Έσπασε στα δύο το μεγαλύτερο παγόβουνο στον κόσμο

Ιδιαίτερα προβληματισμένοι εμφανίζονται οι επιστήμονες μετά τη διάσπαση –εξαιτίας μιας ισχυρής καταιγίδας– του μεγαλύτερου παγόβουνου στον κόσμο που βρισκόταν έξω από την Ανταρκτική. Το Β15, όπως ήταν η κωδική του ονομασία, είχε έκταση 11.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, όσο περίπου το μέγεθος της Τζαμάικα, και ήταν ένα από τα μεγαλύτερα παγόβουνα που είχαν καταγραφεί ποτέ…

Από την ισχυρή καταιγίδα, το παγόβουνο κόπηκε στα δύο και Aμερικανοί ερευνητές τοποθέτησαν στο νεοσχηματισμένο νησί πάγου μετεωρολογικό σταθμό και συσκευές προσδιορισμού στίγματος με τη βοήθεια δορυφόρων (GPS), για να παρακολουθούν την πορεία του, ενώ, πλέον, το μεγαλύτερο παγόβουνο του κόσμου είναι το C19A, κοντά σε γαλλική βάση στην Ανταρκτική, με έκταση 5.659 τετραγωνικά χιλιόμετρα, όσο περίπου το Μπρουνέι.

Το Β15 απασχόλησε για πρώτη φορά τους επιστήμονες τον Μάρτιο του 2000, όταν αποκόπηκε από το κάλυμμα μόνιμου πάγου της νήσου Ρος. Η αποκόλλησή του προκάλεσε μία απο τις μεγαλύτερες οικολογικές καταστροφές στην ιστορία του πλανήτη, αφού εκατομμύρια αυτοκρατορικοί πιγκουίνοι πέθαναν, καθώς ο πάγος που παρέμεινε στο νησί ήταν υπερβολικά απόκρημνος και εμπόδιζε την πρόσβαση των πουλιών στη θάλασσα, ενώ οι επιστήμονες υπολογίζουν ότι θα χρειαστεί τουλάχιστον ένας αιώνας για να αναπληρωθεί η απώλεια του τεράστιου κομματιού πάγου στην περιοχή του Ρος, εάν βεβαίως διατηρηθούν οι παρούσες κλιματολογικές συνθήκες στον πλανήτη. Οι επιστήμονες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου γιατί η αποκόλληση των πάγων στην Ανταρκτική είναι καταστρεπτική για το φυτοπλαγκτόν, το οποίο μειώνεται σε ποσοστό έως και 40%.

Επισημαίνεται ότι πριν από λίγο καιρό κόπηκε στα δύο και το μεγαλύτερο παγόβουνο της Αρκτικής, ηλικίας 3.000 ετών. Οι επιστήμονες που παρατήρησαν το φαινόμενο μέσω δορυφόρου και υπερπτήσεων με ελικόπτερο, επισήμαναν από την πρώτη στιγμή ότι ο διαχωρισμός του παγόβουνου αποτελεί μία ακόμη απόδειξη της διαρκούς και επιταχυνόμενης κλιματικής αλλαγής που συντελείται στον Βόρειο Πόλο. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα πρώτα σημάδια πως το παγόβουνο αρχίζει να διαλύεται, άρχισαν να καταγράφονται την άνοιξη του 2000 και έπειτα από τρεις δεκαετίες συνεχούς επιδείνωσης του κλίματος.

Οπως υπογραμμίζουν οι ερευνητές, η πλέον άμεση επίπτωση της θραύσης ήταν η εξαφάνιση σχεδόν όλης της ποσότητας γλυκού νερού της μεγαλύτερης λίμνης του βόρειου ημισφαιρίου που βρισκόταν σε υψόμετρο 360 μέτρων και είχε βάθος 43 μέτρα.