Η Airbus αναμένεται να κατασκευάσει 340 δορυφόρους για τον αστερισμό OneWeb. Οι νέοι δορυφόροι θα αντικαταστήσουν σταδιακά αυτούς της πρώτης γενιάς.
Η Airbus έλαβε μια νέα παραγγελία για την κατασκευή δορυφόρων για τον αστερισμό OneWeb. Ο ευρωπαϊκός όμιλος αεροδιαστημικής ανακοίνωσε ότι σκοπεύει να παραδώσει τους πρώτους δορυφόρους μέσα στους επόμενους μήνες.
Η νέα παραγγελία αφορά 340 δορυφόρους, οι οποίοι θα τοποθετηθούν σε χαμηλή γήινη τροχιά (LEO – Low Earth Orbit) και θα επιτρέπουν γρήγορες συνδέσεις διαδικτύου σε οποιοδήποτε σημείο της Γης.
Η ιδιοκτήτρια της OneWeb, Eutelsat, είχε ήδη παραγγείλει 100 από αυτούς τους τηλεπικοινωνιακούς δορυφόρους από την Airbus τον Δεκέμβριο του 2024.
Οι δορυφόροι θα κατασκευαστούν από την Airbus Defence and Space στην Τουλούζη, σε μια πρόσφατα εγκατεστημένη γραμμή παραγωγής, και θα παραδίδονται από τα τέλη του 2026.
Αυτό αποτελεί «ένα ακόμα σημαντικό βήμα για την ευρωπαϊκή κυριαρχία», δήλωσε η Airbus.
Νέα γραμμή παραγωγής στην Τουλούζη
Για την εκτέλεση της παραγγελίας, η Airbus δημιούργησε μια ειδική γραμμή παραγωγής στις εγκαταστάσεις της στην Τουλούζη.
Οι πρώτοι από τους συνολικά 340 δορυφόρους αναμένεται να παραδοθούν στα τέλη του τρέχοντος έτους. Οικονομικές λεπτομέρειες της συμφωνίας δεν έγιναν γνωστές.
Επί του παρόντος, ο αστερισμός της OneWeb αποτελείται από περισσότερους από 600 δορυφόρους, οι οποίοι περιφέρονται γύρω από τη Γη σε υψόμετρο 1.200 χιλιομέτρων.
Οι νέοι δορυφόροι προορίζονται να αντικαταστήσουν τους παλαιότερους, οι οποίοι πλησιάζουν στο τέλος της επιχειρησιακής τους ζωής.
Η OneWeb ιδρύθηκε το 2012 με στόχο να προσφέρει έναν δορυφορικό αστερισμό για παγκόσμια πρόσβαση σε γρήγορο διαδίκτυο.
Ωστόσο, το 2020 η εταιρεία αναγκάστηκε να κηρύξει πτώχευση και διασώθηκε από το βρετανικό κράτος και τον ινδικό όμιλο Bharti.
Το 2023, η OneWeb συγχωνεύθηκε με την Eutelsat δημιουργώντας την Eutelsat OneWeb, η οποία αποτελεί θυγατρική του ομίλου Eutelsat Group.
Ο πόλεμος του διαστήματος και η ευρωπαϊκή απάντηση
Η συμφωνία μεταξύ της Airbus και της Eutelsat OneWeb δεν είναι απλώς μια εμπορική συναλλαγή, αλλά μια στρατηγική κίνηση στη σκακιέρα του λεγόμενου “New Space”.
Η μάχη για την κυριαρχία στη Χαμηλή Γήινη Τροχιά (LEO) έχει ενταθεί δραματικά, με κύριους ανταγωνιστές το Starlink της SpaceX (του Elon Musk) και το επερχόμενο Project Kuiper της Amazon (του Jeff Bezos).
Η σημασία της “Ευρωπαϊκής Κυριαρχίας”
Η αναφορά της Airbus στην “ευρωπαϊκή κυριαρχία” είναι κομβικής σημασίας. Η Ευρώπη προσπαθεί να μειώσει την εξάρτησή της από αμερικανικές υποδομές.
Με το Starlink να κυριαρχεί ήδη στην αγορά με χιλιάδες δορυφόρους, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ηνωμένο Βασίλειο βλέπουν στην Eutelsat OneWeb τον μοναδικό σοβαρό “παίκτη” που μπορεί να εγγυηθεί ασφαλείς επικοινωνίες για ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και επιχειρήσεις, χωρίς τα δεδομένα να περνούν από δίκτυα που ελέγχονται εκτός Ευρώπης.
Μάλιστα, αυτή η τεχνολογία συνδέεται άμεσα με το ευρωπαϊκό πρόγραμμα IRIS², το οποίο στοχεύει στη δημιουργία ενός κυρίαρχου ευρωπαϊκού δορυφορικού αστερισμού για κυβερνητική και στρατιωτική χρήση.
OneWeb vs Starlink: Διαφορετικές στρατηγικές
Ενώ το Starlink στοχεύει κυρίως στον τελικό καταναλωτή (B2C), προσφέροντας ίντερνετ σε σπίτια, η OneWeb έχει υιοθετήσει μια στρατηγική B2B (Business-to-Business). Εστιάζει στην παροχή συνδεσιμότητας σε τηλεπικοινωνιακούς παρόχους, ναυτιλιακές εταιρείες, αεροπορικές εταιρείες και κυβερνήσεις.
Αυτό σημαίνει ότι οι δορυφόροι της Airbus πρέπει να πληρούν εξαιρετικά αυστηρές προδιαγραφές αξιοπιστίας, καθώς εξυπηρετούν κρίσιμες υποδομές.
Τεχνολογικές βελτιώσεις της Δεύτερης Γενιάς (Gen 2)
Οι νέοι δορυφόροι που θα κατασκευάσει η Airbus (Gen 2) αναμένεται να φέρουν σημαντικές τεχνολογικές αναβαθμίσεις σε σχέση με την πρώτη γενιά. Το πιο πιθανό χαρακτηριστικό είναι η προσθήκη δια-δορυφορικών συνδέσεων λέιζερ (Optical Inter-Satellite Links).
Αυτή η τεχνολογία επιτρέπει στους δορυφόρους να “μιλούν” μεταξύ τους στο διάστημα με ταχύτητα φωτός, χωρίς να χρειάζεται να κατεβάζουν το σήμα σε επίγειους σταθμούς (gateways) συνεχώς.
Αυτό είναι κρίσιμο για την κάλυψη των ωκεανών και των πόλων, αλλά και για τη μείωση της καθυστέρησης (latency), προσφέροντας ταχύτητες που ανταγωνίζονται τις οπτικές ίνες.
Τέλος, η μαζική παραγωγή στην Τουλούζη δείχνει ότι η βιομηχανία του διαστήματος μετατρέπεται από χειροποίητη κατασκευή σε βιομηχανική παραγωγή γραμμής, κάτι που είναι απαραίτητο για τη διαχείριση του κόστους και τη διατήρηση της βιωσιμότητας απέναντι στον επιθετικό ανταγωνισμό της SpaceX.
