Limbo (video game review)

Διανύοντας μια ψηφιακή εποχή όπου το “φαίνεσθαι” τείνει να επικρατεί στις παραγωγές βιντεοπαιχνιδιών, από έντονες παλέτες χρωμάτων μέχρι υψηλής ανάλυσης κι ευκρίνειας γραφικά, το LIMBO καταργεί εκ νέου τα δεδομένα στο χώρο και μας βυθίζει σε έναν γκρίζο (από)κόσμο όπου κυριαρχεί μια ασπρόμαυρη έκφραση του θανάτου… Εξερευνώντας τον κόσμο του, τα συναισθήματα που πρωταγωνιστούν είναι ο φόβος, η φρίκη, η εγκατάλειψη. Ένα αγόρι αναζητεί τη χαμένη του αδελφή, μέσα σε ένα τοπίο που δεn γνωρίζει κανείς πως βρέθηκε. Το όλο σκηνικό μοιάζει να αναπαριστά το προαύλιο της κόλασης που υποδέχεται μικρά παιδιά που είναι αβάπτιστα ή έχουν διαπράξει αμαρτίες… Όλα όμως θα αρχίσουν να ξετυλίγονται καθώς εξελίσσεται η ροή των γεγονότων.

Προκειμένου να βοηθήσει ο παίκτης το μικρό αγόρι να ολοκληρώσει το σκοπό του, θα χρειαστεί να υποβάλλει τον εαυτό του σε πλήθος δοκιμασιών, οι οποίες ορθώνονται μπροστά του ως ποίκιλα εμπόδια. Τα εμπόδια αυτά μπορούν να περιγραφτούν είτε ως υλικά είτε ως ψυχολογικά. Αναλυτικότερα, θα χρειαστεί ο παίκτης να αντιμετωπίσει παγίδες, τα τέσσερα στοιχεία της φύσης (τα οποία είναι ιδιαίτερα απειλητικά, καθώς εμφανίζονται με τη σκοτεινή τους πλευρά), ακόμα και πλάσματα που μοιάζουν να ξεπήδησαν μέσα από τις σελίδες ενός ξεχασμένου και σκοτεινού παραμυθιού.

Όσον αφορά στην ψυχολογική υπόσταση των δοκιμασιών, το Texnologia τονίζει ότι χρειάζεται γερό στομάχι, καθότι κάποιοι γρίφοι απαιτούν ιδιαίτερα “αρρωστημένη” φαντασία. Επειδή μάλιστα ο θάνατος παραμονεύει παντού, είναι βέβαιο πως ο παίκτης θα χρειαστεί να χάσει πάρα πολλές φορές προκειμένου να καταφέρει να βρει τον καλύτερο τρόπο για να περάσει από ένα σημείο και να συνεχίσει προς το τέλος της ιστορίας.

Αυτό καθιστά βασανιστική την ολοένα επαναλαμβανόμενη αποτυχία του. Κάποιες παρουσίες μέσα στον κόσμο του LIMBO, ενώ φαινομενικά και φυσιογνωμικά δείχνουν φιλικές, ουσιαστικά βρίσκονται εκεί με σκοπό να δυσκολέψουν ακόμη περισσότερο την πορεία του μικρού αγοριού. Τίποτε, λοιπόν, δεν είναι φιλόξενο στον κόσμο αυτόν. Μοναδικό -ίσως- αισιόδοξο στοιχείο σε αυτή τη μαυρίλα είναι μια ομάδα πεταλούδες που συναντάει ο παίκτης και λειτουργούν σαν ένα μεταβατικό στοιχείο από το θάνατο στην ελπίδα, προσφέροντας μία έντονη και φωτεινή αντίθεση, συγκριτικά με τη μουντή αύρα που κυριαρχεί στον κόσμο του τίτλου αυτού.

Κάτι που ξαφνιάζει ευχάριστα την όλη διαδικασία, είναι το γεγονός πως για τον έλεγχο του ήρωα απαιτείται η χρήση μόλις δύο πλήκτρων και του σταυρού κατεύθυνσης, προκειμένου να διασχίσει κανείς αυτόν το γραμμικό εφιάλτη. Ένα πλήκτρο για το άλμα και ένα για την αλληλεπίδραση με τα υλικά αντικείμενα. Τίποτε άλλο. Είναι πραγματικά σπουδαίο πως ένας τόσος απλός χειρισμός αρκεί για να εξερευνήσει κανείς την πολύπλοκη αυτή περιπέτεια.

Ακόμα και σε επίπεδο οπτικοακουστικού τομέα, το LIMBO συναρπάζει με την απλότητα του. Η δανέζικη PlayDead κατάφερε να ενσωματώσει μέσα σε μία απλή παλέτα μόλις τριών χρωμάτων (του άσπρου, του μαύρου και του γκρίζου) έναν πανέμορφο αλλά μακάβριο κόσμο. Οτιδήποτε υπάρχει μέσα στον κόσμο αυτό εκφράζει τη λησμονιά, το θάνατο αλλά και μία προσωπική εκδοχή της κόλασης.

Το αποτέλεσμα είναι εικαστικά άρτιο, εντυπωσιάζοντας παράλληλα με τη δομή του. Ειδικά στον τομέα του ήχου, το Texnologia έμεινε απόλυτα ικανοποιημένο: εξαιρετικά ηχητικά εφέ καθώς και επιβλητικά μουσικά θέματα, είναι τα στοιχεία που προσδίδουν στον τίτλο μία πρωτόγνωρη εμπειρία. Θα πιάσει κανείς τον εαυτό του να κάθεται να ακούει με προσοχή κάθε ήχο που ξεπροβάλλει από το περιβάλλον.

Τα μουσικά αποσπάσματα, αν και λίγα, καταφέρνουν να εντυπωσιάσουν με την ατμοσφαιρική χροιά τους, επιτυγχάνοντας την κορύφωση κάποιων μεμονωμένων σκηνών. Ο τίτλος υποστηρίζει φυσικά και achievements, ενώ δε λείπουν και ειδικά αντικείμενα προς φανέρωση. Κάτι που μας ενόχλησε αρκετά είναι η υπερβολικά μικρή διάρκεια του τίτλου. Ακόμα κι αν λάβουμε υπόψη την downloadable ταυτότητά του, τα 1200 MS Points είναι ένα άκρως υψηλό αντίτιμο. Επιπροσθέτως, διακρίναμε κάποια λάθη (glitches) όσον αφορά στα γραφικά, με αποτέλεσμα να χάναμε σε ανύποπτο χρόνο, στεκούμενοι λχ σε ένα ρηχό σημείο μιας λίμνης ή πέφτοντας πολλές φορές στο κενό.

Παρόλα αυτά, το γεγονός πως μία εταιρεία με 4 χρόνια εμπειρίας στο χώρο κατάφερε να προσφέρει μία από τις καλύτερες downloadable παραγωγές που έχουν εμφανιστεί μέχρι σήμερα, είναι μία απρόσμενα ευχάριστη επαλήθευση για το ότι τα video games μπορούν να θεωρηθούν Τέχνη. Μετά το εξαιρετικό Flοwer για το PlayStation 3, το LIMBO είναι ένας ακόμη τίτλος που συνδέεται άμεσα με τον όρο, στην πιο εναλλακτική του έννοια. Καλώς ήλθατε στον κόσμο του.