Τέλεια σχέση, χάλια ερωτική πράξη

Τέλεια σχέση, χάλια ερωτική πράξη

Η συνουσία κάνει καλό στην υγεία, λένε. Εντάξει. Δεν λένε όμως κουβέντα για την κακή ερωτική πράξη. Θέλω να πιστεύω επειδή και αυτό γίνεται καλό κάποια στιγμή.

Μου έχει τύχει κι εμένα να κάνω κακό έρωτα. Για δύο ολόκληρα χρόνια. Ναι, με τον ίδιο άνθρωπο, τον Παύλο. Όχι, στην αρχή δεν το είχα καταλάβει. Ήμουν πάρα πολύ ευχαριστημένη που είχα μια σχέση νορμάλ με κάποιον που με κοιτούσε στα μάτια, που βγαίναμε οι δυο μας και πίναμε σφηνάκια σε πέντε διαδοχικά μπαρ, που πηγαίναμε εκδρομές το Σαββατοκύριακο στα βουνά και τα νησιά, που μου έπαιρνε υπέροχα δώρα στα γενέθλιά μου, που είχαμε βγάλει ηλίθια υποκοριστικά ο ένας στον άλλον και που πεθαίναμε στα γέλια κάθε φορά που μας δινόταν η ευκαιρία.

Όταν όμως πήγαινα για καφέ με τις γνωστές-άγνωστες και με ρωτούσαν για να τα μάθουν όλα, πώς το κάνει, αν την έχει μεγάλη και ποια στάση προτιμάμε, όλα αυτά τα αισχρά κουτσομπολιά που συνήθως συζητάνε οι φίλες μεταξύ τους όταν πάνε για καφέ, εγώ άρχιζα να νιώθω όπως κάποιος που μόλις απολύθηκε. Καθόλου λογική αντίδραση για μια κοπέλα στο άνθος της ηλικίας της και της οποίας η σεξουαλική ζωή, λογικά, πήγαινε απ’ το καλό στο καλύτερο.

Το άλλο με τον Τοτό το ξέρεις;

Ε, όχι λοιπόν, ο άντρας για τον οποίο γράφω δεν την είχε μεγάλη. Αλλά αυτό τελικά δεν έχει και τόση σημασία. Ξέρω περιπτώσεις μεγέθους μπιζελιού που τα καταφέρνουν μια χαρά. Όλα αυτά που γράφονται στα περιοδικά, ότι μετράει πολύ περισσότερο η τεχνική του άλλου και, κυρίως, η διάθεσή του να σε ευχαριστήσει, θα ζητήσω συγνώμη από τους απανταχού Γκουσγκούνηδες αλλά είναι αλήθεια.

Το διαπίστωσα με το που τελείωσε αυτή η σχέση και έκανα κάποια στιγμή την επόμενη, όπου με δυο τρεις κατάλληλες κινήσεις από μέρους του είδα τον Χριστό φαντάρο κι επιτέλους αναφώνησα: «Η σοκολάτα ΔΕΝ είναι better than sex!» (για να καταλάβεις, αυτό νόμιζα μέχρι τότε).

Θυμάμαι ότι λίγο πριν βγω με τον Παύλο το δεύτερό μας ραντεβού με είχε πλησιάσει η Κατερίνα, μια κοινή γνωστή και πρώην του, και μου είχε πει γλυκά γλυκά κοιτώντας με στα μάτια: «Εσύ κι ο Παύλος; Ωραία. Μια χαρά.

Αν θες τη γνώμη μου πάντως, ο τύπος δεν αξίζει και πολλά στο κρεβάτι, belieeeve me». Δεν αξίζει πολλά στο κρεβάτι; Αφού το αγόρι μου ξεχειλίζει τεστοστερόνη απ’ τα μπατζάκια! Όπως όλες οι ερωτευμένες, δεν της έδωσα σημασία. Στο κάτω κάτω, ήταν γνωστή κομπλεξική και μάλιστα έτρωγε χυλόπιτα απ’ όλους, συμπεριλαμβανομένου και του Παύλου. Λίγο αργότερα πάντως θυμήθηκα τη συμβουλή της, γιατί τα πρώτα μας κοινά βράδια μ’ εκείνον θα μπορούσες να τα χαρακτηρίσεις «λευκές νύχτες».

Δεν θυμάμαι τίποτε από εκείνες, παρά μόνο το φως του φεγγαριού που έμπαινε από το φεγγίτη του δωματίου (αν μη τι άλλο, διέθετε ένα πάρα, μα πάρα, πολύ ερωτικό υπνοδωμάτιο). Για όλες σχεδόν τις υπόλοιπες φορές οι αναμνήσεις είναι συγκεχυμένες, κάτι σαν να είναι εκείνος από πάνω μου και να αγκομαχάει κι εγώ να σκέφτομαι τα πάντα εκτός από τον έρωτα – από το φιλμ που είχα δει την προηγούμενη εβδομάδα μέχρι τα φοβερά σαλιγκάρια που είχα φάει την περασμένη χρονιά στον Καρέα (αυτή δεν ήταν καθόλου καλή σκέψη, συνειρμικά, τώρα που το σκέφτομαι).

Μετά τους πρώτους τρεις μήνες ήταν που άρχισα να συνειδητοποιώ πως άλλο να είσαι τρελά ερωτευμένος με κάποιον και άλλο να ικανοποιείσαι σεξουαλικά. Το ιδανικό σενάριο είναι να συμβαίνουν και τα δύο. Το άσχημο; Αυτό που συνέβαινε μπροστά στα μάτια μου και δεν ήξερα πώς να το αντιμετωπίσω. Κι όμως, στην αρχή έβλεπα τον Παύλο κι έλιωνα. Επρόκειτο για το τέλειο μείγμα ανδρός: ψηλός, με ωραίο σώμα, από καλή οικογένεια, με χιούμορ, ταξιδιάρης, μπον βιβέρ. Ταίριαζε δηλαδή σε σοκαριστικό βαθμό με τις περιγραφές που διαβάζεις στις αγγελίες-προξενιά των εφημερίδων και λες: «Καλά, αν έχει όλα αυτά τα προσόντα ο τύπος, τι τη θέλει την αγγελία; Κάποιο λάκκο έχει η φάβα».

Δεν ξέρω αν όλοι εκείνοι που ταιριάζουν στην παραπάνω περιγραφή έχουν κάτι να κρύψουν, αλλά ο Παύλος είχε. Δυστυχώς, είναι απ’ αυτά που δεν μπορείς να καταλάβεις στα πρώτα ραντεβού: ότι αυτός δηλαδή που στέκεται απέναντί σου μπορεί να έχει ωραία μάτια, διαθέτει όμως μια αξιοσημείωτη έλλειψη στο πεδίο γνώσης γύρω από τη γυναικεία ανατομία και τα «κουμπιά» της. Επιπλέον, εκεί που το «σύστημα» του Παύλου δούλευε μια χαρά, ξαφνικά πάθαινε ολικό μπλακ άουτ.

Για να το θέσω ωμά, δεν ήταν ότι δεν του σηκωνόταν, όπως σε άλλους άντρες. Του σηκωνόταν, αλλά για να του πέσει ένα λεπτό ακριβώς αργότερα. Και φτου κι απ’ την αρχή. ‘Αλλες φορές πάλι ήμασταν πιο τυχεροί κι ο Παύλος συνέχιζε να κουνιέται χωρίς σταματημό, αλλά, όπως είπα, εντελώς άτσαλα – σαν να ήταν ένα μωρό που προσπαθούσε να επιπλεύσει στην επιφάνεια της θάλασσας (αλλού τα χέρια, αλλού τα πόδια, αλλού το κεφάλι).

Μακριά από μας

Και εγώ, από τη μεριά μου, τι έκανα; Τον βοηθούσα να το ξεπεράσει, του συμπαραστεκόμουν, του οδηγούσα το χέρι, το πόδι, το κεφάλι, τον μάθαινα τι θα πει «ερωτογενείς γυναικείες ζώνες»; Του έβαζα κομπρέσες; Τίποτε απ’ όλα αυτά. Αντιθέτως, προσποιούμουν… οργασμούς. Πραγματικά, οι «οργασμοί» που είχα εκείνη την περίοδο δε φτάνουν όλους αυτούς που έχω προσποιηθεί στη μέχρι τώρα ζωή μου μαζί (εντάξει, μετά απ’ αυτό δεν ήταν και τόσο πολλοί).

Αλλά το πραγματικό μαρτύριο, το ψυχολογικό, άρχιζε όταν τελείωνε αυτή η τραγελαφική «ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε» φάση με τα χίλια ζόρια κι εκείνος γυρνούσε λαχανιασμένος προς το μέρος μου (εγώ υποτίθεται πως ήμουν ακόμα μουδιασμένη απ’ τον οργασμό) και με ρωτούσε:

«Μωρό μου, σου άρεσε όσο μου άρεσε κι εμένα;». Εσύ δηλαδή τι θα ‘λεγες αν ο φίλος σου, που κάνει χάλια έρωτα, αλλά που τον λατρεύεις και δε θέλεις να τον στενοχωρήσεις, γυρνούσε προς το μέρος σου και σε ρωτούσε κάτι τέτοιο; «Μα φυσικά! Παραγγέλνουμε πίτσα τώρα;». Ε, αυτό έλεγα κι εγώ. Εκείνη την περίοδο είχα πάρει πέντε κιλά από τις πίτσες.

Όταν δεν κάναμε έρωτα πάντως, περνούσαμε μια χαρά και οι δύο. Τον πρώτο χρόνο. Γιατί το δεύτερο είχα πειστεί πλέον πως ήμουν μια ανέραστη και ασέξουαλ τουέντι σάμθιν και δεν είχα καμία διάθεση ούτε καν να με ακουμπήσει ο Παύλος. Κάθε φορά που πλησίαζε η ώρα να κοιμηθούμε, άρχιζα να ξεστομίζω κάτι γελοίες φράσεις όπως «Ξέρεις, δεν είμαι μηχανή, δεν μπορώ να λειτουργήσω όποτε εσύ γουστάρεις», λόγια δηλαδή που συνήθως λέει ένας άντρας στην κοπέλα του όταν έχει πρόβλημα στύσης κι όχι μια κοπέλα στο φίλο της που ετοιμάζεται να της ριχτεί.

Και εκεί βέβαια ο Παύλος άρχισε να τα βλέπει όλα κόκκινα (τουλάχιστον, εκείνες τις φορές, μπορεί να μαλώναμε, αλλά γλίτωνα τον έρωτα). Έπρεπε να περάσουν πολλά χρόνια για να καταλάβω την ψυχοσύνθεσή του, ότι δηλαδή ήταν από την αρχή τρομερά ανασφαλής με τις επιδόσεις του, γι’ αυτό και μου έκανε ανελλιπώς την ερώτηση των 10.000 ευρώ – την οποία, φαντάζομαι, συνήθιζε να κάνει και στις κοπέλες που είχε πριν από μένα (και ειλικρινά ελπίζω να μην κάνει πια).

Φυσικά, σαν ένας από τους -πολλούς, είναι αλήθεια- άντρες που κυκλοφορούν κι έχουν τρομερή ανασφάλεια ως προς το αν μπορούν να ικανοποιήσουν σεξουαλικά μια γυναίκα, ο Παύλος όταν διαπίστωσε πως κάτι είχε αρχίσει να μην πηγαίνει καλά από μέρους μου (πράγμα που φοβόταν από την αρχή), αντί να επιδιώξει να το συζητήσει μαζί μου κλεινόταν όλο και πιο πολύ στον εαυτό του.

Ένα μεσημέρι Σαββάτου ήρθε και κάθισε δίπλα μου, άρχισε να με χαϊδεύει κι εγώ τον έσπρωξα, όχι τόσο γιατί δεν τον ήθελα πλέον, όσο γιατί έβλεπα την αγαπημένη μου σειρά, Βόρειοι και Νότιοι, στην τηλεόραση -ναι, τόσο παλιά είναι αυτή η ιστορία-, με αποτέλεσμα να παρεξηγηθεί για άλλη μια φορά και να ξεσπάσει εμφύλιος (και εκτός οθόνης). Εκείνο το μεσημέρι ήταν και το οριακό σημείο στη σχέση μας, αν και πέρασαν αρκετοί μήνες μέχρι να πάρω την απόφαση να τον αφήσω.

Παλιοκατάσταση

«Δυστυχώς, χωρίς την ερωτική ολοκλήρωση είναι απίθανο να υπάρχει ολοκληρωμένη σχέση» αποφάσισα τελικά κάποια μέρα κι έτσι άφησα τον Παύλο σύξυλο, εξακολουθώντας να τον αγαπάω. Είναι τραγικό συναίσθημα να αγαπάς και να ποθείς τόσο πολύ κάποιον και να μην μπορείς να τον έχεις, σαν να σου έχουν δέσει ένα παγωτό μπροστά στη μύτη σου και να μην μπορείς να το φτάσεις. Τώρα, θα πεις, αφού τον αγαπούσα τόσο πολύ, γιατί δεν έκανα κάτι για να σώσω την ερωτική μας ζωή και ακολούθως και τη σχέση μας;

Γιατί ήμουν μικρή και άπειρη και νόμιζα πως όλος ο κόσμος έτσι κάνει έρωτα: ο άντρας είναι από πάνω σου κι εσύ σκέφτεσαι φαγητά. Γιατί δεν ήξερα τότε πως μπορείς να πάρεις την κατάσταση στα χέρια σου και να αναποδογυρίσεις το σκηνικό: να είναι εκείνος από πάνω σου, και από κάτω, να χρησιμοποιεί τα χέρια του και όλες του τις αισθήσεις (γιατί τον έχεις μάθει να συμπεριφέρεται έτσι) κι εσύ να απολαμβάνεις το πόσο όμορφα και ηδονικά νιώθεις.

Δεν είμαι καθόλου σίγουρη αν τελικά η «πάθησή» του ήταν κάτι που δεν επιδιορθωνόταν με τον καιρό, αν εγώ -σε αντίθεση, προφανώς, με τις υπόλοιπες μέχρι τότε γυναίκες της ζωής του- καθόμουν να μοιραστώ μαζί του αυτό το πρόβλημα για να βρούμε από κοινού μια λύση, αντί να μοιράζω αριστερά και δεξιά ψεύτικους οργασμούς περιμένοντας σαν τη στρουθοκάμηλο να λυθεί το πρόβλημα από μόνο του.

Έκανα πολλά λάθη τότε, όπως κι εκείνος. Θέλω να πιστεύω πως έφταιγε το ότι ήμασταν άπειροι και πως αν βρισκόμασταν τώρα, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Τέλος πάντων, η κεντρική ιδέα είναι να δίνεις πρώτα στον άλλο μια ευκαιρία πριν πας στον επόμενο. Εσύ που με διαβάζεις, αν βρεις τον Παύλο (ο οποίος, έμαθα, παντρεύτηκε κι έχει κι ένα παιδάκι), πες του το αυτό από μένα

Ευκαιρίες

Μην του δίνεις άλλη ευκαιρία

  • Μετά από αρκετό καιρό που του έχεις απαγορεύσει να σε ρωτάει αν σου άρεσε, συνεχίζει.
  • Είναι τόσο μικρό, που όταν το ψάχνεις μες στη νύχτα δεν το βρίσκεις στα δύο πρώτα λεπτά.
  • Μετά από ατελείωτα ξενύχτια βλέποντας Alter, η πρόοδος στη σεξουαλική του διαπαιδαγώγηση εξακολουθεί να βρίσκεται στο ναδίρ.
  • Σε ρωτάει για χιλιοστή φορά πού βρίσκεται επιτέλους αυτή η καταραμένη κλειτορίδα.
  • Δε φαίνεται διατεθειμένος να συνεργαστεί ώστε να περνάτε και οι δύο όμορφα στο κρεβάτι, αντί μόνον εκείνος.
  • ΧΜΜΜ… Αν όντως έχει κάποιο οργανικό πρόβλημα δυσλειτουργίας, τότε κάνε ό,τι σε φωτίσει ο Θεός.

Δώσ’ του άλλη μία ευκαιρία

  • Oι ειδικοί λένε ότι για τη μερική αντρική ανικανότητα φταίει τo άγχος, η σκόνη, η κακή διατροφή, το κάπνισμα. Εδώ ζεις, τα ξέρεις, δε σου λένε ψέματα. Προσπάθησε να δημιουργείς ένα χαλαρωτικό περιβάλλον όταν βρίσκεστε μόνοι σας. Είναι πραγματικά μαγικό το τι μπορεί να καταφέρει μια γυναίκα αν το βάλει στόχο.
  • Είναι τόσο γλυκόοοοος.
  • Σε αγαπάει πάρα πολύ, οπότε μάλλον είναι διατεθειμένος να καταβάλει μεγάλες προσπάθειες για να γίνει καλύτερος για χάρη σου. Δεν έχεις παρά να το διαπιστώσεις, αντί να το υποθέτεις (πηγαίνοντας με άλλους).
  • Ενθάρρυνέ τον στο κρεβάτι, αντί να ξαπλώνεις και να περιμένεις τα πάντα από εκείνον. Συγνώμη τώρα, αλλά εσύ δηλαδή είσαι η θεά του έρωτα;
  • Με αρκετές ανασφάλειες έχουμε φορτώσει τους άντρες, ας φανούμε λίγο πιο υπομονετικές με τη συγκεκριμένη, που έχει κεφαλαιώδη σημασία, τη μεγαλύτερη ίσως, για το ηθικό και τη διάθεσή τους (τη σεξουαλική, ντε).
  • Μη γελάσεις ΠOΤΕ εις βάρος του σε περίπτωση «ατυχήματος». Είναι ό,τι χειρότερο μπορείς να κάνεις στην αυτοπεποίθησή του (και, φυσικά, στις πιθανότητες «ανάρρωσης»).
  • Μίλα γλυκά, μίλα όμορφα.
  • Δείτε μαζί ταινίες πορνό. Εκεί μπορείς μια χαρά να του υποδείξεις τι σου αρέσει και τι όχι (το Βαθύ Λαρύγγι δε θα προσφέρει τίποτα στη συγκεκριμένη υπόθεση, πίστεψέ με).
Προηγούμενο άρθροThe machinist (2004) Ταινία θρίλερ. Άποψη
Επόμενο άρθροBurn After Reading «Καυτό Απόρρητο» των Τζόελ και Ιθαν Κοέν
Avatar
Κατά γενική ομολογία θεωρούμε ξεγραμμένος ή πιο σωστά αποτυχημένος. Αφού σας συστήθηκα, πάμε παρακάτω. Για εμένα δεν υπάρχουν διλήμματα, γιατί ξέρω τι θέλω και τι αναζητώ στη ζωή μου. Από μικρός έπαψα να συμβιβάζομαι και άρχισα να αγωνίζομαι. Το Μοναδικό μου εργαλείο είναι το γράψιμο και η ουδέτερη σκέψη μου.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας