Νομίζω ότι ερωτεύομαι τον φίλο του

Νομίζω ότι ερωτεύομαι τον φίλο του

Άρθρο της Θέτιδας Παπαδοπούλου.

Πως λέμε «Ο φίλος του εχθρού μου δυο φορές εχθρός μου»; Δεν μπορούμε να πούμε και «Ο φίλος του καλού μου δυο φορές καλός μου»; Ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων;

Είναι ψηλός, έχει απίστευτες πλατάρες, είναι πολύ όμορφος, πολύ νέος, αλλά εξαιρετικά ώριμος για την ηλικία του. Κάνει πρωταθλητισμό -δε θα πω σε ποιο άθλημα γιατί μπορεί να καρφωθώ-, έχει ένα κατάμαυρο βλέμμα, πολύ όμορφα δάχτυλα χεριών (και ποδιών), λίγες τρίχες -όπως μου αρέσει δηλαδή- και φοράει πολύ cool ρούχα.

Κάνει καθημερινά δύο ντους, πλένει πρωί και βράδυ τα δόντια του, τρία λεπτά τη φορά τουλάχιστον, έχει πάντα την τρίχα των τριών ημερών στο πρόσωπό του, φοράει μόνο τα αρώματα που του δωρίζω -για να είμαστε πάντα σίγουροι ότι μου αρέσουν- και κόβει κάθε βδομάδα τις τρίχες στις μασχάλες του.

Έχει αυτοπεποίθηση, χωρίς να του λείπουν οι απαραίτητες κρίσεις ανασφάλειας -που τον κάνουν αυτομάτως ευάλωτο-, είναι ευαίσθητος -περισσότερο σε μένα- και όσο πρέπει συναισθηματικός. Είναι πολύ έξυπνος, σε σημείο που πιστεύω πως αδικείται στον αθλητισμό, έχει γενικές γνώσεις που σκίζουν (κοκορεύομαι όταν παίζουμε Τrivial με άλλους), έχει λεπτό χιούμορ -ενίοτε χοντρότερο όταν είναι μαζί οι φίλοι του- και είναι πολύ ευγενικός και ευγενής εν γένει.

Αγαπάει τις φίλες μου, αγαπάει τη μαμά μου, κάνει υπομονή στα ψώνια και λέει ότι ακόμη και να πήγαινα με άλλον δε θα με άφηνε. Αγαπάει παθολογικά τα ζώα, αλλά έχει αλλεργία στις γάτες -ζει όμως αγκαλιά με τη γάτα μου-, του αρέσει να παίζει Play station, να βλέπει τηλεόραση, να διαβάζει επιστημονικά περιοδικά και να μου κάνει μασάζ ενώ γράφω στο κομπιούτερ.

Μου κάνει πάντα δώρα και πολλές φορές στενοχωριέται όταν θαυμάζω κάτι που είναι πολύ ακριβό και ξέρει ότι δεν μπορεί να μου το πάρει. Καπνίζει λίγο. Αλκοόλ δεν πίνει καθόλου. Μερικές φορές παρουσιάζει το σύνδρομο του μπόντιγκαρντ και θέλει να με προστατέψει ή απειλεί ότι θα έρθει και θα πιάσει από το γιακά τον αρχισυντάκτη μου και θα τον ταρακουνήσει έτσι λίγο, για να μάθει να μη με στενοχωρεί.

Τι άλλο να γράψω; Είναι πολλά που θα μπορούσα να πω γι’ αυτόν. Αλλά ποιος είναι αυτός; Αυτός είναι ο καλός μου. Θα ζηλεύεις και προφανώς θα αναρωτιέσαι τι είδους φοβερή καλλονή και καταπληκτική τύπισσα είμαι εγώ που μου έλαχε να γνωρίσω τέτοιο φοβερό τύπο. Δε θα σου πω πόσο φοβερή, πανέξυπνη καλλονή είμαι, αλλά θα σου πω πού τον πέτυχα, κάτω από ποιες συνθήκες και σε ποια κατάσταση.

Γνώρισα τον καλό μου σε μια υπέροχη παραλία στις 17 Αυγούστου. Σαν να τον βλέπω τώρα μπροστά μου… Κάθεται και με κοιτά με βλέμμα γεμάτο υποσχέσεις και πάθος. Είναι σαν πιστό σκυλάκι, είμαστε αυτό που λέμε «εντελώς φρεσκοερωτευμένοι», είναι βράδυ, είμαστε σε ένα μπαρ και είναι 19 Αυγούστου του ίδιου έτους, δύο μέρες μετά τη γνωριμία μας δηλαδή. Επειδή ο καλός μου πάει πακέτο με τον καλύτερό του φίλο, είναι και πάλι μαζί. Και σε αυτό το δεύτερο ραντεβού μας.

Τώρα τι να περιγράψω; Πώς είναι ο καλύτερός του φίλος; Δε νομίζω ότι χρειάζεται, γιατί στη συγκεκριμένη περίπτωση εγώ δεν έχω μάτια παρά μόνο για τον καλό μου. Εσωτερικά μάτια, εννοώ. Γιατί τα γνωστά μάτια, τα εξωτερικά, δεν τα αφήνω σχεδόν καθόλου να πέσουν πάνω του. Προσέχω να μην ασχολούμαι καθόλου με τον καλό, αλλά με το φίλο του καλού, που θεωρώ εντελώς σημαντικό να τονκατακτήσω, με σκοπό στην επόμενη συνάντηση να έχω απέναντί μου, αν μη τι άλλο, δύο σκυλάκια αντί για ένα. Φυσικά αυτός δεν είναι ο μόνος λόγος.

O κυριότερος νομίζω είναι ότι η Τίνα είναι συγκεντρωτικό άτομο και θέλει όλοι οι άρρενες που περιφέρονται γύρω της να τη θαυμάζουν, σ’ αυτό το σημείο θα ήθελα να τονίσω το τρίτο πρόσωπο, που φανερώνει όλο το μεγαλείο της προσωπικότητάς μου. Λοιπόν, ο καλύτερός του φίλος δεν αποτελεί καθόλου εξαίρεση. Άσε που σε αυτή τη φάση της σχέσης μας, που όπως είπαμε είναι δύο ημερών, η άποψη του καλύτερού του φίλου -για μένα εννοείται- είναι πολύ σημαντική για τον καλό μου και πολύ χρήσιμη για μένα.

One year later

Τέλος πάντων, για να κοντολογήσουμε και λίγο, ο χρόνος πέρασε γρήγορα, εγώ δεν έκανα καμία περαιτέρω περίεργη σκέψη όσον αφορά τον καλύτερό του φίλο και κάπως έτσι βρέθηκα στην ίδια υπέροχη παραλία να με ψήνει από τη μία ο ήλιος και από την άλλη μια σχέση που ήδη είχε χρονίσει. O ουρανός είναι καθαρός, η θάλασσα λάμπει, αλλά στον ορίζοντα της σχέσης μου μπορώ ήδη να διακρίνω τα πρώτα τροφαντά συννεφάκια.

Είναι τέλη Αυγούστου -του επόμενου έτους φυσικά- και μια ενόχληση τόσο μικρή και ανεπαίσθητη σαν μωρό τσιμπούρι έρπεται επάνω μου κι εγώ, όσο και να προσπαθώ, δεν μπορώ να την εντοπίσω. Τι είναι αυτό που με ταράζει; Δεν ξέρω. Είναι μια σιγουριά; Μια οικειότης συνηθισμένη; Μια δεδομενίλα, ένα πράγμα, ρε παιδί μου… Κάτι, πώς να το πω… Μια πλήξη που δεν ταράζει τα νερά με τίποτα; Όχι, όχι, δε φταίει ο καλός μου που ξαφνικά δε μου αρέσει και τόσο να τον βλέπω να παίζει όλη μέρα ρακέτες. Καίγεται, ιδρώνει, βουτάει, παίζει και τούμπαλιν…

Δεν φταίει αυτός που το ενδιαφέρον μου φέτος επικεντρώνεται στην επίλυση του σκανδιναβικού σταυρόλεξου και την κρυφή παρακολούθηση της Τόλμης και γοητείας, που βλέπει η οικογένεια που παραθερίζει στο δίπλα δέντρο σε τηλεόραση που υποστηρίζεται από το θαύμα της τεχνολογίας που ονομάζεται γεννήτρια. Φέτος νομίζω είναι η κατάλληλη στιγμή να σου περιγράψω τον καλύτερό του φίλο, που φυσικά και αυτό το χρόνο πάει πακέτο με τον καλό μου – και δυστυχώς κι οι δύο πακέτο με εμένα.

O καλύτερός του φίλος δεν είναι συναθλητής του, δεν είναι δεσμευμένος και δεν παίζει ρακέτες. Αντιθέτως, διαβάζει, μιλάει συνέχεια για σκηνοθέτες και για τα ράφια σινεφίλ του Blue, έχει ελαφρώς κοιλίτσα -μάλλον επειδή πίνει πολλές μπίρες, οι βότκες δεν υπολογίζονται εδώ αφού υποθέτω πως μάλλον δεν κάνουν και τόσο κοιλιά- και νομίζω ότι πάσχει από περιοδική κατάθλιψη.

Είναι γεγονός όμως ότι κάθεται συνέχεια μαζί μου. Παρακολουθεί τις πασιέντζες μου, παίζει ακόμη και Scrable χωρίς να κρυφοκοιτάει τα γράμματα πριν διαλέξει. Ενδιαφέρεται για το λάδι προστασίας που βάζω στα μαλλιά μου, με αφήνει να γελάω καθώς δοκιμάζω πάνω του τις αδιάβροχες μάσκαρα που είχε δώρο το περιοδικό μόδας και δεν του βγαίνουν λοξώς τα μάτια όταν περνάει η ξανθιά γυμνόστηθη Σουηδέζα από μπροστά μας. Καμιά φορά πιστεύω ότι είναι γκέι – τόσο καλύτερη φίλη έχει γίνει για μένα.

Όταν εκμυστηρεύτηκα όμως την υποψία στον καλό μου, εκείνος δήλωσε σχεδόν με φανατισμό: «Θα μας τρελάνεις τώρα; Oύτε συζήτηση, γκέι δεν είναι σίγουρα». Αυτή η απάντηση μου φτάνει. Όχι ότι θα μου έκανε διαφορά αν ήταν άλλη, απλά το ενδιαφέρον που έδειχνα μπορούσε τώρα να εξελιχθεί άνετα σε ερωτικό. Κι έτσι αρχίζω να μην ασχολούμαι καθόλου με τον καλό μου, αλλά δίνω τον καλύτερο εαυτό μου στον καλύτερο φίλο.

Κρατάει λίγο, γιατί ως γνωστόν οι γυναίκες είναι ενοχικά πλάσματα κι εγώ δεν αποτελώ εξαίρεση. Ψάχνω στ’ αλήθεια για κάτι άλλο; αναρωτιέμαι καθώς κοιτάω το χαμόγελο που μου στέλνει ο καλός μου από το παράλληλο σύμπαν του. Μπα, αποκλείεται… Μάλλον με έχει εντυπωσιάσει το πόσο διαφορετικοί είναι. Μήπως κάνω τεστ ντράιβ για το μέλλον;

Oι υποθέσεις μου τελειώνουν γρήγορα μαζί με τα τελευταία γεγονότα του καλοκαιριού. O καλός μου παίζει επιτέλους Scrable μαζί μου, ο καλύτερός του φίλος ρίχνει την ξανθιά Σουηδέζα -που και καλά δεν κοίταγε, κατάλαβες τώρα;-, εμένα με έχουν πιάσει φοβερά νεύρα και μπαίνω σε φθινοπωρινό υπαρξιακό τριπ τύπου: γιατί / έπαιζες / ρακέτες /όλο / το / καλοκαίρι / δεν / είσαι / πια / ερωτευμένος / μαζί / μου / ποια / είμαι / πού / πάω / γιατί / τα / σκέφτομαι / όλα / αυτά / λες / να / έχω / ψυχολογικό / πρόβλημα / αμ / δεν / τον / είχα / καταλάβει / καλά / τον / καλύτερό / του / φίλο.

3 years later

Τα ψυχολογικά μου κρατάνε λιγότερο από το φθινόπωρο, αρχίζω πάλι τη δουλειά, ο καλός μου την προπόνηση και κάπως έτσι περνάνε τα χρόνια. Τώρα συγκατοικούμε, πράγμα που μου έδωσε την ευχέρεια να τον περιγράψω με την ευκολία που το έκανα στην αρχή του περίφημου τούτου άρθρου. Η σχέση μας έχει περάσει όλες τις φάσεις: τη «βαρεθήκαμε», την «πρέπει να ανανεωθούμε», τη «βρε, μήπως πρέπει να τεκνοποιήσουμε;», τη «θα ασχοληθούμε μαζί για τη φυσική μας κατάσταση», τη «δεν αντέχω άλλο, ας χωρίσουμε», τη «σ’ έχω σιχαθεί» και τη «σ’ έχω μισήσει».

Όλες, μα όλες, τέλος πάντων. O καλύτερός του φίλος μάς επισκέπτεται συχνά. Είναι ακόμα σινγκλ -γιατί οι σχέσεις του κρατάνε όσο τα φθινοπωρινά υπαρξιακά μου τριπ, και πολύ βάζω- και τον έχω συγχωρήσει για τον έρωτα που έκανε εκείνο το καλοκαίρι με τη Σουηδέζα. Τώρα πια εκτός από καλύτερός του φίλος είναι και δικός μου… Oπότε το καταπιεσμένο ασίγαστο πάθος της ανεκπλήρωτης ερωτικής δίψας μας -της δικής μου και του καλύτερού του φίλου, εννοείται- είναι πια καιρός να βγει στην επιφάνεια. Και να πώς γίνεται…

Είναι Δευτέρα, κοινώς καταραμένη μέρα. Είμαι σπίτι, είναι μεσημέρι, είμαι άβαφτη, δεν έχω ξυρίσει τα πόδια μου και φοράω κιλότα Palco, χρώματος λευκού. O καλός μου έχει βγει με τη μαμά του για δουλειές. Ξαφνικά χτυπάει το κουδούνι και στη θύρα εμφανίζεται, ως συνήθως ακάλεστος, ο -πλέον- καλύτερός μας φίλος. Καθόμαστε στο σαλόνι και ανακαλύπτουμε ότι κι οι δύο πεινάμε απίστευτα. «Θα κάτσεις να παραγγείλουμε;» «Ναι».

Ψηφίζουμε σούσι όταν θυμάμαι ότι έχω στο ντουλάπι ωραιότατο σάκε. Η παραγγελία καταφτάνει, η πόρτα κλείνει πίσω της και το σάκε ρέει. Ως γνωστόν, το σάκε βαράει στο κεφάλι συντομότατα. Για κάποιο λόγο συντομότατα κι εγώ κοιτάω πιο ερευνητικά τον καλύτερό μας φίλο που κάθεται αμέριμνος δίπλα μου.

Τα δυο του μάτια, γκρίζα σαν τον πάγο, όποτε πέφτουν πάνω μου με συνθλίβουν, το θεληματικό του πιγούνι, τα χέρια του τραχιά και δυνατά… Θα ήμασταν ευτυχισμένοι, σκέφτομαι, γιατί κάθε φορά που το μπράτσο του δήθεν τυχαία με αγγίζει απαλά, η καρδιά μου φτεροκοπά σαν σπουργίτι στο καταχείμωνο…

Θα του την πέσω τώρα! Όχι, όχι, θα τον αφήσω να μου την πέσει…

«Πρέπει να σου μιλήσω για κάτι, του λέω… Υπάρχει κάποιος που με ενδιαφέρει… Είμαι πραγματικά μπερδεμένη και πάρα πολύ στενοχωρημένη…»

«Τι έγινε, ρε Τίνα, πες μου…»

«Δεν ξέρω, δεν ξέρω… Είμαι πολύ χάλια» απαντώ καθώς τον κοιτάω με το βλέμμα μιας τραγωδού μεγέθους Κονιόρδου. Εκείνος έρχεται πιο κοντά μου και με αγκαλιάζει. Σκύβω για λίγο και ακουμπώ το κεφάλι μου στον ώμο του αναστενάζοντας βαθιά και αργόσυρτα.

«Τινούλα μου, πες μου και θα κάνω ό,τι…»

Σηκώνομαι απότομα, μπήγω τα κλάματα και τρέχω προς το υπνοδωμάτιο. Πέφτω μπρούμυτα στο κρεβάτι, χώνω το κεφάλι μου στο μαξιλάρι για να πνίξω -και καλά- τα καυτά μου δάκρυα και περιμένω… Αν έρθει αμέσως, δεν υπάρχει περίπτωση, με θέλει… Αν καθυστερήσει έστω και 20 δευτερόλεπτα, το πράγμα θέλει πολύ ψήσιμο, σκέφτομαι καθώς μετράω από μέσα μου κι απ’ έξω μου κλαίω σπαρακτικά. 1… 2… 5… 10 και εκείνος είναι ήδη μισοξαπλωμένος δίπλα μου και με αγκαλιάζει. Μου χαϊδεύει τα μαλλιά και την πλατούλα κι εγώ σιγά σιγά γυρνάω. Τσιριμπίμ τσιριμπόμ… Μια από δω, μια από κει, μια από τη μία, μια από την άλλη και μετά φόβου και πάθους γίνεται η πράξις.

Τι έγινε μετά; Δεν ξέρω να σας πω, γιατί κάτι τέτοιο ευτυχώς δε μου έχει τύχει ακόμα!

Να πάω, να μην πάω;

Όπως ξέρεις, εμείς σε στηρίζουμε όποια απόφαση και να πάρεις. Εντάξει, μπορεί να μην είναι και η σωστότερη, αλλά αν δεν κάνεις λάθη τώρα, που είσαι νέα και ωραία, πότε θα τα κάνεις;

5 λόγοι για να πας με τον καλύτερο φίλο του φίλου σου

  • Επειδή πήγε με την καλύτερή σου φίλη.
  • Επειδή θέλεις να ανανεωθείς σε στενό φιλικό κύκλο.
  • Επειδή έχει η ζωή γυρίσματα.
  • Επειδή «πήγαινε με το φίλο του για να δεις ποιος είναι».
  • Επειδή η άμιλλα μεταξύ φίλων βελτιώνει τις επιδόσεις.

5 λόγοι για να μην πας με τον καλύτερο φίλο του φίλου σου

  • Επειδή οι φίλοι μιλάνε μεταξύ τους.
  • Επειδή όλα σε αυτή τη ζωή πληρώνονται (και στην άλλη, βλ. κάρμα).
  • Επειδή μπορεί να τον πειράξει.
  • Επειδή (ακόμη χειρότερα) μπορεί και να μην τον πειράξει.
  • Επειδή στις εξελιγμένες δυτικές κοινωνίες ο μόνος επιτρεπτός τρόπος για να συγκρίνονται τα αντρικά γεννητικά όργανα είναι στα κοινά ντους.

5 κακοί τρόποι να κρύψεις την απιστία σου

  • Να κάνεις ξαφνικά ακριβά δώρα στον καλό σου αλλά και στο φίλο του.
  • Να αρχίσεις ξαφνικά να επικρίνεις το φίλο.
  • Να αρχίσεις ξαφνικά να υποστηρίζεις την ίδια ομάδα με το φίλο.
  • Να αρχίσεις να θάβεις κάθε γυναίκα που πλησιάζει το φίλο.
  • Να αρχίσεις να πηγαίνεις για ψώνια με το φίλο («αφού δεν έρχεσαι εσύ, θα έρχεται ο Μάκης – για να με προσέχει εννοείται»).
Προηγούμενο άρθροHyundai i10 1.2 vs Kia Picanto Σύγκριση
Επόμενο άρθροΚαιρός για τρίο, η συγκίνηση μιας καινούριας περιπέτειας
Avatar
Κατά γενική ομολογία θεωρούμε ξεγραμμένος ή πιο σωστά αποτυχημένος. Αφού σας συστήθηκα, πάμε παρακάτω. Για εμένα δεν υπάρχουν διλήμματα, γιατί ξέρω τι θέλω και τι αναζητώ στη ζωή μου. Από μικρός έπαψα να συμβιβάζομαι και άρχισα να αγωνίζομαι. Το Μοναδικό μου εργαλείο είναι το γράψιμο και η ουδέτερη σκέψη μου.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας