Κρίση και δικομματισμός

Από τη «διακαναλική» συνέντευξη του πρωθυπουργού της προηγούμενης Δευτέρας προέκυψαν υπαινικτικά δύο ειδήσεις. Η κυβέρνηση σκέφτεται την προκήρυξη πρόωρων βουλευτικών εκλογών και φοβάται πως θα καταστεί αναπόφευκτη η αναδιάρθρωση του δημοσίου χρέους («επαναδιαπραγμάτευση» ήταν η λέξη που χρησιμοποίησε ο πρωθυπουργός). Τα δύο συνδέονται στενά.

Το βέβαιο είναι ότι ο «μηχανισμός στήριξης» που αποφάσισαν την άνοιξη του 2010 τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης και το ΔΝΤ δεν καλύπτει τις δανειακές ανάγκες του ελληνικού Δημοσίου παρά μόνο έως τον Μάιο του 2011. Εως τότε θα έχουν εκταμιευθεί, εφόσον η χώρα μας τηρήσει απαρέγκλιτα τις δεσμεύσεις του Μνημονίου, τα 65 από τα 110 δισεκατομμύρια ευρώ των δανείων του μηχανισμού. Τα υπόλοιπα 45 δισεκατομμύρια, τα οποία προγραμματίζονται για την επόμενη διετία, δεν καλύπτουν ούτε το μισό των δανειακών αναγκών για το διάστημα εκείνο, όσο δραστικές περικοπές δημοσίων δαπανών ή αυξήσεις φόρων κι αν γίνουν.

Κατά συνέπεια, το καλοκαίρι του 2011 το ελληνικό κράτος θα πρέπει να επιτύχει την επάνοδό του στις διεθνείς κεφαλαιαγορές, δηλαδή την επιτυχή διάθεση ομολόγων για να χρηματοδοτήσει τα συνεχιζόμενα ελλείμματά του, ή μία διευρυμένη επανέκδοση του «μηχανισμού», ώστε τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης και το ΔΝΤ να μας δανείσουν ποσά πολύ μεγαλύτερα από τα συμφωνημένα, για διάστημα πολύ μεγαλύτερο της αρχικής τριετίας.

Προς το παρόν ούτε το ένα ούτε το άλλο φαίνεται ιδιαίτερα πιθανό, εν όψει της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και των πολιτικών συνθηκών στην Ευρωζώνη (αντίθετα, οι ευρωπαϊκές εμπορικές τράπεζες επωφελούνται από τον «μηχανισμό» και μειώνουν σταδιακά την έκθεσή τους στα ελληνικά ομόλογα).

Είναι εξάλλου χαρακτηριστικό ότι σε πρόσφατη έρευνα μεγάλης βρετανικής τράπεζας σε δείγμα 582 πελατών της – επαγγελματιών διαχειριστών κεφαλαίων, το 82% από αυτούς απάντησε ότι αναμένει είτε αναδιάρθρωση χρέους ή και παύση πληρωμών σε μία τουλάχιστον από τις «περιφερειακές» χώρες της Ευρωζώνης είτε και βαθύτερη κρίση με αποτέλεσμα τη διάλυση της Ευρωζώνης («International Herald Tribune» 27.10.2010, σελ. 21).

Εάν το καλοκαίρι του 2011 το ελληνικό Δημόσιο δεν επιτύχει ούτε την επάνοδό του στις διεθνείς κεφαλαιαγορές ούτε τη διεύρυνση του «μηχανισμού στήριξης», θα υποχρεωθεί σε στάση πληρωμών και στην επαναφορά της δραχμής, με ταυτόχρονη υποτίμησή της και δραματική πτώση του βιοτικού επιπέδου στη χώρα. Οι πολιτικές συνέπειες για όποιον βρεθεί στην κυβέρνηση θα είναι τότε καταλυτικές.

Αντιμέτωπος με την απειλή αυτή, ο κληρονόμος της παπανδρεϊκής δυναστείας φαίνεται πως προετοιμάζει από τώρα τη μέσω πρόωρων εκλογών απόδρασή του από την πρωθυπουργία (όπως έπραξε το 2009 ο ομόλογός του της καραμανλικής δυναστείας), με αφορμή τα αποτελέσματα των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών ή οτιδήποτε άλλο προκύψει λίγο αργότερα. Οπως όμως το 1974 κατέρρευσε η δικτατορία υπό το βάρος των ευθυνών της για την κυπριακή τραγωδία, έτσι ενδέχεται να καταρρεύσει το 2011 συνολικά ο δικομματισμός, υπό το βάρος των ευθυνών του για την εθνική χρεοκοπία

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας