Η κρατική γραφειοκρατία πνίγει τις ελπίδες για αιολική ενέργειας

Με μια πρωτότυπη διαμαρτυρία, η Greenpeace, προσπάθησε για μια ακόμα φορά να κινητοποιήσει τους αρμοδίους και να κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου, για την χαμένη “τιμή της αιολικής ενέργειας” στη χώρα μας. Χρησιμοποιώντας το σύνθημα “Γραφειοκρατία: Aργός θάνατος για την καθαρή ενέργεια”, οι ακτιβιστές της διεθνούς περιβαλλοντικής οργάνωσης κατήγγειλαν το υπουργείο Ανάπτυξης και τις γραφειοκρατικές διαδικασίες που καθυστερούν αδικαιολόγητα την προώθηση της αιολικής ενέργειας στη χώρα μας.

Η Greenpeace, επισημαίνει ότι “η έλλειψη συνεννόησης και οργάνωσης των εμπλεκόμενων στον αδειοδοτικό μαραθώνιο έχει ως αποτέλεσμα να απαιτούνται συνήθως 2,5- 4 χρόνια για να εκδοθεί μία και μόνο άδεια, ενώ αν η γραφειοκρατία θελήσει να εξαντλήσει τα χρονικά περιθώρια που προβλέπουν οι σημερινές διαδικασίες, τότε απαιτούνται πάνω από 8 χρόνια!”

Όπως κατήγγειλε η Μάχη Σιδερίδου, υπεύθυνη της εκστρατείας για το κλίμα εκ μέρους του ελληνικού γραφείου της Greenpeace “η Πολιτεία αντί να διευκολύνει την απογείωση των καθαρών πηγών ενέργειας, βάζει στο δρόμο τους σχεδόν ανυπέρβλητα εμπόδια και ακυρώνει στην πράξη τις διεθνείς περιβαλλοντικές δεσμεύσεις της χώρας μας”.

Είναι χαρακτηριστικό ότι μέσα στο 2002 έχουν εγκατασταθεί στην Ελλάδα μόλις 4 νέα μεγαβάτ αιολικών από τα 100 και πλέον μεγαβάτ που προγραμματίζονταν, ενώ την ίδια ώρα στην Ισπανία τα τελευταία χρόνια εγκαθίστανται 800-1.000 μεγαβάτ ετησίως. Η εξαιρετικά μικρή ανάπτυξη της αιολικής ενέργειας, οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο Γολγοθά που έχει να διανύσει κάθε επιχειρηματίας ο οποίος επιλέγει να επενδύσει στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Το πρόβλημα είναι γνωστό εδώ και χρόνια στα αρμόδια υπουργεία, τα οποία, όπως καταγγέλλει η Greenpeace, έχουν περιοριστεί στο να παραδεχθούν το πρόβλημα, αφού και ο νόμος που ψηφίστηκε το 2001 …. “σε πολλές περιπτώσεις αντί να απλοποιήσει τις διαδικασίες κατάφερε να τις περιπλέξει ακόμα περισσότερο!”

Σύμφωνα με την έρευνα του ελληνικού γραφείου, για να πάρει σήμερα κανείς άδεια για ένα αιολικό πάρκο, χρειάζονται, ούτε λίγο ούτε πολύ, να συμφωνήσουν 41 φορείς και υπηρεσίες, ενώ μόνο η διακίνηση των εγγράφων από το ένα γραφείο στο άλλο απαιτεί μήνες….

Για την επίσπευση και την ομοιογένεια των διαδικασιών, η Greenpeace προτείνει:

  1. Το Υπουργείο Ανάπτυξης να αναλάβει το συντονισμό των φορέων που χρειάζεται να αποφανθούν.
  2. Να καταργηθεί η απαίτηση γνωμοδότησης από υπηρεσίες ή φορείς που δεν εμπλέκονται άμεσα στο έργο. Οι αρμόδιες υπηρεσίες των Υπουργείου Ανάπτυξης θα μπορούσαν να ενημερώνουν απλά τους παραπάνω για το προτεινόμενο έργο.
  3. Να τυποποιηθεί η μορφή της τελικής θετικής ή αρνητικής γνωμοδότησης των υπόλοιπων φορέων και υπηρεσιών. Κάθε γνωμοδότηση να συνοδεύεται από την τεκμηρίωσή της.
  4. Όσον αφορά τα δύο περιβαλλοντικά στάδια της αδειοδότησης, να τηρούνται οι χρονικές προθεσμίες, όπως αυτές ορίζονται από το νόμο 3010/02. Αν παρέλθει η προβλεπόμενη από το νόμο προθεσμία, η γνωμοδότηση να θεωρείται θετική και η αίτηση να προχωρά αυτόματα στο επόμενο στάδιο.
  5. Να αποσυρθεί η παράλογη εγκύκλιος του Υπουργείου Γεωργίας (της 30/8/2002), η οποία επιβάλλει νέες άχρηστες μελέτες και καθυστερήσεις, ζητώντας στοιχεία που ήδη έχουν δοθεί και έχουν εγκριθεί από άλλους φορείς.

Η Greenpeace, επισημαίνει ότι αν και η Ελλάδα ήταν από τις πρώτες χώρες που ψήφισαν νόμο για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (επί υπουργίας μάλιστα του ίδιου του κ. Σημίτη), “σήμερα κάθε πρόταση για αιολικό πάρκο χρειάζεται να περάσει από τους γραφειοκρατικούς διαδρόμους για πολλά χρόνια πριν μπορέσει να υλοποιηθεί. Για κανένα άλλο έργο, ούτε καν για τις πιο ρυπογόνες βιομηχανίες, δεν χρειάζονται τόσες εγκρίσεις, τόσα χαρτόσημα, τόσες υπογραφές”. Αντίθετα χώρες που πρωτοστατούν σήμερα στην ανάπτυξη της αιολικής ενέργειας όπως η Γερμανία, η Ισπανία και η Δανία, έχουν τις απλούστερες διαδικασίες αδειοδότησης χωρίς να καταφεύγουν σε “εκπτώσεις” σε ό,τι αφορά στον χωροταξικό σχεδιασμό και την προστασία των οικοσυστημάτων.