Crimson Alliance (video game review)

Μια σκοτεινή αυτοκρατορία που κυβερνάται από μια σατανική θεά με σιδηρά πυγμή. Ένας μάγος, μια δολοφόνος και ένας σκληροτράχηλος μισθοφόρος ξεκινούν ένα δύσκολο ταξίδι για να σταματήσουν μια για πάντα την κυριαρχία της. Ακούγεται οικεία η παραπάνω περιγραφή; Θα έπρεπε. Οι αρχέτυποι χαρακτήρες και το γνώριμο σκηνικό θυμίζουν μια εποχή που κάποτε αποτελούσαν τον κανόνα, ενώ τώρα αντιπροσωπεύονται από ελάχιστους τίτλους.

Αυτό ακριβώς το κενό προσπαθεί να καλύψει η Microsoft και η Certain Affinity με το Crimson Alliance, ένα τίτλο που κυκλοφορεί για το XBLA -κρυμμένο πολύ καλά κάτω από το μανδύα του free to play, ο οποίος έρχεται να συμπληρώσει τις κυκλοφορίες των Torchlight και Dungeon Siege III, όσο ακόμα υπάρχει… χώρος μέχρι την κυκλοφορία του Diablo III.

Έτσι λοιπόν, η ιστορία της πολύπαθης Byzan και ο δύσκολος δρόμος προς την απελευθέρωσή αποτελεί την ιδανική αφορμή για τη δράση. Η κάποτε ακμάζουσα αυτοκρατορία πλέον δοκιμάζεται, από τότε η βασίλισσα της, η Soul Siren, άρχισε να ασχολείται με τη μαύρη μαγεία και τώρα πλέον οι κάτοικοι της υποφέρουν. Ο Direwolf, ένας μάγος που κάποτε υπηρέτησε σαν βοηθός της βασίλισσας, προσλαμβάνει τη βοήθεια του Gnox και της Moonshade, ενός μισθοφόρου και μιας assassin, με σκοπό να επιστρέψει στην Byzan και να βάλει ένα οριστικό τέλος στα δεινά που μαστίζουν τον τόπο.

Κάτω από την απλή ιστορία κρύβεται ένα εξίσου απλό hack & slash παιχνίδι, με την πιο παραδοσιακή έννοια του όρου. Αφότου διαλέξουμε έναν από τους τρεις χαρακτήρες, τον μάγο, τον μισθοφόρο ή την assassin -ο καθένας με το προσωπικό του στυλ: ranged, melee, ή ένας συνδυασμός των δύο-, είμαστε έτοιμοι για την εξόρμησή μας στα dungeons της Byzan, σκοτώνοντας οτιδήποτε βρεθεί στο δρόμο μας.

Κάτι τέτοιο δεν αποδεικνύεται ιδιαίτερα περίπλοκο, καθώς η κάθε κίνηση αντιστοιχεί σε ένα πλήκτρο, ενώ η ισομετρική προβολή της δράσης δεν δημιουργεί ιδιαίτερα προβλήματα. Πέρα από τις τρεις διαφορετικές επιθέσεις, οι μαχητές έχουν στη διάθεσή τους διάφορα αντικείμενα τα οποία μπορούν να τους βοηθήσουν στη μάχη, όπως ειδικούς πυργίσκους που εκτοξεύουν βέλη, τσεκούρια που μπορούν να εκσφενδονίσουν στους αντιπάλους τους, ή και ειδικά «δολώματα» για να τους προσελκύσουν σε κάποιο συγκεκριμένο σημείο.

Επιπροσθέτως, ο καθένας από τους τρεις ήρωες διαθέτει τη δική του Ultimate Power, η οποία τους επιτρέπει να εξαπολύσουν καταστροφικές επιθέσεις όταν τα πράγματα γίνονται δύσκολα. Αυτό που αξίζει να αναφερθεί είναι πως οι μηχανισμοί του παιχνιδιού είναι ιδιαίτερα «δεμένοι» και απλοί, εξασφαλίζοντας την απρόσκοπτη ροή του παιχνιδιού, χωρίς να προκαλεί προβλήματα σε αυτόν τον τομέα.

Ο δρόμος μέχρι το παλάτι της Soul Siren δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλος, ενώ το περιβάλλον στο οποίο θα πολεμήσουν οι τρεις ήρωες δεν έχει να προσφέρει κάτι το διαφορετικό. Καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας, η θεματολογία αλλάζει μόνο δύο φορές, ενώ η δομή και ο σχεδιασμός των dungeons είναι απλός, με την ίδια απλή μεθοδολογία απαιτείται για την εξεύρεση των μυστικών περιοχών του κάθε επιπέδου.

Στη πορεία θα συναντήσουμε εμπόρους οι οποίοι μας προσφέρουν -με το απαραίτητο αντίτιμο, βέβαια- αναβαθμισμένο εξοπλισμό και ειδικές αρένες, ο μοναδικός σκοπός των οποίων είναι να βαθμολογηθούν οι παίκτες για τις επιδόσεις τους. Μετά το πέρας της περιπέτειας, δεν δίνεται κάποιο κίνητρο στους παίκτες για να επισκεφτούν τα ίδια μέρη ξανά, καθώς αυτά δεν έχουν να επιδείξουν κάτι διαφορετικό.

Οι εχθροί παρουσιάζουν μια σχετική ποικιλία η οποία θα μπορούσε να είναι αρκετά μεγαλύτερη, ενώ ο τρόπος αντιμετώπισής τους είναι πολύ συγκεκριμένος, καθώς οι δημιουργοί δεν φρόντισαν να εισάγουν κάποιο συνδυασμό στις κινήσεις των χαρακτήρων. Μεγάλη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι το Crimson Alliance δεν ακολουθεί το μοτίβο των παραδοσιακών RPGs, απομακρύνοντας τελείως το στοιχείο του XP, αναλαμβάνοντας να αναβαθμίσει τις ικανότητες των χαρακτήρων μέσα από τον εξοπλισμό τους. Έτσι, οι παίκτες δεν πρόκειται ποτέ να δουν κάποια οθόνη level up. Αντίθετα, θα πρέπει να αποκτήσουν -είτε μέσω αγοράς, είτε μέσω looting- κάποια καλύτερη πανοπλία/ασπίδα/όπλο/κλπ. ούτως ώστε να ανεβάσουν τα στατιστικά τους.

Όπως θα ήταν αναμενόμενο σε έναν τέτοιο τίτλο, στους ενδιαφερόμενους δίνεται η δυνατότητα ταυτόχρονης συμμετοχής τεσσάρων παικτών σε co-op, είτε τοπικά, είτε μέσω Xbox Live. Όπως είναι λογικό, σε αυτό το mode το παιχνίδι δείχνει τον καλύτερό του εαυτό, καθώς ο απλός χειρισμός και η πλούσια δράση συμβάλλουν τα μέγιστα στην διασκέδαση των παικτών, ενώ η πρόσβαση μερικών μυστικών περιοχών είναι πιο εύκολη με δύο ή και περισσότερους παίκτες.

Τέλος θα έπρεπε να σημειωθεί πως η εμπειρία είναι πολύ καλύτερη όταν συμμετέχουν λιγότεροι από τέσσερις, καθώς τα εφέ των spells και ο αριθμός των εχθρών στην οθόνη μπορεί να προκαλέσουν σύγχυση και αποπροσανατολισμό στους πάντες. Τεχνικά, το Crimson Alliance δεν έχει να παρουσιάσει κάτι το εξαιρετικό, χωρίς όμως να απογοητεύει. Οι υφές και τα οπτικά εφέ κινούνται σε ικανοποιητικά επίπεδα, χωρίς όμως να εντυπωσιάζουν, ενώ κατά τη διάρκεια της δράσης δίνεται η δυνατότητα στους σχεδιαστές να χρησιμοποιήσουν ολόκληρο το φάσμα της χρωματικής παλέτας, με ιδιαιτέρως ικανοποιητικά αποτελέσματα.

Το voice over των χαρακτήρων είναι απλά καλό, με αυτό του Gnox ίσως να ξεχωρίζει, ενώ τα ηχητικά εφέ είναι απλά και επαναλαμβανόμενα. Εντύπωση προκαλεί η επιλογή της μουσικής επένδυσης της παραγωγής, καθώς η jazz που ακούγεται θα ταίριαζε περισσότερο σε ένα film noir ή ένα παιχνίδι τελείως διαφορετικής θεματολογίας. Ο ιδιαίτερα απλός χαρακτήρας του Crimson Alliance μπορεί να λειτουργήσει αρνητικά, καθώς αφαιρεί από τον τίτλο τη δυνατότητα να προσφέρει το κάτι παραπάνω σε όσους θέλουν να ασχοληθούν εκτενώς μαζί του.

O ίδιος ο χαρακτήρας του, όμως, είναι αυτός που του επιτρέπει να προσφέρει απλή, ατόφια διασκέδαση για κάποιες ώρες, καθιστώντας το την ιδανική επιλογή για εξάσκηση μέχρι την κυκλοφορία του Diablo III. Η δυνατότητα αγοράς ενός μόνο χαρακτήρα το καθιστά μια αρκετά δελεαστική πρόταση, για αυτό το λόγο. Οι fans του είδους δε θα απογοητευτούν. Όσοι ψάχνουν το κάτι παραπάνω, ίσως θα ήταν καλύτερα να προτιμήσουν κάτι άλλο.