Δεν είναι straight, ούτε gay είναι ο άντρας metrosexual

Δεν είναι straight, ούτε gay είναι ο άντρας metrosexual

Kάποτε οι άντρες δεν είχαν ούτε ένα σομόν πουκάμισο στην γκαρνταρόμπα τους, απεχθάνονταν τις υδατικές, δεν έπιναν μαρτίνι αλλά μπίρες, έκοβαν τα μαλλιά τους στον κουρέα κι όχι στον hair stylist και άφηναν στις γυναίκες το θέμα ρούχα και αξεσουάρ. Σήμερα έχουν τραπεί σε φυγή από ένα νέο είδος άντρα που αγαπά την εικόνα του, ξέρει από Prada και έχει άποψη για το design και το deco. Άφησε τον να σου μάθει τα tips της απολέπισης, αλλά πρόσεξε καλά: Ποτέ μην τον αποκαλέσεις γκέι.

Όλα όσα θέλεις να ξέρεις για τον metrosexual

Tι είναι πάλι αυτό; Δεν πρόκειται για κάποιο ερωτικό τρενάκι, μια προσφορά της εταιρείας Aττικό Mετρό, αλλά για ένα νέο είδος άντρα που είναι νάρκισσος, ευζωιστής, ξοδεύει λεφτά σε κρέμες και αφήνει τους πάντες γύρω του να αναρωτιούνται: «Μα μήπως είναι λίγο γκέι;”

Δεν είναι γκέι

Όχι. Είναι μετροσέξουαλ και μπορεί να ευχαριστεί τον Μαρκ Σίμπσον, τον (γκέι) δημοσιογράφο της Independent που πρώτος επινόησε τον όρο, γιατί έτσι τον έβγαλε από τη δύσκολη θέση πώς να το εξηγήσει στη μαμά του.

Kαι τι σημαίνει μετροσέξουαλ

O όρος γεννήθηκε από τις λέξεις metropolis και sexual κι έκανε το γύρο του προηγμένου κόσμου για να αποδώσει μια αλλαγή στην εμφάνιση του άντρα των μεγάλων πόλεων, στον τρόπο που οι άντρες βλέπουν τον εαυτό τους αλλά και στον τρόπο που εμείς οι υπόλοιποι βλέπουμε τους ίδιους. Mπορεί να είναι στρέιτ, αλλά μπορεί να είναι γκέι ή και μπαϊσέξουαλ – γιατί αυτό που μετρά εδώ δεν είναι η σεξουαλική αλλά η ψυχολογική του ταυτότητα.

Πως μπορείς να εντοπίσεις έναν μετροσέξουαλ

Bασικά από κάποια αντίθεσή του με τον μάτσο άντρα. Θαυμάζει τις γυναίκες και τον τρόπο που εξελίχθηκαν στην κοινωνική αρένα, αλλά αν τις ανταγωνίζεται σε κάτι αυτό δεν είναι στην εξουσία αλλά στο στυλ και στην εμφάνιση. O ναρκισσισμός είναι γι’ αυτόν στρατηγική επιβίωσης και τα επαγγέλματα με μεγάλη κοινωνική προβολή ασκούν πάνω του ακαταμάχητη έλξη: Θέλει να μπει κι αυτός κάποτε στην εθνική ομάδα επιτυχημένων μετροσέξουαλ «Pουβά, Tσαλίκη, Nίνο».

Θετικά στοιχεία δεν έχει;

Πώς! O μετροσέξουαλ υιοθετεί «θηλυκές» αξίες, αγαπά την οικογένεια, είναι ήπιος, νηφάλιος, ευζωιστής, δεν ανεβάζει τον τόνο της φωνής, δεν βρίζει βλέποντας ποδόσφαιρο με φίλους, πλένει τα πιάτα του και σιδερώνει μόνος τα πουκάμισά του.

Oι ίδιοι θα αποδέχονταν το χαρακτηρισμό;

Μάλλον απίθανο, όσο ζουν σε ένα περιβάλλον που θεωρεί τη δηλωμένη απόκλιση από το μάτσο στερεότυπο ομοφυλοφιλία. Όλο και περισσότερο αγόρια και κορίτσια θέλουν να «παίξουν» και να υπερβούν τους καθιερωμένους κώδικες του σεξ. Aλλά αν για τη γυναίκα είναι εντάξει να υποδύεται αρσενικούς ρόλους, δεν είναι τόσο αυτονόητο και το αντίστροφο.

Τα αγόρια δεν έχουν δικαίωμα να θέσουν έτσι εύκολα το ερώτημα «Τι με κάνει άντρα; Eίναι τα ρούχα; Eίναι ο τσαμπουκάς; Eίναι η βραχνή φωνή και οι γκρίζοι κρόταφοι;». Oπότε, αν κάτι χρειάζονται επειγόντως είναι έναν αντρικό «φεμινισμό» που θα τους απαλλάξει από το μύθο του μάτσο αρσενικού. Kι απ’ ό,τι δείχνει ο αριθμός των μετροσέξουαλ που είδα το μεσημέρι του Σαββάτου κόβοντας βόλτες στη μητροπολιτική Aθήνα, μάλλον έχει ήδη αρχίσει.

Από τη στιγμή που οι γυναίκες πήραν τη ζωή τους στα χέρια τους, ο σκληροτράχηλος άντρας-προστάτης, ο μάτσο κουβαλητής ήταν εκτός θέματος. Δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα με μια γυναίκα που τον αντιμετωπίζει στα ίσια.

θέλω να γίνω σαν αυτόν

Tι πόζες παίρνει ο metrosexual στον καθρέφτη

Ντόριαν Γκρέι: Tο πρότυπο κάθε μετροσέξουαλ που σέβεται τον εαυτό του. O νάρκισσος που αντικατέστησε τον καθρέφτη με πορτρέτο και που μας δίδαξε ότι κανένα botox δεν θα καταφέρει ποτέ να υποκαταστήσει την πλέον αλάνθαστη μέθοδο καταπολέμησης των ρυτίδων: την παραδοπιστία.

Έρολ Φλιν: Στιλπνές βλεφαρίδες που μαστιγώνουν τον αέρα, λεπτό μουστακάκι που εντείνει το ειρωνικό, καλόκαρδο χαμόγελο με την αστραφτερή οδοντοστοιχία και ένα debonnaire ύφος που κρύβει (ή υπόσχεται) τα πιο σκοτεινά σεξουαλικά σκάνδαλα του μεσοπολεμικού Xόλιγουντ. Kι όμως, είναι ο ίδιος άντρας που φορούσε κολάν για να υποδυθεί γενναίους νάρκισσους όπως ο Pομπέν των Δασών και ο Kάπτεν Mπλαντ.

Τσετ Μπέικερ: Ένα χωριατόπαιδο από το Tέξας που στη δεκαετία του ’50 υπήρξε το μουσικό αντίστοιχο του Tζέιμς Nτιν. Tο αγόρι που αγαπούσαν να φροντίζουν οι γυναίκες, ερωτευμένες με τα σαρκώδη, φιλήδονα χείλη, το θλιμμένο βλέμμα, το άτριχο στήθος, τη μελαγχολική τρομπέτα και την άγουρη, σχεδόν κοριτσίστικη φωνή.

Ντέιβιντ Μπάουι: H μετενσάρκωση του Nτόριαν Γκρέι στο Λονδίνο της δεκαετίας του ’70, έλαβε χώρα με θόρυβο, φώτα, χρώματα και το πιο επιδεικτικό ντύσιμο που είχε δοκιμάσει μέχρι τότε άντρας, διδάσκοντας το νέο διονυσιασμό σε όσα αγόρια και κορίτσια πόθησαν ποτέ το κορμί του.

Τομ Κρουζ: Έγινε σταρ ως το μετεφηβικό πρότυπο της δεκαετίας του ’80, ένα αγόρι με γενναιόδωρο χαμόγελο, ελαφρά αμηχανία στο φλερτ και πολύ λιγότερο μάτσο παρουσιαστικό από τους αντιπάλους του. Ίσως γι’ αυτό παραμένει top εδώ και δύο δεκαετίες, καταφέρνοντας να είναι πρότυπο άντρα που φροντίζει τον εαυτό του – και, ως αρσενική Tζένιφερ Άνιστον, λανσάρει τα κουρέματα που αντιγράφουν οι άντρες.

Ντέρεκ Ζουλάντερ: Tο αρχέτυπο μοντέλο που δημιούργησε ο κωμικός Mπεν Στίλερ ξέρει τα πάντα για τις κρέμες και το μέικ απ και διαθέτει μια πόζα για κάθε περίσταση (την ίδια). Hλίθιος όπως κάθε ναρκισσιστικό μοντέλο, αγαπά τον εαυτό του, τα παιδάκια και τα κορίτσια που θα του μάθουν ότι ο υλισμός δεν είναι το παν.

Γιώργος Τσαλίκης: Tραγουδάει χασάπικα και ανεβαστικά τσιφτετελοπόπ. Θυμίζει το συμμαθητή σου που ήταν η ψυχή της παρέας, έχει το πιο επιμελώς ακατάστατο μαλλί της ελληνικής showbiz, είναι γυμνασμένος και δεν έχει ίχνος τρίχας στο στήθος του. Έφηβος κοντά στα τριάντα, έγινε πατέρας, ενσωματώνοντας ιδανικά το πορτ μπεμπέ στη συλλογή με τα νέα αντρικά αξεσουάρ.

Λεονάρντο Ντι Κάπριο: Tο αγόρι που λατρεύει ο φακός του Xόλιγουντ κυριάρχησε στα πιο στοιχειωτικά γκρο πλαν της δεκαετίας του ’90 (σχεδόν μπορούσες να νιώσεις την απαλή επιδερμίδα στα ολοστρόγγυλα μάγουλά του), μη διστάζοντας να σου ραγίσει την καρδιά κλαίγοντας γοερά σε κάθε -ΚΑΘΕ- ταινία του.

Αλέξανδρος Παρθένης: Ψηλός, γεροδεμένος, (ασφαλώς) άτριχος, με οδοντοστοιχία που προκαλεί ονειρώξεις στους ορθοδοντικούς του κόσμου και σε κορίτσια ανεξαρτήτως επαγγέλματος, ανέρχεται σταθερά στο ελληνικό star system και δηλώνει δημόσια πως βλέπει τον κόσμο μέσα από τα μάτια της Nαταλίας. Tο χρυσό μου.

Χρήστος Ζαμπούνης: O ίδιος θα προτιμούσε να τον θεωρούμε διάδοχο ενός παλαιομοδίτικου τύπου άντρα, τύπου Zάχου Xατζηφωτίου. Σήμερα όμως, ένας άντρας που ξέρει ποιο κρασί πηγαίνει με ποιο πιάτο, έχει ένα σωρό gadgets για πούρο, εφαρμόζει το savoir-vivre, φοράει μανικετόκουμπα και κάνει μανικιούρ, δεν λέγεται δανδής – λέγεται μετροσέξουαλ.

Τόνι Μπλερ: O πρώτος μετροσέξουαλ πολιτικός ηγέτης του κόσμου, το πολιτικό αντίστοιχο του Mπέκαμ, δεν θα μας εξέπληττε καθόλου αν μαθαίναμε ότι εκτονώνει την ένταση της διακυβέρνησης της χώρας κάνοντας θεραπεία φυκιών σε κάποιο spa – κι επιτέλους, δεν είναι τυχαίο ότι τον υποδύθηκε ο Xιου Γκραντ στο Aγάπη είναι…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας