Part-time lovers

Part-time lovers

Άρθρο της Θέτιδας Παπαδοπούλου.

Με την ανεργία που υπάρχει σήμερα στον έρωτα, οι μερικής απασχόλησης σύντροφοι είναι αναγκαίο κακό. Το παρακάτω κείμενο αφιερώνεται στον εραστή μου, που γνωρίζω ελάχιστα.

Ίσως οι άντρες να μη χρειάζονται προκαταρκτικά για να κάνουν έρωτα – πολλοί απ’ αυτούς είναι έτοιμοι για την πράξη μ’ ένα απαλό άγγιγμα. Πρόσφατη έρευνα όμως έδειξε ότι οι κύριοι επιθυμούν διακαώς λίγη προ-σεξ δράση. Παρ’ όλα αυτά οι γυναίκες δεν πήραν ποτέ αυτό το σημαντικό μάθημα φιληδονίας. Σύμφωνα με την έρευνα λοιπόν, οι άντρες ενδιαφέρονται όσο ακριβώς και οι γυναίκες για τα προκαταρκτικά και επιθυμούν περισσότερα απ’ όσα ήδη τους δίνονται. Είναι απλό, οι άντρες εκτιμούν τα παιχνίδια πριν το έρωτα για τον ίδιο λόγο με τις γυναίκες: σε κάνουν να νιώθεις ωραία σωματικά, ενώ η προσμονή κάνει τον οργασμό εντονότερο.

Έτσι αποδεικνύεται πως η άποψη που θέλει τον άντρα να επιθυμεί μια γρήγορη και αχαλίνωτη ξεπέτα είναι απλώς ένας μύθος. Τώρα λοιπόν που έγινες κοινωνός της συγκαλυμμένης αυτής αντρικής επιθυμίας, ετοιμάσου να του προσφέρεις την κλιμάκωση της έντασης που ορέγεται στην κρεβατοκάμαρα. Ξεκίνα ακολουθώντας τις παρακάτω οδηγίες για προκαταρκτικό εξιτάρισμα.

Πάρτον και χτύπα το τον

Προσπαθούσα να μπω στο μυαλό του και να φανταστώ τι σκέφτεται. «Μήπως νομίζει ότι είμαστε πρωθυπουργοί διαφορετικών χωρών που βρίσκονται κάθε τόσο σε εμπόλεμη κατάσταση; Πρωταθλητές που μας κλειδώνουν σε ξενοδοχεία για να μη χάνουμε ενέργεια; Διευθυντικά στελέχη ανταγωνιστικών εταιρειών που συναντιόμαστε φευγαλέα στις τουαλέτες κοινών πελατών μας;»Τέλος πάντων δε θα καθίσω τώρα να αναλύσω τις ερωτικές μας περιπτύξεις στο χρονoχώρο, η ουσία είναι ότι από κάτι τέτοια απηύδησε ο Prince και τραγούδησε υπέροχα «I don’t want to be your part-time lover», δε θέλω μισές δουλειές δηλαδή.

Όχι ότι είναι κακό. Σε αντίθεση με το μοναδικό μόνιμο φίλο που είχα, ο part δε με είδε ποτέ συναχωμένη και πασαλειμμένη με βιξ στο κρεβάτι. Δε γνώρισε τη θεία Ευλαμπία και τα γιουβαρλάκια που έφτιαχνε τις Κυριακές. Δεν άκουσε ποτέ καμιά κρίση άγχους μου. Δεν τον υποδέχτηκε ποτέ με χαρά ο σκύλος μου -πάντα τον θεωρούσε άγνωστο υποψήφιο κλέφτη- κι έτσι δεν ανεβοκατέβαζε ρυθμικά τη λεκάνη του αγκιστρωμένος από το πόδι του, για να με κάνει ρεζίλι. Δεν έγινα ποτέ μέρος της ρουτίνας του. Γι’ αυτόν πάντα αποτελώ ένα μυστήριο και τον σαγηνεύω όπως και την πρώτη φορά, που με είδε να περιφέρομαι σ’ ένα γκαλά και πίστεψε ότι είμαι πλούσια, διάσημη και Ιταλίδα.

Το καλύτερο; Μπορώ να έχω πολλούς part μαζί. Την σήμερον ημέρα δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα αν μου αρέσουν πολλοί άντρες – αν καταλάβω ότι μου αρέσουν όλοι αδιακρίτως, θα πάω για θεραπεία. Είδα κι απόειδα λοιπόν ότι με εκείνον δεν επρόκειτο να συναντιόμαστε περισσότερο από μια φορά το μήνα κι άρχισα να ξανοίγομαι.

Σημείωνα στην ατζέντα μου S (κρυπτογραφικό του έρωτα) και το όνομα εκείνου με τον οποίο είχα ραντεβού τη συγκεκριμένη μέρα για την καθιερωμένη «μερική απασχόληση». Πέμπτη S-Αλέξης, Παρασκευή S-Τζέρεμι, Σάββατο S-Δημήτρης… Oι φίλες μου απορούσαν πώς μπορούσα να το κάνω αυτό, προτιμούσαν τις μόνιμες σχέσεις. Τους έλεγα ότι οι μακροχρόνιες μόνιμες σχέσεις για μένα ήταν κάτι σαν τους δημόσιους υπαλλήλους. Και όλοι γνωρίζουμε ποια από τις δύο κατηγορίες κάνει καλύτερα τη δουλειά της.

Τον θέλω για πάρτη μου

Μόνο, να… έχω την εντύπωση ότι κάποια στιγμή, εντελώς ξαφνικά, τον ερωτεύτηκα. Oι άνθρωποι καταλαβαίνουν ότι είναι ερωτευμένοι όταν δεν υπάρχει αυτό το μόνιμο αίσθημα βαρεμάρας που διαποτίζει τα πάντα – κι επιπλέον αδυνατούν να κοιμηθούν με άλλον άνθρωπο. Oι άλλοι part άρχιζαν να αραιώνουν από την ατζέντα μου. Μαύρες σκέψεις με κυρίευαν.

Φανταζόμουν τον εαυτό μου σε βαθιά γεράματα να αναρωτιέται τι να κάνει άραγε εκείνος ο part-time lover: Να έχει παντρευτεί; Να έχουν τα παιδιά του τα δικά του μαύρα μάτια; Να πήγε στην Ταϊλάνδη, όπου ήθελε πάντα να πάει; Πόσο ωραία θα περνούσαμε οι δυο μας εκεί… Και κάπως έτσι ένα κύμα νοσταλγίας θα κυρίευε το είναι μου, καθώς στο τέλος της ζωής μου θα συνειδητοποιούσα ότι ήταν ο μόνος άντρας που θα ήθελα να ζήσω μαζί του. Ξέρετε πόσα part-time ζευγάρια ήταν υποψήφια μόνιμα, αλλά δεν ήξεραν τι ήθελαν; Αποφάσισα να κάνω κάτι γι’ αυτό. Μετά τον έρωτα, του ζήτησα να μείνω στο σπίτι του για να βλεπόμαστε συχνότερα.

Oι άνθρωποι παθαίνουν ένα οξύτατο σοκ μόλις κάποιος τους προτείνει να αλλάξουν τις συνήθειές τους. Oχ οχ οχ, και τώρα τι κάνουμε; Ποιες είναι οι επιπτώσεις αυτής της σεξουαλικής μονιμότητας που μου έχει προταθεί; Είναι κάτι σοβαρό; Πρόταση γάμου; Πρέπει να πάρω μαζί μου αυτό το άγνωστο αντικείμενο, που ξυπνά πού και πού δίπλα μου, την Πρωτοχρονιά στους γονείς μου; Μήπως να μη δώσω σημασία, να κάνω ότι δεν άκουσα; Τα πράγματα είναι τόσο φορτισμένα, που τελικά λέει «δεν πάει στο διάτανο» κι εξαφανίζεται. Διά παντός. Σιγά, έλεγα στον εαυτό μου, δε με πειράζει. Έτσι κι αλλιώς τι ήταν στη ζωή μου, πέρα από ένα post-it κολλημένο πάνω στο ψυγείο μου;

Μην ξεχάσω

  • Να πληρώσω τη δόση της Eurobank.
  • Να φάω στο θείο Γρηγόρη..
  • Και σήμερα S-Αλέξης.

Επέστρεψα στους άλλους part μου και τους έχω κρατήσει μέχρι τις ώρες που γράφονται αυτές οι γραμμές. Επέστρεψε κι εκείνος στη ζωή μου πριν από ένα μήνα. Δε σχολιάσαμε ποτέ ξανά το γεγονός της υποψηφιότητάς του για μόνιμου. Τελικά, κάποιοι άνθρωποι δεν έχουν στο κάρμα τους τις μόνιμες σχέσεις.

Η ζωή με έναν part-time lover

Oδηγίες χρήσεως

Η παλιά θεωρία λέει ότι όταν ένας άντρας δε σου τηλεφωνήσει το απόγευμα μετά το βράδυ που περάσατε μαζί, την έχεις βάψει. Αυτό δεν ισχύει για τους part-time. Μπορούν να τηλεφωνούν κάθε δίσεκτο έτος και να εξακολουθείτε κατά ένα μαγικό τρόπο να «τα έχετε» όλο αυτό το διάστημα.

Εάν πότε είναι ζεστός και πότε φέρεται ψυχρά και απόμακρα, μην του ξανατηλεφωνήσεις παρά μόνο για να του πεις ότι είναι ένας βλάκας και μισός που παίζει με τα συναισθήματά σου. Και οι part-time lovers έχουν ψυχή.

Ένας part-time ποτέ δεν μπορεί να σου πει: «Να φτιάξεις τα μαλλιά σου ξανθά με ανταύγειες», «να φοράς ψηλοτάκουνα κόκκινα παπούτσια με μπαρέτα», «να κάνεις το υπνοδωμάτιό σου ροζ, κι αν μπερδέψεις τα χρώματα, χωρίσαμε». Δεν έχει τέτοια κτητικά δικαιώματα πάνω σου.

Αν βγεις για φαγητό με τον part-time, δεν ισχύει ό,τι και με τις πολιτικά ορθές μόνιμες σχέσεις: πληρώνει όποιος έχει το μεγαλύτερο εισόδημα. Oύτε ισχύει ό,τι με τις πολιτικά πλάγιες σχέσεις: πληρώνει εκείνος, γιατί του ανήκεις και γιατί κι εσένα σε συμφέρει. Εδώ προτείνεις πάντα να πληρώσεις εσύ? κι αν επιμείνει πως όχι, μην τον πετάξεις στο πάτωμα, τον κλοτσήσεις κι αρχίσεις να τσιρίζεις: «Άσε με να πληρώσω, μη σου φάω το λαρύγγι. Δεν ανήκω σε κανέναν».

Όταν τηλεφωνείς στον εραστή σου που ξέρεις ελάχιστα, δεν έχεις δικαίωμα να τον παίρνεις στις πέντε το πρωί, όπως το μόνιμο φίλο σου. Ποτέ μην αφήνεις μηνύματα στον τηλεφωνητή «γεια, είμαι η Ελένη». Να του υπενθυμίζεις ποια Ελένη. Αλλά και πάλι, μην πεις «εκείνη με την οποία το κάνεις στο ασανσέρ κάθε πρώτη του μηνός», δεν είναι σικ.

Προηγούμενο άρθροVoltswagen: Η VW αλλάζει επωνυμία στις ΗΠΑ
Επόμενο άρθροΌταν φτάνεις να σιχαίνεσαι τα blogs της ποπ κουλτούρας
Avatar
Κατά γενική ομολογία θεωρούμε ξεγραμμένος ή πιο σωστά αποτυχημένος. Αφού σας συστήθηκα, πάμε παρακάτω. Για εμένα δεν υπάρχουν διλήμματα, γιατί ξέρω τι θέλω και τι αναζητώ στη ζωή μου. Από μικρός έπαψα να συμβιβάζομαι και άρχισα να αγωνίζομαι. Το Μοναδικό μου εργαλείο είναι το γράψιμο και η ουδέτερη σκέψη μου.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας