Είμαι ερωτευμένη, στα σύννεφα πετάω…

Είμαι ερωτευμένη, στα σύννεφα πετάω...

Άρθρο της Θέτιδας Παπαδοπούλου

Η καρδιά μου χτυπάει ακανόνιστα, τα χέρια μου ιδρώνουν ή παγώνουν ανεξέλεγκτα, με διακρίνει μια μεγαλοσύνη και το πρόσωπο μου φωτίζει ένα ανησυχητικά μόνιμο πλατύ χαμόγελο. Όχι, δεν βγήκα από ηλεκτροσόκ, απλά ερωτεύτηκα…

Η μεγαλύτερη ευχή που έκανα είτε στο Θεό είτε σε διάφορες πηγές, ποτάμια και σιντριβάνια ρίχνοντας νομίσματα έπιασε: Γνώρισα εκείνον, κι αυτό ήταν αρκετό για να νιώσω αυτό το μεγάλο, το ωραίο και το αληθινό που άλλαξε τη ζωή μου. Όταν πήγαινα σχολείο, είχα κάνει τάμα να μη φάω δύο μήνες ψωμί για να τα φτιάξω με τον Τζον Τέιλορ. Επειδή όμως μια μέρα κοινώνησα και έφαγα ασυναίσθητα αντίδωρο, η ευχή μου δεν εκπληρώθηκε.

Αντίστοιχα, πριν τρεις μήνες είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου να νηστέψω το αλκοόλ, σαν μια μικρή θυσία στην αποστολή μου να βρω κάποιον να ερωτευτώ. Η ωριμότητα της ηλικίας με συγκράτησε να μη βάλω στόχο τον Κλούνεϊ κι έτσι η ευχή μου πραγματοποιήθηκε με τον Γιώργο. Από τότε δε ζω, περπατώ και πετώ σαν να φοράω αστροσόλες (ή μήπως είναι τέμπο λίμπερο;).

Oι ορμόνες μου σιγοντάρουν τη διάθεσή μου και μια μόνιμη λάμψη φωτίζει το πρόσωπό μου, ενώ τα πάντα γύρω μου συναινούν στο να γίνω καλύτερος άνθρωπος. Της καλής μου διάθεσης επωφελούνται όλοι γύρω μου, αφού δίνω απλόχερα λεφτά στα φανάρια, αγοράζω λουλούδια χωρίς λόγο, πλένω αδιαμαρτύρητα τα πιάτα, παραχωρώ με ευγένεια τη θέση μου στις γριές κι αγαπώ μέχρι και τους ταξιτζήδες, γιατί αγαπώ κι όλο τον κόσμο γιατί ζει κι αυτός μαζί.

Γλυκιά εμμονή

Μια ακατάληπτη κατανόηση με κάνει και δικαιολογώ τους πάντες, από τη λωλή λογίστρια που με καψονάρει κάθε μήνα για να με ρημαδοπληρώσει μέχρι την παλιόγρια του τρίτου που ρίχνει νερά στην μπουγάδα μου και τον «γλίτσα» από τη μηχανογράφηση που μου κάνει γελοία κομπλιμέντα και τράκα στα τσιγάρα (παρεμπιπτόντως, τελευταία άλλαξα μάρκα και καπνίζω πια ό,τι κι Αυτός).

Δεν ακουμπάω στη γη, είμαι τουλάχιστον δέκα πόντους πιο ψηλή, ίσως γι’ αυτό αντιμετωπίζω κι ό,τι συμβαίνει γύρω μου με έναν αέρα ανωτερότητας, σαν να κατέχω μόνο εγώ ένα πολύτιμο μυστικό.

Κι ενώ έχω μια γενική μεγαλοψυχία, ταυτόχρονα νιώθω και μιας μορφής οίκτο για τους γύρω μου και τις ποταπές ασχολίες τους, περιφρονώντας οτιδήποτε δεν έχει σχέση έστω και εξ αγχιστείας με Αυτόν. Εδώ πρέπει να πω και για την πίστη μου. Δεν τον απατάω σε τίποτα. Και φυσικά δεν εννοώ απάτη με άλλον άντρα, αλλά όλες αυτές τις μικρές ασχολίες που κάνουμε μαζί και αρνούμαι να επαναλάβω μόνη μου: είτε αυτό είναι να φάω αβγά με μπέικον είτε να πάω σινεμά χωρίς εκείνον.

Όπως είναι φυσικό, πέρα από την καλοσύνη και από μια απροσδιόριστη αυτοπεποίθηση που με διακατέχει στη δουλειά, κατά τα άλλα η δημιουργικότητά μου έχει πέσει στο ναδίρ, αφού όλες τις ώρες στο γραφείο τις μεταφράζω απλά σε ώρες που με εμποδίζουν να είμαι κοντά του. Όλα έχουν σημείο αναφοράς Αυτόν: από τα στήθη κοτόπουλο που παίρνω στο σουπερμάρκετ -και όχι μπούτια που έπαιρνα μέχρι πρότινος-, γιατί αρέσουν εκείνου κι αυτός κάτι ξέρει, μέχρι τη μετάλλαξή μου σε φανατική Oλυμπιακό και το ξημεροβράδιασμά μου τις Κυριακές στο γήπεδο.

Όστρακα, ξόρκια και άλλες ανώτερες συμπεριφορές

Ζούμε στο κλειστό όστρακο της αγάπης μας, αφού δε βγαίνουμε από το σπίτι και χαιρόμαστε τον έρωτά μας μέρα νύχτα κυκλοφορώντας σαν τις γκέισες με μεταξωτά κιμονό, παραγγέλνοντας ντιλίβερι και ελαχιστοποιώντας τις εξόδους μας στις απόλυτα αναγκαίες, αφού ζούμε σε συνθήκες Σαββατοκύριακου. Ο έρωτας -που είναι σούπερ- είναι λεπτομέρεια στη σχέση μας, αφού αποτελεί απλώς ολοκλήρωση της απόλυτης ευτυχίας μας, που ούτως ή άλλως υπάρχει και θα μπορούσε να υπάρχει ακόμη και χωρίς αυτό.

Όταν δεν είναι σπίτι, κάνω μάγια πάνω από το τηλέφωνο λέγοντας το εξής ξόρκι: «Άμπρα κατάμπρα, τρεις φορές μαύρος γάτος, χτύπα τηλέφωνο κι είμαι περιέργεια γεμάτος» και περιμένω να με πάρει. Όχι και πολύ δηλαδή, γιατί παίρνω εγώ, αφού ξέρω ότι ανάμεσα σε αδελφές ψυχές δε νοείται να εφαρμόζονται στρατηγικές. Έτσι του τα δίνω όλα: από δώρα μέχρι την ψυχή μου.

Συμβαίνει και κάτι άλλο παράδοξο: Αν και θα περίμενε κανείς να ζηλεύω το παρελθόν του, τους φίλους, τις επίδοξες γκόμενες, ε λοιπόν κι εδώ έχω κάνει υπέρβαση και δε ζηλεύω τίποτα και κανέναν. Όχι επίτηδες, αλλά έτσι… αυθορμήτως. Είμαι τόσο σίγουρη για εκείνον και γι’ αυτά που μου λέει, που δε χωρούν ποταπά αισθήματα αμφιβολίας στην καρδιά μου. Πιστεύω ό,τι μου πει και εμπιστεύομαι ό,τι και να κάνει.

Αυτός

Μέσα σε όλα αυτά μισώ και τον Γρηγόρη. Τον πρώην μου. Όχι, δε μου έκανε τίποτα, μου αρκεί που υπάρχει και έχει την εντύπωση ότι ήμουν ερωτευμένη μαζί του. Σιχαίνομαι το ενδεχόμενο ότι, αν μάθει ότι είμαι ερωτευμένη, θα πει «και τι έγινε, και μαζί μου ήταν», κι αυτό δεν του το συγχωρώ. Ευτελίζει την έννοια αυτού που νιώθω τώρα κι αυτό με τσακίζει, ειδικότερα γιατί του έδωσα εγώ το δικαίωμα να το πιστεύει.

Και γι’ αυτό τον βρίζω όλη μέρα, ως φόρο τιμής στον έρωτά μου. Κατηγορώ με πάθος τα ελαττώματά του, ενώ τα προτερήματά του μου φαίνονται λίγα, κι εγώ φαντάζω στα μάτια του εαυτού μου απίστευτα πρώην χαζή για το παρελθόν μου. Τη στιγμή ειδικά που όλοι έχουν να λένε για την τωρινή μου λοβοτομή.

O χρόνος δεν έχει ώρες, λεπτά και δευτερόλεπτα, έχει απλά δύο διαστάσεις: το διάστημα που είμαι μαζί του κι εκείνο που δεν είμαι. Το πρώτο ευτυχώς κάνει παρέα στο δεύτερο και έτσι μόνο τη βγάζω: ανακαλώντας τις ευτυχισμένες στιγμές που ζήσαμε πριν και κάνοντας διάφορες προετοιμασίες για τη στιγμή που θα τον δω μετά.

Έτσι η ζωή μου χωρίζεται στα προκαταρκτικά και την παράσταση. Στα προκαταρκτικά κάνω επισκευές και άπειρα ψώνια -έχω καταστρέψει τις κάρτες μου, αλλά δε με νοιάζει, κανείς δεν έγινε ευτυχισμένος επειδή δε χρωστάει τις κάρτες του- και ψωνίζω, ψωνίζω, ψωνίζω.

Μου συμβαίνει κι ένα άλλο οξύμωρο: Ενώ γενικά έχω μια καλή διάθεση με τον κόσμο, αν τυχόν μου πούνε το παραμικρό που θίγει τις αρετές του αγαπημένου μου, γίνομαι έξαλλη. Oι φίλες μου φυσικά ζουν στο φτηνό τους κόσμο και προσπαθούν να με ξενερώσουν, προσγειώνοντάς με -νομίζουν- με το να μου απαριθμούν τα δήθεν κουσούρια του καλού μου.

Αν μπορείς να πεις κουσούρι την πέραση που έχει στις γυναίκες! Εγώ όμως αγαπώ τα κουσούρια του -αν έχει- γιατί κάπου έχω διαβάσει ότι έτσι είναι ο αληθινός έρωτας. Να αγαπάς τα ελαττώματα, γιατί τα προτερήματα όλοι τα αγαπούν. Κι εγώ, ως γνωστόν, δεν είμαι όλοι.

Επίκτητη χαζομάρα

Έχω επίσης σταματήσει να τρώω ό,τι κι ό,τι και προτιμώ εκλεπτυσμένες τροφές, όπως φράουλες με σαντιγί, μύδια ή τυριά. Κι ένα γουρούνι ολόκληρο όμως να φάω, δε με πιάνει το φαΐ, αφού είμαι σε μια διαρκή τσίτα. Έχουν ανοίξει τα σκορδάκια μου, όπως λέει και η γιαγιά μου, που μπορεί να τα έχει χαμένα και να νομίζει πολλές φορές ότι με λένε Σταύρο κι έχω το συνεργείο από κάτω, αλλά ως προς τη συναισθηματική μου κατάσταση είναι απόλυτα διορατική. Επειδή έχω φυράνει κι εγώ, έχουμε συντονιστεί και συνεννοούμαστε πλήρως.

Μου αρέσει να βάφω τα νύχια μου σε όλα τα χρώματα ασορτί με τα μπλουζάκια μου, να φτιάχνω τα μαλλιά μου στο κομμωτήριο, να γυμνάζομαι, να προσέχω τι φοράω, να γίνομαι καλύτερη για εκείνον, ενώ βάζω καρδιές στο φάιλοφαξ τις ημέρες που είμαστε μαζί. Επίσης έχω γίνει και φοβερά προληπτική. Φοράω πάντα κάτι καινούριο, γιατί αν βάλω τα ίδια, νομίζω ότι θα με βαρεθεί και αναλύω όλα τα σημάδια.

Το να πω ότι είμαι ερωτευμένη υποτιμάει αυτό που νιώθω, γιατί είχα μεταχειριστεί αυτή τη λέξη και στο παρελθόν, πράγμα για το οποίο ποτέ δε συγχώρεσα τον εαυτό μου. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι δεν έχει εφευρεθεί λέξη που να περιγράφει αυτό που μου συμβαίνει και η φίλη μου η Ρίτσα λέει να δούμε τι σόι λέξεις θα βρω για να περιγράψω αυτό που θα μου συμβεί μετά, όταν θα με εγκαταλείψει.

Φυσικά ούτε μπορώ να σκεφτώ το ενδεχόμενο του χωρισμού, αφού ισοδυναμεί με το τέλος του κόσμου, και είμαι πολύ νέα ακόμα για κάτι τέτοιο.

Δε βλέπω μπροστά μου, είμαι ερωτευμένη

Oδηγίες χρήσεως για τυφλές από έρωτα

  • Για να προσγειώνεσαι πού και πού, φαντάσου τον άντρα που έχεις ερωτευτεί φτωχό και μετά από 20 χρόνια. Αν νομίζεις ότι θα εξακολουθείς να τον θέλεις, τότε ή όντως αξίζει τον κόπο ή έχεις φυράνει εντελώς ή λες ψέματα.
  • Όσο κι αν η πρωταρχική σου ανάγκη είναι να του κατσικωθείς άνευ όρων, προσπάθησε να διατηρήσεις ένα μίνιμουμ των παλιών σου δραστηριοτήτων, έχοντας πάντα στο μυαλό σου ότι εκείνος σε ερωτεύτηκε γι’ αυτό που ήσουν όταν σε γνώρισε κι όχι γι’ αυτό που τείνεις να γίνεις (τσιμπούρι).
  • Μη φτύνεις τη δουλειά σου ή, αν το κάνεις, τουλάχιστον μην τον αφήνεις να καταλάβει ότι το κάνεις γι’ αυτόν.
  • Μην αλλάζεις το στιλ σου για εκείνον, απλά προσαρμόσου όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα, χωρίς να χάσεις την ταυτότητά σου.
  • Όσο κι αν σου φαίνεται αδύνατο, προσπάθησε να απομακρύνεσαι λίγο από εκείνον, για να του αφήνεις την ευκαιρία να νιώθει την έλλειψή σου.
  • Μην πέφτεις στη λούμπα του δεμένου γαϊδάρου και μην αφήνεις τον εαυτό σου να παραιτείται από τα λούσα. Μπορεί να σε θέλει για την ψυχή σου, αλλά δε σε πρόσεξε μόνο γι’ αυτήν
Προηγούμενο άρθροThe Police – Can’t Stand Losing You. Πληροφορίες
Επόμενο άρθροBob Seger: Κορυφαίος κιθαρίστας, συνθέτης και τραγουδιστής
Avatar
Κατά γενική ομολογία θεωρούμε ξεγραμμένος ή πιο σωστά αποτυχημένος. Αφού σας συστήθηκα, πάμε παρακάτω. Για εμένα δεν υπάρχουν διλήμματα, γιατί ξέρω τι θέλω και τι αναζητώ στη ζωή μου. Από μικρός έπαψα να συμβιβάζομαι και άρχισα να αγωνίζομαι. Το Μοναδικό μου εργαλείο είναι το γράψιμο και η ουδέτερη σκέψη μου.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας