Έχει δεχθεί νυχτερινό τηλεφώνημα από τον Al Pacino, που δήλωσε φαν του.. Ένας άγνωστος του έχει σπάσει τη μύτη χωρίς να του πει καν το γιατί. Έχει εργαστεί σαν πορτιέρης .Αν νομίζετε πως μόνο οι Αμερικάνοι σταρ έχουν το δικαίωμα των αλλοπρόσαλλων εμπειριών, ο Javier Bardem θα σας πείσει για το αντίθετο.
Γεννημένος την πρώτη μέρα του Μαρτίου του 1969 στην Las Palmas, ο νησιώτης Javier Angel Encinas Bardem είχε ελάχιστες αμφιβολίες για το μέλλον του. Οι Bardem είναι μια οικογένεια με μακροχρόνια παράδοση στον κινηματογράφο, κάτι που επηρέασε βαθύτατα τον μικρό Javier:O παππούς του, Rafael Bardem εμφανιζόταν σε ταινίες ήδη από την δεκαετία του 40 (με ρόλους ακόμα και δίπλα στον θρυλικό Antonio de Curtis), ο θείος του, Juan Antonio, ήταν σκηνοθέτης μεταξύ άλλων και του Calle Mayor (1956), ενώ η μητέρα του, Pilar, είναι διάσημη τηλεοπτική ηθοποιός. Kανένα μυστήριο λοιπόν που ήδη από τα έξι του, ο Javier καταλήγει μπροστά από την κάμερα με ένα μικρό ρόλο στο El Picaro. Παρά το ότι η τηλεοπτική του παρουσία να συνεχίζεται και στα El Dia por Delante (1980) ο Bardem δεν έχει ακόμα αποφασίσει σε ποιο χώρο θα αφιερώσει το ταλέντο του.
Ο ίδιος έχει όνειρο να γίνει σκηνογράφος και ξεκινάει με πάθος την στην Μαδριλένικη Escuela de Artes y Officios αλλά με την αξιοζήλευτη αίσθηση ρεαλισμού που ήδη τον χαρακτηρίζει παραδέχεται στον εαυτό που πως δεν πρόκειται ποτέ να γίνει ικανός σκηνογράφος ή ζωγράφος. Έτσι, παρατάει την σχολή και αρχίζει να ασχολείται με το rugby (φτάνοντας να αγωνιστεί μέχρι και στην Ισπανική εθνική ομάδα) αλλά και διάφορες άλλες δουλειές του ποδαριού:Συγγραφέας, εργάτης σε οικοδομή, stripper…
H αλλαγή πορείας του Javier εντοπίζεται στο 1990, όταν ο Βigas Luna του δίνει ένα ρόλο στο ερωτικό θρίλερ Las Edades de Lulu. Ο Bardem αποφασίζει να ασχοληθεί επαγγελματικά με την υποκριτική και τα επόμενα δύο χρόνια εμφανίζεται σε μια τηλεοπτική σειρά (Tango) και τρείς ταινίες- Tacones Lejanos (του Almodovar), Amo tu Cama Rica και κυρίως, Jamon Jamon. Ο Bigas Luna του εμπιστεύεται έναν μεγαλύτερο, αν και αρκετά μονόπλευρο ρόλο, δίπλα στις έμπειρες Stefania Sandrelli και Anna Galliena αλλά και την Penelope Cruz που έχει αρχίσει την καριέρα της μόλις ένα χρόνο πριν. Ο ρόλος του στο Jamon Jamon του προσφέρει δημοσιότητα και μια υποψηφιότητα για βραβείο Goya, αλλά όχι χωρίς αντίτιμο:
O 23χρονος Bardem, με παρουσιαστικό αθλητή και φυσιογνωμία «σκληρού» ήρωα περασμένων δεκαετιών, γίνεται αμέσως sex symbol αλλά όλες οι επόμενες προτάσεις πουν φτάνουν στα χέρια του βασίζονται ακριβώς σε αυτή του την ιδιότητα. Μπροστά στον κίνδυνο της επαγγελματικής απομόνωσης σε ένα είδος ρόλων με ημερομηνία λήξεων, σαν αυτούς των «όμορφων», ο Bardem αρχίζει να λέει αλλεπάλληλα «όχι» και γίνεται πολύ πιο εκλεκτικός στις επιλογές του.
Παρά την αλλαγή νοοτροπίας του, από το 1993 έως την άλλη χρονιά-σταθμό στην καριέρα του εργάζεται πυρετωδώς. Το 1993 εμφανίζεται σε τρεις ταινίες (El Amante Bilingue, Huidos και Huevos D’Oro) και το 1994 σε τέσσερις- Pronostic reservat, Dias Contados (με το οποίο κερδίζει και το πρώτο του Goya Award), El Detective Y la Muerte και ένα ακόμα φιλμ του Bigas Luna, το La teta I la Luna.
Ο Javier αλλάζει συνεχώς, και επιτυχώς την κατεύθυνσή του πρωταγωνιστώντας σε κωμωδίες, δραματικές ταινίες, μέχρι και σε φιλμ μικρού μήκους σαν το La Madre του 1995 όπου εμφανίζεται δίπλα στην μητέρα του! Το 1995, με το Boca a Boca κερδίζει το δεύτερό του Goya Award ενώ δύο χρόνια μετά ξανασυνεργάζεται με τον Pedro Almodovar στο Carne Tremula και η καριέρα του δέχεται την ώθηση που χρειάζοταν.
Το φιλμ είναι διεθνής επιτυχία, όχι μόνο για τον Pedro Almodovar (που δύο χρόνια μετά θα κερδίσει το Όσκαρ με το Todo sobre mi madre) αλλά και για τους Bardem (που προτείνεται για European Film Award) και Penelope Cruz. Για τα επόμενα δύο χρόνια ο Javier μάλλον αποφασίζει να ξεσκάσει γι’αυτό και επιλέγει ρόλους που θα μπορούσαμε χωρίς ενδοιασμούς να αποκαλέσουμε cult, όπως αυτόν στο Perdita Durango του Alex de la Iglesias αλλά και στο Torrente, el brazo tonto de la ley (1998).
Το 2000 είναι το έτος που ο Javier Bardem, όχι πλέον σαν πρόσωπο σε foreign movie αλλά σαν ηθοποιός, θα περάσει το…καλλιτεχνικό τελωνείο της Αμερικής. Για το Before Night Falls ο Bardem αλλάζει την προφορά του και χάνει 15 κιλά ώστε να μοιάσει περισσότερο στην τραγική φιγούρα του Reynaldo Arenas και η εξαιρετική ερμηνεία του δεν περνάει απαρατήρητη. Είναι υποψήφιος για Όσκαρ, κερδίζει Goya Award, Golden Globe, βραβεία κριτικών και το ταλέντο του κερδίζει έναν πανάξιο σεβασμό, αλλά και το…τηλεφώνημα θαυμασμού του Pacino: «Compelling», «Truly amazing», «Stellar performance» είναι μόνο μερικές από τις λέξεις που χρησιμοποιήθηκαν αφειδώς για τον Bardem, που μετά την Uncredited εμφάνισή του στο Sin Noticias de Dios, επέστρεψε με άλλη μια αξιοπρόσεκτη ερμηνεία στο κοινωνικό δράμα Los Lunes al Sol.
Πιο άμεσο, λόγω θέματος, από το Before Night Falls, το Lunes al Sol μας προσφέρει έναν ώριμο, βαρύ (κυριολεκτικά και μεταφορικά) Bardem στο ρόλο του Santa, ένα ρόλο που του φέρνει ένα ακόμα Goya Award φέρνοντας το νούμερο στα 3. Και φυσικά ο Javier δεν σταμάτησε εκεί, αφού μετά το σύντομο πέρασμά του από το Collateral, τράβηξε και πάλι τα βλέμματα πάνω του με την φυσική του μεταμόρφωση αλλά και τον συγκινητικό πρωταγωνιστικό ρόλο του στο Mar Adentro.
Η ταινία του Amenabar, βασισμένη σε μια αληθινή ιστορία, είναι μια πρόκληση για τον Javier που πρέπει να προσεγγίσει ένα δύσκολο ρόλο, αφού ως Ramon Sampedro δεν μπορεί να ποντάρει στην γλώσσα του σώματος. To φιλμ, υποψήφιο για Oscar, έμεινε στην ιστορία ως και το πιο πολυβραβευμένο με Goya Awards ( 14 βραβεία σε 15 υποψηφιότητες!)και το ένα από αυτά ανήκε στον Bardem.
Ποιος ξέρει γιατί δεν έχουμε δει ακόμα τον Bardem σε κάποια υπερπαραγωγή δράσης, στον ρόλο πχ. ενός Λατινοαμερικάνου βαρώνου της κοκαΐνης; Ίσως τα μεγάλα στούντιο έχουν καταλάβει πως μια παχυλή επιταγή δεν είναι αρκετή για να δελεάσει τον απαιτητικό Bardem και για αυτό κρατιούνται σε απόσταση. Άλλωστε και τη φετινή του ταινία είναι μάρτυρας της πορεία που ο Bardem προσπαθεί να δώσει στην καριέρα του. Το Goya`s Ghosts, στο οποίο υποδύεται τον φανατισμένο μοναχό Lorenzo, είναι ένα…μποτιλιάρισμα ταλέντου, ένα art film που δεν έχει ανάγκη να πλασάριστεί ως τίποτε άλλο παρά μόνο ως art film.
Η επιβεβαίωση του σεβασμού που ο Bardem τρέφει για τον εαυτό του φανερώνεται άλλωστε και από τις μελλοντικές επιλογές του: Θα τον δούμε στα ήδη ολοκληρωμένα No Country for Old Men (των αδερφών Cohen) και Love in the time of Cholera (του Mike Newell) ενώ είναι η πρώτη αρσενική επιλογή του Woody Allen για το φιλμ που σκοπεύει να γυρίσει επί Ισπανικού εδάφους. Μπορεί να μη ξέρει καν να οδηγεί αλλά ο Bardem έχει το, ίσως σημαντικότερο χάρισμα, του να διαλέγει πάντα τη σωστή κατεύθυνση.
