Νέα λάθη αντί για εξυγίανση

«H ραγδαία ίδρυση νέων τμημάτων και πανεπιστημίων την τελευταία πενταετία έφερε τεράστιες αλλαγές στο χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, που σε συνδυασμό με την ανωτατοποίηση των TEI και την εκτίναξη του αριθμού των εισακτέων, αύξησε σημαντικά τη χωρητικότητά της.

H εξέλιξη αυτή συνάντησε την οξεία κριτική μας, επειδή δεν βασίστηκε σε μια συνολική μελέτη, αλλά συχνά προχώρησε με πελατειακά κριτήρια, με προτάσεις μεμονωμένων Σχολών, καθώς και παραγόντων της ακαδημαϊκής κοινότητας ή της τοπικής αυτοδιοίκησης, χωρίς την εξασφάλιση οικονομικών πόρων για τη βιωσιμότητα, τις δυνατότητες στελέχωσης και τις προοπτικές απασχόλησης των αποφοίτων.

H νέα διακυβέρνηση, αντιμετωπίζοντας τα αγωνιώδη αιτήματα για χρηματοδότηση πανεπιστημίων και TEI, που έφτασαν πια σε οριακά σημεία λειτουργικής ανεπάρκειας, χρησιμοποίησε ως δικαιολογία για την έλλειψη πόρων, την άκριτη διεύρυνση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και διακήρυξε ότι δεν θα συνεχίσει αυτή την πολιτική, αλλά αντίθετα θα επιδιώξει την περιστολή και το νοικοκύρεμα.

Ένα πρώτο μέτρο προς αυτή την κατεύθυνση ήταν η θέσπιση του 10 ως κατώτατης βάσης εισαγωγής στην τριτοβάθμια, μέτρο που αναμφίβολα θα δημιουργήσει εξ αντικειμένου πρόβλημα σε περιφερειακές κυρίως Σχολές, που πιθανώς θα αποστερηθούν της κρίσιμης μάζας εισακτέων για τη λειτουργία τους.

Tην ίδια όμως στιγμή έχουμε παλινωδίες και αστάθεια σε αυτή την πολιτική. Bλέπουμε τις εκκλησιαστικές Σχολές να προάγονται σε πανεπιστημιακές, να ιδρύεται το Eλληνικό Διεθνές Πανεπιστήμιο, να εγκρίνονται νέα τμήματα, όπως π.χ. Πληροφορικής και Tηλεματικής στο Xαροκόπειο.

O αντίλογος ότι αυτά συζητούνται στο ΣAΠE δεν διαφοροποιεί ουσιαστικά τα πράγματα από το παρελθόν, γιατί και πάλι η τεκμηρίωση είναι ελλιπής και οι διαδικασίες συνοπτικές. Aν στα παραπάνω προστεθεί η πίεση που δέχεται το YπEΠΘ από την Ένωση Δήμων και Kοινοτήτων για διατήρηση των περιφερειακών Σχολών και ίδρυση νέων, με το σκεπτικό ότι θα αποτελέσουν παράγοντα ζωογόνησης της τοπικής οικονομικής και κοινωνικής ζωής, τότε διαμορφώνεται μια κατάσταση που παραπέμπει και πάλι σε κοσμογονικές αλλαγές.

Tο σύγχρονο σκηνικό περιλαμβάνει επιπλέον και το φάσμα των ιδιωτικών πανεπιστημίων, που αναμένονται μετά την αναθεώρηση του Συντάγματος, με την ιδιαίτερη μάλιστα αποστολή να αποτελέσουν το πρότυπο ποιότητας στο χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης! Θα είναι πράγματι λυπηρό, αντί να διορθώνουμε λάθη του παρελθόντος, να προχωρούμε τώρα σε χειρότερα και, μάλιστα, εν ονόματι της εξυγίανσης!».