Σήμερα θα ασχοληθούμε με ένα Ελληνικό και ένα ξενόγλωσσο soundtrack, τα οποία σίγουρα αξίζουν την προσοχή μας.
Και τώρα πάμε στο «ψητό».
Chicago (2002)
Το λαμπερό Σικάγο, οι φαντασμαγορικοί πρωταγωνιστές και κυρίως τα εκπληκτικά τζαζ τραγούδια που περιέχονται σε αυτό το cd (που να το θυμηθείτε, θα μας απασχολήσει για αρκετό καιρό, τουλάχιστον μέχρι την βραδιά των Όσκαρ) είναι αυτό που λέμε «όλα τα λεφτά»!!
Τα είπαμε και στο review της ταινίας και θα τα ξαναπούμε κι εδώ: Ένα must see για όλους, ένα must hear επίσης για όλους! Εντυπωσιακά πιστό στην παράδοση του θεατρικού μιούζικαλ των Bob Fosse, Fred Ebb (στίχοι), John Kander (μουσική) αλλά εξόχως κινηματογραφικό με την εκπληκτική μεταφορά του απ’ τον Rob Marshall, αξίζει και με το παραπάνω μια εξέχουσα θέση στη δισκοθήκη και την καρδιά σας.
Ότι ακούσετε στην ταινία, θα το βρείτε και στο cd, συν δυο ακόμα τραγούδια που (ευτυχώς) δεν χώρεσαν στο πανί. Όλη η ιστορία ξετυλίγεται μέσα απ’ τα υπέροχα R&B; και Jazz τραγούδια, με αναπάντεχα καλές ερμηνείες από ηθοποιούς, με την υπέροχη μουσική του John Kander και όπου κρίθηκε αναγκαίο του Danny Elfman ο οποίος στέκεται μια χαρά στο ύψος των περιστάσεων στα δυο ορχηστρικά που επιμελήθηκε, με τους πανέξυπνους και σε μερικές περιπτώσεις διασκεδαστικούς στίχους (πάρτε για παράδειγμα το καταπληκτικό Cell Block Tango όπου οι κρατούμενες εξιστορούν τον λόγο για τον οποίο βρέθηκαν στη φυλακή…) του Fred Ebb, με την ποιότητα του ήχου να αγγίζει το τέλειο και μόνη παραφωνία τα 2 τελευταία τραγούδια που όπως είπαμε για καλή μας τύχη δεν συμπεριλήφθηκαν στην ταινία, το Σικάγο αποτελεί την πιο ελκυστική πρόταση αυτή την εποχή.
Οι Catherine Zeta-Jones, Renée Zellweger, Richard Gere, Queen Latifah, μαζί με τους υπόλοιπους επαγγελματίες τραγουδιστές ή όχι, κάνουν μια πολύ δυνατή ομάδα που αν δεν το γνωρίζαμε δύσκολα θα συνειδητοποιούσαμε ότι πρόκειται απλά για ηθοποιούς. Ερμηνείες πέρα από κάθε φαντασία, με ρυθμούς που ξεσηκώνουν και ζωντανεύουν εικόνες απ’ το μιούζικαλ της δεκαετίας (εντάξει, υπάρχει πάντα και το Dancer in the Dark – Χορευοντας στο Σκοταδι και όχι, το Moulin Rouge! δεν είναι καλύτερο…), θα μαγέψει όλους τους εραστές της ταινίας, ενώ μάλλον θα ικανοποιήσει και όσους πιθανόν δεν την παρακολουθήσουν στους κινηματογράφους.
Στις καλύτερες στιγμές, το εντυπωσιακό άνοιγμα του cd με μια προκλητική ερμηνεία της Zeta-Jones μαζί με την Zellweger στο “All that jazz” σε ρυθμούς βαριετέ που ξεσηκώνουν, η εντυπωσιακή ερμηνεία της Queen Latifah (η εκλεκτή μου για Όσκαρ Β’ Γυναικείου) στο “When You’re Good To Mama”, το ίσως πιο διασκεδαστικό (και γεμάτο πανέμορφες γυναικείες παρουσίες) χορευτικό της ταινίας “Cell Block Tango” (που μάλιστα θυμίζει αρκετά το Dancer in the Dark όσον αφορά το ρυθμό που δίνεται από φυσικούς ήχους του περιβάλλοντος της πρωταγωνίστριας), το ενδιαφέρον μουσικό κομμάτι του Richard Gere “All I Care About”, περισσότερο για τη γυναικεία χορωδία στην αρχή όμως, παρά για τον ίδιο το «μεγαλοδικηγόρο» (που είναι μάλλον καλύτερος στο “We Both Reached For The Gun” που ακολουθεί, τη σκηνή της συνέντευξης τύπου δηλαδή όπου η Zellweger παίζει το ρόλο της μαριονέτας), το μελαγχολικό ντουέτο Catherine Zeta-Jones – Queen Latifah στο “Class” που όμως δεν περιλαμβάνεται στην ταινία (αντίθετα με το θεατρικό μιούζικαλ) και φυσικά η φαντασμαγορική τελική σκηνή με το αποκλειστικά ηχογραφημένο για την ταινία ντουέτο Catherine Zeta-Jones – Renée Zellweger μαζί στη σκηνή (“I Move On”), το οποίο είναι και υποψήφιο (όχι άδικα) για Όσκαρ τραγουδιού.
Δυστυχώς τα δυο τελευταία τραγούδια “Cell Block Tango” και “Love Is A Crime”, σε ρυθμούς… ραπ (!!) είναι κατώτερα των περιστάσεων, ενώ η παρουσία τους μόνο περιττή θα μπορούσε να χαρακτηριστεί. Πάλι καλά δηλαδή που δεν τα είδαμε και στην ταινία. Δεν είναι κακά, απλά είναι εντελώς εκτός κλίματος και δεν έχουν θέση στο συγκεκριμένο μιούζικαλ και την εποχή στην οποία αναφέρεται. Εσείς δεν έχετε παρά να τα προσπεράσετε.
Αν με το Chicago δεν αναβιώσουν τα διάφορα μιούζικαλ (σε πωλήσεις και μνήμες…) του παρελθόντος (μηδέ του Moulin Rouge! εξαιρουμένου…), δεν θα αναβιώσουν ποτέ! Σας έπεισα;
Track list
- Overture / And All That Jazz
- Funny Honey
- When You’re Good To Mama
- Cell Block Tango
- All I Care About
- We Both Reached For The Gun
- Roxie
- I Can’t Do It Alone
- Mister Cellophane
- Razzle Dazzle
- Class
- Nowadays (Roxie)
- Nowadays / Hot Honey Rag
- I Move On
- After Midnight
- Roxie’s Suite
- Cell Block Tango (He Had It Comin’)
- Love Is A Crime
- Βαθμολογία: 9/10 (All that Jazz!!)
- Συνολική χρονική διάρκεια soundtrack: 70:17 λεπτά
Θα το μετανιώσεις (2002)
Τι έχουμε εδώ; Το ελληνικό αντίστοιχο του Amelie ίσως; Εντάξει, ας μην είμαστε υπερβολικοί… Ωστόσο, πλησιάζει σε γλυκύτητα και ευγένεια (αν μου επιτρέπεται η έκφραση) το cd που με χαρακτηριστική ευκολία κέρδισε την αγάπη μας δυο χρόνια πριν. Η Δήμητρα Γαλάνη άλλωστε δεν είναι άγνωστη και στη συγκεκριμένη δουλειά φαίνεται η πολύ μεγάλη εμπειρία και ωριμότητά της, έστω και σε ένα τομέα για τον οποίο δεν διεκδικεί δάφνες, αυτόν της κινηματογραφικής μουσικής δηλαδή.
Ένα cd γεμάτο γλυκόπικρες μελωδίες, μεστές ερμηνείες απ’ την ίδια τη Γαλανη αλλά και την Τάνια Τσανακλίδου σε ένα τραγούδι («Γιορτή και Ξενιτιά») και μια διάθεση (κυρίως) μελαγχολική, που θα αγγίξει μάλλον τον ακροατή, το «Θα το μετανιώσεις», σε στίχους του Παρασκευά Καρασούλη, στέκεται υποδειγματικά για ελληνικό soundtrack από μόνο του και μάλλον θα γοητεύσει όσους γνωρίζουν και εκτιμούν τη μεγάλη τραγουδίστρια που εδώ ξεδιπλώνει κι ένα άλλο ταλέντο, αυτό της σύνθεσης.
Η «εισαγωγή» είναι ιδανική, το ίδιο και το «Γιορτή και Ξενιτιά» με την Τσανακλίδου σε ένα σύντομο πλην ουσιαστικό πέρασμα απ’ το cd. Οι «τίτλοι αρχής» και το «Καφενείο» συναγωνίζονται για την χαμηλόφωνη πλην γλυκύτατη μελωδία τους, ενώ μεταξύ τους παρεμβάλλονται τα «Βήματά της», ένα απόσπασμα από τα λόγια της πρωταγωνίστριας Μάνια Παπαδημητρίου. Μια ιδέα blues στη συνέχεια (“Με διάθεση blues”) και η πρώτη ερμηνεία της Δήμητρας Γαλάνη στο «Κι έμεινα εδώ», μελαγχολικό και με υπέροχους στίχους τραγούδι. Η «Διαδρομή» ανεβάζει κάπως τους ρυθμούς και εισάγει μια περισσότερο ηλεκτρονική νότα στο cd (με κεντρικά όργανα όμως το βιολί και το τσέλο), ενώ η συντομότατη «Σύγχυση» δίνει ένα πιο «συμφωνικό» άρωμα…
Το επόμενο τραγούδι που ξεχωρίζει, είναι το «Δεν έχω ποδήλατο», που ξεκινά ως τραγούδι γενεθλίων, καταλήγει όμως σε μια περισσότερο κεφάτη (όσο κεφάτη μπορεί να είναι μια κατά βάση μελαγχολική και ονειροπόλα μελωδία) εκδοχή των τίτλων αρχής, με αποσπάσματα απ’ την ταινία να παρεμβάλλονται μεταξύ των μελωδιών. Η μελαγχολία γίνεται περισσότερο φανερή στα μόλις 35 δευτερόλεπτα του «Να ζήσεις Μαράκι», μια ακόμα παραλλαγή του τραγουδιού γενεθλίων.
Το κορυφαίο τραγούδι του cd, αναμφίβολα το «Ίδιο Φεγγάρι» με ερμηνεύτρια την Γαλανη, πιθανότατα θα αρέσει και σε όσους μέχρι τώρα δεν πείστηκαν απ’ τα προηγούμενα περιεχόμενα του cd. Μάλιστα, το συγκεκριμένο κομμάτι, παίζει αρκετό καιρό στα ραδιόφωνα και ίσως να έχει πέσει στην αντίληψή σας.
Το mix της «Διαδρομής» που κλείνει το cd με τις διάφορες ατάκες της ταινίας να πέφτουν καταιγιστικά και σε συνεργασία με το ίδιο βιολί και τα ηλεκτρονικά μπιτ που πρωτοεμφανίζονται στην αυθεντική «διαδρομή», ίσως να μην είναι το ιδανικό για να περιγράψει τη συνολική διάθεση του cd και της ίδιας της ταινίας, είναι όμως αρκετά ενδιαφέρον και πρωτότυπο.
Από τα καλά εγχώρια κινηματογραφικά cd αναμφίβολα το «Θα το μετανιώσεις», κυρίως λόγω της Γαλανη, δεν θα απογοητεύσει αυτούς που είναι εξοικειωμένοι με το έργο της τραγουδοποιού, ούτε μάλλον και τους απλούς θεατές της ταινίας.
Track list
- Εισαγωγή
- Γιορτή Και Ξενιτιά – Τάνια Τσανακλίδου
- Τίτλοι Αρχής
- Τα Βήματά Της
- Καφενείο
- Με Διάθεση Blues
- Κι Έμεινα Εδώ – Δήμητρα Γαλάνη
- Η Διαδρομή
- Σύγχυση
- Η Τσίχλα
- Ποδήλατο
- Δεν Έχω Ποδήλατο
- Να Ζήσεις Μαράκι
- Σταγόνες
- Θα Το Μετανοιώσεις
- Γιορτή Και Ξενιτιά (ορχηστρικό)
- Η Πάστα Φλώρα
- Το Ίδιο Φεγγάρι – Δήμητρα Γαλάνη
- Η Διαδρομή (mix με πρόζες)
- Βαθμολογία: 7/10 (δεν νομίζω πως «Θα το μετανιώσεις»…)
- Συνολική χρονική διάρκεια soundtrack: 41:01 λεπτά
. Σήμερα θα ασχοληθούμε με ένα Ελληνικό και ένα ξενόγλωσσο soundtrack, Αξίζουν την προσοχή μας){kind=link}