Καλοκαιρινοί έρωτες, υποσχέσεις αγάπης, σβήνουν το χειμώνα

Καλοκαιρινοί έρωτες, υποσχέσεις αγάπης, σβήνουν το χειμώνα

Άρθρο της Θέτιδας Παπαδοπούλου.

Γιατί οι αλμυρές, δροσερές αγκαλιές του καλοκαιριού λιώνουν με τα πρωτοβρόχια; Γιατί, παρ’ όλες τις υποσχέσεις αγάπης, ο καλοκαιρινός έρωτας διαρκεί όσο ο καύσωνας και φεύγει ταυτόχρονα με το μαύρισμα; Και τι πρέπει να κάνεις εσύ για να αντιμετωπίσεις την καλοκαιρινή ουτοπία που σβήνει το χειμώνα;

Δεν είναι ότι σου συνέβη πρώτη φορά. Σχεδόν κάθε καλοκαίρι ζεις μια ιστορία που ξεκινάει σε ένα μπαρ δίπλα στη θάλασσα, διανύει μια απόσταση όλο παθιασμένες αγκαλιές στα καλντερίμια κάποιου νησιού, επισημοποιείται με μεθυσμένα φιλιά κάτω από τα άστρα και καταλήγει με μια υπόσχεση που μένει πάντα υπόσχεση.

Και εσύ ξεσηκώνεσαι, παρατάς την παρέα σου και τρέχεις σαν υπνωτισμένη πίσω από τον καλοκαιρινό πρίγκιπά σου? αλλά, πάνω που αρχίζεις να νιώθεις ευτυχισμένη και ερωτευμένη, εκείνος ξαναγίνεται κολοκύθα. Και καταλήγεις πάλι μόνη σου, έχοντας να αντιμετωπίσεις εκτός από το γνωστό, σχολικό, φθινοπωρινό σύνδρομο του ετήσιου υπαρξιακού σου και μία ακόμη απόρριψη.

Δεν φταίω εγώ, δεν φταις εσύ, μπορεί να φταίει το νησί

Θα μου πεις ότι πάντα είσαι προετοιμασμένη να ζήσεις τον καλοκαιρινό έρωτα στις διαστάσεις που πραγματικά έχει και πάντα γίνεται κάτι και την πατάς, επενδύοντας παραπάνω απ’ όσο πρέπει. Θα σου πω πως δε φταις εσύ, μπορεί να φταίει -εκτός από το νησί- και το σύμπαν, που συνωμοτεί για να ξελογιαστείς.

Έχει παρατηρηθεί πως το χειμώνα, εκτός από τη χελώνα και το φίδι, σε χειμερία νάρκη πέφτει και η ερωτική λίμπιντο? αντίθετα το καλοκαίρι, με τον ήλιο, αυξάνεται η παραγωγή όχι μόνο της ενδορφίνης -ορμόνης της χαράς- αλλά και της τεστοστερόνης και των οιστρογόνων (ορμονών συνώνυμων της ερωτικής επιθυμίας).

Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι να σε πιάνει αυτό το ξεμυάλισμα και να θέλεις ντε και καλά να ερωτευτείς, ώστε τις περισσότερες φορές παρακάμπτεις λεπτομέρειες του τύπου «ποιον ερωτεύομαι και γιατί», αφού το βασικό σου ένστικτο είναι σαφές: θέλεις να ερωτευτείς. Κι αν δεν ευνοούν οι συνθήκες, εσύ δεν πτοείσαι, το κάνεις και μόνη σου: ερωτεύεσαι τη διάθεσή σου να ερωτευτείς και παρεμπιπτόντως ερωτεύεσαι κι όποιον -μαυρισμένο, διαθέσιμο και έτοιμο για περιπέτειες- τύχει να περνάει από μπροστά σου εκείνη την ώρα.

Έτσι, αν έχεις ήδη σχέση, νιώθεις την ανάγκη είτε να την ανανεώσεις είτε να την εξωθήσεις στα άκρα και να την τελειώσεις με συνοπτικές διαδικασίες πηγαίνοντας για άλλα, γιατί η ουσιαστική σου ανάγκη είναι να ζήσεις την ένταση μιας περιπέτειας. Αν πάλι είσαι μόνη σου, αισθάνεσαι την υποχρέωση απέναντι στον εαυτό σου να δικαιωθείς μέσα από μια ένδοξη διαδρομή με πολύ φλερτ, λιγότερες ευθύνες και ακόμη λιγότερες αναστολές.

Σύμμαχος στην ερωτική σου εκστρατεία είναι το καλοκαίρι και οι παρενέργειες που συνεπάγεται άμα τη εμφανίσει του. Ξέρεις πως ό,τι και να κάνεις έχεις τη συναίνεση των διακοπών, που σου επιβάλλουν να χαλαρώσεις, να βγεις από τα δεδομένα της μέχρι τώρα ζωής σου, να ξεχάσεις το άγχος σου, να ξεπεράσεις το μουντό, συμβιβασμένο, χειμερινό εαυτό σου και να ενδώσεις.

Μη μου μιλάς για καλοκαίρια, για ακρογιαλιές και αστέρια

Κι αν αυτό συνέβαινε μόνο σ’ εσένα, θα μπορούσες ίσως να παραδειγματιστείς από τους άλλους και να τιθασεύσεις την ορμή σου. Αλλά έλα που όλοι είναι υπό την επήρεια του καλοκαιριού και υπό τη μέθη που συνεπάγεται αυτή η ορμονική ανακατάταξη κι έχουν την ανεξέλεγκτη διάθεση να ζήσουν σε φαστ φόργουορντ μέσα σε ένα μήνα ό,τι δεν έζησαν τους προηγούμενους έντεκα – να ζήσουν τα πάντα για να έχουν back-up το χειμώνα!

Έτσι, φτιάχνοντας τη βαλίτσα σου για τις διακοπές στην ουσία αφήνεις πίσω τη μουντάδα του χειμώνα, τη γρουσουζιά και την υστερία της πόλης. Με όπλο σου τη βεβαιότητα ότι ο χρόνος, ο τόπος και οι συνθήκες είναι με το μέρος σου, ετοιμάζεσαι να ζήσεις το μοναδικό. Έστω κι αν είναι μόνο για μία νύχτα, μία εβδομάδα ή ένα μήνα…

Τουλάχιστον αυτή είναι η αρχική σου πρόθεση. Τώρα, αν κάθε χρόνο ξεκινάς έτσι και στο τέλος πάλι χτίζεις στην άμμο παλάτια που ο βοριάς σού τα κάνει συντρίμμια, κομμάτια, είναι ένα άλλο θέμα, το οποίο θα αναλύσουμε τώρα.

Πες μου μονάχα πως κι εδώ το ίδιο με αγαπάς

Γιατί, αναρωτιέσαι εύλογα, αφού όλοι έχουν τη διάθεση να ερωτευτούν, στο τέλος πάντα κάτι γίνεται και ο έρωτας -των άλλων- φεύγει μετά την απομάκρυνση από το νησί (και ουδεμία ευθύνη φέρει ο αντισυμβαλλόμενος); Και πάντα εσύ μένεις -στην καλύτερη περίπτωση- με τις φωτογραφίες στο συρτάρι, κοιτώντας το κινητό για να τσεκάρεις αν έχει σήμα και με μια αίσθηση κενού, που σε κάνει να νιώθεις για άλλη μια φορά βλάκας.

Η αλήθεια είναι πως δεν έχεις την αποκλειστικότητα σ’ αυτό το συναίσθημα. Όλοι ζούμε μια παράλληλη πραγματικότητα, με απογειωτικά εποχιακά ειδύλλια που μας ταράζουν και μας αποσυντονίζουν, για να μας προσγειώσουν και να μας απογοητεύσουν αμέσως μετά, γιατί απλά ο ρόλος τους είναι ακριβώς αυτός…

Γιατί όλα αυτά που το καλοκαίρι τα κρίνεις με επιείκεια, όταν τα δεις στο πλαίσιο της καθημερινής σου ζωής, σου φαίνονται διαφορετικά. Και πρέπει ή να παλέψεις να συμβιβάσεις αυτά που θέλεις με αυτά που τελικά έχεις ή να πας παρακάτω.

Και όσα με τόση ελαφρότητα έβρισκες χαριτωμένα μπορεί τελικά να είναι εντελώς ασύμβατα στις ρεαλιστικές τους διαστάσεις. Επειδή όμως ο έρωτας εκτός από τυφλός είναι και απρόβλεπτος, δεν αποκλείεται να σε βρει το φθινόπωρο με την καλοκαιρινή αποσκευή.

Το θέμα είναι σ’ αυτή την περίπτωση να μπορέσεις να προσαρμόσεις τη ζωή του στη δική σου και να μην έχεις φρούδες προσδοκίες ότι όλα θα συνεχιστούν με τη φόρα των διακοπών. Περισσότερο από ποτέ δε, πρέπει να έχεις λιγότερες απαιτήσεις από μια σχέση που έχει ξεκινήσει υπό το πρίσμα της αυτοτέλειας. Δεν είναι τυχαίο εξάλλου πως και στη ζωή τα σίκουελ σπάνια είναι αντάξια του αρχικού έργου. Μια σχέση που ξεκινάει στις ωραιοποιημένες διαστάσεις των διακοπών σχεδόν ποτέ δεν έχει αντίστοιχη συνέχεια.

Γι’ αυτό πρέπει να είσαι έτοιμη να συμβιβαστείς με ένα κυρίως πιάτο κατώτερο του ορεκτικού. Πρέπει να είσαι διατεθειμένη να προσαρμοστείς στους δικούς του ρυθμούς, που σίγουρα είναι άλλοι από τους δικούς σου, αλλά και από τους ρυθμούς που ακολουθούσατε στις διακοπές και είχαν αυτοσκοπό τη διασκέδαση.

Θα πρέπει να το δεις χαλαρά και να το αφήσεις να σε οδηγήσει μόνο του, αποφεύγοντας να προκαθορίσεις τις παραμέτρους. Και, πάνω απ’ όλα, θα πρέπει να είσαι έτοιμη να δεχτείς στωικά το ενδεχόμενο της περιορισμένης του διάρκειας, ξέροντας ότι ούτως ή άλλως η ευτυχία δε μετριέται σε μήκος αλλά σε ύψος…

Αν όλα πάνε στραβά

Κανόνες επιβίωσης μετά από μια καλοκαιρινή περιπέτεια:

  • Προσπάθησε να δεις την ιστορία στις πραγματικές της διαστάσεις: σαν μια καλοκαιρινή περιπέτεια.
  • Oποιαδήποτε εξέλιξη προς το καλύτερο αντιμετώπισέ την σαν ευχάριστη έκπληξη και όχι σαν αναμενόμενο αποτέλεσμα.
  • Ανάλυσε τους πραγματικούς λόγους που σε έκαναν να ερωτευτείς – ή να νομίζεις ότι έχεις ερωτευτεί. Αν το ψάξεις, θα δεις πως μεγαλύτερο ρόλο έπαιξε μάλλον η διάθεσή σου να ερωτευτείς και όχι τόσο τα αντικειμενικά προσόντα του άλλου.
  • Για να χαλαρώσεις, θυμήσου τι έλεγες πέρσι και πρόπερσι για τους αντίστοιχους καλοκαιρινούς έρωτες. Μήπως σου θυμίζεις… τον εαυτό σου;
  • Κάνε το ετήσιο πρόγραμμα με τα πράγματα που ήθελες να κάνεις και τα οποία είχες αναβάλει από πέρσι. Γέμισε το χρόνο σου και προσαρμόσου στους καινούριους ρυθμούς της ζωής σου.
  • Μίλα με φίλες σου που είναι σε αντίστοιχη φάση με σένα.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας