Είναι αλήθεια ότι τη νέα ταινία με …υπογραφή Kaufman και …λήψεις Gondry την περίμενα πολύ περισσότερο από το soundtrack της… Βλέπετε, η προηγούμενη συνεργασία του εκκεντρικού όσο και αγαπημένου σεναριογράφου με τον εν λόγω σκηνοθέτη ήταν το Human Nature, για το οποίο ενώ οι γνώμες διίστανται, εμένα άρεσε χαρακτηριστικά…
Και εκεί που δεν το περιμένεις, είναι συνήθως που σου έρχεται… Η μουσική της νέας ταινίας τους, της Αιώνιας Λιακάδας, είναι τόσο αναπάντεχα λαμπερή και φρέσκια που ειλικρινά μου έφτιαξε τη μέρα… Και αναρωτιέμαι ποια άλλη θα μπορούσε άραγε ναναι η κατάλληλη μουσική για μια ταινία που πραγματεύεται έστω και υπό την πιο ασυνήθιστη οπτική-«ευρεσιτεχνία» τον έρωτα…
Το soundtrack είναι ένα μείγμα από το score του σύνθετη Jon Brion, συνεπικουρούμενο από αυτοτελή κομμάτια διάφορων καλλιτεχνών. Ο Jon Brion δεν είναι ένας τυχαίος film composer… Ευθύνεται για τον μουσικό κόσμο των ταινιών του Paul Thomas Anderson (εκτός Boogie Nights), καθώς και για το «το-ψάχνω-για-να-το-καλύψω-για-τη-στήλη-αλλά-δεν-το-βρίσκω» εξαιρετικό Magnolia. Συνεπώς, έχει να επιδείξει μια αξιοθαύμαστη ικανότητα να προσφέρει διαφορετικά soundtrack σε ταινίες διαφορετικών απαιτήσεων και σε μια ιδιαίτερη κοινωνική ταινία σαν αυτή εδώ προσφέρει ένα κεφάτο αλλά και περίεργο όσο το χαώδες σενάριο του, ψηφιδωτό ήχων…
Μουσικά, γεμάτο πιασάρικες μελωδίες και όμορφα θέματα (που δυστυχώς -μόνο μεμπτό σημείο- κρατάνε συνήθως λίγο) παίζοντας με τις διαθέσεις από track σε track… Το υπέροχο, μεθυστικό πιανιστικα “Row μετατρέπεται σε ένα «υπόγεια» αγωνιώδες παιχνίδι στο “Drive In” με μια μελωδία που στοιχειώνει… Με τόνο άλλοτε δραματικό, άλλοτε χαρουμενο και άλλοτε παιχνιδιάρικο… Χαρακτηριστικό της δουλειάς, τα –κυρίως- απλά θέματα που απαρνιούνται οποιαδήποτε μεγαλεπήβολη ενορχήστρωση η πολυπλοκότητα και αυτό είναι που τελικά το κάνει εύπεπτο και τόσο αξιομνημόνευτο.
Όσο για τα υπόλοιπα, αυτοτελή κομμάτια, είναι στο σύνολο τους ανεβαστικά, αλλά θα αναφερθώ κυρίως σε δυο που ξεχωρίζουν… Το κομμάτι που εμφανίζεται στο trailer αλλά όχι στην ταινία είναι το «Mr.Blue Sky» των ELO (Electric Light Orchestra) και ως εναρκτήριο ουσιαστικά κομμάτι της συλλογής, απογειώνει ολοκληρωτικά το συναίσθημα… Ομολογώ ότι είναι περισσότερο Beatles παρά κλασσικό ELO, αλλά αυτό δε μειώνει σε τίποτα ούτε το ότι περνάμε υπέροχα ακούγοντας το, αλλά και ούτε το γεγονός ότι οι ELO είναι σπουδαία μπάντα… Η μεγάλη έκπληξη έρχεται από τον «loser» Beck που διασκευάζει το «Everybody’s Gotta Learn Sometimes» του James Warner, κομμάτι που ακούγεται πολλές φορές στην ταινία και ερμηνεύεται με προσωπικότητα και γοητεύει παρεκκλίνοντας αρκετά από το πρωτότυπο. Θα μπορούσα να το ακούω συνέχεια αγαπητοί…
Αν ακούτε ένα soundtrack και συνειδητοποιείτε ότι τελείωσε πολύ γρήγορα και εύχεστε να διαρκούσε ακόμα λίγο, πέρα από το να πατήσετε το repeat, θα πρέπει να συνειδητοποιήσετε ότι είναι ένα πανέμορφο άκουσμα. Έτσι είναι και το Eternal Sunshine… Απλό και πανέμορφο, ενώ αφήνει μια γεύση από έρωτα, καθώς όταν τελειώνει θέλουμε κι άλλο… Ε, ο συγκεκριμένος εδώ διαρκεί 57 λεπτά… Εκτιμήστε τον!
- Βαθμολογία: 8/10
Track listing
- Jon Brion – Theme
- Electric Light Orchestra – Mr. Blue Sky
- Jon Brion – Collecting Things
- The Polyphonic Spree – Light and Day
- Jon Brion – Bookstore
- The Polyphonic Spree – It`s The Sun
- Lata Mangeshkar – Wada Na Tod
- Jon Brion – Showtime
- Beck (with Jon Brion) – Everybody`s Gotta Learn Sometime
- Jon Brion – Sidewalk Fight
- Don Nelson – Some Kind of Shuffle
- Jon Brion – Howard Makes It All Go Away
- The Willowz – Something
- Jon Brion – Postcard
- The Willowz – I Wonder
- Jon Brion – Peer Pressure
- Jon Brion – A Dream Upon Waking
- Jon Brion – Strings That Tie To You
- Jon Brion – Phone Call
- Don Nelson – Nola`s Bounce
- Jon Brion – Down The Drain
- Jon Brion – Row
- Jon Brion – Drive In
- Jon Brion – Main Title
- Jon Brion – Spotless Mind
- Jon Brion – Elephant Parade
