Η τραγωδία του Κολούμπια

Θεωρώ ότι εκφράζω αυτή τη στιγμή τη λύπη και την οδύνη όλων των αναγνωστών του Focus και των επισκεπτών του focusmag.gr, για το τραγικό συμβάν του Σαββάτου 1ης Φεβρουαρίου 2003. Οι επτά ηρωικοί αστροναύτες που χάθηκαν με την έκρηξη του διαστημικού λεωφορείου Κολούμπια απέτησαν βαρύ φόρο αίματος στην προσπάθεια του ανθρώπου για την εξερεύνηση του διαστήματος.

Κι ενώ το πρώτο μεγάλο σοκ αρχίζει να υποχωρεί, μερικά μεγάλα και βασανιστικά ερωτήματα έρχονται να προκαλέσουν τη διεθνή κοινή γνώμη. Και πρώτα από όλα το θέμα της ασφάλειας των επανδρωμένων διαστημικών πτήσεων. Οι πρώτες εκτιμήσεις των εμπειρογνωμόνων δείχνουν ότι η πτήση του Κολούμπια ήταν καταδικασμένη από την αρχή.

Τριάντα τρία δευτερόλεπτα μετά την εκτόξευση, το βίντεο έχει καταγράψει θραύσματα να αποκολλώνται από τον αριστερό προωθητικό πύραυλο και να πέφτουν πάνω στο σκάφος. Πολύ πιθανόν τα θραύσματα να κατέστρεψαν μέρος της πυρίμαχης κεραμικής ασπίδας του διαστημικού λεωφορείου. Οι επτά αστροναύτες ταξίδευαν από εκείνη τη στιγμή μέσα σε μια ωρολογιακή βόμβα η οποία περίμενε την επιστροφή τους στη Γη για να σκάσει. Το τραγικότερο όλων είναι ότι, ακόμα κι αν η NASA γνώριζε ότι η θερμομόνωση είχε καταστραφεί, δεν υπήρχε τίποτα που θα μπορούσε να κάνει. Κανένα σχέδιο διάσωσης δεν θα ήταν εφικτό. Ούτε η διαφυγή προς το Διαστημικό Σταθμό, ούτε η επισκευή των πλακιδίων από τους ίδιους τους αστροναύτες, ούτε η αποστολή ενός δεύτερου διαστημικού λεωφορείου, θα ήταν εφικτά.

Η NASA, χάρη στην άγνοια, γλίτωσε από ένα τρομακτικό δίλημμα, εισέπραξε όμως μια τεράστια ανθρώπινη και επιστημονική τραγωδία. Και μαζί με αυτήν ολόκληρος ο κόσμος. Ας μην μας απογοητεύει όμως αυτό. Όπως σημείωσε σε επίκαιρο άρθρο του ο διάσημος συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας Άρθουρ Κλαρκ, «από τεχνολογική άποψη, το δικό μας επίπεδο στον διαστημικό τομέα είναι παρόμοιο με το επίπεδο των Γενοβέζων θαλασσοπόρων στην εποχή των εξερευνήσεων του 15ου αιώνα». Πόσα και πόσα ναυάγια δεν χρειάστηκε να συμβούν, πόσες χιλιάδες ζωές να χαθούν, μέχρι να γίνουν τα οράματα πραγματικότητα!

Η τραγωδία του Κολούμπια έρχεται να μας θυμίσει ότι υπάρχουν πολλά ακόμα βήματα για την εξερεύνηση του διαστήματος. Αν και θα υπάρξουν πολλές φωνές που θα συνηγορήσουν υπέρ των μη-επανδρωμένων αποστολών, γεγονός είναι ότι τίποτα δεν απάγει την φαντασία μας περισσότερο από το ταξίδι ανθρώπων στο διάστημα, η μελλοντική εγκατάσταση του είδους μας σε διαστημικές αποικίες σε άλλους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος ή ακόμα μακρύτερα, σε άλλα άστρα. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα έρθει κάποτε η στιγμή που η Γη θα πρέπει να εγκαταλειφθεί, αφού η επιβίωσή μας σε αυτήν θα είναι αδύνατη. Μόνο το διάστημα θα απομένει τότε.

Προς το παρόν όμως, οφείλουμε να σταθούμε για λίγο σιωπηλοί, τιμώντας τη θυσία του Ρικ Χάσμπαντ, Γουίλιαμ Μακούλ, Μάικλ Άντερσον, Ντέιβιντ Μπράουν, Λόρελ Κλαρκ, Καλπάνα Τσόλα και Ιλάν Ραμόν. Αιωνία τους η μνήμη…

Προηγούμενο άρθροΣτόχος τριετίας τα 100 “Technokids – Technoplus”
Επόμενο άρθροΠοιος είναι ο δημιουργός του Στόουνχεντζ;
Κατά γενική ομολογία θεωρούμε ξεγραμμένος ή πιο σωστά αποτυχημένος. Αφού σας συστήθηκα, πάμε παρακάτω. Για εμένα δεν υπάρχουν διλήμματα, γιατί ξέρω τι θέλω και τι αναζητώ στη ζωή μου. Από μικρός έπαψα να συμβιβάζομαι και άρχισα να αγωνίζομαι. Το Μοναδικό μου εργαλείο είναι το γράψιμο και η ουδέτερη σκέψη μου.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας