Ειρήνη Μερκούρη: Δεν απαρνήθηκα την ποπ μουσική

Ειρήνη Μερκούρη: Δεν απαρνήθηκα την ποπ μουσική

Τρία χρόνια από τη μέρα που κέρδισε το διαγωνισμό ταλέντων της Ρούλας Κορομηλάς στο «Bravo», η Ειρήνη Μερκούρη έχει ήδη στο ενεργητικό της τρία albums και είναι έτοιμη να κερδίσει μια σημαντική θέση ανάμεσα στις πρωταγωνίστριες της νυχτερινής διασκέδασης.

Έχουμε να τα πούμε εδώ και τρία χρόνια, από την πρώτη σου εμφάνιση στη δισκογραφία. Τι έχει αλλάξει από το κοριτσάκι που είχα δει στο «Διογένη Palace» μέχρι σήμερα που η Ειρήνη Μερκούρη είναι πρώτο γυναικείο όνομα στο «ROMEO+» ;

Θυμάμαι ακόμα τη μέρα που τα είχαμε πει. Έχουν αλλάξει πολλά πράγματα προς το καλύτερο, χωρίς να έχω καταλάβει ότι έχουν περάσει τρία χρόνια. Είναι σαν να ήταν χθες. Εφόσον ζω αυτή την κατάσταση, δεν μπορώ να δω τη διαφορά, όσο παράξενο κι αν ακούγεται αυτό. Τότε είχα τη χαρά να συνεργαστώ με τον Γιάννη Πάριο και τον Αντώνη Ρέμο από τους οποίους έμαθα πολλά. Την επόμενη χρονιά συνεργάστηκα με την Άννα Βίσση, άλλο σχολείο αυτή, πέρυσι τον χειμώνα ήμουν το πρώτο γυναικείο όνομα στο FIX και τώρα στο ROMEO+. Καταλαβαίνεις ότι ήταν λίγο απότομα όλα αυτά…

Η αρχική σου εικόνα ήταν σαφώς pop τραγουδίστριας. Η «Παλίρροια» ήρθε για να θολώσει λίγο τα νερά αυτής της εικόνας;

Ναι, τα θόλωσε λίγο… Το νέο μου album είναι αρκετά διαφορετικό από τα δυο προηγούμενα. Είναι πιο μοντέρνο λαϊκό και το πρώτο single είναι ένα υπέροχο τσιφτετέλι, το «Που να φανταστώ» το οποίο έχει ήδη αρχίσει να περνάει πολύ καλά στον κόσμο.

Πως προέκυψε το «λαϊκό» πρόσωπο της Ειρήνης Μερκούρη;

Κακά τα ψέματα, χωρίς λαϊκό τραγούδι στην Ελλάδα του 2004 δεν μπορείς να κάνεις καριέρα, δεν μπορείς να στοχέψεις στο Νο1. Τόσο στις πωλήσεις των δίσκων όσο και στις εμφανίσεις, ο κόσμος θέλει το λαϊκό τραγούδι. Κι αν αναρωτιέσαι γιατί δεν ξεκίνησα με λαϊκό από την αρχή, θα σου απαντήσω. Δεν το έβρισκα καλό και όμορφο να ξεκινά ένα νέο κορίτσι κατευθείαν με λαϊκά τραγούδια, γιατί πολύ απλά, δεν τα έχει βιώσει. Έπρεπε να «ψηθώ» στην σκηνή, να ζήσω περισσότερες καταστάσεις. άλλωστε, δεν απαρνήθηκα την pop. Το album μου περιλαμβάνει μπαλάντες και ρυθμικά τραγούδια που δεν θα μπορούσε να τα χαρακτηρίσει κανείς «λαϊκά».

Μου είχες αναφέρει τότε μερικούς μεγάλους καλλιτέχνες τους οποίους θαύμαζες…

Κι εξακολουθώ να θαυμάζω. Δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει την αξία των «μεγάλων» μας καλλιτεχνών. Μ’ αυτούς μεγάλωσα, με τα τραγούδια τους έμαθα να τραγουδάω.

Έχεις σκεφτεί το αύριο και πως θα το ακούει αντίστοιχα ένας νέος καλλιτέχνης το 2023 τη δική σου δισκογραφία;

Πιστεύω πως ναι, θα μπορεί να ακούει το δίσκο μου τότε. Είναι ένας καλός δίσκος για την εποχή του και κάθε εποχή αφήνει τραγούδια.

Με το χέρι στην καρδιά, ποιο τραγούδι σου πιστεύεις ότι θα αντέξει στο χρόνο;

Πολύ δύσκολη απόφαση. Θα πω το «Που να φανταστώ» γιατί πιστεύω ότι είναι ένα διαχρονικό τσιφτετέλι. Μπορεί όταν με ξαναρωτήσεις μετά από 6 μήνες να σου πω κάποιο άλλο, όπως το «Έρωτας Πικρός» που ξέρω ότι σ’ αρέσει πολύ.

Άκουσα μια Ειρήνη Μερκούρη σ’ αυτό το δίσκο που ελευθεριάζει πολύ στην ερμηνεία της… Έχω άδικο;

Όταν μπήκαμε στο studio είχαμε το πολύ ένα μήνα περιθώριο για να ηχογραφήσουμε όλα τα τραγούδια. Θα μπορούσα να τα τελειώσω, όμως η ψυχολογική πίεση για το πότε θα τελειώσει η δουλειά, ποια τραγούδια θα επιλέξουμε από τα 20 που είχαμε ηχογραφήσει αρχικά, με μπλόκαρε. Δεν μπορούσα με τίποτα να βγάλω τα κομμάτια. Σε κάποια κομμάτια που ήταν και ερμηνευτικά δύσκολα, ξέσπασα σε κλάματα. Φαντάσου ότι ταυτόχρονα δούλευα στο ROMEO+, ξυπνούσα το μεσημέρι πήγαινα studio και πίσω πάλι στο μαγαζί. Ένιωσα να εγκλωβίζομαι και να μην το ευχαριστιέμαι καθόλου. Άσε που είχε έρθει το καλοκαίρι και οι φίλοι μου πήγαιναν για μπάνιο. Είχα πάθει κανονική κατάθλιψη…

Οι μπαλάντες είναι το ατού σου;

Βέβαια, δώσε μου να λέω μπαλάντες και άσε με να τραγουδάω όλη νύχτα.

Ο δίσκος βγήκε αφενός σε μια εποχή που η δισκογραφία δεν διανύει την καλύτερη περίοδό της και αφετέρου έχεις πολύ λίγο χρόνο να δείξεις τη δυναμική του δίσκου σου, χωρίς να υπολογίσει κανείς τους 16 και πλέον νέους καλλιτέχνες που βγαίνουν κάθε χρόνο από τα reality. Σε προβλημάτισε αυτή η πραγματικότητα;

Σαφώς και με προβλημάτισε. Πιστεύω όμως ότι κάθε άνθρωπος έχει το αστέρι του σ’ αυτό που κάνει σε συνδυασμό πάντα με τις προσπάθειες που πρέπει να κάνει. Τα παιδιά από το FAME STORY που βγαίνουν κάθε σεζόν δεν είναι πραγματική απειλή για κανέναν. Όποιος δουλέψει σωστά και σκληρά, κάποια στιγμή θα πετύχει αυτό που θέλει. Εγώ ξεκίνησα να δουλεύω και να μπαίνω στη δισκογραφία μόλις πριν από τρία χρόνια…

Εσύ όμως έτυχες σε μια παρθένα εποχή σε σχέση με τα τηλεοπτικά αστέρια. Ο διαγωνισμός του BRAVO ήταν κάτι που έγινε σε μια εποχή χωρίς reality…

Μου αρέσει αυτό που είπες. Το «BRAVO Καλώς ήρθατε» ήταν μια σοβαρή εκπομπή της Ρούλας Κορομηλά και ήταν το μοναδικό «Να η ευκαιρία» της εποχής του. Στην επιτροπή ήταν η Ροζίτα Σώκου, ο Γιώργος Κατσαρός, οι άνθρωποι δηλαδή από το παλιό «Να η ευκαιρία».Δεν περίμενα να κερδίσω. Απλά, ήθελα να δώσω την ευκαιρία στον εαυτό μου να με ακούσουν κάποιοι άνθρωποι που ήξεραν κάποια πράγματα παραπάνω και να μου πουν τη γνώμη τους. Αν δεν μου έδινε σημασία κανείς, πάλι καλά θα έλεγα, τουλάχιστον δεν θα το είχα απωθημένο… σημασία έχει άλλωστε η συμμετοχή.

Οι ευκαιρίες που δίνονται τώρα είναι αρκετές για νέα παιδιά;

Βέβαια, είναι πολύ μεγάλες. Όσον αφορά το FAME STORYη αλήθεια είναι στη μέση. Ένας νέος άνθρωπος που αξίζει και έχει φωνή, θα καταφέρει με το χρόνο να αποβάλλει τη «στάμπα» του FAME STΟRY. Αλλιώς, θα δουλέψει ένα δυο χρόνια και μετά θα εξαφανιστεί και θα έχει τεράστιο ψυχολογικό πρόβλημα.

Δημιουργήθηκαν πολλά talent shows σε μια χώρα που έχει συγκεκριμένο market share και όλοι θέλουν να πάρουν ένα μερίδιο από μια πίτα που είναι ήδη φαγωμένη… Χωράνε όλοι μαζί σε μια τόσο μικρή αγορά;

Όλοι προσπαθούν να εξαργυρώσουν το μερίδιο της δημοσιότητας που τους αναλογεί. Πολλούς από εμάς μας πάει πίσω, μας κόβει τα πόδια αλλά δεν μπορείς να κάνεις τίποτα γι’ αυτό…

Δεν σας βάζει σε διαδικασία να κάνετε ας πούμε καλύτερους δίσκους;

Αυτό δεν έχει να κάνει με το FAME STORY.. Πρέπει ούτως ή άλλως να κάνουμε πολύ καλές δουλειές για να έχει την ευκαιρία ο κόσμος ν’ ακούσει καλούς δίσκους και κατ’ επέκταση να τους αγοράζει κιόλας. Μπορεί να κάνουμε λάθος επιλογές και να αποτύχουμε, κι σε αυτό δεν φταίει κανένα FAME STORY. Σαφώς χρειάζεται μια σωστή διαφήμιση, ένα σωστό promotion και σε συνδυασμό με το πόσο πολύ δουλεύει κανείς το υλικό του, είναι σίγουρο ότι θα πετύχει.

Που σε πάει η «Παλίρροια»; Πλημμυρίζει η καρδιά σου με ωραία μουσική όταν το ακούς;

Με καλύπτει απόλυτα αυτή η δουλειά, πιστεύω ειλικρινά μακριά από κάθε κλισέ ότι θα πάει πολύ καλά γιατί πάνω απ’ όλα νιώθω πολύ καλά.

Διαβάζω διάφορα αποκόμματα για επικείμενο γάμο σου με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα. Πότε με το καλό;

Ο Λάμπρος είναι ο καλύτερος φίλος μου. Άλλωστε είμαι πάρα πολύ μικρή και θέλω πρώτα να πετύχω σ’ αυτό που κάνω. Αργότερα, όταν θα είμαι έτοιμη και γεμάτη, θα παντρευτώ και θα κάνω μάλιστα πολύ ανοιχτό γάμο.

Δηλαδή με κάμερες κ.λπ.;

Είναι μια χαρά που πρέπει να την μοιραστεί κανείς με όλο τον κόσμο. Δεν ξέρω πόσους γάμους θα κάνω, πάντως ο πρώτος θα είναι πολύ λαμπερός.

Παιδιά θέλεις να κάνεις;

Βέβαια. Θα ήθελα ένα – ενάμιση χρόνο μετά το γάμο να κάνω ένα γιο όμορφο με γαλανά μάτια…

Ποια ήταν η μεγαλύτερη δυσκολία που έχεις αντιμετωπίσει μέχρι τώρα;

Ξέρεις κάτι; Στις δυσκολίες πεισμώνω περισσότερο γιατί πιστεύω σ’ αυτό που κάνω και στον εαυτό μου. Κανένας δεν γίνεται τραγουδιστής αν δεν το πιστεύει ο ίδιος. Κάποια στιγμή ξέρω ότι θα τα καταφέρω κι ας ακούγεται εγωϊστικό αυτό. Η δυσκολότερη στιγμή για μένα ήταν να απέχω μια χρονιά από το τραγούδι, από κάποιο χώρο. Τελικά, ήρθε το «Μείνε μαζί μου απόψε» και όλα πήγαν κατ’ ευχή.

Όταν κυκλοφόρησε το «Μείνε μαζί μου απόψε» θα μπορούσε να φανταστεί κανείς ότι θα έκανες εμφανίσεις σε χώρους όπως ο «Σταυρός του Νότου». Θα το τολμούσες;

Ειλικρινά χαίρομαι που μου κάνεις αυτή την ερώτηση. Βέβαια θα το έκανα, να δοκιμάσω μάλιστα ένα άλλο πρόγραμμα βασισμένο σε pop κομμάτια όπως το «Μόνος μου» του Μιχ. Χατζηγιάννη, το «Πάρε με αγκαλιά και πάμε» της Αρβανιτάκη, όπως επίσης τραγούδια της Ηρώς, της Αλεξίου αλλά θα δοκίμαζα επίσης τραγούδια του Πλούταρχου, του Ρέμου, ή της Άννας Βίσση με μια άλλη οπτική. Αν το έκανα σε συγκεκριμένη στιγμή πιστεύω ότι θα είχε και αρκετά μεγάλη επιτυχία.

Πως θα σε χαρακτήριζες ως τραγουδίστρια;

Δεν ξέρω σε ποια κατηγορία ανήκω. Μ’ αρέσει να τραγουδάω όλα τα τραγούδια ου με συγκινούν και συναρπάζουν, ανεξάρτητα σε ποια κατηγορία ανήκουν. Προς το παρόν δεν έχω στεγανά και «μη» και «όχι». Μέχρι εκεί που δεν μας προσβάλλει, το ελληνικό τραγούδι έχει πολλά να δώσει.

Θα περιμένουμε δηλαδή εκπλήξεις από σένα;

Εννοείται. Όταν νιώσω ότι ένα τραγούδι μου πάει και μπορώ να το υποστηρίξω, θα το πω άσχετα αν είναι λαϊκό, pop, έντεχνο, rock, μπαλάντα ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο.

Ποιον δίσκο αγόρασες τελευταία;

Θα πω κάτι και μπορεί να παρεξηγηθώ. Έχω ν’ αγοράσω δίσκο πάρα πολύ καιρό. Ο προτελευταίος δίσκος που αγόρασα ήταν πριν από έξι χρόνια το τότε album που είχε κυκλοφορήσει η Άννα Βίσση και ο τελευταίος ήταν το «Μόνος μου» του Μιχάλη Χατζηγιάννη πέρυσι το καλοκαίρι. Ο λόγος είναι το ραδιόφωνο, στο οποίο ακούω όλα τα τραγούδια που μ’ αρέσουν και τα αποστηθίζω αμέσως. Από πλανόδιους πάντως δεν έχω αγοράσει ποτέ και δεν πρόκειται.

Τι άκουσες τελευταία λοιπόν και σε εντυπωσίασε;

Είναι τρία τραγούδια που μ’ αρέσουν πολύ. Το «Πάρε με αγκαλιά και πάμε» της Ελευθερίας Αρβανιτάκη, το «Θυμάμαι όσα είχες πει» της Δέσποινας Ολυμπίου και το «Τελειώσαμε κι εμείς» του Βαρδή.

Διακοπές πήγες καθόλου;

Πήγα μόνο δυο διήμερα στη Μύκονο. Ήταν η πρώτη φορά που λαχταρούσα να πάω διακοπές αλλά έτυχε να ετοιμάζω το δίσκο και να δουλεύω για πρώτη φορά καλοκαίρι, οπότε πήγαν περίπατο οι διακοπές. Να φανταστείς ότι κι αυτές οι λίγες μέρες που ξέφυγα φάνταζαν για μένα σαν ολόκληρος μήνας.

Συνέβη κάτι περίεργο κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων στο μαγαζί;

Δεν έγινε κάτι περίεργο, απλά έκαναν μεγάλη εντύπωση στους ξένους τα λουλούδια. Τα διασκέδασαν απίστευτα βλέποντας τους έλληνες να πετάνε, έκαναν κι αυτοί το ίδιο χωρίς να έχουν βέβαια υπόψη τους το κόστος… εν τω μεταξύ χορεύουν εντελώς εκτός ρυθμού ακόμα κι όταν λέμε μπαλάντες. Είχαν απίστευτη πλάκα και πίστεψέ με, δεν μπορούσα να κρατηθώ από τα γέλια.

Τι πιστεύεις ότι μπορούν να αφήσουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην Αθήνα;

Πιστεύω ότι έχουμε πείσει τον κόσμο ότι αξίζει να έρχονται συχνά στην Ελλάδα, κι όσους δεν ήρθαν ότι πρέπει να δουν τόσο την Αθήνα, όσο και τα νησιά μας. Έγιναν απίστευτα έργα που θα διευκολύνουν πλέον και τη δική μας ζωή στην πόλη. Μπράβο σε όλους μας και είμαι πολύ ευχαριστημένη που μου έτυχε να ζήω τους Ολυμπιακούς Αγώνες στην πατρίδα μου.

Ποιο είναι το όνειρό σου, Ειρήνη;

Το όνειρό μου είναι να τραγουδήσω μπροστά σε χιλιάδες κόσμο στο εξωτερικό, σε ένα πολύ γνωστό για τα δεδομένα χώρο και να νιώσω ότι μετά από αυτό δεν υπάρχει τίποτα μεγαλύτερο. Όσο για τη ζωή μου, το όνειρό μου είναι να παντρευτώ κάποιον που θα τον θέλω πάρα πολύ και να κάνω μαζί του οικογένεια. Με άλλα λόγια, η τέλεια ζωή.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας