Το αγόρι σου με προξενιό. Όπου Κάτσει (κι αν σου κάτσει)

Το αγόρι σου με προξενιό. Όπου Κάτσει (κι αν σου κάτσει)

Άρθρο της Θέτιδας Παπαδοπούλου

H μαμά μου λέει πολλές φορές ότι στην εποχή της οι γάμοι γινόντουσαν με προξενιό, και επί της ουσίας ήταν «ό,τι κάτσει». Κουτσός, στραβός, ασέξουαλ, μπερμπάντης, όλα τα ελαττώματα του συντρόφου σου τα ανακάλυπτες μετά το γάμο. Δηλαδή, όταν ήταν ήδη αργά!

Με λίγα λόγια, δεν είχες προλάβει ούτε να συζήσεις με τον τύπο, για να δεις αν ταιριάζετε στη συμβίωση, και τις περισσότερες φορές δεν είχες κάνει ούτε έρωτα πριν την πρώτη νύχτα του γάμου, ώστε να δεις τουλάχιστον αν ταιριάζετε ερωτικά. «Α, ναι», λέει η μαμά μου, «τότε ήταν πραγματικά ό,τι κάτσει. Για διαζύγιο ούτε λόγος, το έπαιρνες απόφαση ότι αυτός ήταν ο άντρας της ζωής σου, πάει και τέλειωσε, και ότι θα τον υπέμενες μέχρι το τέλος».

Θεωρεί ότι η δική μου γενιά είναι πολύ τυχερή που μπορεί να δοκιμάζει και να επιλέγει άντρες. Μου δίνει μάλιστα συμβουλές για το πώς θα επιλέξω. «Να διαλέξεις απλά εκείνον που θα σε έχει βασίλισσα, κορόνα στο κεφάλι του» μου λέει. Γιατί η μαμά δε γνωρίζει πως σήμερα δεν υπάρχουν πια τέτοιοι άντρες. Πως ο Ό,τι Κάτσει σήμερα μετατράπηκε απλά σε Όπου Κάτσει. Θα κάτσει και σε σένα, θα κάτσει και στη φίλη σου, θα κάτσει και στην καθαρίστρια, θα κάτσει και στην μπαργούμαν και στη μαμά σου ακόμη. Oχ αδερφέ, πού να ξέρει τώρα τι ψάχνει και τι τύπος γυναίκας τού αρέσει κι αν σε αγαπάει. Ψιλά γράμματα.

Το μόνο που παραμένει μόνιμο στη ζωή μου είναι το “ό,τι κάτσει” στιλ της διακόσμησης του σπιτιού μου. Τρία DVDs τοποθετημένα το ένα πάνω στο άλλο. Πορτοκαλί και λαχανί κουρτίνες, ένα τζέμπε δίπλα στον καναπέ, ένα έθνικ τραπεζάκι από τη μια κι ένα μεταλλικό μίνιμαλ από την άλλη. Δεκάδες παπλώματα, όλα διαφορετικά χρώματα και στιλ μεταξύ τους, και τέσσερις ντουλάπες, δύο μες στο σπίτι και δύο στη βεράντα. Η μία μόνο έχει γυναικεία ρούχα. Oι άλλες ανήκουν στους Όπου Κάτσει της ζωής μου.

Πέρασαν ένα φεγγάρι από το σπίτι μου -άλλοι για ένα μήνα, άλλοι για χρόνια-, έφεραν έπιπλα, κουζινικά, τα ρούχα τους κι ύστερα χάθηκαν. Όχι διά παντός. Θυμούνται κάθε τόσο ότι έχουν μια κοπέλα σ’ ένα δυάρι στην Κυψέλη. Κι αν δε θυμούνται αυτό, θυμούνται πού έχουν αφήσει το καλό τους το κοστούμι ή τα δεύτερα αθλητικά του μπάσκετ. Μόνο τα DVDs, τους βραστήρες και τους φούρνους μικροκυμάτων δε θέλουν ποτέ να πάρουν μαζί τους στο τέλος της αρμένικης βίζιτάς τους στο σπίτι μου. Oύτε καν εκείνοι που με άφησαν για να μετακομίσουν στο σπίτι άλλης γυναίκας, επειδή ήταν πιο κοντά στη δουλειά τους.

Πολλές φορές αναγκάζομαι να τηλεφωνώ στις διαδόχους μου: “Μου δίνεις, σε παρακαλώ πολύ, τη διεύθυνσή σου για να στείλω τα πράγματα του πρώην μου;”. Εκείνες μου το κλείνουν, γιατί δε θέλουν να έχω καμιά επαφή με τον πρώην, και μένω απελπισμένη να κοιτάζω το γεμάτο διαμέρισμά μου. Να τα πετάξω όλα αυτά ή να διοργανώσω μπαζάρ για τα ορφανά, που έτσι κι αλλιώς αφήνει πολλά στο πέρασμά του ο Όπου Κάτσει;

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή

Το τζέμπε το έφερε στο σπίτι μου ένας μουσικός. Όχι το μεγάλο, αυτό το κουβάλησα με τα χεράκια μου από την Ινδονησία. Το μικρό. Το χρειαζόταν για να κάνει πρόβες τις μέρες που έμενε στο σπίτι μου. Περίεργη φυλή οι Λατινοαμερικάνοι. Τον γνώρισα σε ένα λάτιν κλαμπ μια μέρα που είχε τα γενέθλιά του ένα αγοράκι και οι γονείς του τον είχαν προσκαλέσει για να παίξει μουσική. Σε κάποια φάση με πλησίασε στο μπαρ η μητέρα του μικρού. «Είσαι όμορφη» ξεκίνησε να μου λέει. «O γιος μου ενηλικιώνεται σήμερα και δεν έχει κάνει ποτέ έρωτα». Θα ήθελες να του δείξεις;”. Πήγε να μου βγει η μαργαρίτα φράουλα απ’ τη μύτη. “

«Δε γίνεται, είμαι απασχολημένη» είπα ευγενικά και γύρισα προς την κολλητή μου να τη ρωτήσω αν κάπου στο μέτωπό μου έγραφε “πεπειραμένη πόρνη, όλα τα σφάζει, όλα τα μαχαιρώνει”. Αλλά η φίλη μου ήταν ήδη απασχολημένη με τη μητέρα του μικρού, η οποία δεν έχασε ευκαιρία και έκανε την ίδια πρόταση παραδίπλα. Δηλαδή, οι μητέρες φταίνε για όλα: οι Ελληνίδες αν ο γιος τους δε μεγαλώσει ποτέ, οι Λατινοαμερικάνες αν ο γιος τους γίνει ένας ακόμη Όπου Κάτσει…

Για να μην τα πολυλογώ, εκείνο το βράδυ τα έφτιαξα με έναν από το συγκρότημα, γιατί μου φαινόταν πιο ώριμος από τους παρευρισκόμενους. Μου είπε βέβαια ότι ήταν ήδη χωρισμένος και είχε μια κόρη να μεγαλώσει – «Ωραία», σκέφτηκα, «με πείρα στο γάμο κι έτοιμο παιδί». Όσο περνούσε ο καιρός, έμαθα ότι ο Κουβανός είχε κάνει κι άλλο γάμο. Και είχε κι ένα άλλο παιδί – εκτός γάμου. Α, και ότι όσο τα είχε με μένα τα είχε και με μια άλλη. Και δεν έφτανε αυτό, το ίδιο διάστημα έριχνε και στις δυο μας το κέρατο της αρκούδας. Πότε τα προλάβαινε όλα αυτά δεν ξέρω, γίνονται έρευνες ακόμα.

Τις λαχανί και τις πορτοκαλί κουρτίνες στα παράθυρα τις έβαλε ένας καλλιτέχνης. Έλληνας. Είχε επίσης γεμίσει τον τοίχο με κόκκινους αστερίες κι είχε μετατρέψει κοχύλια σε φωτιστικά. Ποτέ δεν του ζήτησα να μείνει μαζί μου, ήρθε με το έτσι θέλω. Κάθε μέρα κουβαλούσε όλο και περισσότερα ρούχα, μέχρι που έφτιαξε εδώ, στην Κυψέλη, το σουρεαλιστικό νοικοκυριό του. Ένα πρωί πήγε για μπάνιο στη θάλασσα και δεν επέστρεψε ποτέ. Μάλλον επέστρεψε ένα χρόνο αργότερα.

Τότε εγώ τα είχα ήδη με άλλο αγόρι, που είχε πετάξει τους αστερίες και τα κοχύλια στα σκουπίδια. Μου δικαιολογήθηκε ότι εκεί που πήγαινε για μπάνιο ερωτεύτηκε μια δεκαεννιάχρονη. Και τώρα που η σχέση τους είχε τελειώσει, επέστρεψε… από το μπάνιο. Του έδειξα την πόρτα και του είπα ότι είχα σοβαρή σχέση. Έκλαιγε και οδυρόταν στο πάτωμα και μου έλεγε πόσο του είχα λείψει και να του δώσω άλλη μια ευκαιρία κι ότι δεν αγάπησε καμιά σαν εμένα.

Του είπα ότι δε θα έβγαζε άκρη κι ότι έπρεπε να γυρίσει στην πιτσιρίκα – δεν καταλάβαινα γιατί την άφησε ξαφνικά. Και την πήρε τηλέφωνο μπροστά μου για να της πει όλα τα παρακάλια που είχε πει και σε μένα. Στο τέλος με φίλησε στο μάγουλο χαρούμενος, “Σ’ ευχαριστώ”, μου είπε, “με ξεμπέρδεψες κάπως” κι έφυγε χοροπηδώντας στα σκαλιά. ‘Aβυσσος η ψυχή του Όπου Κάτσει.

Όχι ότι όλες μου οι σχέσεις ήταν επιπόλαιες

Τα δύο DVDs του σπιτιού ανήκουν στη μεγαλύτερη σχέση της ζωής μου. Συνολικά κράτησε πέντε χρόνια. Εντάξει, αν βγάλεις τις περιόδους που εκείνος ψαχνόταν, που δεν ήξερε τι ήθελε, που γύρισε στην πρώην του, που έφυγε ένα ταξίδι και ξεχάστηκε, απομένουν τρία χρόνια. Κι αυτά όχι γεμάτα, γιατί θυμάμαι μια ακόμη απιστία, κατά την οποία είχε φύγει κι αυτός και τα ρούχα του απ’ το μπαλκόνι.

Το θέμα είναι ότι όταν μπήκε το δεύτερο DVD του στο σπίτι κάναμε μια νέα αρχή, εκείνος είχε αλλάξει, ήθελε πολύ πια μόνιμη σχέση μαζί μου, έκλαιγε και χτυπιόταν στο πάτωμα (γιατί όλα τα δράματα σε μένα, Θεέ μου;) και, τέλος πάντων, τα ξαναφτιάξαμε. Ενάμιση χρόνο αργότερα θα μετακομίζαμε σε άλλη χώρα. Έφυγε πρώτος για να βρει σπίτι και επικοινωνούσαμε καθημερινά απ’ το τηλέφωνο. Το σπίτι αργούσε, δεν καταλάβαινα τι γινόταν.

Μέχρι που με πήρε τηλέφωνο μια γυναίκα για να με ρωτήσει ποια είμαι και τι στο καλό ήθελα με το φίλο της. Μου είπε μάλιστα ότι συζούσαν. Όλο αυτόν τον καιρό που κοιμόμουν μέσα στο πακεταρισμένο νοικοκυριό μας εκείνος είχε ήδη σπίτι – η κοπέλα μέσα ήταν δωρεάν. Κι ενώ εγώ είχα ήδη συμφωνήσει να παραχωρήσω το δικό μου σπίτι σε μια φίλη μου. «Τι κάνεις, βρε βλάκα;» του φώναζα στο τηλέφωνο. “Είμαι μπερδεμένος” απαντούσε. «Κι εγώ πού θα μείνω τώρα;» Αλλά μπορούσα πάντα να κλείσω ένα ωραιότατο μπανγκαλόου στο Δαφνί, ευάερο και ευήλιο.

Μια ματιά στον εσωτερικό κόσμο του Όπου Κάτσει

Ναι, μου πήρε χρόνια για να αποδεχτώ ότι υπάρχει κατηγορία αντρών Όπου Κάτσει και να μάθω να την αναγνωρίζω με την πρώτη ματιά. Εκείνοι συνήθως δεν το παραδέχονται, ορκίζονται ότι έχουν σώας τας φρένας κι ότι μόνο εσένα θέλουν, πάει και τελείωσε. Ίσως και να το πιστεύουν την ώρα που το λένε, δεν ξέρω. Πάντως, τα ίδια θα έλεγαν και στην ξαδέλφη σου την Όλγα αν τη συναντούσαν τυχαία μέσα στο σπίτι σου με νεγκλιζέ. Ή αν τους βόλευε καλύτερα. Γιατί ύστερα από έρευνες χρόνων έχω καταλήξει ότι οι Όπου Κάτσει είναι στην πραγματικότητα βολεψάκηδες και κακομαθημένοι.

Το μόνο που αγαπούν είναι η καλοπέραση κι ο εαυτός τους. Ποτέ δεν ξέρουν τι θέλουν, αφού ποτέ δεν έχουν αναρωτηθεί σοβαρά γι’ αυτό. Κινούνται χωρίς κανένα πλάνο για τη ζωή τους, ακολουθώντας τη φορά του ανέμου. Είναι σίγουρα το πιο λάθος είδος για σοβαρή σχέση και οικογένεια.

Πολλοί θέλουν να τους δικαιολογούν λέγοντας ότι είναι νέοι κι ανώριμοι κι ότι θα αλλάξουν μεγαλώνοντας. Αλλά έχω φίλους Όπου Κάτσει που πια είναι πενήντα χρόνων και μόνοι τους και ψάχνουν να βρουν με τον ψυχολόγο τους πού πήραν τη ζωή τους λάθος. Ειλικρινά, καθόλου δε λυπάμαι αυτούς τους φίλους μου όταν μου παραπονούνται για τις χαμένες ευκαιρίες τους και για τις γυναίκες που αγάπησαν (αλλά δεν τις πήραν ποτέ στα σοβαρά). Στα τριάντα μου χρόνια μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι καθένας έχει αυτό ακριβώς που του αξίζει.

Αλλά σε καμία υγιή κοπέλα δεν αξίζει να ταλαιπωρείται για έναν Όπου Κάτσει. «Λοιπόν, μαμά», της λέω τα βράδια που αναλύουμε τις σχέσεις, “καλύτεροι ήταν οι δικοί σας, οι Ό,τι Κάτσει. Κουτσοί, στραβοί, αλλά αυτοί ήταν, πάει και τελείωσε. Τους έπαιρνες σε τιμή ευκαιρίας για να γίνουν πατέρες των παιδιών σου και εκείνοι δέχονταν το ρόλο στωικά”. Η μητέρα μου συνήθως φρικάρει όταν τα ακούει αυτά. “Μήπως θέλεις να σου κάνω και προξενιό, για να δεις τη γλύκα;” με ρωτάει. Ε, αν ξέρεις κανένα καλό παιδί, εδώ που φτάσαμε δε λέω «όχι».

Πρόσεξε τι λέει

  • Μπορώ να αναπνεύσω;
  • Δεν ήξερα ότι ήθελες σοβαρή σχέση!
  • Και στην κολλητή σου τι άντρες αρέσουν;
  • Ρε μωράκι, αφού σου είπα ότι είχα πολλή δουλειά χθες, με πήρε ο ύπνος στο γραφείο.
  • Είμαι σίγουρος ότι με απατάς (όπως κι αυτός, εννοεί).
  • Θα καταστρέψεις τη σχέση με αυτή σου τη μανία να γίνουμε αυτοκόλλητοι.
  • Γιατί χώρισα με την πρώην μου; Ζήλευε πολύ. Χωρίς λόγο.
  • Τότε που τα είχα λοιπόν με την Έλενα και τα είχα και με τη Μαρία…
  • Όλες οι γυναίκες ωραίες είναι.

Πως να τον διακρίνεις

  • O Όπου Κάτσει συνήθως αναγνωρίζεται στα πέντε πρώτα λεπτά της γνωριμίας σας – απλά εσύ δεν παίρνεις το μήνυμα. Έρχεται να σου μιλήσει και ταυτόχρονα ρίχνει κλεφτές ματιές στην ξανθιά δίπλα από σένα. Ακόμη χειρότερα, έρχεται ζευγαρωμένος να σου μιλήσει και σου λέει ότι το κορίτσι δίπλα του δε σημαίνει τίποτα. Αν τον αποφύγεις αρχικά, θα πιάσει αμέσως κουβέντα με άλλη γυναίκα κι ύστερα με άλλη.
  • Το κεφάλι του γυρίζει γύρω γύρω σαν ραντάρ. Αν ξαναγυρίσει σε σένα και επιμείνει μέχρι να σε κατακτήσει, είναι γιατί τον απέρριψες κι ο εγωισμός του δεν αντέχει κάτι τέτοιο.
  • Θα πρέπει να τον φτύνεις διαρκώς για να τον έχεις δικό σου, αφού αυτό που αναζητάει είναι ουσιαστικά η επιβεβαίωση. Κι όταν πιστέψεις ότι στρώνει η σχέση, θα ψάξει την επιβεβαίωση αλλού. Δικαιολογείται στον εαυτό του ότι ίσως απλά να μην έχει ερωτευτεί ακόμα πραγματικά ή ότι λειτουργεί αυθόρμητα.
  • Αυτό πάντως που του χρειάζεται στην πραγματικότητα δεν είναι ένας έρωτας, αλλά ένας ειδικός.
  • Δώσε του το τηλέφωνο ενός καλού ψυχολόγου και παράτα τον. Αν σε παρατήσει αυτός πρώτος για άλλη, να κάνεις ένα πάρτι για να γιορτάσεις το γεγονός ότι εκείνος δεν είναι πια δικό σου πρόβλημα, αλλά πρόβλημα μιας άλλης γυναίκας.
Προηγούμενο άρθροΌταν ένας άντρας αγαπήσει δύο γυναίκες την ίδια στιγμή
Επόμενο άρθροArrow τηλεοπτική σειρά. Άπόψη
Avatar
Κατά γενική ομολογία θεωρούμε ξεγραμμένος ή πιο σωστά αποτυχημένος. Αφού σας συστήθηκα, πάμε παρακάτω. Για εμένα δεν υπάρχουν διλήμματα, γιατί ξέρω τι θέλω και τι αναζητώ στη ζωή μου. Από μικρός έπαψα να συμβιβάζομαι και άρχισα να αγωνίζομαι. Το Μοναδικό μου εργαλείο είναι το γράψιμο και η ουδέτερη σκέψη μου.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας