Derbi μοντέλα. Λίστα με μοτοσικλέτες

Derbi μοντέλα. Λίστα με μοτοσικλέτες

Σήμερα είναι μία ξεχωριστή μέρα για τους φίλους των μοτοσυκλετών, και αυτό συμβαίνει γιατί δημιούργησα ένα εκτενές αφιέρωμα παρουσιάζοντας ενδελεχώς αξέχαστα Derbi μοντέλα που οδήγησα κατά το παρελθόν. Ωστόσο για να μην υπάρχουν παρανοήσεις, συμπεριέλαβα μόνο εκείνα τα μοντέλα που εγώ οδήγησα, και όχι γενικά όλα τα μοντέλα της κατασκευάστριας εταιρείας. Επιπλέον, η σειρά των μοντέλων που θα δείτε παρακάτω είναι τυχαία και δεν σχετίζεται με τις τιμές και τα τεχνικά χαρακτηριστικά.

Derbi, πληροφορίες για την κατασκευάστρια εταιρία μοτοσικλετών

Η ισπανική εταιρεία κατασκευής μοτοσικλετών Derbi, εξαγοράστηκε από το Piaggio Group πριν από δύο δεκαετίες και συνεχίζει να επενδύει σε καινούρια μοντέλα και ιδέες Εάν ανατρέξει κάποιος στην ιστορία της Derbi θα φτάσει μέχρι το 1922 όταν και ο ιδρυτής της έκανε τα πρώτα βήματα επισκευάζοντας ποδήλατα!

Το 1944 πήρε την απόφαση να ξεκινήσει την κατασκευή πλέον ποδηλάτων και δύο χρόνια μετά το πρώτο μοτοποδήλατο της μικρής εταιρείας ήταν γεγονός. Η μεγάλη επιτυχία του οδήγησε και στην παραγωγή της πρώτης μοτοσικλέτας της Derbi το 1950. Αντίθετα με τις άλλες ισπανικές εταιρείες, όπως η Ossa, η Bultaco και η Montesa, οι οποίες δεν άντεξαν στο πέρασμα των χρόνων, η Derbi αντιστάθηκε και σε πείσμα των καιρών συνέχισε την παραγωγή δίτροχων.

Το 2001 έφτασε η στιγμή που την εξαγόρασε το Piaggio Group. Η Derbi έχει στο παλμαρές της πολλές αγωνιστικές επιτυχίες ειδικά στην κατηγορία GP125. Τους τελευταίους μήνες την αντιπροσώπευση της Derbi στην Ελλάδα έχει αναλάβει η Piaggio Hellas πραγματοποιώντας ένα καινούριο λανσάρισμα της εταιρείας.

Derbi GPR 125

Λένε ότι οι νεανικοί έρωτες είναι και οι πιο έντονοι. Αν ισχύει κάτι τέτοιο και στην μοτοσικλέτα τότε πολλοί θα θέλαμε να χάσουμε μερικά χρόνια για να αισθανθούμε τον αρχικό αυτό πόθο στην σέλα του νέου GPR 125.

Η ισπανική εταιρεία Derbi, η οποία τους τελευταίους μήνες αντιπροσωπεύεται από το Piaggio Group, ανέκαθεν είχε στην γκάμα της νεανικά και «φρέσκα» σχεδιαστικά μοντέλα. Ειδικά στην κατηγορία των μικρών street η παρουσία της είναι έντονη με την σειρά GPR. Το GPR 125 φέτος άλλαξε εντελώς και συνεχίζει να απευθύνεται κυρίως σε νέους αναβάτες που επιθυμούν να μπουν με τον σωστό τρόπο στον κόσμο της μοτοσικλέτας.

Πρόκειται για ένα πραγματικό street μοντέλο, γεγονός που έχει αποδειχτεί και από τους αξιοπρεπέστατους χρόνους που επιτυγχάνει στη νεοσυσταθείσα κατηγορία 125 κ.εκ. του Πανελλήνιου πρωταθλήματος ταχύτητας.

Ισπανική ομορφιά

Είναι γεγονός πως το δυνατό χαρτί του GPR 125 είναι η εμφάνιση του. Παραπέμπει άμεσα σε superbike μοντέλα και φανερώνει την προσοχή που επέδειξε το σχεδιαστικό τμήμα. Το εμπρός μέρος μαζί με το ολόσωμο φαίρινγκ έχουν αιχμηρές γωνίες, οι οποίες συνεχίζουν και στην ουρά. Την διαφορά όμως κάνουν οι λεπτομέρειες. Το ανεστραμμένο πιρούνι της Paioli διαθέτει μία εντυπωσιακή ανοδίωση σε κόκκινο χρώμα.

Στην συνέχεια το βλέμμα θα πέσει πάνω στο αλουμινένιο πλαίσιο δύο δοκών του οποίου τα δύο τμήματα ενώνονται με βίδες στο ύψος του λαιμού και αμέσως μετά στο ασύμμετρο ψαλίδι. Οι μαύρες δεκάμπρατσες ζάντες, η ακτινική τετραπίστονη δαγκάνα με τον ευμεγέθη δίσκο μπροστά, το τελικό της εξάτμισης που βγαίνει κάτω από τον κινητήρα και ίσα που φαίνεται και το ψηφιακό κοντέρ με το shift light, είναι ικανά να ντροπιάσουν αρκετές μεγαλύτερες μοτοσικλέτες.

Σωστές βάσεις

Οι διαστάσεις του GPR 125 έχουν υπολογιστεί με σωστό τρόπο ώστε ένας νεαρός αναβάτης να “κουμπώνει” άνετα πάνω του. Η θέση οδήγησης είναι σκυφτή αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί υπερβολική. Με την πρώτη μιζιά χρειάζεται να κρατήσετε για λίγο ανοιχτό το γκάζι και αμέσως ο νέος τετράχρονος κινητήρας των 124 κ.εκ. θα κρατήσει σταθερό ρελαντί. Για την κατασκευή του έχει συνεργαστεί η Derbi με την Piaggio. Διαθέτει τέσσερις βαλβίδες και 2 εκκεντροφόρους επικεφαλής. Αυτό σημαίνει ότι για να αποδώσει την μέγιστη ισχύ των 15 ίππων θέλει στροφές.

Για ένα αξιοπρεπές ξεκίνημα πρέπει το στροφόμετρο να περάσει τις 4.000 στροφές. Περίπου στις 8.000 ανάβει το shift light αλλά ουσιαστικά αυτή είναι η περιοχή που ο κινητήρας παίρνει τα πάνω του μέχρι περίπου τις 11.000. Το γρανάζωμα του Derbi είναι μακρύ και ίσως ένα μεγαλύτερο πίσω γρανάζι με 1 ή 2 δόντια να ήταν προτιμότερο. Τα 100 χιλιόμετρα στο κοντέρ θα έρθουν γρήγορα αλλά από εκεί και μετά χρειάζεται υπομονή για να φτάσει η ένδειξη στα 120.

Για να κινηθείς γρήγορα πρέπει να κρατάς ψηλά τις στροφές. Το GPR θα σε ανταμείψει με την σταθερότατη και υποδειγματική συμπεριφορά του. Χωρίς να το καταλάβεις μπαίνεις στο τριπάκι της γρήγορης οδήγησης προσπαθώντας να κρατάς όσο περισσότερη φόρα γίνεται στην είσοδο της στροφής.

Το πόδι δουλεύει υπερωρίες στο σαφές αλλά σκληρό κιβώτιο ταχυτήτων και το γκάζι μένει κολλημένο στο τέρμα. Τα φρένα έχουν πολύ καλή αίσθηση, κυρίως το μπροστά, αλλά και το πίσω είναι άψογο αφού μπλοκάρει δύσκολα ενώ διαθέτει ικανοποιητική δύναμη. Οι αναρτήσεις διαθέτουν σφιχτές ρυθμίσεις που σε συνδυασμό με το στιβαρό πλαίσιο χαρίζουν μοναδική αίσθηση σταθερότητας.

Το αποτέλεσμα όλων αυτών είναι μεγάλες δόσεις διασκέδασης και έντονο χαμόγελο ικανοποίησης. Δηλαδή ό, τι ακριβώς χρειάζεται ένας νέος αναβάτης ώστε να μάθει να οδηγεί σωστά, να απολαμβάνει κάθε ημέρα την μοτοσικλέτα του και να μεταπηδήσει αργότερα σε κάποιο μεγαλύτερο μοντέλο.

Βολικό και στην πόλη

Όλως παραδόξως το GPR λάμπει και στην ασφυκτική κίνηση της πόλης. Το χαμηλό του βάρος κάνει εύκολες τις μανούβρες. Είναι εξαιρετικά στενό και εάν μαζέψετε τους καθρέφτες (όχι τέρμα όμως γιατί βρίσκει το τιμόνι μετά πάνω τους) μπορείτε να περάσετε από σημεία που δυσκολεύονται ακόμα και τα παπιά. Εντύπωση προκαλούν οι αναρτήσεις, οι οποίες παρά τις σφιχτές ρυθμίσεις τους δεν κοπανούν στις κακοτεχνίες του οδοστρώματος. Μέχρι και το τιμόνι κόβει αρκετά διευκολύνοντας έτσι τους επιτόπιους χειρισμούς.

Τυχεροί 18άρηδες

Μόλις επέστρεψα το GPR 125 στην αντιπροσωπεία έφυγα αναλογιζόμενος πόσο τυχερός είναι ένας αναβάτης 18 χρονών που μόλις έβγαλε δίπλωμα και θέλει να εισέλθει στον κόσμο των street. Η μοτοσικλέτα της Derbi είναι πανέμορφη, με άψογη οδική συμπεριφορά, εντυπωσιακά περιφερειακά και υπόσχεται να τον μυήσει με τον καλύτερο τρόπο στα μυστικά της σωστής οδήγησης.

Derbi Senda DRD 125 SM

Πιστή στην κατεύθυνση της η Derbi, συνεχίζει να προσφέρει στους νέους σε ηλικία (αλλά και ψυχή) αναβάτες, μοτοσικλέτες όπως το Senda SM που δεν έχουν να ζηλέψουν σε τίποτα τα μεγαλύτερα μοντέλα.

Η σειρά Senda, εδώ και αρκετά χρόνια, αποτελεί μία σταθερή πρόταση για όσους νέους αναβάτες επιθυμούν να εισέλθουν δυναμικά στον χώρο της μοτοσικλέτας. Το καινούριο όμως Senda DRD SM(Derbi Racing Development) προχωρά ένα βήμα πιο πέρα. Από την πρώτη ματιά που θα του ρίξεις μπορείς με βεβαιότητα να συμπεράνεις ότι στόχος του είναι ένας: να μυήσει με τον πιο σωστό τρόπο όποιον βρεθεί στη σέλα του, στα μυστικά της γρήγορης και ασφαλούς οδήγησης.

Εξοπλισμός επιδόσεων

Σε όλα τα μοντέλα της Derbi έχει δοθεί ιδιαίτερο βάρος στον τομέα της σχεδίασης και όπως είναι φυσικό το Senda DRD125 SM δεν αποτελεί εξαίρεση. Σε όποιο σημείο και να το κοιτάξεις διαπιστώνεις ότι έχει γίνει πάρα πολύ καλή δουλειά. Η συνολική του εμφάνιση είναι απολύτως σύγχρονη και νεανική με το αιχμηρό σύνολο εμπρός φτερού-μάσκας-πλαϊνών καλυμμάτων ψυγείων να δίνει μία επιθετική εικόνα.

Αξίζει όμως τον κόπο μία πιο λεπτομερής παρατήρηση των επιμέρους τμημάτων του, ώστε να εκτιμήσεις το μεράκι των ανθρώπων της Derbi. Το ανεστραμμένο πιρούνι των 41 χλστ κυριαρχεί μπροστά με τον μεγάλο δίσκο 300χλστ και την ακτινική δαγκάνα δύο εμβόλων. Ωραία σχεδιασμένο και αρκετά πειστικό σε διαστάσεις είναι και το ατσάλινο ψαλίδι το οποίο φιλοξενεί αμορτισέρ με σύστημα μοχλισμού της Olle.

Από εκεί και πέρα την προσοχή τραβούν τα μαύρα ανοδιωμένα στεφάνια των τροχών, το οβάλ κομψό τελικό της εξάτμισης με το κωνικό τελείωμα, το τιμόνι fat bar, τα ψηφιακά όργανα, το πίσω φως με LED και η πλαστική προστατευτική ποδιά κινητήρα.

SM fun

Το καλό με τις μικρές μοτοσικλέτες είναι ότι δεν χρειάζεται να περιμένεις πότε θα φτάσει το Σ/Κ ώστε να μπορέσεις να φύγεις για μία εκδρομή και να τις απολαύσεις. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για το Senda DRD 125 SM, το οποίο είναι μικρό μόνο στα κυβικά! Ακόμα και πιο μικρή μετακίνηση στην πόλη μπορεί να μεταμορφωθεί σε ένα συνεχόμενο παιχνίδι. Ο νέος τετράχρονος κινητήρας (συνεργασίας Piaggio/Derbi) είναι υγρόψυκτος, με 2ΕΕΚ και αποδίδει σχεδόν 15 ίππους.

Μάλιστα στο Senda, σε σύγκριση με το Derbi GPR 125 που χρησιμοποιεί το ίδιο ακριβώς σύνολο, είναι ακόμα πιο ζωηρός κυρίως χαμηλά, εξαιτίας του διαφορετικού γραναζώματος. Βέβαια οι τέσσερις βαλβίδες του θέλουν αρκετές στροφές για να ξεδιπλώσουν τις δυνατότητες του και αυτό πρέπει πάντα να το έχετε στη σκέψη σας.

Μόλις όμως μπεις στο τριπάκι αυτό, γρήγορα αρχίζεις να απολαμβάνεις την καθαρή του λειτουργία παίζοντας με τις έξι σχέσεις του κιβώτιου ταχυτήτων. Τα χιλιόμετρα, εντός της κλίμακας ταχύτητας των 100, ανεβοκατεβαίνουν με ευκολία. Το χαμηλό του βάρος σε συνδυασμό με το στιβαρό σύνολο χαρίζουν την απαραίτητη εμπιστοσύνη για να ξεκινήσεις τις πρώτες σου πλαγιολισθήσεις σε κάθε στενό δρόμο.

Επιπρόσθετα, όσο πιο γλιστερές είναι οι συνθήκες τόσο το καλύτερο μιας και ένα τσίμπημα του πίσω φρένου είναι αρκετό για να στρίβεις με το τιμόνι διπλωμένο.

Μία ακόμα ευχάριστη πλευρά του Senda σε ρόλο καθαρά μεταφορικού μέσου εντός πόλεως είναι και οι μεγάλες διαδρομές των αναρτήσεων που απορροφούν όλες τις λακκούβες με επιτυχία.

Μπορεί και εκτός

Όποτε ο αναβάτης του θελήσει να φύγει για λίγο (ή πολύ!) εκτός πόλης, το Senda θα ακολουθήσει με ευχαρίστηση. Σε αυτές τις συνθήκες μάλιστα, όπου η άσφαλτος είναι καλύτερη και η κίνηση μειωμένη, θα μπορέσει να “διδάξει” τον άπειρο αναβάτη πώς να πάει γρήγορα με εύκολο τρόπο. Το στρίψιμο γίνεται αβίαστα καθότι τα περιφερειακά μπορούν άνετα να χειριστούν την διπλάσια ιπποδύναμη. Τα φρένα αποδίδουν εξαιρετικά, όντας πάντοτε στην διάθεση του αναβάτη ώστε να επαναφέρουν την τάξη.

Χρειάζεται σωστή επιλογή ταχύτητας πάντοτε για να μπορέσεις να εκμεταλλευτείς την ωφέλιμη περιοχή στροφών όπου αποδίδεται η δύναμη, με αποτέλεσμα να μαθαίνεις πώς να οδηγείς με την φόρα και να χρησιμοποιείς πλήρως τις δυνατότητες του κινητήρα. Πρόκειται δηλαδή για ένα πρώτης τάξεως σχολείο που θα προσφέρει τα εφόδια στον εκάστοτε νεαρό αναβάτη του για να περάσει με ασφάλεια αργότερα στο “πανεπιστήμιο” των περισσότερων κυβικών.

Πραγματικό supermoto

Ασχέτως κυβικών ή διαστάσεων το Senda DRD 125 SM είναι αναμφίβολα ένα πραγματικό supermoto σε όλα του, εμφάνιση, περιφερειακά, δυνατότητες. Με σαφή προσανατολισμό στους νέους αναβάτες δείχνει πως ανυπομονεί να τους “πιάσει από το χέρι” και να τους μάθει όλα τα κόλπα σωστά από την αρχή.

Derbi Terra 125

Λίγο σας ενδιαφέρει, μα νιώθω την ανάγκη να πω πριν από όλα πως συμπαθώ πολύ τις μοτοσυκλέτες μικρού κυβισμού: είναι προβλέψιμες, εύκολες στην οδήγηση, δεν σε αγχώνουν με την ώρα, μιας και ξέρεις εξαρχής πόσο γρήγορα θα οδηγήσεις, είναι φθηνές (βασικό), έχουν χαμηλή κατανάλωση (βασικότερο) και μπορείς να βρεις τα όριά τους (και τα δικά σου) μέσα στις πρώτες μέρες κτήσης τους, κάτι πολύ σημαντικό κυρίως αν είσαι νέος οδηγός και δεν έχεις συνηθίσει στα πολλά γκάζια και τις μεγάλες κλίσεις.

Δυστυχώς όλα τα σχετικά μοντέλα μας έρχονται από την Ανατολή. Δυστυχώς, όχι επειδή είναι κακές μοτοσυκλέτες, μα γιατί κατασκευάζονται και λειτουργούν βάσει μιας κοινής φιλοσοφίας, που προστάζει άτολμο σχεδιασμό, κινητήρες που πρέπει να οδηγούνται ψηλά για να αποδώσουν καλά και πρακτικότητα κλεμμένη από παπί.

Καθοδηγούμενες από τα τμήματα marketing, οι εταιρείες θεωρούν πως οι πελάτες αυτής της κατηγορίας δίνουν σημασία μοναχά στις αστικές μετακινήσεις και αγοράζουν μοτοσυκλέτες μικρού κυβισμού επειδή έχουν λίγα περισσότερα χρήματα από όσα απαιτεί ένα μεταχειρισμένο παπάκι. Δεν είναι σφάλμα, μα υπάρχουν κι αυτοί που σκέφτονται διαφορετικά και γι’ αυτούς σκέφτηκε η ισπανική Derbi.

Οι πρώτες εντυπώσεις είναι οι σημαντικότερες

Το Terra 125 είναι καταρχάς όμορφο: ο σχεδιασμός του «φωνάζει» πως είναι ευρωπαϊκών καταβολών και το μέγεθός του είναι αρκετό για να το μπερδέψεις με την πρώτη ματιά από μακριά με ένα on-off μεσαίου κυβισμού όπως το Pegaso ή το XT. Φαίνεται πως είναι ένα μοντέλο σχεδιασμένο από το μηδέν και όχι ένα συνονθύλευμα έτοιμων και δοκιμασμένων λύσεων. Χωρίς την παραμικρή σχεδιαστική έξαρση καταφέρνει να είναι όμορφο, αφού κάθε του γωνία φαίνεται μελετημένη. Έχει μάλιστα κερδίσει ―καθόλου άδικα― το Motorcycle Design Award του 2006!

Είτε το θέλουμε είτε όχι, τα πρώτα χιλιόμετρα θα γίνουν πάντα μέσα στην πόλη. Κινούμενο μέσα στην κίνηση, το Terra ξεδιπλώνει τις χάρες ενός μικρού μονοκύλινδρου on-off: περνάει «αέρα» ανάμεσα από τα αυτοκίνητα, χωρίς το τιμόνι να βρίσκει πουθενά (εκτός από τους καθρέπτες κάτι πολυκύλινδρων… πολυκατοικιών), με προβλέψιμη δύναμη κι επιτάχυνση για να ξεφύγεις από όσους αλλάζουν λωρίδα την τελευταία στιγμή χωρίς να κοιτάξουν πίσω, και φρένα ικανά να σε σταματήσουν με ασφάλεια εκεί που υπολόγιζες.

Ο κινητήρας είναι αρκετά ελαστικός, οπότε με μία τρίτη στο σαφές κιβώτιο θα βολευτείτε άνετα. Επιπρόσθετα είναι ένας από τους πιο δυνατούς στην κατηγορία του και δουλεύει ήρεμα και στρωτά, παρόλο που η τροφοδοσία του γίνεται με καρμπυρατέρ. Η θέση οδήγησης είναι ξεκούραστη, ενώ τα άνω και κάτω άκρα παίρνουν φυσικές θέσεις και δεν κουράζονται. Τα χειριστήρια δεν τα αναφέρουμε καν, μιας που είναι όπως θα έπρεπε να είναι, ενώ κάποιες αστοχίες στη συναρμογή των υλικών θα τις διαπιστώσεις μόνο αν είσαι περίεργος.

Τέλος η σέλα απαιτεί μια κάποια συνήθεια, αλλά εσείς και ο συνεπιβάτης θα βολευτείτε και ο δεύτερος θα πιαστεί με σιγουριά από τις χειρολαβές, τα πόδια του όμως θα σας ενοχλούν λιγάκι. Εν γένει προσπαθήστε να τον αποφύγετε, γιατί το Terra δεν αισθάνεται και πολύ άνετα με βάρος μεγαλύτερο από το δικό της.

Στην καθημερινή συμβίωση

Ας μην λησμονούμε όμως πως πρόκειται για μια μοτοσυκλέτα μικρού κυβισμού με στόχο να ξυπνήσει την όρεξη των αναβατών για μικρές εξορμήσεις εκτός της πόλης, γι’ αυτό έχει το ανάλογο μέγεθος, όπως και μεγάλες διαδρομές αναρτήσεων, ακτινωτές ζάντες, ποδιά προστασίας του κάτω μέρους του κινητήρα και όλα τα απαραίτητα για την περίπτωση που σκεφτείτε να μπείτε λίγο στο χώμα. Πάντως οι συγκεκριμένες επιλογές είναι μια χαρά για τη δεξιά λωρίδα μιας εθνικής οδού ή ενός επαρχιακού δρόμου.

Φυσικά ταξιδεύει με μέση ωριαία ταχύτητα 90-100 km/h, αφού για 20 km/h περισσότερα θα ζοριστείτε και θα τη ζορίσετε χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Αυτό είναι αφενός καλό, γιατί δεν απαιτεί να ταμπουρωθείτε πίσω από τη ζελατίνα, και αφετέρου κακό, αν και μόνο αν δεν διαθέτετε υπομονή.

Σε κάθε περίπτωση όμως η αυτονομία θα σας εντυπωσιάσει, αφού θα μπορέσετε να κάνετε πάνω από 300km με ένα τεπόζιτο! Οι στροφές περνούν ήρεμα η μία μετά την άλλη χωρίς να χρειαστεί ούτε να ιδρώσετε από την αγωνία σας ούτε να κόψετε σημαντικά το ρυθμό σας, ενώ το πλαίσιο είναι όσο ελαστικό επιτρέπεται να είναι σε μια τέτοια μοτοσυκλέτα.

Πηγή ονείρων

Οδηγώντας το Terra σκέφθηκα πολλές φορές πως με έναν κινητήρα λίγο περισσότερων κυβικών, μεγαλύτερα δισκόφρενα και αντίστοιχου πάχους αναρτήσεις, θα μπορούσε να γίνει μια μοτοσυκλέτα απ’ αυτές που τις κρατάς για πάντα. Θα μπορούσε να γίνει και έτσι βέβαια, αν είστε διατεθειμένος να κάνετε αρκετές παραχωρήσεις, καθώς -κακά τα ψέμματα- κάποια στιγμή θα αναζητήσετε εκείνη τη γλυκιά διασκέδαση που έρχεται από το γκάζι. Αν ονειρεύεστε όμως ένα μεγάλο on-off για περιπέτειες, το Derbi Terra 125 είναι το μαξιλάρι που κάνει αυτά τα όνειρα να έρχονται τα βράδια.

Derbi Cross City 125

Πολλοί από εμάς αναζητούμε την απλότητα και την ευκολία σε διάφορες εκφάνσεις της ζωής μας. Το Cross City έρχεται να προσθέσει και τον παράγοντα “αισθητική” στην εξίσωση κάνοντας την ακόμα πιο δελεαστική.

“Φίλε μου τι μάρκα είναι αυτό;” ,ήταν η ερώτηση που άκουγα αρκετές φορές στα φανάρια. Αμέσως μετά την απάντηση “Derbi” ακολουθούσε το γνωστό επιφώνημα θαυμασμού και το όλο θέμα τελείωνε κάπως έτσι: “Είναι πολύ όμορφο!”.

Παρόλο που η Ισπανική Derbi είναι από τις παλαιότερες εταιρείες κατασκευής μοτοσικλετών, όπως συνέβη με τις περισσότερες ευρωπαϊκές εταιρείες εξάλλου, γρήγορα ξεθώριασε στις μνήμες των περισσότερων μοτοσικλετιστών λόγω των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπισε στο παρελθόν. Στις μέρες μας φυσικά έχει ανακάμψει και διαθέτει μία μεγάλη γκάμα μοντέλων μικρού κυβισμού και σκούτερ με ξεχωριστή εμφάνιση και χαρακτήρα, υπό την σκέπη του Piaggio Group.

Ακόμα βέβαια πολλοί δεν είναι απόλυτα εξοικειωμένοι με το όνομα Derbi, αλλά ένα σίγουρο. Όπου βρέθηκα με το Cross City άκουσα θετικά σχόλια για την εμφάνιση του. Μέχρι και στον δρόμο με σταμάτησε ένας μεσήλικας με μεγάλο naked να με ρωτήσει για το ξεχωριστό scramblerάκι που οδηγούσα.

Φαίνεται λοιπόν ότι ο στόχος της Derbi επετεύχθη. Ένα οικονομικό, εύκολο στην χρήση καθημερινό μεταφορικό μέσο, το οποίο όμως να ξεχωρίζει προσφέροντας μία old time αισθητική προσέγγιση.

Δικαίωμα στην διαφορετικότητα

Μπορεί το Cross City να βρίσκεται στην παραγωγή εδώ και τρία περίπου χρόνια, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δείχνει ξεπερασμένο. Μάλιστα, από τη στιγμή που η Piaggio Hellas αντιπροσωπεύει την Derbi και το προσφέρει σε εξαιρετικά συμφέρουσα τιμή (2.000 ευρώ), δείχνει ακόμα πιο θελκτικό. Αναμφίβολα ο στόχος των σχεδιαστών ήταν να θυμίζει παλιά μοντέλα scrambler, προσαρμοσμένο στην σύγχρονη εποχή. Η προσοχή κατά την δημιουργία του ήταν τέτοια, που ακόμα τραβάει έντονα τα βλέμματα.

Σε αυτό συντελούν και το περιμετρικό ατσάλινο πλαίσιο δύο δοκών με το χυτό ψαλίδι, χαρίζοντας πόντους στην εμφάνιση. Ένα ακόμα χαρακτηριστικό του είναι οι μεγάλου πλάτους τροχοί με τα ανάλογα φαρδιά ελαστικά.

Η υπόλοιπη συνταγή είναι απλή ώστε να κρατηθεί το κόστος σε χαμηλό επίπεδο αλλά παρ’ όλα αυτά άκρως αποτελεσματική. Αερόψυκτος κινητήρας 124κ.εκ. με 1ΕΕΚ και δύο βαλβίδες, τροφοδοσία με καρμπυρατέρ, συμβατικές αναρτήσεις (χωρίς μοχλικό το αμορτισέρ πίσω).

Crossing the city

Όσο μικροκαμωμένο δείχνει στην όψη το Cross City, άλλο τόσο και ακόμα περισσότερο διαπιστώνεις ότι είναι μόλις ανέβεις στην σέλα του. Σε συνδυασμό με το χαμηλό του βάρος και το επίσης χαμηλό ύψος σέλας γίνεται παιχνίδι στους χειρισμούς, όντας ιδανικό για αρχάριους αναβάτες.

Για να ξεκινήσεις αξιοπρεπώς χρειάζεται το ανάλογο πατινάρισμα στον συμπλέκτη αλλά από εκεί και πέρα το αερόψυκτο μοτεράκι αποδίδει μια χαρά. Γραμμικά και χωρίς τρύπες ανεβάζει τα χιλιόμετρα σταδιακά μέχρι τα 80, ενώ με λίγη επιμονή θα φτάσει και τα 100.

Αν μάλιστα αποφασίσεις να το λειτουργήσεις στην άνω κλίμακα των στροφών μπορείς να ελιχθείς ταχύτατα στους δρόμους της πόλης. Ο μοχλός που προσφέρει το ανοιχτό τιμόνι κάνει ακόμα πιο εύκολο την οδήγησή του, αλλά επιβάλλεται λίγη προσοχή λόγω του μήκους του σε πολύ “στριμωχτές” καταστάσεις.

Πάντως τις περισσότερες φορές θα χωθείτε παντού έστω και με πιο ανορθόδοξους τρόπους. Βλέπετε, τα ελαστικά της Vee Rubber με το μεγάλο προφίλ και το ανάλογο φάρδος εκτός από πολύ καλή πρόσφυση, βοηθούν και στο ανέβασμα πεζοδρομίων και οποιωνδήποτε άλλων εμποδίων. Η λειτουργία των αναρτήσεων είναι μαλακή και καλύπτει πλήρως τις δυνατότητες του συνόλου με τα φρένα να ακολουθούν την ίδια γραμμή.

Η κατανάλωση του κυμαίνεται περίπου στα 3.5 λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα, αριθμός που εγγυάται λιγοστές και οικονομικές επισκέψεις στα βενζινάδικα. Ένα μικρό παράπονο αφορά στο πλαϊνό σταντ του Cross City που κλείνει μόνο του πολύ εύκολα και δεν είναι αρκετά πρακτικό στην χρήση του.

Το ατσάλινο περιμετρικό πλαίσιό του είναι εφοδιασμένο με συμβατικό πιρούνι διαμέτρου 37 χλστ. που έχει διαδρομή 130 χλστ. Το ατσάλινο ψαλίδι φέρει μονό αμορτισέρ διαδρομής 135 χλστ. που δεν επιδέχεται καμίας ρύθμισης. Δισκόφρενα έχουν τοποθετηθεί και στους δύο τροχούς, οι οποίοι ενεργοποιούνται από τις τρόμπες της AJP. Το ύψος της σέλας αγγίζει μόλις τα 825 χλστ. ενώ το ολικό του βάρος φθάνει τα 110 κιλά. Κατά συνέπεια γίνεται ακόμη πιο προσιτό κι από τους αναβάτες του ασθενούς φύλου.

Παιχνίδι στο δρόμο

Για να έρθει το μοτέρ στη ζωή δίνεις ελαφρώς γκάζι πατώντας ταυτόχρονα το μπουτόν της μίζας, ιδίως όταν το μοτέρ είναι κρύο. Ο συμπλέκτης του είναι μαλακός κι απαιτεί τη χρήση για το γνωστό πατινάρισμα ώστε να διευκολύνεις την εκκίνησή του. Το κιβώτιο έχει αδιάφορη αίσθηση, χωρίς να είναι σφιχτό βέβαια, ωστόσο υπάρχουν στιγμές που όταν προσπαθείς να βρεις νεκρά εν στάση ελαφρώς δυσκολεύεσαι.

Στο δρόμο το πρώτο στοιχείο που σε κερδίζει είναι οι συμπαγείς του διαστάσεις, το πόσο πραγματικά λεπτό κι ελαφρύ είναι, ίσως περισσότερο από ό,τι δείχνει όταν το χαζεύεις. Στην καθημερινή μετακίνηση ελίσσεσαι σαν αίλουρος, παρ’ ότι το υψηλόροπο μοτέρ του σε αναγκάζει να παίζεις συνεχώς με το κιβώτιο. Το μεγάλο κόψιμο του τιμονιού, σε συνεργασία με την λεπτή φιγούρα του, σου λύνουν τα χέρια, εφόσον εκτελείς ελιγμούς με ευκολία ανάμεσα στις ουρές των οχημάτων.

Η μεγάλη διαδρομή των αναρτήσεων σε συνάρτηση με τα χοντρά ελαστικά παρέχουν εξαιρετική άνεση και στους δύο αναβάτες. Από την άλλη πλευρά, το μικρό πάχος του αφρώδους υλικού της σέλας ταλαιπωρεί ελαφρώς τα μαλακά σου μόρια.

Ευέλικτο, λειτουργικό και προσιτό

Η τελική του ταχύτητα αγγίζει οριακά τα 100χλμ./ώρα, στοιχείο που επιβεβαιώνει το «φίμωμα» λόγω προδιαγραφών Euro3. Ακόμη και σ’ αυτό το όριο είναι σταθερό και τονίζει τη σιγουριά σου. Η γεωμετρία του, σε συνδυασμό με το κοντό μεταξόνιο, ενισχύουν την ικανότητά του στις απότομες αλλαγές κατεύθυνσης. Σ’ αυτόν τον τομέα τα φαρδιά ελαστικά μετριάζουν ελαφρώς τις απότομες τάσεις τις γεωμετρίας, γεγονός που απαιτεί φυσικά και κάποια εξοικείωση από τον αναβάτη.

Τα χειριστήριά του είναι λειτουργικά κι εύχρηστα. Τα σκριπ παρέχουν καλό κράτημα ακόμη και χωρίς γάντια. Το γεγονός ότι το σταντ απαιτεί συνεχή καθοδήγηση με το πόδι μέχρι να πατήσει σωστά, βάζει φρένο στο “γρήγορο” παρκάρισμα. Η κατανάλωσή του κυμαίνεται στα 3,4 λίτρα/100 χλμ. στοιχείο που του επιτρέπει να διανύσει 200 χλμ. με το ρεζερβουάρ του. Η Italmoto έχει διατηρήσει σε λογικό επίπεδο την τιμή του, στοιχείο που το καθιστά προσιτό για τους νεαρούς αναβάτες.

Στην επικαιρότητα

Τελικά το Cross City 125 μοιάζει να ταιριάζει πιο πολύ στις σημερινές ανάγκες της Ελλάδας από ότι πριν από 3 χρόνια που εμφανίστηκε. Η χαμηλή τιμή αγοράς αποτελεί σημαντικό θέλγητρο για ένα νέο αναβάτη να μάθει να οδηγεί σωστά στην σέλα μιας μοτοσικλέτας αλλά και για όσους ψάχνουν μία διαφορετική και όμορφη πρόταση για τις μετακινήσεις τους.

Derbi GP1 50 Open

Η ιστορία της Derbi στο χώρο της μοτοσικλέτας είναι μεγάλη, και αυτό γιατί η ισπανική εταιρεία έχει δώσει μεγάλη έμφαση σε δύο τομείς: αρχικά στους αγώνες και στη συνέχεια στο νεανικό κοινό. Αν βρεθεί κανείς στη Βαρκελώνη θα εκπλαγεί από τα μυριάδες scooter και γενικά τα μοτοποδήλατα που κυκλοφορούν στους πανέμορφους δρόμους της. Βλέπετε, η χρήση των μοτοποδηλάτων επιτρέπεται από την ηλικία των 14ων ετών.

Επιπλέον, η μοτοσικλέτα ως σπορ αποτελεί το δεύτερο δημοφιλέστερο άθλημα στη χώρα, μετά από το ποδόσφαιρο. Τα εθνικά πρωταθλήματα και κύπελλα στηρίζονται πλήρως από τις εταιρείες και από μεγάλους υποστηρικτές, γεγονός που ενισχύει στο σύνολό της την ιδέα του μοτοσικλετισμού.

Πλαίσιο με αγωνιστικές καταβολές

Δεν χωράει καμία αμφιβολία το γεγονός ότι το λογότυπο GP δεν είναι τυχαίο πάνω στα πλαστικά του μικρού Derbi. Από το πλαίσιό του και μόνο αντιλαμβάνεται κανείς το πόσο διαφορετικό είναι από τον ανταγωνισμό. Θα μπορούσε κάλλιστα να ανήκει σε μοτοσικλέτα μεγαλύτερου κυβισμού: σχεδίαση τύπου delta box με έντονα γεφυρώματα στα πίσω κατακόρυφα τμήματά του, ενώ το ανεστραμμένο πιρούνι ολοκληρώνει τη σπορ αισθητική του, στοχεύοντας στις αντίστοιχες επιδόσεις. Τα υδραυλικά δισκόφρενα της AJP στον κάθε τροχό αποδεικνύουν το γεγονός ότι η Derbi δεν τσιγκουνεύεται.

Ο υγρόψυκτος κινητήρας των 50 κ.εκ. προέρχεται από την Piaggio και κερδίζει τις εντυπώσεις με τις μινιμαλιστικές του διαστάσεις. Την τροφοδοσία του αναλαμβάνει το καρμπιρατέρ της Dell O’rto από το ρεζερβουάρ των 8 λίτρων. Η εκκίνησή του γίνεται με μίζα, ωστόσο έχει τοποθετηθεί και μανιβέλα για κάθε απρόοπτο. Όταν το βάζεις μπροστά κρατάς ελαφρώς ανοιχτό το γκάζι για να έρθει εύκολα στη ζωή το μοτέρ. Αφού ζεσταθεί για κανένα δίλεπτο, τότε καταφέρνει να διατηρήσει τις στροφές του στο ρελαντί.

Ταχύτατο για τα κυβικά του

Το πρώτο στοιχείο που διαπιστώνεις μόλις κινηθείς με το GP1 είναι το σφιχτοδεμένο σύνολο του πλαισίου και των αναρτήσεων, στοιχείο που σπάνια συναντάς σε ένα scooter 50 κ.εκ. Η γεωμετρία του σίγουρα δεν το καθιστά νευρικό ή απότομο στις αντιδράσεις του, αντιθέτως υπακούει στρωτά στις εντολές σου και ακολουθεί πειθήνια τους χειρισμούς σου.

Πλαίσιο και αναρτήσεις δουλεύουν στρωτά, παρέχοντας την πληροφόρηση που χρειάζεσαι ιδίως όταν κινείσαι σε γρήγορο ρυθμό. Η σταθερότητά του στην ευθεία είναι υποδειγματική ακόμη κι όταν η ένδειξη στο ψηφιακό ταχύμετρο έχει αγγίξει την τελική (99 χλμ./ώρα) του ταχύτητα.

Στις στροφές το πλασάρεις με σιγουριά, ιδίως όταν κινείσαι σε καλή άσφαλτο, γεγονός σημαντικό για την πρόσφυση των ελαστικών. Κάτω από άλλες συνθήκες απαιτούν μεγάλη προσοχή γιατί γλιστρούν πρόωρα. Ακόμη και στις οριακές κλίσεις το Derbi υπακούει στις γραμμές που του ορίζεις χωρίς να ταράζει την ηρεμία του συνόλου. Οι απότομες αλλαγές κατεύθυνσης εκτελούνται με σιγουριά είτε βρίσκεσαι σε σόλο οδήγηση είτε με συνεπιβάτη.

Τα φρένα του σε αφήνουν άφωνο με τις επιδόσεις τους, που κρίνονται υπερβολικές για τα δεδομένα της κατηγορίας. Τα υδραυλικά δισκόφρενα της AJP διακρίνονται για την ισχύ τους, την καλή αίσθηση και προοδευτικότητά τους, γεγονός σημαντικό για τους νεαρούς αναβάτες.

Ο κινητήρας γεμίζει δυναμικά από τις μεσαίες στροφές κι επιταχύνει περισσότερο δυνατά απ’ όσο θα περίμενες. Δεν τα βρίσκει σκούρα στις ανηφόρες ακόμη κι αν βρίσκεσαι με συνεπιβάτη. Στο σύνολό τους οι επιδόσεις του είναι πολύ καλές και η κατανάλωσή του κυμαίνεται στα 2,8-3,0 λίτρα/100χλμ. Με λίγα λόγια μπορείς να κάνεις χαλαρά 250 χλμ. χάρη στο μεγάλο ρεζερβουάρ του. Ο καθαρόαιμος δίχρονος κινητήρας του αφήνει νότες νοσταλγίας στους παλιούς.

Πρακτικό

Τα χειριστήριά του είναι πρακτικά, λειτουργικά και δεν τα ψάχνεις. Το εμπρόσθιο ντουλαπάκι είναι πρακτικό για τα ψιλοπράγματα, ενώ ο βασικός αποθηκευτικός χώρος έχει σεβαστές διαστάσεις και μπορεί να φιλοξενήσει ένα κανονικό κράνους τύπου jet. Καλές εντυπώσεις αφήνει η εργονομική και σπορ σχεδίαση της σέλας, που τα σκληρό αφρώδες υλικό της αφήνει ξεκούραστα τα μαλακά σου μόρια.

Σε γενικές γραμμές το μικρό Derbi αποτελεί ένα ολοκληρωμένο scooter που θα αφήσει ικανοποιημένο τον ιδιοκτήτη του. Μπορεί η τιμή του να είναι ελαφρώς τσουχτερή ωστόσο η οδική του συμπεριφορά κι η αισθητική είναι υπεράνω κάθε κρητικής.

Προηγούμενο άρθροDucati Multisrada 1200 vs Moto Guzzi Stelvio 1200 8V σύγκριση
Επόμενο άρθροΤο… Pelorus του Roman Abramovitch
Avatar
Κατά γενική ομολογία θεωρούμε ξεγραμμένος ή πιο σωστά αποτυχημένος. Αφού σας συστήθηκα, πάμε παρακάτω. Για εμένα δεν υπάρχουν διλήμματα, γιατί ξέρω τι θέλω και τι αναζητώ στη ζωή μου. Από μικρός έπαψα να συμβιβάζομαι και άρχισα να αγωνίζομαι. Το Μοναδικό μου εργαλείο είναι το γράψιμο και η ουδέτερη σκέψη μου.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας