Ζητείται… ανάπτυξη, όμως μας ακούει κανείς;

Δύο είναι οι ισχυρότερες απειλές για την ελληνική οικονομία. Η μεγάλη ύφεση και το υπέρογκο χρέος, λαμβάνοντας βέβαια υπόψη πως η τρίτη απειλή, το δημοσιονομικό έλλειμμα, εύκολα ή δύσκολα θα τιθασευτεί.

Κι αν το χρέος μπορεί να επιμηκυνθεί ή και να «κουρευτεί» με πολιτικές αποφάσεις και συνοπτικές διαδικασίες, για την ανάκαμψη της οικονομίας και την επιστροφή σε αναπτυξιακούς ρυθμούς δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις.

Μάλιστα πολλοί οικονομολόγοι πιστεύουν ότι το 2011 ή ύφεση θα είναι βαθύτερη από φέτος. Την άποψη αυτή την στηρίζουν στις επικείμενες περικοπές μισθών στον ιδιωτικό τομέα και στην αναμενόμενη αύξηση της ανεργίας στα επίπεδα του 15%.

Ο συνδυασμός χαμηλότερων εισοδημάτων και περισσότερων ανέργων οδηγεί σε κάμψη της ζήτησης και συρρίκνωση της κατανάλωσης.

Παράλληλα εκτιμάται πως η συμπίεση των αμοιβών θα έχει άμεση αρνητική επίπτωση και στην αποπληρωμή των τραπεζικών δανείων.

Άλλωστε οι διοικήσεις των τραπεζών περιμένουν ενίσχυση των επισφαλειών εντός του ερχόμενου έτους.

Ελέω ισχνής κατανάλωσης θα περιοριστεί περαιτέρω ο τζίρος στην αγορά με άμεση απόρροια νέα λουκέτα και ακόμη περισσότερους ανέργους. Από την άλλη οι αυξημένες επισφάλειες θα αναγκάσουν τις τράπεζες να διατηρήσουν τη σφιχτή πολιτική στις χορηγήσεις νέων δανείων.

Έτσι καθώς η κυβέρνηση δεν έχει δείξει μέχρι σήμερα ότι μπορεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα, είναι ορατός ο κίνδυνος να εισέλθει η οικονομία σε ένα φαύλο κύκλο ύφεσης ο οποίος πολύ δύσκολα θα μπορέσει να σπάσει.

Η περιπλάνηση του ευρω-ομολόγου από τον Ντελόρ στον Πρόντι

Ήλθε, απήλθε μέχρι να ξανάρθει. Ο λόγος για την ιδέα έκδοσης ευρω-ομολόγου που επανήλθε ορμητικά το τελευταίο διάστημα, ως πανάκεια για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης. Η αρχική, όμως, αισιοδοξία, που καλλιεργήθηκε από την κοινή πρωτοβουλία του προέδρου του Εurogroup Ζαν Κλοντ Γιούνκερ και του Ιταλού υπουργού Οικονομικών Τζούλιο Τρεμόντι, προσέκρουσε στο διπλό γαλλογερμανικό βέτο.

Η ιδέα έκδοσης ευρω-ομολόγου δεν είναι καινούρια. Επανεμφανίζεται σε τακτά χρονικά διαστήματα ως σωσίβιο στις οικονομικές και χρηματοπιστωτικές φουρτούνες, μέχρι να το πάρει το ρεύμα έως την επόμενη όξυνση της κρίσης.

«Πνευματικός πατέρας» του ευρω-ομολόγου μπορεί να θεωρηθεί ο πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής -και για πολλούς από τους τελευταίους χαρισματικούς και με ευρωπαϊκό όραμα ηγέτες- Ζακ Ντελόρ, ο οποίος το 1993 -πριν από την ύπαρξη δηλαδή του ευρώ- είχε προτείνει την έκδοση ευρω-ομολόγων για τη χρηματοδότηση επενδύσεων με ευρωπαϊκή διάσταση.

Και τότε, όπως και τώρα, Βερολίνο και Παρίσι παρεμπόδισαν εν τη γενέσει του την προώθηση αυτού του εγχειρήματος. Με κάποιες ενδιάμεσες προτροπές, που δεν είχαν αντίκρισμα, η ιδέα επανήλθε δυναμικά το 2003, επί ιταλικής προεδρίας, με ένθερμο υποστηρικτή το διάδοχο του Ντελόρ, Ρομάνο Πρόντι, χωρίς όμως και πάλι να υπάρξει συναίνεση.

Διαπιστώνοντας ότι η Ε.Ε. είναι διχασμένη επί του θέματος, ο σημερινός πρόεδρος της Κομισιόν Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο αντιπρότεινε να υπάρξει ένα είδος ευρω-ομολόγου για τη χρηματοδότηση μεγάλων διασυνοριακών έργων υποδομής που θα μπορούσαν να υλοποιηθούν σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Ωστόσο, και αυτή η εναλλακτική λύση δεν αντιμετωπίζεται με ιδιαίτερο ενθουσιασμό από πολλές κοινοτικές πρωτεύουσες.

Τόσο ο Ζ. Γιούνκερ όσο και ο Μ. Μπαρόζο δηλώνουν πεπεισμένοι ότι αργά ή γρήγορα η ιδέα αυτή θα ωριμάσει. Αυτό που δεν έχει διευκρινιστεί ακόμη, αλλά εξετάζεται αυτή την περίοδο από τις νομικές υπηρεσίες των θεσμικών οργάνων της Ε.Ε. είναι αν για την υλοποίηση αυτού του τολμηρού σχεδίου απαιτείται περιορισμένη η ευρεία -κάτι που κανείς βεβαίως δεν επιθυμεί- αλλαγή της Συνθήκης. Μετά την αρνητική γαλλογερμανική απάντηση, επισήμως το θέμα δεν θα συζητηθεί στην επικείμενη Σύνοδο Κορυφής.

Ωστόσο, θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι στο παρασκήνιο θα γίνει ανταλλαγή απόψεων. Πάντως, για την ώρα φαίνεται πως το ευρω-ομόλογο ξαναμπαίνει στα κοινοτικά συρτάρια μέχρι την επόμενη φορά που θα ανασυρθεί ως ναυαγοσωστικός μηχανισμός στα μεγάλα μποφόρ του ευρώ.

Προηγούμενο άρθροΡάλι Dakar σε …λάτιν ρυθμούς
Επόμενο άρθροΑπρόσμενη εξέλιξη στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Άμυνας
Avatar
Κατά γενική ομολογία θεωρούμε ξεγραμμένος ή πιο σωστά αποτυχημένος. Αφού σας συστήθηκα, πάμε παρακάτω. Για εμένα δεν υπάρχουν διλήμματα, γιατί ξέρω τι θέλω και τι αναζητώ στη ζωή μου. Από μικρός έπαψα να συμβιβάζομαι και άρχισα να αγωνίζομαι. Το Μοναδικό μου εργαλείο είναι το γράψιμο και η ουδέτερη σκέψη μου.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ