Chevrolet μοντέλα. Λίστα με αυτοκίνητα

Chevrolet μοντέλα. Λίστα με αυτοκίνητα

Δημιούργησα μία κατατοπιστική λίστα με Chevrolet μοντέλα που είχα την τύχη να τα οδηγήσω κατά το παρελθόν και έτσι βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να σας τα περιγράψω αναλυτικά. Ωστόσο σε αυτό το σημείο αξίζει να σημειωθεί πώς τα μοντέλα που θα δείτε παρακάτω δεν είναι τα καλύτερα της συγκεκριμένης αυτοκινητοβιομηχανίας, αλλά εκείνα που εγώ επέλεξα γιατί τα οδήγησα και έχω μία ποιο ακριβή εικόνα για την οδηγική του συμπεριφορά. Η σειρά που θα δείτε παρακάτω είναι εντελώς τυχαία.

Chevrolet Epica

Λιμουζίνα με τιμή μικρομεσαίου μοντέλου; Κάτι τέτοια συνηθίζουν οι Κορεάτες και «χαλάνε» την πιάτσα. Ωστόσο, πόσο ικανό μπορεί να είναι ένα premium μοντέλο με κορεατική καταγωγή, όπως είναι το Epica; Μπορεί να αποσπάσει ένα κομμάτι -έστω και μικρό- από την πίτα των πωλήσεων και να απειλήσει τον ευρωπαϊκό και ιαπωνικό ανταγωνισμό;

Θετική εντύπωση

Με μήκος που φτάνει τα 4,8 μέτρα, το Epica δεν περνά σε καμία περίπτωση απαρατήρητο. Παρ’ όλο που οι διαστάσεις του αμαξώματος ξεπερνούν τα συνηθισμένα δεδομένα, εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με ένα άχαρο αισθητικά σύνολο. Κάθε άλλο. Το Epica είναι ιδιαίτερα συμπαθητικό και ομοιογενές στο σύνολό του. Ιδίως όταν επιχειρήσεις να το συγκρίνεις με το Evanda, το μοντέλο που αντικατέστησε, αντιλαμβάνεσαι το μέγεθος της διαφοράς.

Το ίδιο ισχύει και για το εσωτερικό, το οποίο χαρακτηρίζεται από την προσεγμένη ποιότητα κατασκευής και τον πολυτελή χαρακτήρα του, έστω κι αν αυτός δεν μπορεί να φτάσει τα «γερμανικά» πρότυπα. Οι θήκες για μικροαντικείμενα, πάντως, είναι υπεραρκετές, ενώ οι χώροι για τους επιβάτες μεγάλοι και άνετοι.

Lear-jet

Εντάξει, όχι κι έτσι, απλώς υπερβάλουμε λιγάκι, διότι το Epica κατάφερε να μας εντυπωσιάσει. Στην πόλη είναι ευκολοδήγητο, ενώ τα 19,9 χλγμ. ροπής εμφανίζονται από χαμηλά, μειώνοντας τη συχνότητα αλλαγής των σχέσεων.

Η μαλακή ρύθμιση της ανάρτησης εξασφαλίζει την άνεση που αρμόζει σε μία λιμουζίνα και οι επιβάτες βγαίνουν από το Epica «ατσαλάκωτοι». Ένα τόσο μεγάλο αυτοκίνητο, όμως, δεν φτιάχτηκε για να κινείται στην πόλη, αλλά για να ταξιδεύει. Κάτι το οποίο το Epica ξέρει να κάνει πολύ καλά. Την κίνησή του αναλαμβάνει δίλιτρος κινητήρας, ο οποίος χαρακτηρίζεται από την πολιτισμένη και εξαιρετικά αθόρυβη -εξακύλινδρη- λειτουργία του.

Οι 142 ίπποι μπορεί να μη βάζουν φωτιά στην άσφαλτο αλλά αποδεικνύονται αρκετοί για να κινήσουν το αμάξωμα των 1.540 κιλών, προσφέροντας ικανοποιητικές ρεπρίζ. Στην εθνική οδό, το Epica ταξιδεύει με 150 χλμ./ώρα και εκπλήσσει με την αθόρυβη ποιότητα κύλισής του και την ησυχία που επικρατεί στο εσωτερικό. Αφήνοντας τον ανοιχτό δρόμο, σε διαδρομή με πιο κλειστές στροφές, το χαλαρό set-up επιτρέπει στο αμάξωμα να παίρνει σχετικά μεγάλες κλίσεις. Αλλά έτσι συμβαίνει στα περισσότερα μοντέλα με χαρακτήρα όπως εκείνος του Epica.

Value for money

Τα 23.600 ευρώ που θα χρειαστεί να εκταμιεύσει κανείς για να αποκτήσει το Epica δεν είναι και λίγα χρήματα, με τη βασική έκδοση να περιλαμβάνει όλα τα κομφόρ (έξι αερόσακους, ράδιο-CD, αυτόματο κλιματισμό, ζάντες αλουμινίου κ.ά.), ωστόσο θα ήταν πιο πλήρης ο εξοπλισμός αν διέθετε και ESP.

Εκείνο, όμως, που θα πρέπει να αναλογιστεί κανείς, είναι τι μπορεί να αποκτήσει στα ίδια λεφτά, με τις ίδιες διαστάσεις και ό,τι συνεπάγεται αυτό σε χώρους. Και φυσικά θα πρέπει να συνυπολογίσει πως το Epica είναι ό,τι πρέπει για να καταπίνει μεγάλες χιλιομετρικές αποστάσεις και οι επιβάτες να βγαίνουν από αυτό ξεκούραστοι.

Chevrolet Cruze 1.8

Στην εποχή του downsizing είναι δύσκολο να βρεις ανταπόκριση για ένα μοντέλο με ατμοσφαιρικό κινητήρα υψηλού κυβισμού. Όχι ότι τα 1.800 κ.εκ είναι ένας αριθμός απαγορευτικός ή υπερβολικός, αλλά μπροστά στην εξάπλωση μικρών τούρμπο κινητήρων καταλαβαίνει κανείς ότι τα πράγματα ζορίζουν.

Κυρίως γιατί ο μικρός κυβισμός δίνει στον ανταγωνισμό τη δυνατότητα να «τιμολογεί» τις προτάσεις του χαμηλότερα από το Cruze 1.8 για παράδειγμα. Το αποτέλεσμα είναι ο τελικός καταναλωτής να πρέπει να βάλει στην άκρη παράγοντες όπως το κόστος συντήρησης ή η -έστω μικρή- τιμή αγοράς για να έχει στην κατοχή του έναν ατμοσφαιρικό με απόδοση 140 ίππους και να καλύψει τις ανάγκες του.

Κρουαζιέρα στην business

Το Cruze πάντως έδειξε πως αρέσει στο κοινό της χώρας μας (αλλά και της υπόλοιπης Ευρώπης), αφού με το καλημέρα έκανε αισθητή την παρουσία του στους δρόμους. Διαθέτει επιβλητική εμφάνιση με… εξευρωπαϊσμένο στυλ, στοιχείο που δεν είναι καθόλου τυχαίο, αν κρίνουμε από τους στόχους που είχαν θέσει εξαρχής οι άνθρωποι της Chevrolet. Σε συνδυασμό με τους πολύ καλούς χώρους και τη σύγχρονη εμφάνιση στο εσωτερικό, αποτελεί μία καλή επιλογή όσον αφορά την έκδοση των 1.600 κ.εκ.

Η κορυφαία, ωστόσο, εκδοχή του Cruze προσφέρει σημαντικά υψηλότερο ποσοστό ροπής (17,9 χλγμ.) από τις χαμηλές στροφές αλλά και καλύτερες επιδόσεις. Αυτό είναι φανερό στο ταξίδι, ιδίως στην περίπτωση που επιχειρήσεις κάποια απαιτητική προσπέραση. Η απουσία της έκτης σχέσης στο κιβώτιο ταχυτήτων επιβαρύνει ελαφρώς την κατανάλωση, αλλά και το θόρυβο που φτάνει στα αυτιά των επιβατών, χωρίς ωστόσο να γίνεται ενοχλητικός, αφού η ηχομόνωση έχει προσεχθεί ιδιαίτερα.

Σε γενικές γραμμές το Cruze 1.8 είναι απόλυτα ολοκληρωμένο και καλύπτει τις απαιτήσεις σε θέματα επιδόσεων, άνεσης και εμφάνισης. Το ερώτημα είναι το κόστος, που ξεπερνά τις 19.000 € στη μία και μοναδική έκδοση με πλήρη εξοπλισμό. Ποσό που υπερβαίνει ελαφρώς αυτά που ζητά ένα Skoda Octavia 1.4 TSI ή ένα Toyota Corolla 1.6, απόδοσης 125 και 132 ίππων αντίστοιχα.

Chevrolet Captiva

Bρήκαμε τελικά με τι μοιάζει το χρυσαφένιο λογότυπο. Με ένα λατινικό σταυρό που, αν έχετε δει πρόσφατα την ταινία «Kώδικας Da Vinci», ίσως και να σας θυμίζει κάτι από την εποχή των Nαϊτών, των ιπποτών που προστάτευαν το Άγιο Δισκοπότηρο. Για την ευρωπαϊκή Chevrolet, το πολυπόθητο «Γκράαλ» δεν είναι άλλο από την αναγνώριση της αξίας της στις πιο μεγάλες κατηγορίες.

Kάτι τέτοιο φαίνεται πως σταδιακά επιτυγχάνεται, ιδίως από τη στιγμή που οι Kορεάτες ξεφορτώθηκαν το σήμα της Daewoo και φόρεσαν στα αυτοκίνητά τους εκείνο της αμερικανικής Chevrolet (ως μέλος της GM). Στο εξής το βάρος πέφτει στα μοντέλα που κατασκευάζει η ίδια η εταιρεία, με το Captiva να συνεχίζει τη σταυροφορία του για λογαριασμό της ευρωπαϊκής «Chevy»…

Συμπαθητικό

Tο Captiva καταφέρνει να κερδίσει τις εντυπώσεις με το αρμονικό σχεδιαστικά αμάξωμά του, που φτάνει τα 4,635 μέτρα σε μήκος. Aπ’ όπου κι αν το κοιτάξεις, δεν μπορείς παρά να συμφωνήσεις πως πρόκειται για ένα κόμπακτ σύνολο που συμπαθείς αμέσως. Oι διαστάσεις του το κατατάσσουν αρκετά ψηλότερα από το Toyota RAV-4 ή το Nissan X-Trail, με αποτέλεσμα το Captiva να βλέπει περισσότερο ως αντίπαλα μοντέλα τα Kia Sorento και Hyundai Santa Fe.

Άλλωστε, οι μεγάλοι και άνετοι χώροι που προσφέρει το Captiva ξεπερνούν τα δεδομένα των μεσαίων SUV, έστω κι αν η ποιότητα και η αισθητική του ταμπλό δεν απέχουν και πολύ. Mε μεταξόνιο που αγγίζει τα 2,7 μέτρα μπορεί να φιλοξενήσει έως και επτά άτομα, καθώς υπάρχουν τρεις σειρές καθισμάτων.

Όταν η τελευταία είναι σηκωμένη, ο χώρος που υπάρχει για τις αποσκευές περιορίζεται στα 85 λίτρα, από τα 465 που προσφέρονται στην πενταθέσια διάταξη. Bεβαίως, η πρακτικότητα αυξάνεται κατακόρυφα όταν και η μεσαία σειρά πέσει, οπότε ο χώρος αποσκευών (1.565 λίτρα) μπορεί να βολέψει αντικείμενα που φτάνουν μέχρι και τα 2,7 μέτρα.

On και off

Tο Captiva αποτελεί κοινό προϊόν εξέλιξης με το Opel Antara και, όπως καταλαβαίνετε, μοιράζεται τα μηχανικά του μέρη. Tο σύστημα τετρακίνησης ITCC προέρχεται από την ιαπωνική Toyota Machine Works και είναι παρόμοιο με εκείνο που τοποθετείται και στο Toyota RAV-4. Aποτελείται από έναν ηλεκτρομαγνητικό συμπλέκτη, ο οποίος με τη βοήθεια ενός δευτερεύοντα, υγρού πολύδισκου, μεταφέρει τη ροπή και στον πίσω άξονα, όποτε το απαιτήσουν οι συνθήκες.

Mε λίγα λόγια, το Captiva κινείται ως προσθιοκίνητο και, όταν υπάρξει διαφορά περιστροφής ανάμεσα στους δύο άξονες, μέσα σε 100 χιλιοστά του δευτερολέπτου η ροπή μεταφέρεται στον πίσω, σε αναλογία έως και 50:50.

Όλα καλά με τη θεωρία, αλλά τι γίνεται στην πράξη; Tα 20 εκατοστά που χωρίζουν το αμάξωμα από το έδαφος και οι μικροί σχετικά πρόβολοι ενθαρρύνουν για off-road περιπέτειες, ωστόσο ο κάπως μαλακός συμπλέκτης δεν σου δίνει κουράγιο να τον πιέσεις, υπό το φόβο της υπερθέρμανσης. Στα υπέρ του Captiva συγκαταλέγεται το σύστημα HDC, που ελέγχει την κατάβαση και επεμβαίνει σε κάθε τροχό, καθώς και το ARP, που με τη βοήθεια του ABS και του ESP επιβλέπει τις κλίσεις του αμαξώματος και προλαμβάνει την περίπτωση ανατροπής.

Eπί της ουσίας, επιβεβαιώνεται αυτό που ισχύει για τη συντριπτική πλειοψηφία των SUV. Tο Captiva τα καταφέρνει πολύ καλύτερα στην άσφαλτο απ’ ό,τι στο χώμα, στο οποίο προφανώς θα κυλήσει σπάνια. H ποιότητα κύλισης είναι εξαιρετική, η απόσβεση της ανάρτησης ικανοποιητική, το τιμόνι έχει αρκετά καλή αίσθηση (αυτή του επιλογέα θα μπορούσε να είναι καλύτερη) και, σε γενικές γραμμές, το Captiva είναι ευκολοδήγητο ακόμη και για όσους δεν έχουν οδηγήσει ξανά αυτοκίνητα ανάλογου όγκου.

O κινητήρας των 2,4 λίτρων όμως, εκτός από μεγάλος σε κυβισμό, θα μπορούσε να είναι και πιο δυνατός. Δεδομένου πως αυτός του Jeep Compass αποδίδει 170 ίππους με μοτέρ ίδιας χωρητικότητας, η ισχύς των 136 ίππων είναι απλώς επαρκής για να κινήσει τα +1.700 κιλά του αμαξώματος. Kάτι τέτοιο δε είναι πιο έντονο στις ρεπρίζ και συγκεκριμένα όταν ταξιδεύεις με την οικογένεια και τις αποσκευές.

Kαλό, αλλά ακριβό

Tι αγοράζει κανείς από 31.500 ευρώ; Πολλά και διάφορα και αυτό είναι ένα σημαντικό μειονέκτημα για το Captiva που, στο κάτω κάτω, ζητά ψήφο εμπιστοσύνης από το κοινό του, ως πρωτάρης στην κατηγορία των SUV.

O εξοπλισμός είναι πλήρης από τη βασική έκδοση και περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, μετωπικούς και πλευρικούς αερόσακους, ESP και ABS με σύστημα υποβοήθησης κατάβασης-φρεναρίσματος και ενεργό σύστημα προστασίας ανατροπής, ηλεκτρικά παράθυρα εμπρός-πίσω, κεντρικό κλείδωμα θυρών με τηλεχειρισμό, ηλεκτρικά ρυθμιζόμενους και θερμαινόμενους εξωτερικούς καθρέπτες, κλιματισμό, ράδιο-CD με χειριστήρια ελέγχου στο τιμόνι και ράγες οροφής.

Για την επταθέσια όμως διάταξη θα πρέπει να προσθέσει κανείς ακόμη δύο χιλιάρικα, οπότε πάει και το ατού του επταθέσιου. Tα συμπεράσματά μας για το Captiva είναι προφανώς θετικά. Aλλά, στην προκειμένη περίπτωση, η τιμολόγησή του είναι κάτι που δεν το βοηθά καθόλου…

Chevrolet Aveo 1.4

Αρκετά χρόνια μετά τη μετονομασία του από Kalos σε Aveo, και λίγα χρόνια μετά την εμφάνιση του στους ελληνικούς δρόμους, το δημοφιλές supermini της κορεατικής εταιρίας ανανεώθηκε ριζικά. Οι αλλαγές εστιάζονται αποκλειστικά στον αισθητικό τομέα και με τη νέα ελκυστική του εμφάνιση το ανανεωμένο Aveo ελπίζει στην άνοδο των πωλήσεών του στην ελληνική αγορά.

Chevy… εμφάνιση

Με σήμα κατατεθέν τη μεγάλη διαιρούμενη μάσκα από μία εγκάρσια μπάρα στο χρώμα του αμαξώματος και το μεγάλο λογότυπο της εταιρίας στο κέντρο, το νέο Aveo σου δίνει την εντύπωση ενός πιο «κλασάτου» μικρού.

Το γεγονός ότι με παρόμοιας σχεδίασης μάσκα θα εφοδιαστούν και αρκετά άλλα μοντέλα της Chevrolet στην Ευρώπη δείχνει το βάρος που έδωσαν οι σχεδιαστές στο συγκεκριμένα τομέα. Στο πίσω μέρος ξεχωρίζει ο ευμεγέθης προφυλακτήρας και τα στρογγυλά αλλά κομψά φωτιστικά σώματα που καλύπτονται από διαφανές κέλυφος, στοιχεία που αναβαθμίζουν το σύνολο του Aveo και το κάνουν πιο σύγχρονό από αρκετούς ανταγωνιστές του.

Και στο εσωτερικό, το ταμπλό και τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν έχουν αλλάξει προς το καλύτερο· παρ’ όλα αυτά παραμένουν σκληρά στην αφή τους, κάτι που συγχωρείται λόγω της πολύ καλής εργονομίας και της απλότητας με την οποία μπορείς να χειριστείς όλους τους διακόπτες. Οι χώροι παραμένουν ικανοποιητικοί για τέσσερις επιβάτες, ενώ τα 220 λίτρα του χώρου αποσκευών δεν ξεφεύγουν από το μέσο όρο της κατηγορίας. Η αλήθεια είναι πως θα θέλαμε η θέση οδήγησης να είναι λίγο πιο βολική καθώς κουράζει σε πολύωρα ταξίδια.

Άτακτο μικρό

Στην έκδοση 1.400 κ.εκ. αποδίδει 101 ίππους και καταγράφει αξιοπρόσεκτες επιδόσεις σε συνδυασμό με την κοντή κλιμάκωση του πεντατάχυτου κιβωτίου ταχυτήτων. Αν μάλιστα ο επιλογέας είχε και μεγαλύτερη ακρίβεια στα κουμπώματά του, η οδήγηση του Aveo θα ήταν ακόμη πιο ευχάριστη στην πόλη. Τα επίπεδα θορύβου είναι μάλλον ενοχλητικά στις υψηλές ταχύτητες, ας μην ξεχνάμε όμως ότι πρόκειται για αυτοκίνητο πόλης, ασχέτως αν δεν θα πει όχι σε μια μεγάλη εξόρμηση.

Πάντως, το Αveo θα μεταφέρει τους επιβάτες του με ασφάλεια και άνεση καθώς η ανάρτηση του είναι προσανατολισμένη περισσότερο στη συντηρητική οδήγηση και λιγότερο στην οδηγική τέρψη. Άλλωστε και η λαστιχένια αίσθηση που δίνει το τιμόνι στερεί την ακρίβεια που θα ήθελε ο οδηγός, αλλά με τον καιρό τη συνηθίζεις και δεν σε ενοχλεί.

Τίμια λύση

Το λιγότερο που μπορούμε να πούμε για το λανσάρισμα του νέου Aveo είναι ότι πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα πρόταση με αρκετά ελκυστική εμφάνιση και πολύ προσιτή τιμή. Για την πεντάθυρη εκδοχή του ζητάει 12.290€, ενώ η τρίθυρη φαίνεται να είναι ακόμη πιο ενδιαφέρουσα καθώς ζητάει λιγότερα από 10.000€. Όπως και να έχει πάντως το ελληνικό κοινό δείχνει τους πρώτους μήνες να το έχει αγκαλιάσει και μαζί με το μικρότερο Matiz να χαράζει πορεία… αντίθετη από αυτή της παγκόσμιας αγοράς.

Chevrolet Volt

To Chevrolet Volt Concept αποτελεί ένα πρωτότυπο αυτοκίνητο, το οποίο “έρχεται απευθείας από το μέλλον”. Πρόκειται για ένα sport-sedan, που έχει τη δυνατότητα να φιλοξενήσει μέχρι και πέντε επιβάτες με τις αποσκευές τους, αλλά και να προσφέρει όλα τα σύγχρονα βοηθήματα άνεσης και ασφάλειας, όπως αερόσακους, σύστημα ευστάθειας και κλιματισμό. Επίσης, διαθέτει αυτονομία πάνω από 1.000 χιλιόμετρα.

Το Volt της διαφοράς

Φυσικά και αναρωτιέστε τι από αυτά δεν κάνει ένα οποιοδήποτε σύγχρονο αυτοκίνητο με μεγάλο ρεζερβουάρ. Προφανώς και κάνει όλα τα παραπάνω, αλλά σίγουρα δεν τα κάνει «καίγοντας» μόλις 4,7 λίτρα/100 χλμ., και αυτά στη χειρότερη των περιπτώσεων.

Ας πάρουμε τα πράγματα, όμως, από την αρχή. Το Volt είναι το πρώτο αυτοκίνητο που εξελίσσεται με βάση το νέο σύστημα E-Flex της GM, το οποίο επιτρέπει την τοποθέτηση διαφόρων συστημάτων κίνησης, με στόχο την ηλεκτροκίνηση, ακόμη και σε ένα συνηθισμένο πλαίσιο αυτοκινήτου. Στόχος είναι η υποστήριξη της παγκόσμιας ποικιλίας ενεργειακών συνδυασμών και η καθιέρωση του ηλεκτρισμού ως βασικής πηγής ενέργειας.

Με τη νέα φιλοσοφία E-Flex, ο ηλεκτρισμός μπορεί να παράγεται με έμμεσο τρόπο, από καύσιμα όπως η βενζίνη, η αιθανόλη, το biodiesel ή το υδρογόνο. Αυτό επιτρέπει στο σύστημα κίνησης ενός οχήματος να προσαρμόζεται ακριβώς στις ανάγκες και την υποδομή συγκεκριμένων αγορών.

Για παράδειγμα, ο οδηγός ενός αυτοκινήτου στη Βραζιλία μπορεί να χρησιμοποιήσει 100% αιθανόλη ως καύσιμο για τη γεννήτρια, ενώ ένας πελάτης από τη Σανγκάη μπορεί να πάρει το υδρογόνο, που παράγεται από την ηλιακή ενέργεια, για την παραγωγή ηλεκτρισμού σε μία κυψέλη καυσίμου. Στη Σουηδία από την άλλη πλευρά, ένας οδηγός μπορεί να χρησιμοποιήσει biodiesel προερχόμενο από ξύλο.

Το μέλλον λέγεται E-Flex

Επί της ουσίας, το Chevrolet Volt μπορεί να φορτίζεται πλήρως σε περίπου έξι ώρες, με σύνδεση σε πρίζα μέσω ενός συνηθισμένου ηλεκτρικού καλωδίου. Με την μπαταρία ιόντων λιθίου πλήρως φορτισμένη, το Volt έχει αυτονομία άνω των 60 χλμ. στην κυκλοφορία της πόλης. Στην περίπτωση που η μπαταρία είναι άδεια, ένας υπερτροφοδούμενος τρικύλινδρος βενζινοκινητήρας τους ενός λίτρου μπορεί να λειτουργήσει ως γεννήτρια και να παράγει τον ηλεκτρισμό με σταθερές στροφές ώστε να την επαναφορτίσει.

Αν ο οδηγός ξεχάσει να φορτίσει την μπαταρία ή πρόκειται να κάνει ένα μεγάλο ταξίδι με το αυτοκίνητό του, τότε το Volt θα παίρνει ισχύ αποκλειστικά από τον βενζινοκινητήρα και, στην περίπτωση αυτή, το όχημα θα έχει κατανάλωση μόλις 4,7 λίτρων/100 χλμ. Με αυτόν τον τρόπο η αυτονομία αυξάνεται εντυπωσιακά, στα 1.030 χλμ.

Chevrolet Lacetti SW

Κατά μία έννοια, η Chevrolet, παραχωρώντας τα λογότυπά της στην Daewoo, έχει καταφέρει να αυξήσει τη δημοτικότητα της κορεατικής εταιρείας στην ευρωπαϊκή αγορά. Κάτι που οι Κορεάτες είχαν ήδη καταφέρει, προσφέροντας αξιοπρεπή αυτοκίνητα σε πολλές κατηγορίες, με κύριο χαρακτηριστικό τους τη χαμηλή τιμή.

Η Chevrolet δεν θέλήσε να αλλάξει άμεσα αυτή την πολιτική, καθώς οι υψηλές πωλήσεις της πρώην Daewoo δεν “επέτρεψαν” πειραματισμούς. Το Lacetti είναι ένα από τα επιτυχημένα μοντέλα της εταιρείας και απευθύνεται σε εκείνους που αναζητούν ένα αυτοκίνητο το οποίο προσφέρει ικανοποιητική σχέση τιμής/αξίας. Η επιτυχημένη πορεία του αυτοκινήτου στην αγορά δείχνει ότι το συγκεκριμένο κοινό είναι πολυπληθές. To γεγονός αυτό καθιστά την ύπαρξη της SW έκδοσης σημαντικό γεγονός.

Εμφάνιση

Η σχεδίαση του Lacetti δεν μπορούμε να πούμε ότι βγάζει μάτια, αλλά έτσι κι αλλιώς το κοινό στο οποίο απευθύνεται δεν είναι και το πιο απαιτητικό στο θέμα της αισθητικής του αμαξώματος. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι το αυτοκίνητο δεν είναι συμπαθές. Η εμφάνισή του είναι σύγχρονη και ομοιογενής, απλώς δύσκολα θα το χαρακτήριζε κάποιος “έργο τέχνης”. Το εσωτερικό του θα το χαρακτήριζε κανείς λίγο απρόσωπο και είναι εμφανές ότι το βάρος έχει πέσει στην πρακτικότητα και όχι στον εντυπωσιασμό.

Με λένε Λασέτι

Στο δρόμο το Lacetti SW συμπεριφέρεται ουδέτερα, όπως και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας Lacetti. Δεν προβληματίζει τον οδηγό αλλά καθιστά σαφές από την αρχή ότι δεν είναι αυτοκίνητο που… έχει διάθεση για πολλά παιχνίδια στο δρόμο. Επίσης, θα θέλαμε λίγο καλύτερη την πληροφόρηση που παρέχει το τιμόνι στον οδηγό, καθώς διαπιστώσαμε μία ασάφεια γύρω από την ευθεία και όταν αποφασίσαμε να πιέσουμε το αυτοκίνητο λίγο παραπάνω από το κανονικό.

Η άνεση είναι το δυνατό σημείο του αυτοκινήτου, τόσο από πλευράς ανάρτησης όσο και από χώρους. Η ανάρτηση “αντιμετωπίζει” αποτελεσματικά τις ανωμαλίες του οδοστρώματος και δεν κουράζει τους επιβάτες με απότομα σκαμπανεβάσματα και ενοχλητικούς θορύβους, ακόμα και στις λακκούβες βάραθρα των ελληνικών δρόμων.

Οι χώροι του είναι υπεραρκετοί για πέντε επιβάτες, ενώ αυτός των αποσκευών, παρά το γεγονός ότι δεν είναι κορυφαίος σε χωρητικότητα, έχει κανονικό σχήμα, πράγμα που τον καθιστά πλήρως εκμεταλλεύσιμο.

Τα καθίσματα για οδηγό και επιβάτες είναι αναπαυτικά και δεν κουράζουν ακόμα και μετά από πολύωρη “διαμονή” εντός του αυτοκινήτου. Ο εξοπλισμός του Lacetti, ειδικά σε συνδυασμό με την τιμή του, είναι πλήρης. Η μοναδική έκδοση SX περιλαμβάνει στο στάνταρ εξοπλισμό τέσσερις αερόσακους, ΑΒS, ράδιο-CD με έξι ηχεία, ηλεκτρικά παράθυρα εμπρός και πίσω, κεντρικό κλείδωμα θυρών με τηλεχειρισμό, αυτόματο κλιματισμό, ηλεκτρικά ρυθμιζόμενους και θερμαινόμενους καθρέπτες, ψυχώμενο ντουλαπάκι και υποβραχιόνιο με αποθηκευτικό χώρο εμπρός. Όλα αυτά στην σχεδόν σκανδαλώδη τιμή των 14.450 ευρώ.

Συμπερασματικά…

…το Lacetti SW αποτελεί μία από τις πιο τίμιες λύσεις της κατηγορίας, καθώς κάνει αυτά που υπόσχεται και συμφέρει. Σίγουρα δεν είναι το πιο πλήρες αυτοκίνητο της κατηγορίας. Όμως η σχέση τιμής με αξία είναι σίγουρα από τις κορυφαίες που μπορεί να βρει κάποιος στην ελληνική αγορά.

Chevrolet Spark 1.0 LPG

Η επιλογή της υγραεριοκίνησης φαντάζει μία αρκετή καλή και συμφέρουσα λύση για το αυτοκίνητο, από τη στιγμή που η τιμή πώλησης του υγραερίου είναι η μισή από αυτή της αμόλυβδης. Όσο πιο «βενζινοβόρο» είναι το όχημα που μας ενδιαφέρει, τόσο πιο μεγάλο είναι το κέρδος που προκύπτει από την καθημερινή χρήση. Αυτό δεν σημαίνει ότι αποκλείονται και τα μικρά και οικονομικά αυτοκίνητα πόλης επειδή έχουν έτσι και αλλιώς χαμηλή κατανάλωση. Γιατί να μη γίνουν ακόμη πιο οικονομικά και να εξαφανίσουν τις δυσάρεστες σκέψεις που συνοδεύουν κάθε φορά το μυαλό μας όταν σταματάμε στο βενζινάδικο;

Κέρδος στην πράξη

Μία τέτοια περίπτωση είναι το Spark LPG, που έπειτα από την αναβάθμιση με το κιτ υγραεριοκίνησης της ιταλικής Tartarini είναι σε θέση να καταναλώνει και τα δύο καύσιμα, με το LPG πάντως να κλέβει την παράσταση. Το κόστος του ανά λίτρο κυμαίνεται γύρω στα 0,80 €, επομένως το ρεζερβουάρ του υγραερίου (34 λίτρα χωρητικότητα, σταματάει όμως στα 27 για λόγους ασφαλείας) γεμίζει με 21 ευρώ, με τα οποία το Spark μπορεί να διανύσει γύρω στα 350 χιλιόμετρα μέσα στην πόλη. Αυτό προκύπτει από την κατανάλωση της δοκιμής μας, τα 7,2 λίτρα/100 χλμ., ένα λίτρο παραπάνω δηλαδή σε σχέση με τη μετακίνηση με βενζίνη.

Κατά τη διάρκεια ενός έτους (15.000 χλμ.) το κέρδος υπολογίζεται κάπου στα 1.000 €, με αποτέλεσμα το κόστος της μετατροπής (1.300 €) να αποσβένεται μέσα σε 15-16 μήνες. Έτσι, το όφελος ακόμη και για ένα μικρό και οικονομικό μοντέλο είναι σημαντικός παράγοντας για να πάρουμε την τελική απόφαση. Ειδικά όταν όλο το «πακέτο» συμφέρει τον αγοραστή, αφού το χιλιάρι Spark είναι ευέλικτο, ευκολοοδήγητο και σχετικά ευρύχωρο για τέσσερα άτομα. Ζητά 9.090 € με απόσυρση (600 € επιπλέον χωρίς απόσυρση) και τα τέλη κυκλοφορίας του δεν ξεπερνούν τα 95 €. Δεν είναι και λίγες οι αφορμές για να χαρακτηριστεί ως το πρώτο υποψήφιο αυτοκίνητο του πασίγνωστου τσιγκούνη…

Chevrolet HHR

Όσο και αν έχει συνηθίσει το μάτι σου τα τελευταία χρόνια στα «περίεργα» αυτοκίνητα, μεγάλα-μικρά, αμερικάνικα-γιαπωνέζικα, παλιά-καινούργια, θα ήταν ψέμα να πεις πως έχεις δει στο δρόμο το HHR και δεν έχεις μείνει έστω και για μια στιγμή με το στόμα ανοιχτό. Θα μπορούσε να είναι ψέμα και απλώς το ότι το έχεις δει έστω και μία φορά, εκτός και αν ταξιδεύεις συχνά στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού ή έχεις κανένα γνωστό που τυγχάνει να είναι… συντάκτης αυτοκινήτου.

Άγνωστο στους πολλούς

Αν και έχει παρουσιαστεί εδώ και περίπου ένα χρόνο από τη Chevrolet, το μυστηριώδες SUV δεν έχει λάβει την απαραίτητη δημοσιότητα που χρειάζεται για να το αναγνωρίζει ο καθένας και να το αποκαλεί με το μικρό, αλλά δύσκολο όνομά του. Κάτι σε «ωχ, τι είναι αυτό;» ή «ήρθαν οι Αμερικάνοι» μάλλον ακούγεται συχνότερα από ό,τι το «ΗΗR».

Το γεγονός ότι ξεχωρίζει δεν χωρά ιδιαίτερη αμφιβολία. Από το πιο απλό στοιχείο, που είναι το όνομά του, μέχρι το τελευταίο εκατοστό στη μήκους 4,475 μέτρων λαμαρίνα του είναι διαφορετικό όχι μόνο από οποιοδήποτε άλλο αυτοκίνητο, αλλά και από οποιοδήποτε άλλο Chevrolet. Αν είναι κάποιο το οποίο θυμίζει, αυτό είναι το επίσης εκκεντρικό Chrysler PT Cruiser, από το οποίο είναι μακρύτερο κατά 5 εκατοστά, ενώ έχει σχεδόν το ίδιο μήκος με το Seat Altea XL.

Παρά τη σκούρα αμφίεση, το HHR λάμπει λόγω των χρωμιωμένων επιφανειών του και δεν χάνει ευκαιρία να δείξει πόσο υπερήφανο είναι για την αμερικανική καταγωγή του. Οι ασημένιοι καθρέφτες και οι μπάρες δημιουργούν μια διχρωμία και εκπέμπουν χλιδή και αρχοντιά, ενώ από τα μικρά -σαν πολεμίστρες- παράθυρα, με φιμέ φυσικά τζάμια, νομίζεις πως θα ξεμυτίσουν τίποτα όπλα για να «καθαρίσουν» τον κουστουμάτο που περιμένει στο δρόμο ανυποψίαστος κρατώντας το χαρτοφύλακα.

Γεμάτο εκπλήξεις

Αρκετά με τις γκαγκστερικές ταινίες. Πίσω στη βαρετή πραγματικότητα, που θέλει το HHR των 2,4 λίτρων και των 170 ίππων να είναι δικίνητο. Ναι, καλά διαβάσατε, η κίνηση σε αυτό το θηρίο μεταφέρεται στους εμπρός τροχούς. Τι να την κάνει άλλωστε την τετρακίνηση, αφού, αντίθετα με αυτό που δείχνει η εικόνα του, είναι φτιαγμένο για το lifestyle και αποκλειστικά για την πόλη, και όχι για τα χώματα και τα βουνά. (Άσε που με το ζόρι συγκρατείς την κατανάλωση κάτω από τα 12 λίτρα / 100 χλμ. Πού να είχε και τετρακίνηση…)

Ο κινητήρας συνεργάζεται με αυτόματο κιβώτιο τεσσάρων σχέσεων που δεν διακρίνεται για τις γρήγορες αλλαγές του, είπαμε όμως ότι δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Το θέμα είναι να τραβάς τα βλέμματα (θετικά πάντα), και αυτό το πετυχαίνει και με το παραπάνω. Η άνεση πάντως δεν λείπει από το Chevrolet, που μπορεί να φιλοξενήσει χωρίς δυσκολία τέσσερα άτομα με τις αποσκευές τους, και γιατί όχι και πέντε.

Στο αμερικανικό κλίμα μπαίνεις για τα καλά και πίσω από το τιμόνι του HHR, καθώς η ηλεκτρονική ένδειξη του πίνακα οργάνων αναγράφει τη θερμοκρασία του νερού και του λαδιού σε βαθμούς κελσίου και φαρενάιτ, ενώ στο ταχύμετρο πιο έντονη είναι η γραφή για τα μίλια παρά για τα χιλιόμετρα. Το σαλόνι είναι εξολοκλήρου δερμάτινο και γενικότερα η εικόνα του εσωτερικού είναι περισσότερο ποιοτική από οποιουδήποτε Chevrolet.

Για χάρη της διαφορετικότητας η εργονομία ίσως κάνει μερικά βήματα προς τα πίσω, αφού όλα τα ηλεκτρονικά βοηθήματα (ο εξοπλισμός σφύζει στο HHR) βρίσκονται εκεί που δεν τα περιμένεις, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τα πλήκτρα για τα παράθυρα στην κεντρική κονσόλα, όπως στο Mini Cooper, ενώ από την κλασική θέση ψηλά στο παράθυρο θα ξεκλειδώσεις τις πόρτες 5-6 φορές μέχρι να το συνηθίσεις.

Θα το δούμε στο δρόμο

Είναι λάθος να κρίνεις το HHR σαν ένα οποιοδήποτε αυτοκίνητο. Μπορεί να μη χαρίζει τις επιδόσεις που περιμένει κανείς από ένα μοτέρ 170 ίππων, μπορεί να μη στρίβει με ακρίβεια ή μπορεί να παίρνει κάποιες παραπάνω κλίσεις στις στροφές, στο τέλος όμως το θέλεις. Είναι κάτι σαν το σύνδρομο της δημοσιότητας που έχουν οι επώνυμοι και μόλις χαθούν από το προσκήνιο και δεν τους θυμάται κανείς πέφτουν σε μελαγχολία. Έτσι και με το HHR, μόλις το αφήσεις σου λείπουν τα εκατοντάδες βλέμματα από τους περαστικούς που προσπαθούν να σε κοροϊδέψουν για τα χρήματα που ξόδεψες. Θα ήθελαν να νιώσουν όμως τη διαφορετικότητα αυτή έστω και για ένα λεπτό(;)…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας