνόλου, με αποτέλεσμα να μπορείς να το πλασάρεις με ασφάλεια και ακρίβεια στη στροφή. Στις απότομες αλλαγές κατεύθυνσης το Aprilia υπακούει πειθήνια, χωρίς να εμφανίζει ταλαντώσεις ή ασάφειες.

Τα φρένα του δεν αφήνουν κανένα απολύτως περιθώριο για αρνητικά σχόλια. Είναι ισχυρά, με καλή προοδευτικότητα και αίσθηση τόσο καλή που δύσκολα συναντάει κανείς στις μοτοσικλέτες του ανταγωνισμού. Μόνο σε συνθήκες αγώνα ή καταστάσεις πανικού θα χρειαστεί να χρησιμοποιήσεις και τα δύο δάχτυλα στη μανέτα του φρένου.

Εξίσου καλή αίσθηση και προοδευτικότητα παρέχει και το πίσω φρένο, με αποτέλεσμα να μπορείς να ελέγξεις κατάλληλα το εσκεμμένο μπλοκάρισμά του. Πάνω στη σέλα του Aprilia δεν απαιτείται να είσαι ο παγκόσμιος πρωταθλητής Thierry Van der Bosch για να πάς γρήγορα, απλώς γίνεσαι καλύτερος αναβάτης γιατί σε βοηθάει η ίδια η μοτοσικλέτα.

Aprilia Scarabeo 300s

Σε αναζήτηση ενός μεγάλου scooter αλλά με οικονομικό κινητήρα που να μην κάνει συμβιβασμούς στο στυλ, που να είναι αντίστοιχα αποδοτικό στην καθημερινή μετακίνηση στο μποτιλιάρισμα, αλλά και να σε μεταφέρει με άνεση σε κάποιο μη επαγγελματικό ραντεβού, οι επιλογές είναι πραγματικά λίγες. Από την Ιταλία μας έρχεται φρέσκο και ανανεωμένο το Scarabeo της Aprilia για να διεκδικήσει μία θέση ανάμεσα στις επιλογές αυτές.

Εντυπωσιάζει με το πρώτο βλέμμα

Και από την πρώτη ματιά δείχνει αποφασισμένο και έτοιμο να τα καταφέρει. Ακόμη και χωρίς να κοιτάξουμε τα τεχνικά του χαρακτηριστικά, κερδίζει αμέσως μια θέση στην καρδιά μας. Ο σχεδιασμός του, χαρακτηριστικά ιταλικός χωρίς όμως να προκαλεί, κάνει το Scarabeo να ξεχωρίζει αμέσως, όπως και το αντίστοιχο «αδελφάκι» του με το ίδιο όνομα από τον κόσμο των εντόμων: ενσωματώνεται στο περιβάλλον του με τα υπόλοιπα δείγματα του είδους του, δεν καμουφλάρεται όμως και δεν χάνεται στο συρμό, αλλά είναι άμεσα διακριτό και ξεχωριστό.

Οι γραμμές του είναι ο ιδανικός συνδυασμός ακμών και καμπυλών, και τα βαμμένα με τα γκρίζου χρώματος πλαστικά του μέρη είναι αρμονικά δεμένα, χωρίς να δημιουργούν την παραμικρή παραφωνία. Στο λευκό χρώμα της δοκιμής μας μάλιστα αποπνέει και επιπλέον κύρος υπό την προϋπόθεση φυσικά ότι θα φροντίζετε να είναι καθαρό και γυαλιστερό.

Αλλά κι όταν το μάτι φύγει από τη γενική εικόνα και σταθεί στις λεπτομέρειες, το Scarabeo θα ικανοποιήσει κι εκεί απόλυτα τον ιδιοκτήτη του και θα κάνει τους υπόλοιπους να τον ζηλέψουν. Το μπροστινό μέρος είναι καθαρό από περιττά σχέδια και έχει μοναχά μια διακριτική γρίλια με το σήμα του, ενώ τα φλας είναι αρμονικά τοποθετημένα εκατέρωθεν του πλαστικού θώρακα.

Ο οριζόντια χωρισμένος σε δύο μέρη προβλέας φαίνεται (και είναι και στην απόδοσή του) άκρως ικανοποιητικός, ενώ ο πίσω μερικές φορές θα διχάσει τις γνώμες με το σχήμα και την τοποθέτησή του, πάντως εμάς μας άρεσε!

Η σέλα είναι μεγάλη και άνετη, ενώ στηρίζει τη μέση σου και σε τοποθετεί στη σωστή θέση και με τη σωστή κλίση, ενώ απορροφά πολύ καλά τους κραδασμούς. Το υλικό της ίσως προκαλέσει κάποια εφίδρωση αλλά κάτι τέτοιο θα γίνει μετά από πολλή ώρα πάνω της και το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να ανασηκωθείς ελαφρώς για να την αντιμετωπίσεις. Ο χώρος από κάτω της δεν είναι δυστυχώς επαρκής για ένα κράνος πλήρους μεγέθους, αλλά έτσι κι αλλιώς ποτέ δεν είναι σε μοτοσυκλέτα τέτοιων χαρακτηριστικών.

Μόλις καθίσεις άνετα, έχεις στη διάθεσή σου έναν πίνακα οργάνων με τις τυπικά απαραίτητες λειτουργίες και με όμορφο σχεδιασμό. Το βράδυ ο φωτισμός του δεν σε κουράζει, αλλά για το πρωί θα θέλαμε το δείκτη των χιλιομέτρων να μην είναι στο ίδιο χρώμα με την επιφάνεια από πίσω του (λευκό) έτσι, ώστε να μας είναι δυνατόν να καταλάβουμε τη θέση του χωρίς να τον κοιτάξουμε.

Η ζελατίνα προσθέτει στην αισθητική, αλλά σε ταχύτητες άνω των 100km/h στέλνει τον αέρα κατευθείαν στο ύψος του προσώπου σας, οπότε αν σχεδιάζετε να μετακινείστε συχνά σε αυτές θα πρέπει να προμηθευτείτε τη μεγαλύτερη.

Οι καθρέπτες του πάντως ρυθμίζονται σωστά, όπως στις μεγάλες μοτοσυκλέτες, και δεν χάνουν τη θέση τους αν δεν το επιθυμήσετε. Τέλος ο συνεπιβάτης μπορεί, αν δεν έχει μεγάλα πόδια, να μην εκτείνει τα μαρσπιέ αλλά να χρησιμοποιήσει για στήριξη το μικρό σκαλοπάτι που δημιουργούν κλειστά και δεν έχουμε λόγους να πιστεύουμε πως η Aprilia το έκανε αυτό ακούσια.

Στρωτή και αποδοτική λειτουργία

Οι γνωστές παραξενιές των μονοκύλινδρων λάμπουν δια της απουσίας τους. Το Scarabeo έχει κατά τα φαινόμενα τον καλύτερο κινητήρα στην κατηγορία του από όσα έχουμε οδηγήσει ως τώρα. Ήσυχος, ήρεμος, χωρίς κραδασμούς σε όλο το φάσμα των στροφών του και εξαιρετικά αποδοτικός.

Υπακούει άμεσα στις εντολές του δεξιού σας καρπού υποβοηθούμενο από τον πολύ καλό ψεκασμό του και το άμεσο, χωρίς δισταγμούς κιβώτιο που είναι ρυθμισμένο για να αποδίδει περισσότερο στις χαμηλές ταχύτητες.

Έτσι μπορείτε άνετα να διατηρείτε σταθερή ταχύτητα από όσα ψηφία κι αν αυτή αποτελείται. Η κατανάλωσή του δε κυμαίνεται σε λογικά επίπεδα για τα κυβικά του και εξαρτάται άμεσα από τη χρήση που του κάνετε. Τα φρένα του είναι επίσης εξαιρετικά με πολύ καλή πληροφόρηση από τις μανέτες, ενώ ακόμα και αν μπλοκάρει ο πίσω τροχός το καταλαβαίνετε και το αποτρέπετε πριν αυτό συμβεί. Δύσκολα όμως συμβαίνει, καθώς αυτά δρουν συνδυασμένα, τεχνολογία που σπάνια βλέπουμε σε αυτήν την κατηγορία τιμής.

Χωρίς να είναι σύνηθες φαινόμενο, κάτι τέτοιο δεν είναι εντούτοις και σπάνιο. Γι’ αυτό πρέπει να κατηγορήσουμε τα λάστιχα πρώτης τοποθέτησης των οποίων η σχέση με την ελληνική άσφαλτο δεν είναι πάντα και η καλύτερη. Σε καμία περίπτωση δεν είναι ανασφαλή, αλλά όταν φθάσει ο καιρός να τα αλλάξετε δείξτε την προτίμησή σας σε κάτι περισσότερο δοκιμασμένο.

Μιλώντας για τροχούς, η διαφορά δύο ιντσών ανάμεσα στους δύο (με τον πίσω φυσικά μικρότερο στις 14″) δημιουργεί μια συμπεριφορά που μοναχά ιδιαίτερη μπορούμε να ονομάσουμε. Ενώ η πληροφόρηση από τις αναρτήσεις είναι πολύ καλή, το γεγονός ότι ο πίσω τροχός είναι μικρότερος τον κάνει πιο νευρικό στις αντιδράσεις του από τον μπροστινό και έτσι δεν ακολουθεί με την ίδια …αρχοντιά τις εντολές σας. Δεν ταράζει όμως την αρμονία του συνόλου και μόλις το συνηθίσετε, δεν θα αντιμετωπίσετε έκτοτε τον παραμικρό προβληματισμό.

Και αναφερόμενοι σε ιδιορρυθμίες, δεν μπορούμε να μην σταθούμε στη λειτουργία του πλαϊνού στηρίγματος και του kill switch, η χρήση των οποίων αποτρέπει τη ροή καυσίμου, αλλά όχι τη λειτουργία των ηλεκτρικών. Έτσι, π.χ. με το πλαϊνό σταντ κατεβασμένο, η μίζα δουλεύει αλλά το Scarabeo δεν παίρνει μπροστά, ανησυχώντας σας πως πρόκειται για βλάβη. Σίγουρα είναι θέμα συνήθειας, αλλά στις πρώτες μέρες κτήσης του δεν θα πάψει να σας αγχώνει.

Ακόμα για να ανοίξετε τη σέλα θα πρέπει χάριν ασφάλειας να κάνετε περισσότερες κινήσεις από ό,τι έχετε συνηθίσει: άνοιγμα μπροστινού αποθηκευτικού χώρου από τον κεντρικό διακόπτη, τράβηγμα του κουμπιού, κλείσιμο του χώρου και έπειτα άνοιγμα της σέλας. Πάντως ο χώρος κάτω από αυτήν είναι ―και πολύ καλά μάλιστα― φωτιζόμενος, γεγονός που προσθέτει πολλούς από τους πόντους που αφαιρεί η διαδικασία του ανοίγματος.

Η ζωή με μια ντίβα

Εν περιλήψει, το Aprilia Scarabeo 300s μπορεί να έχει κάποιες παραξενιές στη συμπεριφορά του, αλλά στη συμβίωση μαζί του μαθαίνετε όχι απλά να τις παρακάμπτετε αλλά και να τις αγαπάτε, αφού από γενική σκοπιά πρόκειται για ένα μεγάλο scooter με κινητήρα διαμάντι, εξαιρετικά φρένα και πολύ καλή αλλά όχι κουραστική πληροφόρηση από το δρόμο. Θα σας συνοδεύσει σαν πειθήνια ντίβα οπουδήποτε και αν του ζητήσετε, φροντίζοντας παράλληλα να μην χαλάσει στο παραμικρό τη διάθεσή σας.

Aprilia Scarabeo 200i

Οι Ιταλοί, μετρ του είδους, δεν δυσκολεύτηκαν ιδιαίτερα να χαρίσουν μερικές νέες πινελιές στην εμφάνιση του Scarabeo. Φυσικά διατηρούν τις στρογγυλεμένες επιφάνειες των πλαστικών, χαρακτηριστικό που κάνει τα Scarabeo να ξεχωρίζουν, με αποκορύφωμα το οβάλ καπάκι κάτω από την σέλα.

Πέρα από αυτό όμως προχώρησαν στην ανανέωση του μπροστινού μέρους, αφήνοντας μόνο ένα μικρό τμήμα του να καλύπτεται από γρίλιες και αυτή την φορά σε οβάλ σχήμα. Τα φλας δεν βρίσκονται πια στο τιμόνι και το μπροστινό φτερό είναι διαφορετικό. Στην ουρά έγιναν πιο δραστικές αλλαγές καθώς επανασχεδιάστηκε ολόκληρη.

Νέα είναι και η σέλα, η οποία διαθέτει δύο επίπεδα πια, ένα για τον αναβάτη και ένα για τον συνεπιβάτη, με αισθητή αναβάθμιση της άνεσης. Ο πίνακας οργάνων προσφέρει πραγματικά πληθώρα ενδείξεων (μέχρι και λαμπάκι προειδοποίησης για πάγο στο οδόστρωμα!).

Σωστός εξοπλισμός

Το Scarabeo 200 με τους 16άρηδες τροχούς του έχει επίπεδο πάτωμα, το οποίο διευκολύνει σημαντικά την μεταφορά αντικειμένων ανάμεσα στα πόδια του αναβάτη. Ο χώρος κάτω από την σέλα είναι αρκετά μεγάλος για τα δεδομένα των μεγάλων τροχών και χωράει ένα κράνος τύπου jet. Επίσης υπάρχει ενιαίο ντουλαπάκι στο μπροστινό μέρος της ποδιάς και σχάρα φόρτωσης.

Ωραία πινελιά η στάνταρ προσθήκη μικρής ζελατίνας πάνω στο τιμόνι. Κάπου εδώ πρέπει να επαινέσουμε την Aprilia που παραδίδει το Scarabeo με τα εκπληκτικά ελαστικά Michelin City Grip, που είναι κορυφαία επιλογή για σκούτερ.

Πολλή δύναμη

Ο συγκεκριμένος ισχυρισμός είναι μάλλον ανέλπιστος, αφού παρατηρώντας το Scarabeo το τελευταίο πράγμα που σκέφτεσαι είναι οι επιδόσεις. Και όμως αποτελεί μία ευχάριστη πραγματικότητα. Ο κινητήρας των 181κ.εκ. διαθέτει 2 εκκεντροφόρους (!) και τέσσερις βαλβίδες, αποδίδοντας 19 ίππους. Στο πρώτο άνοιγμα του γκαζιού διστάζει προς στιγμήν, αλλά αμέσως μετά εκτοξεύεται ανεβάζοντας ταχύτατα τα χιλιόμετρα. Έχει φοβερή ευστροφία και εκρηκτικότητα που παραπέμπουν σε μεγαλύτερα σκούτερ.

Ειλικρινά δεν ήταν λίγες οι φορές που, αφού είχα εξαφανιστεί πρώτος από στάση σε φανάρι , φτάνοντας στο επόμενο με ρωτούσαν με απορία οι υπόλοιποι (ερχόμενοι κατόπιν) πόσα κυβικά είναι το Scarabeo και πάει έτσι!

Το κουμπί στο τιμόνι που αλλάζει την χαρτογράφηση από Sport σε Eco, στην πράξη δεν επηρεάζει σημαντικά την παροχή δύναμης. Έκανα πολλές δοκιμές τόσο σε χαμηλές ταχύτητες όσο και σε ψηλές, με απότομα ανοίγματα του γκαζιού ή ρεπρίζ και η διαφορά είναι ανεπαίσθητη.

Υπεράνετο

Αρχίζεις και υποψιάζεσαι την κατάσταση από την πρώτη στιγμή που θα καθίσεις στην σέλα του. Προσφέρει εξαιρετικά επίπεδα άνεσης και για τους δύο επιβαίνοντες με πλούσιο αφρώδες. Στη συνέχεια η εικόνα βελτιώνεται διαρκώς, αφού οι αναρτήσεις έχουν μαλακές αποσβέσεις εξαφανίζοντας οποιαδήποτε κακοτεχνία. Σε αυτό συντελούν βέβαια και οι τροχοί 16 ιντσών.

Πραγματικά με ένα αναβάτη 72 κιλών (τον μέσο όρο δηλαδή που λαμβάνουν υπόψη οι περισσότεροι κατασκευαστές), το Scarabeo μετατρέπεται σε ένα μαγικό χαλί πάνω από τους κατεστραμμένους δρόμους της πόλης.

Βέβαια μόλις τα χιλιόμετρα ανέβουν και φτάσουν τα 120 εμφανίζονται ταλαντώσεις, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το Scarabeo δεν είναι ένα σπορ σκούτερ.

Ανάμεσα στα αυτοκίνητα παρουσιάζεται αρκετά ευέλικτο και θα χωθεί εύκολα παντού.

Πάρα πολύ καλά είναι και τα φρένα. Μπροστά υπάρχει δαγκάνα τριών εμβόλων με μεγάλο δίσκο 260 χλστ και πίσω δαγκάνα 2 εμβόλων. Η πέδηση είναι συνδυασμένη, οπότε με το πάτημα της αριστερής μανέτας, εκτός από το πίσω φρένο ενεργοποιείται και το μεσαίο έμβολο της μπροστινής δαγκάνας. Έτσι το φρενάρισμα γίνεται ασφαλέστερο και πολύ πιο ελεγχόμενο.

Σωστό εργαλείο πόλης

Το Scarabeo 200 απευθύνεται ξεκάθαρα σε αυτούς που αναζητούν ένα κομψό, άνετο και ασφαλές από άποψη περιφερειακών, καθημερινό σκούτερ. Σαν μπόνους βέβαια προσφέρει και ένα εκρηκτικό κινητήρα, που ενθουσιάζει με τις επιδόσεις του. Εξαιρετικό πακέτο σε συμφέρουσα τιμή λοιπόν.

Προηγούμενο άρθροΈχει και η υπομονή τα όρια της
Επόμενο άρθροCitroen C1 Folli Follie vs Peugeot 107 RC. Σύγκριση
Κατά γενική ομολογία θεωρούμε ξεγραμμένος ή πιο σωστά αποτυχημένος. Αφού σας συστήθηκα, πάμε παρακάτω. Για εμένα δεν υπάρχουν διλήμματα, γιατί ξέρω τι θέλω και τι αναζητώ στη ζωή μου. Από μικρός έπαψα να συμβιβάζομαι και άρχισα να αγωνίζομαι. Το Μοναδικό μου εργαλείο είναι το γράψιμο και η ουδέτερη σκέψη μου.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας