Ένα δύσκολο χειμωνιάτικο μεσημέρι (Γνωστό κι ως Η οδύσσεια ενός μέσου Έλληνα τηλεθεατή)

Ένα μεσημέρι χωρίς την Τατιάνα είναι σαν Αύγουστος χωρίς καύσωνα, σαν τον Μητσοτάκη χωρίς την Μαρίκα, σαν τον Dolce χωρίς τον Gabbana (που χαρμόσυνα χτυπά;), σαν χωριάτικη σαλάτα χωρίς τομάτα. Πως αλλιώς θα μπορούσα να περιγράψω το δράμα που βίωσα την περασμένη Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου, που στήθηκα μπροστά στην τηλεόραση μου κι εκεί που περίμενα να ακούσω το γνωστό dance hit και μουσικό σήμα των τίτλων του “Αποκάλυψη τώρα”, είδα για ακόμη μια φορά τον Κωνσταντίνο Κατακουζηνό σε μαξιλαροπόλεμο με την Ελένη Βλαχάκη (ή βλαχάρα). Τέτοια απογοήτευση είχα να ζήσω από πέρυσι το καλοκαίρι, όταν η Δρούζα σταμάτησε το “Μπορώ” και δεν επέστρεψε ποτέ (Τι κρίμα)!

Προς το παρόν ανησύχησα. Τι να έπαθε άραγε η σειρήνα (λόγω φωνής) της μεσημεριανής ζώνης; Μήπως της έκανε κανένα κακό η Λαμπίρη; Μήπως την εξολόθρευσε ο πρώην συνεργάτης της και νυν αντίπαλος της, Στέφανος Χίος; Μήπως την απήγαγαν οι εξωγήινοι ως το τέλειο δείγμα τηλεοπτικής περσόνας, αφού όπως είπε κι η ίδια έχει την πατέντα των μεσημεριανών εκπομπών;

Με απόγνωση κάνω ζάπινγκ στ’ άλλα κανάλια για να δω αν και τα υπόλοιπα μεσημεριανά ήταν στον αέρα ή αν επρόκειτο για μια παγκόσμια συνωμοσία που τα εξαφάνισε από τις τηλεοπτικές μας οθόνες. Γυρνάω στην Λαμπίρη, μέσα στην τρελή χαρά χαριεντιζόταν με το πάνελ της, ενώ άκουσα κι έναν υπόκουφο ήχο σαν ν’ άνοιγε μπουκάλι σαμπάνιας, που πολύ με παραξένεψε. Περιέργως, τον ίδιο ήχο σαν ν’ άκουσα όταν γύρισα στον Χίο και την Ντέσυ. Άραγε, τι να ήταν αυτό που ακουγόταν, σαν να βγαίνει φελλός από μπουκάλι;

Συγκλονισμένος παίρνω τηλέφωνο στον Αντέννα για να ρωτήσω, να μάθω τι έγινε, που πήγε η Τατιάνα (μου), που την πήγαν; Άρχισα να χτυπιέμαι σαν τον Νίνο στο clip του “Φοβάμαι”. Το τηλέφωνο συνέχισε να χτυπάει χωρίς καμία απάντηση, κι αντηχούσε στα αυτιά μου σαν την μουσική από το “Ψυχώ” του Hitchcok (ξέρετε την γνωστή μουσική από την σκηνή του ντους).

Καμία απάντηση κανένα νέο. Τι έγινε άραγε, μήπως αποφάσισε να εξαφανιστεί; Μήπως να έπαιρνα τηλέφωνο την Νικολούλη ν’ αρχίσει να την ψάχνει;

Αφού κατάφερα να ηρεμήσω (ευτυχώς δεν χρειάστηκαν τα tavor) σκέφτηκα ότι, εντάξει, θα μπορέσω να ζήσω και με την Λαμπίρη, αν κι η σκέψη μου πήγε στο “Fame Story”. Άραγε θα είναι εκεί την Κυριακή ή ο Μουρατίδης θα έκανε περμανάντ από την χαρά του;

Την επόμενη ημέρα η καρδιά μου μπήκε στην θέση της, όταν άκουσα την Μενεγάκη να λέει ότι η Τατιάνα ήταν άρρωστη. Αισθάνθηκα ακόμη καλύτερα όταν την είδα με τα ίδια μου τα μάτια σε live συνομιλία με την Νένα Χρονοπούλου να κάνει επιπλήξεις στον ρεπόρτερ του Alter που έμπαινε στο πλάνο.

Ουφ, ησύχασα!

Υ.Γ: Τατιάνα στο χθεσινό live ήσουν υπέροχη, άντε και του χρόνου με δικό σου σόου. Έτσι για να ξετυλίξεις και το ταλέντο στον χορό, που νομίζω ότι

Προηγούμενο άρθροU2: Dismantle An Atomic Bomb
Επόμενο άρθροNever Gone: Backstreet Boys
Κατά γενική ομολογία θεωρούμε ξεγραμμένος ή πιο σωστά αποτυχημένος. Αφού σας συστήθηκα, πάμε παρακάτω. Για εμένα δεν υπάρχουν διλήμματα, γιατί ξέρω τι θέλω και τι αναζητώ στη ζωή μου. Από μικρός έπαψα να συμβιβάζομαι και άρχισα να αγωνίζομαι. Το Μοναδικό μου εργαλείο είναι το γράψιμο και η ουδέτερη σκέψη μου.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας