Δύσκολοι Αποχαιρετισμοί: Ο Μπαμπάς μου
Ακόμα ένα soundtrack που απευθύνεται κυρίως σε αυτούς που αρέσκονται στα κλασικά ακούσματα και ονομάζεται Δύσκολοι Αποχαιρετισμοί: Ο Μπαμπάς μου, το οποίο χωρίζεται σε τρία μέρη:
- Στο πρώτο μέρος έχει διαλόγους από την ταινία, όπου ακούγεται κυρίως η φωνή του μικρού πρωταγωνιστή της ταινίας Γιώργου Καραγιάννη (μεγάλος κερδισμένος του Φεστιβάλ του Λοκάρνο με το βραβείο Α’ Ανδρικού Ρόλου στο χέρι…) που θα ενθουσιάσει όσους αγάπησαν την ταινία και τον μικρό,
- Συνθέσεις του Σταύρου Σοφιανόπουλου σε πιάνο, χαμηλόφωνες αλλά πολύ γλυκές όπως και η ταινία της Παναγιωτοπουλου και
- Δυο τραγούδια, ένα με την ορχήστρα ελαφράς μουσικής του Ε.Ι.Ρ. και ερμηνεύτρια την Γιοβάννα και ένα σε μουσική του Νίκου Μεϊμαρή και στίχους του Χαράλαμπου Βασιλειάδη με ερμηνευτές τον Πάνο Γαβαλά και τη Βούλα Γκίκα («Οι Γλάροι», 1965) που ακούγονται και στην ταινία και μεταφέρουν με κάποιο τρόπο το κλίμα της εποχής που περιγράφει.
Όπως και στο soundtrack της ταινίας Billy Elliot – Γεννημενος Χορευτης (με τον μικρό Jamie Bell στο ρόλο του χορευτή), έτσι κι εδώ τα αποσπάσματα απ’ την ταινία είναι καλοδεχούμενα και μάλιστα τα επιλεγμένα κομμάτια («Που θα ήθελες να είσαι τώρα», «Γράμμα» Ι,ΙΙ και ΙΙΙ, «Ευχή», «Αποχαιρετισμός»), είναι αντιπροσωπευτικά της συναισθηματικής κατάστασης του μικρού που ξεκινά απ’ την υπέρμετρη χαρά στο παιχνίδι με τον πατέρα («Που θα’θελες να’σαι τώρα») και φτάνει μέχρι την αγωνιώδη αναζήτηση του πατέρα που έχει χαθεί (μέσα από τα «Γράμματα» προς τη γιαγιά) και την τελική λύτρωση («Αποχαιρετισμός»). Στο άκουσμά τους, συγκινήθηκα για ακόμα μια φορά και μου ‘ρθαν στο μυαλό οι υπέροχες εικόνες της ταινίας της Παναγιωτοπουλου.
Οι δε συνθέσεις του Σταύρου Σοφιανόπουλου, στην πλειοψηφία τους εκτελεσμένες σε σόλο πιάνο (με μερικές πινελιές από το τσέλο του Νίκου Βελιώτη και μια υποψία ηλεκτρονικών ήχων), θυμίζουν όντως μουσική δωματίου όπως αναφέρει ο συνθέτης στο ένθετο βιβλιαράκι έτσι λιτές και διακριτικές που είναι. Για την ίδια την ταινία, φυσικά είναι θετικό αυτό, αφού δεν θα μπορούσε να συμβαίνει αλλιώς. Τίποτα δεν πρέπει να αποσπά την προσοχή του θεατή από την πλοκή και τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών, έστω κι αν αυτό είναι η μουσική που γράφτηκε ακριβώς γι’ αυτήν, την οποία απλώς πρέπει να παρατηρεί και να υποβοηθά όπου κρίνεται απαραίτητο.
Όμως, αν δούμε το soundtrack μεμονωμένα, αυτή η λιτότητα λειτουργεί εις βάρος του. Γιατί είναι πολύ δύσκολο κάποιος που δεν έχει δει και αγαπήσει την ταινία να αγοράσει τόσο μελαγχολικό και χαμηλών τόνων cd. Δεν βάζουμε φυσικά σε αυτή την κατηγορία τους εκλεκτικούς ακροατές κλασικών μελωδιών, που έτσι κι αλλιώς θα το εκτιμήσουν για την ποιότητά του.
Τα δε τραγούδια «Που είσαι αγάπη μου» και (κυρίως) «Οι Γλάροι», σε κάποιους παλαιότερους θα είναι γνωστά. Στο νεότερο κοινό όμως, δεν ξέρουμε πόσο θα αρέσουν. Προσωπικά, αν και εκτιμώ την ποιότητα τους και τον ρόλο που έπαιξαν στη δεκαετία του ’60, δεν εκτιμώ το ίδιο και την παρουσία τους σε αυτό το cd. Πολύ απλά, είναι μακριά απ’ την επικρατούσα μελαγχολική αίσθηση του υπόλοιπου cd κάτι που, κατά τη γνώμη μου πάντα, θα μπορούσε να έχει αποφευχθεί…
Soundtrack tracklist
- Που θα’θελες να’σαι τώρα
- Απώλεια
- Γράμμα Ι
- Κρυφή Συνάντηση
- Στο Κέντρο της Πόλης
- Γράμμα ΙΙ
- Που είσαι αγάπη μου
- Θάλασσα του Πρωινού
- Θέμα Βροχής
- Γράμμα ΙΙΙ
- Σκηνή Βροχής
- Πλήθος
- Όρος
- Οι Γλάροι
- Ευχή
- Τρεχαντήρι
- Αποχαιρετισμός
- Μαρία
- Επίλογος
- Βαθμολογία: 6,5/10
- Συνολική χρονική διάρκεια soundtrack: 57:28
Naqoyqatsi
Με το Naqoyqatsi ολοκληρώνεται η τριλογία Qatsi του Godfrey Reggio και ταυτόχρονα η αντίστοιχη τριλογία soundtracks του Philip Glass. Αν και αναμφίβολα πρόκειται για ένα σύνολο ιδιαίτερα προσεγμένων μελωδιών, το Naqoyqatsi απευθύνεται κυρίως στους λάτρεις κλασικών ακουσμάτων ή όσους αγάπησαν τα προηγούμενα 2 soundtracks, απλά για να συμπληρώσουν τη συλλογή τους.
Το συγκεκριμένο cd δεν κάνει την υπέρβαση και μάλλον μένει στα γνωστά μονοπάτια των δυο προηγούμενων, καλώς απ’ τη μια διότι δεν είναι εύκολο να πείσεις τον ακροατή που θα σε εμπιστευτεί γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, από την άλλη κακώς όμως γιατί αδυνατεί να προσθέσει πολλά πράγματα στα ήδη γνωστά. Οι μελωδίες είναι μεν καλοδουλεμένες, το τσέλο του Yo-Yo Ma είναι καλοδεχούμενο, το σύνολο όμως είναι μάλλον υποτονικό και ίσως κουραστικό για τους μη εξοικειωμένους.
Με κάποιες φωτεινές εξάρσεις, το Naqoyqatsi χαρακτηρίζεται από χαμηλούς τόνους που κάνουν δύσκολη την ακρόασή του, ενώ η διάρκεια των συνθέσεων που φτάνουν μέχρι και τα 11 λεπτά ανά τραγούδι ίσως να διευκολύνουν το συνθέτη στην ολοκληρωμένη απεικόνιση των συναισθημάτων της κινηματογραφικής εικόνας, λειτουργεί όμως εις βάρος της ποικιλίας των ήχων που θα μπορούσε ίσως να περιέχει το cd.
Οι μόνες μη υποτονικές μελωδίες που περιλαμβάνει το Naqoyqatsi, είναι το πρώτο, ομώνυμο, τραγούδι, το νο2 Primacy of Number, το νο5 Religion, το Intensive Time στο νο8 και τέλος, το Point Blank. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι θα ακούσετε τις συγκεκριμένες συνθέσεις στα κλαμπ, τουναντίον! Απλά ξεχωρίζουν απ’ τα υπόλοιπα στα οποία πρέπει να ανεβάσετε την ένταση για να συνειδητοποιήσετε ότι υπάρχει κάτι ηχογραφημένο σε αυτό το cd…
Soundtrack tracklist
- Naqoyqatsi
- Primacy of Number
- Massman
- New World
- Religion
- Media Weather
- Old World
- Intensive Time
- Point Blank
- The Vivid Unknown
- Definition
- Βαθμολογία: 5,5/10
- Συνολική χρονική διάρκεια soundtrack: 77:12
