Opel μοντέλα. Λίστα με αυτοκίνητα

Opel μοντέλα. Λίστα με αυτοκίνητα

Δημιούργησα μία κατατοπιστική λίστα με Opel μοντέλα που οδήγησα κατά το παρελθόν και έτσι θέλησα να μοιραστώ την εμπειρία μου αναλύοντας εκτενώς, την οδηγική συμπεριφορά των αυτοκινήτων, τα τεχνικά χαρακτηριστικά, τις τιμές κ.λπ. Να σημειωθεί πως δεν έχω καταχωρήσει τα μοντέλα αναφορικά με τη ισχύ που έχουν οι κινητήρες τους. Επίσης η σειρά των αυτοκινήτων είναι εντελώς τυχαία.

Opel Antara 3.2 V6

Το ζητούμενο για τους Γερμανούς στην Opel δεν ήταν να κατασκευάσουν ένα SUV που να σκαρφαλώνει στις πλαγιές των βουνών και να περνά από ποτάμια. Άλλωστε, οι εποχές αυτές έχουν περάσει και οι σκληροπυρηνικοί off-roaders επιλέγουν πιο hardcore και δοκιμασμένες λύσεις. Γι’ αυτό το λόγο προχώρησαν στην παραγωγή ενός οχήματος ελευθέρου χρόνου που προσφέρεται για καθημερινή χρήση τόσο στην πόλη όσο και μακριά από αυτή. Όπως είναι το Antara.

Άνετο

Αν θα ήθελε κανείς να τοποθετήσει το Antara σε κάποιο πεδίο, ειδικά την έκδοση των 3,2 λίτρων, θα μπορούσε να την κατατάξει κάτω από μία BMW X3 και πάνω από το νέο Honda CR-V. Σε σχέση με το ιαπωνικό μοντέλο, το Antara είναι κατά 3,5 εκατοστά μακρύτερο και διαθέτει παρόμοιους χώρους. To σύνολο του Antara είναι αρκετά πρωτότυπο, χωρίς βέβαια να χάνεται η αναγνωρισιμότητα της Opel, ενώ η εικόνα στο εσωτερικό συμβαδίζει και αυτή με το σχεδιαστικό πρότυπο των Astra και Zafira.

Όλοι οι επιβάτες κάθονται με άνεση, ενώ το μοναδικό σημείο που προβληματίζει στο ταξίδι είναι αν θα χωρέσουν όλα όσα υπολογίζει κανείς να πάρει μαζί του, καθώς το πορτμπαγκάζ με τα 420 λίτρα δεν είναι και από τα μεγαλύτερα της κατηγορίας. Το μπορντό δερμάτινο σαλόνι, η ύπαρξη χρωμίου σε διάφορα σημεία και ο σκουρόχρωμος διάκοσμος συνθέτουν ένα πολυτελές περιβάλλον ανάλογο με εκείνο μίας λιμουζίνας.

Η θέση οδήγησης είναι καλή, παρ’ όλο που το έδρανο του καθίσματος είναι ψηλά τοποθετημένο, ενώ το τιμόνι, με τη μισή στεφάνη του να είναι “επιχρωμιωμένη”, και ένα φιλέτο απομίμησης ξύλου που διατρέχει το ταμπλό ενισχύουν ακόμη περισσότερο την αίσθηση πολυτέλειας. Αρκετό χρώμιο υπάρχει και στο αμάξωμα, όπως στις λαβές των θυρών και στη μάσκα, ώστε η κορυφαία έκδοση του Antara να ικανοποιεί τις premium απαιτήσεις όποιου το επιλέξει.

Ταξιδιάρικο

Περισσότερο ασφάλτινο, λιγότερο χωμάτινο, το Antara ανταποκρίνεται σε αυτά που υπόσχεται. Διαθέτει πολύ καλά οδικά χαρακτηριστικά, στις στροφές το αμάξωμά του παίρνει λογικές κλίσεις, η απόσβεση της ανάρτησης (πίσω, εγκάρσιοι και διαμήκεις βραχίονες) είναι ικανοποιητική, ενώ το τιμόνι έχει καλή αίσθηση. Η ποιότητα κύλισης συνδράμει στην ησυχία που επικρατεί στο εσωτερικό, όπως και η βελούδινη λειτουργία του V6 κινητήρα, με τέσσερις επικεφαλής εκκεντροφόρους, που αποδίδει 227 ίππους.

Μην περιμένετε πως το Antara, με τα 1.880 κιλά του, βάζει φωτιά στην άσφαλτο. Οι επιδόσεις του είναι μεν ικανοποιητικές αλλά εκείνο που σε κερδίζει περισσότερο είναι η άφθονη ροπή στις χαμηλές στροφές καθώς και η οικονομική λειτουργία του μοτέρ• στο ταξίδι ο υπολογιστής ταξιδιού έδειξε 11-12 λίτρα/100 χλμ. Τη μετάδοση της κίνησης στους τέσσερις τροχούς αναλαμβάνει αυτόματο κιβώτιο πέντε σχέσεων, το οποίο αλλάζει γρήγορα σχέσεις με ομαλό τρόπο και έχει άμεσο kick-down.

H τετρακίνηση του Antara λειτουργεί εντελώς αυτόματα και τη ροπή ανάμεσα στους δύο άξονες κανονίζει ένας ηλεκτροϋδραυλικός συμπλέκτης. Kάθε κίνηση εκτός και εντός δρόμου επιβλέπει πληθώρα στάνταρ ηλεκτρονικών συστημάτων, από το γνωστό ESP μέχρι και το HDC, το οποίο επιτρέπει την κατάβαση ακόμη και σε πλαγιά με ασφαλή ταχύτητα, χωρίς ο οδηγός να πατά το πεντάλ του γκαζιού.

Πλήρες

Κατά ένα μεγάλο ποσοστό, τα 39.550 ευρώ που χρειάζεται να καταβάλλει κανείς για να αποκτήσει το Antara των 3,2 λίτρων δικαιολογούνται από αυτά που προσφέρει το γερμανικό μοντέλο και τον πλούσιο τεχνολογικό εξοπλισμό του που περιλαμβάνει -μεταξύ άλλων- έξι αερόσακους, τα συστήματα ABS, ESP, HDC (σύστημα κατάβασης), ράδιο-CD mp3 με επτά ηχεία, θερμαινόμενα καθίσματα, ζάντες αλουμινίου 18 ιντσών με ελαστικά διαστάσεων 235/55, cruise control, υπολογιστή ταξιδιού.

Στον προαιρετικό υπάρχει το δερμάτινο σαλόνι (1.050 ευρώ), η ηλεκτρικά ανοιγόμενη οροφή (800 ευρώ) και τα ηλεκτρικά καθίσματα (380 ευρώ). Το μεγάλο πλεονέκτημα του Antara είναι πως ουσιαστικά βρίσκεται ανάμεσα π.χ. στην ακριβότερη BMW X3 και το φτηνότερο Hyundai Santa Fe. Συνυπολογίστε το γεγονός αυτό, συν την αξία του Antara ως SUV, και τα πράγματα είναι πιο εύκολα ως προς την τελική επιλογή.

Οpel Insignia

Αρχίστε την επανάσταση με εμένα! Αν μπορούσε το νέο Opel Ιnsignia να μιλήσει, πιθανότατα αυτά θα ήταν τα πρώτα του λόγια. Είναι εμφανές με την πρώτη ματιά πως η επόμενη γενιά μεσαίων Opel υπόσχεται ριζοσπαστικές αλλαγές. Με την παρουσίασή του να έχει οριστεί στις 22 Ιουλίου, όταν και θα πραγματοποιηθεί η επίσημη πρεμιέρα του στην Έκθεση Αυτοκινήτου του Λονδίνου, το Insignia εγκαινιάζει νέα τεχνολογικά και σχεδιαστικά πρότυπα για την Opel (τη βασική ευρωπαϊκή φίρμα της GM) αλλά και για τη μεσαία κατηγορία.

Το εντυπωσιακό όνομα Insignia, αντί του μάλλον άχρωμου Vectra, είναι μόνο η αρχή. Η ιστορία των μεσαίων Opel χρονολογείται από το 1970 με το λανσάρισμα του Ascona, το οποίο πούλησε συνολικά 4,4 εκατομμύρια αυτοκίνητα μέσα σε διάστημα τριών γενεών. Ως διάδοχος αυτού ακολούθησε το Opel Vectra το 1988, που προανήγγειλε μια νέα εποχή πρωτοποριακών μοντέλων της Opel και που κατάφερε να πουλήσει σχεδόν 5,5 εκατομμύρια οχήματα έως σήμερα.

Νέες ιδέες

Mε το Insignia, που αποτελεί την εμπορική συνέχεια του πρωτότυπου Opel GTC Concept, είναι προφανές πως η Opel επιχειρεί να αλλάξει τη μάλλον συντηρητική εικόνα της στη μεσαία κατηγορία, χτυπώντας στα ίσια το Ford Mondeo και το VW Passat. Ο σχεδιασμός του αμαξώματος δεν θυμίζει σε τίποτα τα αναχρονιστικά πρότυπα που ακολούθησε η Opel στο πρόσφατο παρελθόν, καθώς έχουν υιοθετηθεί δυναμικές και αρκετά «προχωρημένες» γραμμές.

Ξεχωρίζουν η νέα μάσκα με τα εμπρός φωτιστικά σώματα, το έντονο νεύρο που διατρέχει τα πλαϊνά του αμαξώματος και η κεκλιμένη γραμμή της οροφής. Άλλο χαρακτηριστικό στοιχείο του Insignia είναι η καμπυλόγραμμη οροφή που συντελεί ώστε το αυτοκίνητο να δείχνει ότι κινείται ακόμη και σταματημένο. Το χαρακτηριστικό τελείωμα του αμαξώματος δε, με λίγη φαντασία, θα μπορούσε να θυμίζει και coupé.

Το μήκους 4,83 μέτρων Insignia είναι κατά 22 εκατοστά μεγαλύτερο από το Vectra που αντικαθιστά και βασίζεται στη νέα πλατφόρμα της GM με τον κωδικό «Epsilon 2», η οποία επιτρέπει για πρώτη φορά σε μεσαίο μοντέλο της Opel τη χρήση συστήματος τετρακίνησης -αυτό μάλιστα θα είναι διαθέσιμο από την αρχή της καριέρας του αυτοκινήτου.

Οι απλές εκδόσεις θα είναι φυσικά προσθιοκίνητες. Αρχικά το Insignia θα είναι διαθέσιμο σε 5θυρη και sedan έκδοση, ενώ κατά την προσφιλή τακτική της Opel η εκδοχή station wagon θα ακολουθήσει ένα χρόνο αργότερα.

Εκτός από μεγαλύτερο μήκος σε σχέση με το Vectra, το Insignia έχει και αυξημένο κατά 3 εκατοστά πλάτος. Με βάση τα στοιχεία αυτά θα πρέπει να θεωρείται βέβαιη η άνεση στο πενταθέσιο εσωτερικό του. Το τελευταίο, πέρα από την ευρυχωρία του, διακρίνεται τόσο για τη μοντέρνα σχεδίασή του όσο και για την ποιότητα των υλικών από τα οποία έχει κατασκευαστεί και για τον όμορφο κόκκινο φωτισμό του.

Η Opel δεν έχει ανακοινώσει πολλά για τον εξοπλισμό του Insignia. Ωστόσο, δίχως μεγάλη προσπάθεια ξεχωρίζει το σύστημα «ενεργών» προβολέων, το οποίο προσαρμόζει τη λειτουργία τους ανάλογα με τις συνθήκες κίνησης και την ορατότητα. Συνολικά διαθέτει εννέα διαφορετικούς τύπους προγραμμάτων, ώστε να εξασφαλίζεται κάθε φορά η μέγιστη δυνατότητα ορατότητας προς όλες τις κατευθύνσεις. Επίσης, θα υπάρχει ηλεκτρικό χειρόφρενο, εξελιγμένο cruise control, τελευταίας γενιάς navigation system αλλά και lifestyle στοιχεία, όπως σύνδεση για iPod και USB.

Εντύπωση προκαλεί επίσης το προαιρετικό σύστημα ελέγχου των λειτουργιών με πιεζοπεριστροφικό διακόπτη στα πρότυπα του i-drive της BMW και του ΜΜΙ της Audi. Μάλιστα, στις εκδόσεις με το σύστημα αυτό, στο τιμόνι θα υπάρχουν κουμπιά με απευθείας πρόσβαση σε κάποιες λειτουργίες.

Εξίσου πρωτοποριακό είναι το σύστημα Adaptive Stability Control που επιτρέπει την παραμετροποίηση της συμπεριφοράς του αυτοκινήτου από τον οδηγό. Επίσης θα υπάρχει και το ενεργό πλαίσιο IDS+, όπου με το πατημα ενός κουμπιού ο οδηγός θα επιλέγει σπορ χαρακτηριστικά στο τιμόνι και στις αναρτήσεις, με τα ηλεκτρονικά ελεγχόμενα αμορτισέρ. Οι αναρτήσεις θα είναι με γόνατα McPherson εμπρός και εξελιγμένο άξονα πολλαπλών συνδέσμων πίσω.

Κινητήρες για όλα τα γούστα

Σε ό,τι αφορά τα μηχανικά σύνολα, το νέο Opel θα διαθέτει από την αρχή της καριέρας του μια πλούσια γκάμα κινητήρων βενζίνης και πετρελαίου. Όλοι οι κινητήρες θα πληρούν τις προδιαγραφές εκπομπής ρύπων Euro 5. Η είδηση για την ελληνική αγορά εντοπίζεται στη διάθεση του Insignia με τον 1.6 Τurbo των 180 ίππων. Οι βασικές εκδόσεις του θα εφοδιάζονται με τους ατμοσφαιρικούς 1,6 και 1,8 των 115 και 140 ίππων αντίστοιχα, ενώ εκτός από τον 1.6 Turbo θα υπάρχουν δυο ακόμα υπερτροφοδοτούμενα μοτέρ, ο γνωστός δίλιτρος των 200 ίππων και ο V6 2,8 λίτρων με τους 260 ίππους.

Αυτός ο τελευταίος, αλλά με 300 ίππους, αναμένεται να κινεί και την έκδοση OPC που θα παρουσιαστεί και θα διαθέτει σύστημα τετρακίνησης και… αγριεμένη εμφάνιση. Αντίστοιχα, ένας νέος κινητήρας 2 λίτρων με τρεις διαφορετικές διαμορφώσεις και ισχύ 110 ως και 160 ίππους θα εξοπλίζει τις πετρελαιοκίνητες εκδόσεις του Opel Insignia.

Τα κινητήρια σύνολα του μεσαίου Opel θα συνοδεύονται από χειροκίνητα και αυτόματα κιβώτια έξι ταχυτήτων. Στο μέλλον, μια ακόμη έκδοση θα συμπληρώσει την γκάμα του Insignia. Πρόκειται για την «Eco Flex», που μεταξύ άλλων θα προσφέρει εξαιρετικά περιορισμένη κατανάλωση καυσίμου και μειωμένες εκπομπές CO2.

Επίθεση

Το Insignia παιανίζει το εμβατήριο της επιθετικής πολιτικής της Opel στη μεσαία κατηγορία και φυσικά αποτελεί ένδειξη για τα σχέδια της γερμανικής φίρμας για τις υπόλοιπες. Είναι η δυναμική αρχή της νέας εποχή Opel, που αναμένεται να ταράξει τα νερά. Το ελπίζουμε τουλάχιστον…

Opel Astra Sports Tourer

Η πεντάθυρη μπορεί να έχει τη χάρη, η τρίθυρη το στυλ, αλλά δεν χωρά αμφιβολία πως η στέισον έχει την πρακτικότητα. Και όχι μόνο. Στην περίπτωση του Astra Sport Tourer (ST) συνδυάζει καλούς χώρους και ελκυστικό ντιζάιν με πλήρη εξοπλισμό και δελεαστικές τιμές πώλησης.

Στην Πόλη

Η πρώτη επαφή με τη «μακρύτερη» έκδοση του Astra έγινε προ ημερών με φόντο τον Βόσπορο. Μακρύτερη στην κυριολεξία, αφού σε σχέση με το χάτσμπακ στο μήκος του Astra ST έχουν προστεθεί περίπου 30 εκατοστά, φτάνοντας τα 4,7 μέτρα, ενώ και το ύψος παρουσιάζεται αυξημένο κατά 5 εκατοστά. Τα επιπλέον εκατοστά έχουν άμεσο αντίκτυπο στο πορτμπαγκάζ, που χωράει 500 λίτρα, ενώ όταν τα καθίσματα αναδιπλωθούν η λειτουργικότητα εκτοξεύεται στα 1.550 λίτρα.

Ως είθισται, την τιμητική του και σε αυτό το Opel έχει το σύστημα Flexspace. Με το πάτημα ενός διακόπτη τα πίσω καθίσματα πέφτουν γρήγορα και εύκολα, ενώ οι χώροι για μικροαντικείμενα φτάνουν στο σύνολό τους τα 25 λίτρα. Έξυπνη λύση είναι η αποθήκευση της μπάρας με το πλαστικό κάλυμμα του πορτμπαγκάζ σε μία υποδαπέδια θήκη.

Στο δρόμο

Το Astra ST κληρονομεί τα καλά οδικά χαρακτηριστικά της χάτσμπακ έκδοσης με τη στιβαρή κύλιση, την καλή άνεση και την εξίσου καλή ηχομόνωση. Οι εκδόσεις που οδήγησα (με 140 και 160 ίππους) δεν σηκώνουν αντίρρηση στο θέμα των επιδόσεων. Περισσότερα συμπεράσματα θα βγάλουμε πάντως στις αρχές του έτους, οπότε προσδιορίζεται το λανσάρισμα του αυτοκινήτου.

Όπως σωστά υποθέσατε, τα μηχανικά μέρη και οι κινητήρες προέρχονται από το πεντάθυρο Astra και την γκάμα συνθέτουν οι ατμοσφαιρικές εκδόσεις 1.4 (100 ίπποι, από 16.900 €) και 1.6 (115 ίπποι, από 17.900 €), ενώ για τους πιο απαιτητικούς υπάρχουν οι υπερτροφοδοτούμενες των 1,4 (120 και 140 ίπποι, από 17.800 € και 19.300 € αντίστοιχα) και 1,6 λίτρων (180 ίπποι, από 23.050 €). Τη σειρά των κινητήρων συμπληρώνουν οι πετρελαιοκίνητες CDTi εκδόσεις 1.7 (125 ίπποι, από 23.220 €), 2.0 (160 ίπποι, από 27.320 €), ενώ αργότερα θα προστεθεί και η μικρότερη 1.3 (95 ίπποι, τιμή αναμένεται).

Opel Astra TwinTop

Όπως κάθε μοντέλο τύπου CC, έτσι και το Astra TwinTop διαθέτει τα χαρίσματα δύο διαφορετικών κόσμων: τη σπορ εμφάνιση ενός κουπέ, σε συνδυασμό με την αίσθηση ελευθερίας που προσφέρει ένα κάμπριο. Προσθέτοντας σε αυτά αφενός το γεγονός ότι είναι τετραθέσιο και αφετέρου την προσιτή τιμή πώλησής του, το ανοιχτό Astra ακούγεται ως μία πολύ καλή λύση για όσους επιθυμούν «δύο σε ένα».

Χαριτωμένο…

Σχεδιαστικά, το Astra TT ακολουθεί τη γραμμή των υπόλοιπων εκδόσεων του μοντέλου, μέχρι και την πίσω κολόνα. Από εκεί και πέρα είναι επανασχεδιασμένο και τα τρισδιάστατα πίσω φανάρια, που αγκαλιάζουν το αμάξωμα, δένουν αρμονικά με το υπόλοιπο σύνολο. Το αυτοκίνητο είναι όμορφο και με την οροφή κατεβασμένη, ενώ η γενικότερη αισθητική του ούτε προκαλεί, αλλά ούτε και ενθουσιάζει. Η μεταλλική οροφή αναδιπλώνεται και αποθηκεύεται στο χώρο αποσκευών σε λιγότερο από 30 δευτερόλεπτα και η αναδίπλωση μπορεί να γίνει και εν κινήσει, με ταχύτητες, όμως, μέχρι 30 χλμ./ώρα.

Ανοίγοντας την πόρτα του ΤΤ, κανένας δεν θα εντυπωσιαστεί, καθώς το ταμπλό του είναι πανομοιότυπο με εκείνο των υπολοίπων μελών της οικογένειας των Astra. Η λειτουργικότητα του εσωτερικού παραμένει στα γνωστά υψηλά επίπεδα της Opel, ενώ το φινίρισμα και η ποιότητα των υλικών είναι κάτι παραπάνω από ικανοποιητικά.

Η ποιότητα κατασκευής, όμως, σε καμία περίπτωση δεν πλησιάζει τα γνωστά υψηλά επίπεδα των μοντέλων της γερμανικής εταιρίας, καθώς δεν λείπουν οι θόρυβοι από τα πλαστικά στις εγκάρσιες ανωμαλίες του οδοστρώματος, οι οποίες δεν απορροφούνται από την ανάρτηση.

Επίσης, στο μοντέλο της δοκιμής μας μας ταλαιπώρησε το σύστημα keyless, το σύστημα εισόδου χωρίς κλειδί, το οποίο είχε την τάση να κολλά και να μην θέτει τον κινητήρα σε λειτουργία.

Οι χώροι κρίνονται αρκετοί για αυτοκίνητο της συγκεκριμένης κατηγορίας. Οι δύο πίσω επιβάτες έχουν αρκετό περιθώριο για τα γόνατα και, αν είναι… φυσιολογικού αναστήματος, δεν θα αντιμετωπίσουν κανένα πρόβλημα. Ο χώρος αποσκευών, ως κουπέ, φτάνει τα 440 λίτρα και είναι ικανοποιητικός για την κατηγορία. Ως κάμπριο, η χωρητικότητα μειώνεται στα 205 λίτρα οπότε γίνεται σαφές ότι χωρούν μόνο τα απαραίτητα.

Ανοιχτή απόλαυση…

Στο δρόμο, το TwinTop, χωρίς να εντυπωσιάζει, δεν θα προβληματίσει ποτέ και θα ακολουθήσει κατά γράμμα τις εντολές του οδηγού. Το τιμόνι του είναι πολύ καλό σε πληροφόρηση, τόσο από άποψη αίσθησης, όσο και ακρίβειας. Η υποβοήθηση αυξάνει προοδευτικά το βάρος του τιμονιού και ο οδηγός δεν θα αντιμετωπίσει κανένα πρόβλημα, ανεξαρτήτως της ταχύτητας με την οποία κινείται.

Ο κινητήρας των 1,8 λίτρων του αυτοκινήτου της δοκιμής μας, δεν δυσκολεύεται να κινήσει σχετικά γρήγορα το βαρύ αμάξωμα (1440 κιλά), χωρίς πάντως να έχει τη σπιρτάδα που θα επιθυμούσαμε. Γενικότερα, το Astra TT αποτελεί ένα ευκολοδήγητο αυτοκίνητο, με αρκετά καλή απόσβεση της ανάρτησης, αλλά κοντά στο όριο, ενώ σε φιδίσιους δρόμους γίνονται αντιληπτές οι αδυναμίες του αμαξώματος, το οποίο δεν είναι και ό,τι πιο άκαμπτο έχει να επιδείξει η κατηγορία.

Από 25.090 ευρώ

Συμπερασματικά, το Astra TwinTop 1,8 αποτελεί μία καλή λύση για την κατηγορία του, καθώς κανένας από τους άμεσους ανταγωνιστές (Renault Megane, VW Eos, Peugeot 307) του δεν διατίθεται σε έκδοση 1,8 λίτρων. H λύση των 1,6 λίτρων μπορεί να είναι πιο οικονομική, ωστόσο δεν ξέρουμε κατά πόσον οι 105 ίπποι θα ικανοποιήσουν τον υποψήφιο αγοραστή.

Στον στάνταρ εξοπλισμό της βασικής έκδοσης Enjoy περιλαμβάνεται ηλεκτρικά αναδιπλούμενη μεταλλική οροφή, Radio CD30 MP3, Οθόνη Πολλαπλών Ενδείξεων (BID) και λειτουργία Easy Load, με την οποία, όταν η οροφή είναι αναδιπλωμένη, ανεβαίνει με το πάτημα ενός κουμπιού κατά 25 εκατοστά για να γίνει πιο εύκολη η φόρτωση του χώρου αποσκευών. Επίσης στάνταρ είναι το air condition και ο υπολογιστής ταξιδιού, ο οποίος προβάλλει διάφορες πληροφορίες, μεταξύ των οποίων κατανάλωση καυσίμου, αυτονομία, χρόνος ταξιδιού και απόσταση.

Opel Zafira OPC

Όσο κι αν ήταν γνωστό, αν δεν το βλέπαμε με τα μάτια μας και δεν το οδηγούσαμε δεν θα μπορούσαμε να το πιστέψουμε. Περί τίνος ο λόγος; Μα για το Opel Zafira, το οποίο δέχθηκε τις περιποιήσεις του OPC. Kαι τι εστί OPC; Είναι το Opel Perfomance Center, ένα παρακλάδι της γερμανικής φίρμας το οποίο ασχολείται με την εξέλιξη μοντέλων της Opel, με στόχο τις υψηλές και όχι μόνο επιδόσεις.

Για μερικούς ίσως ακούγεται παράλογο ένα επταθέσιο πολυμορφικό σαν το Zafira με κινητήρα 240 ίππων, αλλά για πολλούς οικογενειάρχες, που έχουν ακόμα τη νεανική κάψα του GTi μέσα τους, το νέο μοντέλο της Opel ακούγεται πραγματικό μάννα εξ ουρανού!

Προίκα, αλλά τι προίκα

Το Opel Zafira βασίζεται στο πάτωμα και τα μηχανικά μέρη του Opel Astra. Αυτό είναι γνωστό. Αφού λοιπόν προέκυψε η OPC έκδοση του Astra, η προίκα για μια αντίστοιχη έκδοση του Zafira υπήρχε. Από εκεί και πέρα ήταν θέμα έμπνευσης. Ή μήπως τρέλας; Όπως και να έχει πάντως, η ουσία είναι ότι η 2λιτρη, hi-tech, 16βάλβιδη, τούρμπο καρδιά του δαιμονισμένου Astra ΟPC, βρήκε θέση και στο σχετικό χώρο του Zafira.

Εκ προοιμίου λοιπόν, με 240 ίππους στις 5.600 σ.α.λ. και 32,6 kgm στις 2.400 σ.α.λ., το νέο Opel Ζafira είναι σε θέση να κερδίσει τον τίτλο του γρηγορότερου πολυμορφικού με τα πρώτα 100 χλμ./ώρα να έρχονται σε 7,8’’ και η τελική να ξεπερνά τα 230 χλμ./ώρα.

Κάθε στιγμή το ΟPC δείχνει ότι είναι υπερβολικά γρήγορο. Eμφανίζει ένα συνεχές ξέσπασμα δύναμης από τις 2.000 σ.α.λ. μέχρι τον κόφτη οπότε έχει τον τρόπο να κολλάει τον οδηγό στο μπάκετ της Recaro. Το ίδιο φυσικά ισχύει και για τους υπόλοιπους 6 επιβάτες. Βέβαια το συγκεκριμένο διαθέτει τα κατάλληλα γνωρίσματα που το διαφοροποιούν από τα απλά αδέλφια του και που θα προειδοποιήσουν ότι… δαγκώνει. Αυτά είναι οι εντυπωσιακοί προφυλακτήρες, οι πανέμορφες αλουμινένιες ζάντες των 18 ιντσών, τα λογότυπα, οι διπλές απολήξεις της εξάτμισης και φυσικά το έξτρα (400 ευρώ) μπλε μεταλλικό χρώμα του μοντέλου της δοκιμής μας.

Αέρα πατέρα!

Το θετικό με το Zafira OPC έγκειται στο γεγονός ότι δεν είναι μόνο γρήγορο, αλλά και ικανό να διαχειριστεί όλη αυτή τη δύναμη που απλόχερα προσφέρει ο «λυσσασμένος» κινητήρας. Φυσικά, οι αναρτήσεις είναι εξελιγμένες σχετικά, όπως και τα δυνατά φρένα. Βέβαια, εκ κατασκευής και μόνο, λόγω ύψους και βάρους, το OPC δεν μπορεί να προσφέρει την κοφτερή συμπεριφορά μιας σπορ κατασκευής. Και όταν οι δρόμοι είναι «γυαλισμένοι», χρειάζεται σύνεση στη χρήση του γκαζιού γιατί η υποστροφή ισχύος καιροφυλακτεί.

Με τέρμα γκάζι, το Zafira OPC κάνει το στάνταρ ESP να δουλεύει διπλοβάρδιες και, ειδικά όταν είναι φορτωμένο, οι μπροστινοί τροχοί πασχίζουν για πρόσφυση. Την ίδια στιγμή, το μπροστινό σύστημα δεν βοηθά με την πληροφόρηση που προσφέρει, καθώς από το τιμόνι απουσιάζει η αίσθηση και είναι σχετικά αδρανές. Όταν ο οδηγός επιλέξει τη θέση «Sport» για το εξελιγμένο πλαίσιο, τότε τα πράγματα είναι καλύτερα. Το τιμόνι γίνεται πιο ακριβές και οι κλίσεις περιορίζονται σημαντικά, μαζί τους όμως και η άνεση.

Κατά τα λοιπά… Zafira

Μπορεί οι επιδόσεις του OPC να τρομάζουν, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι το αυτοκίνητο ξέχασε τον πολυμορφικό και πολυπρακτικό προσανατολισμό του.

Έχουμε και λέμε λοιπόν. 7 θέσεις για επιβάτες, με τις 2 μινιόν τέρμα πίσω να αποθηκεύονται στο πάτωμα, πολλές θέσεις για μικροαντικείμενα, υψηλή ποιότητα, προσεγμένη εργονομία και ευρυχωρία… ποδοσφαιρικού γηπέδου. Τι άλλο να ζητήσεις; Μπορεί να καταναλώνει υπερβολικά όταν πιεστεί, αλλά με 35.520 ευρώ (με υπερπλήρη εξοπλισμό) αγοράζεις το πιο γρήγορο πολυμορφικό που κυκλοφορεί σήμερα. Αν λοιπόν έχεις νοικοκυρευτεί και αντί για αίμα έχεις βενζίνη στις φλέβες, τότε η επιλογή του μοιάζει μονόδρομος!

Opel Vectra 1.8

Πόσο μπορεί να ανανεώσει το προφίλ ενός μοντέλου η προσθήκη ενός νέου κινητήρα; Πολύ, θα λέγαμε, στην περίπτωση του Vectra. Mε το ολοκαίνουργιο μοτέρ των 1,8 λίτρων, το μεσαίο της Opel μοιάζει να ολοκληρώνεται από κάθε πλευρά. Πλέον δεν τίθεται κανένα θέμα σχετικά με τις επιδόσεις, καθώς οι 140 ίπποι βγάζουν ασπροπρόσωπο το «νέο» Vectra.

H λειτουργία του μοτέρ είναι ελαστική, κάνει πολύ λιγότερο θόρυβο από το προηγούμενο των 122 ίππων, ενώ είναι ιδιαίτερα οικονομική (περίπου στα 8-9 λίτρα/100 χλμ). Oι ρεπρίζ είναι ικανοποιητικές και το ταξίδι με το Vectra αποτελεί μια ευχάριστη υπόθεση.

Aν και οι διαστάσεις των αμαξωμάτων παραμένουν ίδιες, οι αλλαγές που έχουν γίνει θεωρούνται σχετικά μεγάλες σε έκταση, και εντοπίζονται κυρίως στο εμπρός μέρος του αυτοκινήτου. Έτσι, τα νέα στοιχεία στο ανανεωμένο Vectra, που κυκλοφορεί εδώ και μερικούς μήνες στην αγορά, έχουν να κάνουν με τα νέα φωτιστικά σώματα, τον επανασχεδιασμένο προφυλακτήρα και τους προβολείς ομίχλης, το διαφορετικό καπό με τα έντονα νεύρα, τη μάσκα με το χρώμιο και το μεγαλύτερο λογότυπο.

Στις εκδόσεις GTS (μόνο στις πεντάθυρες) τα πίσω φωτιστικά σώματα τονίζονται μεταξύ άλλων από φιμέ κρύσταλλο, ενώ περιλαμβάνουν στάνταρ και τις ζάντες αλουμινίου. Στο εσωτερικό, η ανανέωση είναι πιο διακριτική και εντοπίζεται στα σημεία, όπως π.χ. το ανασχεδιασμένο τιμόνι, ενώ οι χώροι παραμένουν αμετάβλητοι, καθώς δεν υπάρχει καμία αλλαγή στις διαστάσεις του αμαξώματος.

Tο Vectra των 140 ίππων διατίθεται σε τρία επίπεδα εξοπλισμού, τα Essentia (20.700 ευρώ), Elegance (22.900 ευρώ) και Cosmo (24.700 ευρώ). Oι πεντάθυρες εκδόσεις κοστίζουν το ίδιο, εκτός από τη βασική Essentia, η οποία κοστίζει 20.020 ευρώ. Eμείς, θα επιλέγαμε το πεντάθυρο αμάξωμα, το οποίο είναι πιο πρακτικό, λόγω του μεγαλύτερου ανοίγματος του πορτμπαγκάζ και της αναδίπλωσης των καθισμάτων. Όπως και να έχει πάντως το πράγμα, όποιο αμάξωμα, όποια έκδοση και να επιλέξει κανείς, από το Vectra των 1,8 λίτρων κερδισμένος και μόνο θα βγει…

Οpel Agila 1.2 Enjoy

To όνομα του νέου μικρού της Opel προέρχεται από τη λέξη «agility» που σημαίνει ευκινησία. Οι ιθύνοντες της γερμανικής εταιρείας είχαν ονομάσει έτσι την πρώτη γενιά του αυτοκινήτου, εφόσον επρόκειτο για ένα μικρό, πολυχρηστικό όχημα, του οποίου το εσωτερικό είχε αρκετές δυνατότητες ρύθμισης για μεγαλύτερη ευκολία, ενώ οι περιορισμένες εξωτερικές διαστάσεις του έδιναν την απαιτούμενη ευκινησία που οφείλει να διαθέτει ένα μικρό αυτοκίνητο, το οποίο σέβεται τον εαυτό του.

Η νέα γενιά του μικρού Opel έχει μόνο ένα κοινό σημείο με την προηγούμενη: το σχετικά αυξημένο ύψος. Το γωνιώδες αμάξωμα της προηγούμενης γενιάς, που είχε εύστοχα χαρακτηριστεί από πολλούς «σπιρτόκουτο με ρόδες», έδωσε τη θέση του σε ένα χαριτωμένο αυτοκίνητο με πολλές καμπύλες. Η εμφάνισή του βέβαια δεν μας είναι άγνωστη, καθώς πρόκειται ουσιαστικά για το ίδιο αυτοκίνητο με το Suzuki Splash, το οποίο δοκιμάσαμε σε προηγούμενο τεύχος.

Μικρό και λειτουργικό

Το μικρό μήκος του Agila του δίνει τη δυνατότητα να κινείται με χαρακτηριστική ευκολία στο χάος της πόλης, ενώ διευκολύνει και τη διαδικασία του παρκαρίσματος. Από την άλλη πλευρά οι επιβάτες δεν θα αντιμετωπίσουν πρόβλημα χώρου, καθώς το αυξημένο ύψος φροντίζει για το χώρο για το κεφάλι, του οποίου η έλλειψη είναι ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα των μικρών αυτοκινήτων.

Ο κινητήρας των 1,2 λίτρων κινεί ικανοποιητικά το αυτοκίνητο και ταιριάζει με το χαρακτήρα του, καθώς είναι αρκετά «ροπάτος» αλλά και οικονομικός. Η εμφάνιση του εσωτερικού είναι σύγχρονη και ο διάκοσμος χαριτωμένος, ταιριάζοντας έτσι με την παιχνιδιάρικη εξωτερική εμφάνιση του αυτοκινήτου.

Το μόνο μας παράπονο έχει να κάνει με την αρκετά όρθια θέση οδήγησης και με την πλευρική στήριξη που προσφέρουν τα καθίσματα. Κατά τα άλλα η ποιότητα κατασκευής είναι καλή, ενώ και τα υλικά που χρησιμοποιούνται είναι καλύτερα από το μέσο όρο της κατηγορίας. Ο χώρος αποσκευών θα μπορούσε να προσφέρει λίγο μεγαλύτερη χωρητικότητα από τα 178 λίτρα, μιας και στόχος της Opel (και της Suzuki) είναι αγοραστές που επιθυμούν λίγο μεγαλύτερη πρακτικότητα από το μικρό τους αυτοκίνητο.

Στην οδήγηση το Agila δεν πρόκειται να δημιουργήσει προβλήματα ποτέ στον οδηγό του, αλλά δεν πρόκειται να τον ενθουσιάσει κιόλας. Η ποιότητα κύλισης είναι πολύ καλή για τα δεδομένα της κατηγορίας, ενώ οι κλίσεις του αμαξώματος στις στροφές είναι αρκετά περιορισμένες παρά το γεγονός ότι η ρύθμιση της ανάρτησης είναι προσανατολισμένη στην άνεση.

Αποφασίζουμε λοιπόν ότι…

… το Opel Agila είναι ένα όμορφο αυτοκίνητο πόλης που υλοποιεί όσα υπόσχεται. Ο χαρακτήρας του είναι σαφής: είναι ένα χαριτωμένο μικρό αυτοκίνητο με αρκετά ευρύχωρη καμπίνα και όχι ένα «εργαλείο» για οδηγούς με απαιτήσεις. Διαθέτει μεγαλύτερους χώρους από το μέσο όρο της κατηγορίας, είναι ποιοτικό, είναι ευέλικτο μέσα στην πόλη, όπως άλλωστε όλοι οι ανταγωνιστές του, ενώ η εξωτερική του εμφάνιση αναμένεται να ενθουσιάσει νέες (κυρίως) και νέους που προτιμούν ένα αυτοκίνητο χαριτωμένο σε σχέση με πιο σπορ στην εμφάνισή τους προτάσεις.

Opel Ampera

Ένα αυτοκίνητο που δεν εντυπωσιάζει μόνο με την τεχνολογία που ενσωματώνει, αλλά και με τη δυναμική σχεδίαση του αμαξώματος, που τολμώ να πω πως είναι ό,τι πιο ενδιαφέρον έχει υπάρξει τα τελευταία χρόνια στην γκάμα της γερμανικής εταιρίας. Βέβαια, το πρωτεύον ζητούμενο από το Ampera δεν είναι άλλο από την κατανάλωση, η οποία -πιστέψτε το- στα χέρια μας δεν ξεπέρασε τα 2,0 λίτρα ανά 100 χλμ.!

Υβρδικό σύστημα

Plug-in υβριδικό; Range extender; Είναι ηλεκτροκίνητο ή όχι; Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά ξεκινώντας από τη τεχνολογία του αυτοκινήτου. Κατ’ αρχάς να πούμε πως το Ampera εξοπλίζεται με ένα περίπλοκο υβρδικό σύστημα (διαφοροτεκό από εκείνα των Honda & Toyota) που του επιτρέπει να κινείται με ηλεκτρική ενέργεια για σημαντικά μεγαλύτερη απόσταση.

Συγκεκριμένα ένας ηλεκτροκινητήρας ισχύος 150 ίππων αντλεί συνεχώς ρεύμα από τις μπαταρίες, προσφέροντας καθαρή ηλεκτροκίνηση για 40-80 χλμ. (ανάλογα με το στυλ οδήγησης και τη μορφολογία του εδάφους).

Από εκεί και πέρα όταν το φορτίο των μπαταριών εξαντλείται τότε τίθεται σε λειτουργία ένας βενζινοκινητήρας 1,4 λίτρων (range extender), που κινεί μια γεννήτρια ώστε η αυτονομία να αυξάνεται στα 500 χλμ. (συνολική αυτονομία). Με αυτόν τον τρόπο η μπαταρία επαναφορτίζεται δίχως ο βενζινοκινητήρας να εμπλέκεται απευθείας στην κίνηση του Ampera και κάπως έτσι δικαιολογείται ο χαρακτηρισμός του Ampera ως ηλεκτροκίνητου.

Ωστόσο, υπό ορισμένες συνθήκες ένα μέρος της ισχύος του βενζινοκινητήρα περνά μέσω της μετάδοσης στους τροχούς με αποτέλεσμα το Ampera να κατατάσσεται τελικά στα plug-in υβριδικά με range extender (τεχνολογία επέκτασης αυτονομίας).

Αν μπερδευτήκατε με τον τρόπο λειτουργίας του Ampera, ας κάνουμε κάνουμε τα πράγματα λίγο πιο απλά εστιάζοντας στο ζητούμενο. Ποιο είναι αυτό; Μα, η κατανάλωση καυσίμου, που ουσιαστικά ξεκινά από την στιγμή που θα αδειάσουν οι μπαταρίες. Οδηγώντας από το Άμστερνταμ προς τη Χάγη χρειάστηκε να διανύσουμε περίπου 70 χλμ. για να ξελιγώσουμε τις μπαταρίες και να τεθεί σε λειτουργία ο βενζινοκινητήρας.

Το ξύπνημα του τελευταίου γίνεται αντιληπτό από το χαρακτηριστικό βουητό του, αφού μέχρι τότε το Ampera κινείται αθόρυβα, όπως ένα γνήσιο ηλεκτροκίνητο. Με άλλα λόγια η ύπαρξη του βενζινοκινητήρα σε ρόλο γεννήτριας εξαλείφει το μειονέκτημα της αυτονομίας που χαρακτηρίζει τα αμιγώς ηλεκτροκίνητα.

Μέχρι εδώ γίνεται κατανοητό πως εν κινήσει η μπαταρία φορτίζεται από τον βενζινοκινητήρα σε κατάσταση range extender. Ωστόσο, σημαντικότερη ίσως να είναι η στατική φόρτιση (plug-in), που μπορεί να γίνει σε μία πρίζα (π.χ. στο γκαράζ του σπιτιού μας, σε έναν δημόσιο σταθμό) και διαρκεί έως τέσσερις ώρες. Η υποδοχή βρίσκεται στο εμπρός μέρος, από τη μεριά του οδηγού ενώ το στόμιο πλήρωσης με αμόλυβδη στο πίσω, από την πλευρά του συνοδηγού. Σημειώστε πως το απόβαρο του Ampera φτάνει τα 1.732 κιλά, εκ των οποίων τα 198 αναλογούν στην μπαταρία.

Opel Corsa

Tο Corsa δεν έχει δικαίωμα επιλογής. Mε πολύχρονη παρουσία στην κατηγορία των σουπερμίνι και οντασ αισθητά πιο σύγχρονο σε όλους τους τομείς -σε σχέση με την προηγούμενη γενιά- η επιτυχία φαντάζει μονόδρομος. H γερμανική φίρμα παρουσίασε το Corsa για πρώτη φορά το 1982 και σήμερα επανέρχεται, αποφασισμένη να χτυπήσει την κορυφή της κατηγορίας.

Αστράφτει

Δεν θέλει και πολύ για να αντιληφθεί κανείς τα κοινά στοιχεία που συνδέουν τη σχεδιαστική ταυτότητα του νέου Corsa με το Astra. Oι Γερμανοί, διαπιστώνοντας την εμπορική επιτυχία του Astra, με το οικογενειακό πεντάθυρο και το σπορτίφ τρίθυρο αμάξωμα, προχώρησαν στην ίδια συνταγή και για το Corsa. Eιδικά στο πίσω μέρος, οι ομοιότητες είναι παραπάνω από εμφανείς. Έτσι, το τρίθυρο μοντέλο διαθέτει πιο έντονη κλίση στο πίσω μέρος της οροφής και τα φωτιστικά σώματα είναι επίσης διαφορετικά.

Aκολουθώντας τη σύγχρονη αυξητική τάση των σουπερμίνι, το νέο Corsa αγγίζει τα 4 μέτρα, τη στιγμή που το πλάτος του είναι 1,707 μέτρα και το ύψος του 1,494 μέτρα. Σε συνδυασμό με το αυξημένο -στα 2,511 μέτρα- μεταξόνιο, το νέο Corsa είναι ένα από τα πιο ευρύχωρα σουπερμίνι, ενώ ιδιαίτερα πρακτικός είναι και ο δύο επιπέδων χώρος αποσκευών που φτάνει σε χωρητικότητα τα 285 λίτρα. Mεγάλη διαφοροποίηση υπάρχει και στο εσωτερικό, το οποίο είναι πιο μοντέρνο και δυναμικό και με αναβαθμισμένη ποιότητα κατασκευής.

Παράλληλα, το νέο Corsa έχει δεχθεί ενέσεις πρακτικότητας: υπάρχουν πλέον αρκετές θέσεις για μικροαντικείμενα, καθώς και ένα νέο σύστημα, που η Opel ονομάζει «FlexFil», και που δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια πτυσσόμενη σχάρα μεταφοράς δύο ποδηλάτων, η οποία λειτουργεί ως ένα απλό συρτάρι στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου.

Κουρσάρος

Mε τη διάκριση των πέντε αστέρων από τον EuroNCAP, το Corsa φαίνεται να ξεκινά με τους καλύτερους οιωνούς την πορεία του. Στα ατού του περιλαμβάνεται και η αισθητά καλύτερη οδική συμπεριφορά του αυτοκινήτου, η οποία χαρακτηρίζεται από τη βελτιωμένη ποιότητα κύλισης και την πολύ μεγάλη άνεση της ανάρτησης. Aνέκαθεν οι κινητήρες της σειράς Ecotec διακρίνονταν περισσότερο για την ομαλή, οικονομική λειτουργία τους παρά για την ελαστικότητά τους.

Tο νέο όμως Corsa είναι αρκετά μεγαλύτερο σε διαστάσεις, άρα και βαρύτερο, επιβαρύνοντας αρκετά το έργο των κινητήρων των 1,0 και 1,2 λίτρων (αντίστοιχα, με 60 και 75 ίππους και 18,2 δευτ. και 13,9 δευτ. για τα 0-100 χλμ./ώρα). Aυτά στη θεωρία, καθώς στη Γερμανία οδηγήσαμε την έκδοση των 1,4 λίτρων με τους 90 ίππους, η οποία ναι μεν προσφέρει αξιοπρεπείς επιδόσεις αλλά δεν ενθουσιάζει με τη σβελτάδα της.

Για να λέμε όμως τα πράγματα με το όνομά τους, για αρκετούς οι επιδόσεις περνούν σε δεύτερη μοίρα, καθώς τον πρώτο λόγο φαίνεται να έχει η σχέση αξίας/τιμής. Kαι εκεί το πάνω χέρι φαίνεται να το έχει το Corsa.

Opel Corsa 3d ecoFLEX 1.3 DTE

Από τη στιγμή πλέον που η πετρελαιοκίνηση δεν αποτελεί ταμπού για την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, ήταν θέμα χρόνου να έρθουν στο προσκήνιο και οι πετρελαιοκίνητες εκδόσεις των δημοφιλέστερων μοντέλων, αφού τα οφέλη των κινητήρων diesel είναι λίγο πολύ γνωστά στους περισσότερους από εμάς. Το βενζινοκίνητο Corsa είναι εδώ και μία τριετία στην κορυφή των πωλήσεων της ελληνικής αγοράς και οι άνθρωποι της γερμανικής εταιρείας θα ήθελαν να το διατηρήσουν εκεί, προσαρμόζοντάς το στα νέα δεδομένα.

Και eco και FLEX

Στην παρούσα δοκιμή θα μας απασχολήσει το πιο «πράσινο» και οικονομικό (από πλευράς κατανάλωσης) Corsa, το 1.3 ecoFLEX. O μεγαλύτερος… ανταγωνιστής ουσιαστικά του βενζινοκίνητου 1.4, αποδίδει 95 ίππους και 20,4 χλγμ. ροπής, ενώ είναι ταχύτερος από τον βενζινοκίνητο αδελφό του, καθώς φτάνει τα 0-100 χλμ./ώρα σε 12,3 δευτερόλεπτα και την τελική ταχύτητα των 177 χλμ./ώρα. Τα δύο όμως πιο σημαντικά στοιχεία είναι η κατανάλωση καυσίμου, που με βαρύ πόδι ξεπερνά οριακά τα 5 λίτρα/100 χλμ., και οι εκπομπές CO2 (98 γρ./χλμ.), που μεταφράζονται σε μηδενικά τέλη κυκλοφορίας.

Με αυτό τον τρόπο όσο πιο πολλά χιλιόμετρα διανύει κάποιος καθημερινά τόσο μεγαλύτερο είναι το όφελος του σε σχέση με την αγορά του βενζινοκίνητου 100 ίππων. Βέβαια, το τελευταίο κοστίζει 1.600 € λιγότερα και είναι ελαφρώς πιο αθόρυβο στις υψηλές ταχύτητες. Ακόμα και έτσι όμως η προσωπική μου άποψη είναι πως η μικρή turbodiesel έκδοση (στάνταρ start/stop) αξίζει την προσοχή του κοινού και διαθέτει πολλά εφόδια για να πάρει τη σκυτάλη στην κορυφή της κατηγορίας.

Opel GT

Ο κατασκευαστής λέει: «Ένα γνήσιο roadster πρέπει να είναι εντυπωσιακό, διθέσιο, πισωκίνητο και δυνατό”. Ο καταναλωτής ρωτά: “Ό,τι είναι επιθυμητό πρέπει σώνει και καλά να είναι και τόσο ακριβό»;. Η Opel απαντά με δύο γράμματα: GT.

American beauty…

Περίεργη εργονομία στο εσωτερικό, πολύλιτροι κινητήρες με λιγοστή για τα ξεχειλωμένα τους κυβικά ισχύ και πλαδαρή κίνηση στο δρόμο. Μέχρι και πριν από μερικά χρόνια δεν μπορούσες να συμπαθήσεις ένα αυτοκίνητο με αμερικανικό διαβατήριο, γι’ αυτούς ακριβώς τους λόγους. Στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης, όμως, οι Αμερικανοί μαθαίνουν να βελτιώνουν τις κατασκευές τους με τη βοήθεια των Ευρωπαίων (θυμηθείτε DaimlerChryslet, GM κ.ά.). Πάρτε για παράδειγμα το Opel GT που, μαζί με τα αδελφά Pontiac Solstice και Saturn Sky, κατασκευάζεται στο Wilmington του Delaware στις ΗΠΑ.

Και όχι μόνο αυτό, αλλά καταφέρνουν να σχεδιάζουν και ομολογουμένως πρωτότυπα αυτοκίνητα, όπως το PT Cruiser. Ο Bryan Nesbitt είχε σχεδιάσει το μοντέλο της Chrysler και αρκετά χρόνια αργότερα ο 40χρονος Αμερικανός έρχεται να δημιουργήσει το GT. Γιατί σας τα λέμε όλα αυτά; Γιατί, όταν δεις από κοντά το GT, το πρώτο πράγμα που αναρωτιέσαι είναι ποιανού το χέρι κατάφερε να φέρει τόσο καλλίγραμμες γραμμές, δημιουργώντας ένα από τα πιο όμορφα roadster που κυκλοφορούν στους δρόμους.

Πράγματι, από όποια πλευρά κι αν το δεις, το GT είναι πανέμορφο, με τις διπλές απολήξεις, τα φουσκώματα πίσω από τα κεφάλια των δύο επιβατών και τις 18άρες ζάντες να διαμορφώνουν ένα αυτοκίνητο που δεν περνά απαρατήρητο σε καμία περίπτωση.

Το γεγονός πως η υφασμάτινη οροφή είναι χειροκίνητη ίσως και να χαλάει τη διάθεση μερικών. Είναι όμως σχετικά εύκολη στη χρήση. Απασφαλίζεις το άγκιστρο από μέσα, πατάς το διακόπτη για να απασφαλίσουν και τα δύο σημεία της οροφής στο πίσω μέρος και έπειτα τη μαζεύεις στο… ανύπαρκτο πλέον πορτμπαγκάζ. Όποιος, λοιπόν, σκοπεύει να ταξιδέψει με το GT, δεν μπορεί παρά να πάρει μόνο τα απαραίτητα μαζί του, καθώς ο χώρος αποσκευών -157 λίτρα με ανεβασμένη την οροφή, 66 με κατεβασμένη- ίσα που χωράει δύο μικρά σακβουαγιάζ.

Το επόμενο μεμπτό σημείο έχει να κάνει με την μέτρια ποιότητα κατασκευής και το φινίρισμα των πλαστικών στο εσωτερικό. Αλλά, να το πάρει το ποτάμι, θα μου πεις, έμοιαζε πολύ τέλειο για 37 χιλιάρικα. Όμως η κατάσταση στο ταξίδι αρχίζει να σε εκνευρίζει, μιας και οι μοναδικές θήκες για αντικείμενα είναι το κλασικό ντουλαπάκι του συνοδηγού και μία μικρότερη πίσω και ανάμεσα στα στενόχωρα καθίσματα. Πουθενά να ακουμπήσεις το κινητό σου, τα ρέστα από τα διόδια ή τον καφέ που απειλεί να σε λερώσει. Παρακαλώ, στο facelift να προσθέσετε δύο ποτηροθήκες στον ανεκμετάλλευτο χώρο της κεντρικής κονσόλας δίπλα στο χειρόφρενο…

Insert coin…

Ευτυχώς, ξέχωρα από αυτά που θα δώσεις για να το αγοράσεις, το GT δεν καίει τον αγλέορα, τουλάχιστον όχι όσο θα νόμιζες. Κι αυτό διότι το δίλιτρο turbo μοτέρ ανήκει στην ευρωπαϊκή οικογένεια Ecotec και στο ταξίδι το trip computer “έπαιζε” κοντά στα 10 λίτρα/100 χλμ., τιμή που αυξάνεται στα 14 όταν κινείσαι σβέλτα και με “βαρύ” πόδι.

Ο 16βάλβιδος κινητήρας με τεχνολογία άμεσου ψεκασμού και σύστημα υπετροφοδότησης twin scroll αποδίδει 260 ίππους, οι οποίοι γίνονται αισθητοί κυρίως στις μεσαίες στροφές. Η δύναμη θα λέγαμε πως φτάνει και περισσεύει, ενώ, όταν τα μέταλλα αρχίζουν και ζεσταίνονται, το σφύριγμα του turbo -με overboost στα 1,38 bar- γίνεται πιο ζωηρό και ο ήχος της εξάτμισης πιο έντονος.

Ο «κοντός» σε μέγεθος επιλογέας είναι καλός σε αίσθηση και ακρίβεια, ενώ δεν σκαλώνει. Ευπρόσδεκτο το πεντάρι κιβώτιο, καθώς έχει καλή κλιμάκωση, οι σχέσεις του γεμίζουν γρήγορα από τον ροπάτο κινητήρα και η τελευταία overdrive είναι ιδανική στο ταξίδι.

Η ανάρτηση περιλαμβάνει διπλά ψαλίδια εμπρός-πίσω με αμορτισέρ Bilstein, με την κίνηση να μεταδίδεται στους πίσω τροχούς μέσω διαφορικού περιορισμένης ολίσθησης (μπλοκέ). Στο δρόμο το GT συμπεριφέρεται περισσότερο σαν ένα Honda S2000 παρά σαν μία Mercedes-Benz SLK.

Εντάξει, μπορεί να μην έχουν έτσι ακριβώς τα πράγματα, αλλά με αυτό θέλουμε να πούμε πως το GT είναι προσανατολισμένο περισσότερο στη σπορ οδήγηση παρά στις κυριλέ βόλτες. Η ρύθμιση της ανάρτησης είναι σφιχτή, ευτυχώς όχι τόσο όσο ενός Honda Civic Type-R, και το ταξίδι είναι σχετικά άνετο, με την κουκούλα να κάνει θόρυβο σε… παράνομες ταχύτητες (μετά τα 180 χλμ./ώρα).

Σε πιο κλειστές διαδρομές το GT δείχνει την ιδιαιτερότητά του, μιας και στην είσοδο της στροφής αρχικά εμφανίζει υποστροφή, η οποία μπορεί πολύ εύκολα να μετατραπεί σε υπερστροφή με το βύθισμα του γκαζιού. Άλλωστε ένα roadster δεν χρειάζεται να είναι τόσο προβλέψιμο και προοδευτικό, πρέπει να σου κρατά το ενδιαφέρον ανά πάσα στιγμή, σαν ένας επιβήτορας που σε προκαλεί να τον εξημερώσεις. Αν θελήσεις όμως να το παίξεις… γητευτής των αλόγων, χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή, ειδικά όταν τα ηλεκτρονικά συστήματα είναι πλήρως απενεργοποιημένα.

Εδώ να πούμε πως για να φτάσεις στην επιλογή “ESC OFF” που εμφανίζεται στον πίνακα οργάνων θα πρέπει να πατήσεις τον αντίστοιχο διακόπτη τρεις φορές, ξεπερνώντας αρχικά την επιλογή “TRACTION OFF”, που επιτρέπει μόνο το σπινάρισμα των τροχών, και κατόπιν την “COMPETITIVE” που είναι πιο διακριτική, αλλά ελέγχει πάντοτε την πορεία του αυτοκινήτου.

Στη θέση “ESC OFF” μπορείς να καταλάβεις πως το GT δεν είναι παιχνίδι, αλλά ένα πολύ δυνατό αυτοκίνητο που διώχνει την ουρά του με το παραμικρό. Ειδικά στους… “καραφλούς” ελληνικούς δρόμους χρειάζεται προσοχή, καθώς το βαρύ αμάξωμα των 1.331 κιλών γυρίζει εύκολα και δεν επαναφέρεται τόσο γλυκά όσο ένα Mazda RX-8.

Το θετικό πάντως είναι πως το τιμόνι είναι βαρύ και ακριβές σε αίσθηση, ενώ όταν το παρακάνεις με την ταχύτητα τα αεριζόμενα δισκόφρενα εμπρός-πίσω ακινητοποιούν το αυτοκίνητο σε πολύ μικρή απόσταση. Με το χρόνο πάντως μαθαίνεις να τιθασεύεις τις ιδιαιτερότητες του GT, εξοικειώνεσαι με την εκρηκτική δύναμη του κινητήρα, που μπορεί να αφήσει τα λινά στην άσφαλτο, πατάς με καλύτερη ακρίβεια το γκάζι. Kαι κάπου εκεί αρχίζεις να μην αγχώνεσαι λιγότερο, τα χέρια σου να παίρνουν ανάποδο πιο σβέλτα και να το χαίρεσαι περισσότερο…

Ήρθε το τέλος…

Μία εβδομάδα με το GT ήταν διασκεδαστική και σίγουρα είναι ένα αυτοκίνητο που ανεβάζει το image όποιου το οδηγεί… από το ισόγειο στο ρετιρέ, χωρίς να ζητά “τον άμπακο” από την τσέπη σας. Ποιες ήταν οι πιο συνηθισμένες απορίες όσων μας είδαν με το GT; “Πόσο κάνει;” ήταν η πρώτη ερώτηση, και η απάντηση ήταν περίπου 37.000 χιλιάρικα.

Να σου και τα πρώτα χαμόγελα. Τα οποία εξαφανίζονται όταν λες στον άλλο πως αν σκέφτεται να το αγοράσει θα πρέπει να περιμένει μέχρι το Πάσχα, αφού ήδη τα 80 όλα κι όλα GT που θα διατεθούν μέχρι τότε στη χώρα μας έχουν πωληθεί ή προπωληθεί. Με ντιζάιν αλά Corvette, 260 άλογα και smile-price, τι άλλο θα περίμενε κανείς…

Opel GTC Concept

Η παγκόσμια πρεμιέρα του GTC Concept (Gran Turismo Coupé) στο 77ο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης δίνει μία γεύση από τη μελλοντική σχεδιαστική άποψη της Opel. Το Οpel GTC είναι ένα τετραθέσιο κουπέ, το οποίο αντλεί ισχύ από ένα βενζινοκινητήρα V6 turbo 2,8 λίτρων, 220 kW/300 hp, και έχει ένα έξυπνο, ηλεκτρονικά ελεγχόμενο σύστημα τετρακίνησης, που προσφέρει βελτιωμένη πρόσφυση, ευστάθεια και ευελιξία σε όλες τις οδηγικές συνθήκες.

Νέα, δυναμική σχεδιαστική ταυτότητα για την Opel

Το GTC Concept, όπως ακριβώς το Opel Speedster το 1999, ή το GTC Genève Concept το 2003, σηματοδοτεί μία διαφοροποίηση στη σχεδιαστική γλώσσα της Opel και εγκαινιάζει το επόμενο κεφάλαιο της ιστορίας της εταιρείας. Τα κυριότερα χαρακτηριστικά του γκρι ματ πρωτότυπου κουπέ (μήκος/πλάτος/ύψος: 4830/1867/1432 χλστ., μεταξόνιο: 2737 χλστ.) ξεκινούν με μία επιθετική φυσιογνωμία που αναδεικνύεται από μεγάλες αλουμινένιες κάθετες εισαγωγές αέρα, οι οποίες τέμνουν τους προβολείς.

Αυτά τα κατακόρυφα στοιχεία επαναλαμβάνονται στα στοιχεία της εξαγωγής, για μια δυναμική εμφάνιση. Το σχήμα του εξωτερικού με τα αεροδυναμικά βοηθήματα επιτυγχάνουν ένα συντελεστή οπισθέλκουσας 0.25.

Εσωτερική σχεδίαση με γνώμονα τον επιβάτη

Η τωρινή σχεδίαση εσωτερικού της Opel καθρεφτίζεται απόλυτα σε μοντέλα όπως τα νέα Corsa, Antara και Opel GT. Ωστόσο, το Opel GTC Concept αντιπροσωπεύει το επόμενο κεφάλαιο στην ταυτότητα εσωτερικού της μάρκας. Οι σχεδιαστές της εταιρείας προσπάθησαν να διατηρήσουν τη σχεδιαστική αρμονία με την εξωτερική σχεδίαση. Τα σχήματα και οι επιφάνειες του εσωτερικού είναι ανάγλυφα, ενώ το πάνω μέρος του ταμπλό αποτελεί μια συνεχόμενη επιφάνεια από τις πόρτες και πάνω από τα όργανα, αγκαλιάζοντας έτσι τους επιβάτες και συνθέτοντας ένα οικείο περιβάλλον.

Στο εσωτερικό, η ευελιξία εξασφαλίζεται από το έξυπνο σύστημα “Flex4” για το οποίο έχει υποβληθεί από την εταιρεία αίτηση κατοχύρωσης ευρεσιτεχνίας. Οι πλάτες και των δύο πίσω καθισμάτων αναδιπλώνονται ξεχωριστά στα εμπρός καθίσματα μέσω τηλεχειρισμού, δημιουργώντας ένα τριθέσιο ή διθέσιο αυτοκίνητο, με επίπεδο πάτωμα φόρτωσης και χώρο αποσκευών μέχρι 1.020 λίτρα.

Ισχυρός κινητήρας και έξυπνο σύστημα τετρακίνησης

Το πρωτότυπο Opel GTC αντλεί ισχύ από έναν υπερτροφοδοτούμενο V6 βενζινοκινητήρα 2,8 λίτρων, ισχύος 300 ίππων, με δύο μεταβλητούς εκκεντροφόρους, ο οποίος συνδυάζεται με εξατάχυτο μηχανικό κιβώτιο. Η μέγιστη ροπή των 40,78 χλγμ. διατίθεται από τις 1.850 μέχρι τις 4.500 σ.α.λ. και η επιτάχυνση 0-100 χλμ./ώρα, σύμφωνα με την κατασκευάστρια εταιρεία, υπολογίζεται στα 6 δευτερόλεπτα περίπου. Η τελική ταχύτητα περιορίζεται, ηλεκτρονικά, στα 250 χλμ./ώρα.

Η ισχύς από τον τελευταίας γενιά υπετροφοδοτούμενο κινητήρα κατανέμεται μέσω ενός ηλεκτρονικά ελεγχόμενου συστήματος τετρακίνησης, το οποίο ενσωματώνεται πλήρως στο προσαρμοζόμενο σύστημα διαχείρισης πλαισίου IDSPlus. Το σύστημα ελέγχου επιτρέπει τη μεταφορά περισσότερης ισχύος στον πίσω άξονα, πριν συμβεί οποιαδήποτε απώλεια πρόσφυσης, όπως για παράδειγμα σε μία γρήγορη επιτάχυνση.

Ένα ηλεκτρονικά ελεγχόμενο διαφορικό περιορισμένης ολίσθησης (μπλοκέ) στον πίσω άξονα παρέχει πρόσθετη ευστάθεια και πρόσφυση χάρη στην κατανομή ροπής μεταξύ των δύο πίσω τροχών.

  • ΕΤΙΚΕΤΕΣ
  • Opel
Προηγούμενο άρθροVolkswagen Polo GTI vs Opel Corsa GSi vs Peugeot 207 GT
Επόμενο άρθροApplus+ IDIADA Volar-e: Ηλεκτρικός «πύραυλος» 1000 ίππων
Avatar
Κατά γενική ομολογία θεωρούμε ξεγραμμένος ή πιο σωστά αποτυχημένος. Αφού σας συστήθηκα, πάμε παρακάτω. Για εμένα δεν υπάρχουν διλήμματα, γιατί ξέρω τι θέλω και τι αναζητώ στη ζωή μου. Από μικρός έπαψα να συμβιβάζομαι και άρχισα να αγωνίζομαι. Το Μοναδικό μου εργαλείο είναι το γράψιμο και η ουδέτερη σκέψη μου.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας