Lady Gaga: Κάνει ό,τι μπορεί να πείσει ότι είναι ένα ζωντανό έργο τέχνης

Lady Gaga: Κάνει ό,τι μπορεί να πείσει ότι είναι ένα ζωντανό έργο τέχνης

Κλείνοντας το μάτι στον Νταλί, ξεπατικώνοντας τον Άντι Γουόρχολ και νοσταλγώντας την μπαρόκ εποχή, η Lady Gaga κάνει ό,τι μπορεί για να μας πείσει ότι είναι ένα ζωντανό έργο τέχνης.

Ο Σαλβαδόρ Νταλί σίγουρα θα ευλογούσε από ψηλά τη γνήσια πρωθιέρειά του, η οποία δεν θα μπορούσε να βρει καλύτερο τρόπο για να τιμήσει το μεγάλο δάσκαλό της. Καθισμένη σε ένα γιγαντιαίο λιωμένο πιάνο (ανάλογο με αυτό του περίφημου πίνακα του Νταλί) και ντυμένη με βινύλ ένδυμα και κόκκινη μάσκα, η Lady Gaga τραγουδούσε ενώπιον της βασιλικής οικογένειας μέσα στην Οπερα του Μπλάκπουλ το Speechless (Αφωνη). Ετσι θα πρέπει να έμεινε και η βασίλισσα Ελισάβετ καθώς έβλεπε τη διάσημη performer να μιμείται τους βικτωριανούς τρόπους σε ένα μουσικοεικαστικό βαριετέ. Οπως, άλλωστε, κι αν χαρακτηρίσεις το εν λόγω θέαμα, καλομελετημένο σόου, σουρεαλιστική performance ή εικαστική πρόκληση, το σίγουρο είναι ότι η Lady Gaga κατάφερε, για μία ακόμη φορά, όχι μόνο να σοκάρει κοινούς θνητούς και βασιλιάδες, αλλά και να δώσει άλλη πνοή στο ξεχασμένο παραμύθι της ποπ.

Κι η αλήθεια είναι ότι σε αυτό το παραμύθι η Lady Gaga διεκδικεί επάξια το γοβάκι από την προηγούμενη ποπ βασίλισσα, τη Μαντόνα. Φέρει κι αυτή βαρύγδουπο ιταλικό ονοματεπώνυμο (κατά κόσμον, Στέφανι Αντζελίνα Τζερμανότα), προέρχεται από ταπεινή και καταφρονεμένη οικογένεια και έχει επίσης τραυματική εφηβεία.

Αναπληρώνοντας τα τραύματά της με μια καλλιτεχνική υπερβολή, η οποία αντισταθμίζεται ιδανικά από την ποπ ελαφρότητα, η Lady Gaga επιπλέον αποκαλύπτει μια ζωντανή εικαστική πλευρά που παρόμοιά της δεν έχει ματαδεί ο μεταμοντέρνος κόσμος. Λόγου χάρη, όλο το σκηνικό του διάσημου βιντεοκλίπ της Bad Romance είναι μια μεταμοντέρνα ελεγεία στην μπαρόκ αισθητική· η σκηνή όπου η Lady στροβιλίζεται φορώντας μπαρόκ μάσκα σε μια βροχή από διαμάντια θυμίζει κατά πολύ αγάλματα του Γιοχάνες Καπιστράνο, όπως αντίστοιχα και η τελευταία σκηνή, που τη θέλει ξαπλωμένη σε ένα καρβουνιασμένο στρώμα αγκαλιά με ένα σκελετό στη θέση του εραστή. Δεν είναι τυχαίο ότι η συγκεκριμένη σκηνή συνοδεύεται από μπαρόκ ήχους, ολοκληρώνοντας με τον καλύτερο τρόπο την ελεγεία της Gaga στον παράλογο έρωτα, την ανέφικτη σχέση (I don’t wanna be friends) και την απόλυτα μπαρόκ αποθέωση της παντοτινής εκδίκησης.

Η ίδια δηλώνει από το φρανκενσταϊνικό κόσμο της: «Είμαι ικανοποιημένη που αφήνω το εικαστικό στίγμα μου, δημιουργώντας σκηνές που θα μπορούσαν να αποτελούν μουσειακά εκθέματα».

Η μετεικαστική ειρωνεία είναι επίσης διάχυτη σε κάθε εμφάνιση της Lady Gaga, η οποία κρύβει –εκτός από διάσημους εικαστικούς και καλλιτέχνες– και περίφημους σχεδιαστές: Χαρακτηριστικός υπήρξε ο (προσφάτως αυτόχειρας) Alexander McQueen, με τα υπερφυσικά ρούχα και τα παπούτσια του, με τις πτυχώσεις σχεδόν να ξεπατικώνουν τις μπαρόκ αναδιπλώσεις, η πτυχή ως κατεξοχήν γνώρισμα του μπαρόκ, όπως έλεγε ο Γάλλος φιλόσοφος Ζιλ Ντελέζ, καταργώντας τα ανθρώπινα όρια.

Σε άλλη περίπτωση, πάλι, ένας από τους διασημότερους αρχιτέκτονες του κόσμου, ο Φρανκ Γκέρι, σχεδίασε ειδικά για τη Lady Gaga ένα εξωφρενικό καπέλο, για το οποίο γράφτηκαν ήδη reviews σε καλλιτεχνικά περιοδικά, ενώ ο περίφημος εικαστικός Damien Hirst δεν αρνήθηκε να της βάψει περιπαικτικά σε ροζ χρώμα ένα επιβλητικό πιάνο. Κι όλα αυτά, με αφορμή την κορυφαία εκδήλωση του εορτασμού των 30 χρόνων του περίφημου μουσείου μοντέρνας τέχνης του Λος Αντζελες, την οποία φυσικά άνοιξε πανηγυρικά η (νέα;) βασίλισσα της ποπ. Η ίδια δήλωσε απόλυτα ικανοποιημένη που κατάφερε να «καταθέσει το δικό της στίγμα στον εικαστικό κόσμο δημιουργώντας σκηνές που θα μπορούσαν να αποτελούν μουσειακά εκθέματα».

Και είναι σίγουρο ότι στις περισσότερες περιπτώσεις η Lady Gaga το κατάφερε. Ξεπερνώντας τα ανθρώπινα όρια ενός ακόμη celebrity, πιο πολύ μοιάζει να ήρθε από έναν άγνωστο φρανκενσταϊνικό κόσμο για να τινάξει στον αέρα κάθε καλλιτεχνικό προηγούμενο. Οι εμφανίσεις της σοκάρουν, τα ντυσίματά της προκαλούν ανατριχίλα και τα απόλυτα artistique βιντεοκλίπ της συνοδεύονται από ολόκληρες εικαστικές performances.

Μέσα από αυτά, η Lady Gaga φαίνεται να έχει βάλει σκοπό να αποσυνθέσει την έννοια της φήμης με τα ίδια της τα μέσα –σαν άλλος Αντι Γουόρχολ με πιο extreme περιτύλιγμα. Ακόμη και το όνομα του CD της Lady Gaga Fame Monster διατρανώνει με τον καλύτερο τρόπο ότι αυτό που βλέπουμε δεν είναι παρά ένα καταθλιπτικό «τέρας της διασημότητας» – «monster» είναι άλλη μία λέξη για την κατάθλιψη.

Αυτό επιβεβαιώνει και η κάθε της εμφάνιση, που σκοπό έχει να μας πείσει ότι η Lady Gada δεν είναι απλώς μια τραγουδίστρια. Είναι ένα τέρας απευθείας βγαλμένο από τον κόσμο της διασημότητας με σκοπό να φέρει κι άλλο φρέσκο αίμα και τέχνη στην αρένα.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας