Το στοίχημα είναι μεγάλο για την αξιοπιστία της χώρας

Μέσα σε λίγους μήνες η κυβέρνηση κατάφερε αρκετά πράγματα. Ειδικά σε ό,τι αφορά την αξιοπιστία της χώρας, όπως φάνηκε και από τη στάση των Ευρωπαίων εταίρων αλλά και του ΔΝΤ.

Στάση που θα οδηγήσει, όπως όλα τουλάχιστον δείχνουν, στην αποδέσμευση της δόσης ύψους 34 δισ. ευρώ σε πρώτη φάση και άλλων δέκα περίπου σε δεύτερη (πιθανότατα τον Ιανουάριο).

Για να γίνει όμως αυτό ελήφθησαν μέτρα σκληρά. Πιο σκληρά δεν γίνεται. Ως εκ τούτου άλλα περιθώρια (μετά και την κατάθεση του φορολογικού) δεν υπάρχουν. Είναι δύσκολο έως ακατόρθωτο να φορολογηθούν και γενικότερα να επιβαρυνθούν περαιτέρω τα νοικοκυριά.

Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να γίνουν οι περιβόητες αλλαγές. Οι λεγόμενες μεταρρυθμίσεις, ώστε να αρχίσουν και οι επί της ουσίας αλλαγές στην πραγματική οικονομία.

Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα της κυβέρνησης. Αν το κερδίσει θα το κερδίσει προς όφελος όλων. Τουλάχιστον των περισσότερων. Αν το χάσει τα πράγματα θα είναι δύσκολα. Πολύ δύσκολα.

Αν δεν υπάρξει ανάπτυξη, αν δεν χτυπηθεί η ύφεση και δεν λειτουργήσει η αγορά τότε οι θυσίες θα πάνε πράγματι χαμένες. Και είναι πολλές. Από πολλούς.

Βέβαια δεν εξαρτώνται όλα από την κυβέρνηση. Δεν εξαρτώνται από την Ελλάδα. Χωρίς να είναι κανείς θιασώτης της θεωρίας «θα μας σώσουν οι ξένοι γιατί δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς», το θέμα είναι όντως ότι κάτι πρέπει να κάνει συνολικά η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αν θέλει να είναι Ευρωπαϊκή, αν θέλει να είναι Ενωση. Διότι, το έχουμε κατ’ επανάληψη τονίσει, το πρόβλημα δεν είναι η Ελλάδα. Δεν είναι μόνο η Ελλάδα. Η κρίση είναι παγκόσμια, και είναι κυρίως ευρωπαϊκή.

Φαίνεται διά γυμνού οφθαλμού. Και είναι κρίση – ντόμινο. Ας δούμε ένα παράδειγμα. Μεγάλη αυτοκινητοβιομηχανία ανακοινώνει απολύσεις 1.500 υπαλλήλων της που εργάζονται σε εργοστάσιο το οποίο λειτουργεί σε άλλη χώρα. Αιτία οι μειωμένες σε απίστευτο βαθμό πωλήσεις στην Ευρώπη.

Αυτομάτως το πρόβλημα της μιας χώρας μεταφέρεται και στην άλλη. Θα υπάρξει και εκεί μια αλυσιδωτή διαδικασία στα πλαίσια της οικονομικής κρίσης.

Το παράδειγμα είναι πραγματικό. Μόλις χθεσινό. Και αφορά δύο χώρες άλλες. Οχι την Ελλάδα. Και δεν είναι οι μόνες. Η μια ανήκει στον αποκαλούμενο Ευρωπαϊκό Νότο, η άλλη συνορεύει με την… ηγέτιδα Γερμανία.

Η οποία αργά η γρήγορα, μάλλον γρηγορότερα απ’ ό,τι πιστεύουν κάποιοι, θα κληθεί να αντιμετωπίσει και η ίδια ανάλογα προβλήματα εξ αιτίας της δραματικής μείωσης της αγοραστικής δύναμης, κυρίως των Ευρωπαίων.