Μάθιου Μακόναχι, ηθοποιός

Απάντηση
Kostas
Δημοσιεύσεις: 453
Εγγραφή: Σάβ Μαρ 06, 2021 11:41 am

Μάθιου Μακόναχι, ηθοποιός

Δημοσίευση από Kostas »

Πρόσφατα απέκτησε και το δικό του Χολιγουντιανό αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας.

Γεννήθηκε το 1969 και με τον κινηματογράφο έμπλεξε σχετικά νωρίς. Πρώτη του ταινία το «Dazed and Confused» και συνέχισε με τα «A time to Kill», «Amistad», «Contact», «U-571». Είναι η πρώτη του περίοδος, που θα τη χαρακτηρίζαμε ως «αναγνωριστική». Στη συνέχεια αποφασίζει να υιοθετήσει μια «λάιτ» πορεία, ερμηνεύοντας δευτεροκλασάτους ρόλους, σε σχετικά ανώδυνες ρομαντικές-αισθηματικές κωμωδίες: «Wedding Planner», «How to Lose a Guy in 10 Days», «Bernie», «Killer Joe». H αλήθεια είναι πως ο Μάθιου ποτέ δεν έθελξε με τις ερμηνείες του και πέρναγε σχετικά απαρατήρητος. Και ξαφνικά έχουμε κοσμογονία! Γεγονός. Ξαφνικά αντικρίζουμε μπροστά μας έναν άλλο ηθοποιό, κατ’ ευθείαν προερχόμενο από τον μοναχικό πλανήτη, των πολύ λίγων, αλλά συγκλονιστικών ερμηνευτών. Μάλιστα πρόσφατα απέκτησε και το δικό του Χολιγουντιανό αστέρι της δόξας. Τι προέκυψε, ουδείς γνωρίζει. Πώς γίνεται αυτός ο σχεδόν χαμένος στη μετριότητα «άχρωμος» ηθοποιός να μεταμορφώνεται κατά την προσωπική μου αντίληψη σε ερμηνευτή τεραστίων διαστάσεων, απάντηση δεν έχω. Αυτό που έχω όμως και επιθυμώ διακαώς να καταθέσω, είναι οι εντυπώσεις μου από την κατ΄ εξακολούθηση παρακολούθηση δυο ταινιών και μιας τηλεοπτικής σειράς.

«Dallas Βuyers Club»: Η ταινία στην οποία κέρδισε το Οσκαρ ερμηνείας. Για σκεφτείτε το. Από το πουθενά στα Ιμαλάια της υποκριτικής. Ερμηνεύει έναν τοξικομανή και με ημερομηνία… λήξης (λόγω του AIDS) ανέμελο χωριάτη, που αργά αλλά σταδιακά, μεταμορφώνεται σε έναν επικίνδυνο για το σύστημα και το ιατρικό κατεστημένο ερασιτέχνη γιατρό, που αποφασίζει να ξοδέψει όσο χρόνο του απομένει στη συμπαράσταση ανθρώπων που πάσχουν από την ίδια μόλυνση. Ο Μάθιου για τις ανάγκες του ρόλου έχασε 25 κιλά! Η εξωτερική του εμφάνιση μόνο οίκτο προκαλεί. Η εσωτερική του όμως «μετάλλαξη», καθώς και η κοινωνική του συνειδητοποίηση σε επίπεδο δραματουργικής επεξεργασίας, αγγίζουν την τελειότητα! Δεν είναι καθόλου τυχαίο, που ηθοποιοί του επιπέδου του Μόργκαν Φρίμαν μόνο ύμνους τού επεφύλαξαν. Η δική μου άποψη, ο μόχθος της δουλειάς και η σχεδόν «μανιακή» προσήλωση στην απόδοση του ρόλου, -μη βιαστείτε να αγανακτήσετε, ξανασκεφτείτε το- μόνο με αυτή του Ντε Νίρο στο «Οργισμένο είδωλο» συγκρίνεται.

Ο Μακόναχι έχει και ένα ολιγόλεπτο πέρασμα στον Σκορσεζικό «Λύκο της Γουόλ Στριτ». Τετ α τετ με τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο -αυτόν τον πιο ταλαντούχο της γενιάς του-, τον κάνει να μοιάζει με φοβισμένο παιδί του… κατηχητικού.
«True detective»: Η οχτάωρη τηλεταινία, που κάνει θραύση παντού. Εδώ η ερμηνεία του Μάθιου ανοίγει τα καπάκια της κόλασης για να ξεπεταχτεί ένας χαρακτήρας αυθεντικών Νιτσεϊκών διαστάσεων. Από τη μια μοναχικός, εσωστρεφής, κυνικός, μισάνθρωπος, αυτοκαταστροφικός και συνειδητά (στη βιωμένη γνώση αναφέρομαι) μηδενιστής. Από την άλλη, συντροφικός, συγκρατημένα τρυφερός, μέχρι θανάτου αλληλέγγυος και με ένα υπόγειο ρεύμα αυθεντικής κρυστάλλινης αγάπης να διαπερνά τον πυρήνα της ύπαρξής του. Πολύπλοκα πράγματα και πώς να τα μεταφέρεις επί σκηνής. Γίνεται; Και πώς; Εδώ ο ηθοποιός έχει χτυπήσει φλέβα χρυσού. Μαζί με τον διάλογο, μεταφέρει το βάρος, τον τόνο της υποκριτικής στα μάτια. Και ειδικότερα στο βλέμμα. Όπου το χάος και η ματαιότητα της ύπαρξης αρκούνται σε ένα πετάρισμα του βλεφάρου, ο πόνος, η απώλεια, η ερήμωση, σε μια στιγμιαία ακινητοποίηση του αμφιβληστροειδούς, η αγάπη, η κάθαρση και εν-τέλει η συμπαντική αρμονία στο δάκρυ. Και αυτό από το βλέμμα. «Well-done Μatthew, well-done» Υποκλίνομαι.

Δημήτρης Κανέλλης.

Απάντηση

Επιστροφή στο “Ταινίες”