To Lemony Snicket’s: A Series of Unfortunate Events έρχεται χρονολογικά δεύτερο, σε σχέση με την υπερεπιτυχημένη σειρά ταινιών (και βιβλίων) του Harry Potter, αλλά χωρίς αυτό να καταγράφεται και στο box office, κατάφερε να δημιουργήσει το αντίπαλο δέος σε ένα κινηματογραφικό είδος που ο Potter μέχρι τώρα έδειχνε να «παίζει» χωρίς αντίπαλο.
Και είναι όντως μια αξιόλογη προσπάθεια, καλά, εγώ το διασκέδασα περισσότερο από κάθε ταινία της περίφημης τριλογίας, και αυτό οφείλεται σε ένα θαυματουργό τελικά τρίπτυχο. Καταρχήν, τα σκοτεινά έως μακάβρια βιβλία Lemony Snicket του Daniel Handler, λειτουργική σκηνοθεσία του Brad Silberling (στα πρότυπα βέβαια του Tim Burton) και η παρουσία του Jim Carrey, στον πρωταγωνιστικό ρόλο του Count Olaf, που μαγνητίζει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο το φακό…
Το soundtrack φέρει την υπογραφή του Thomas Newman, με πιο πρόσφατη επιτυχία του Finding Nemo δυο χρόνια πριν και η δουλειά του εδώ ήταν υποψήφια για oscar καλύτερης μουσικής στα πρόσφατα βραβεία. Το score του εδώ παρόλο που έχει παιχνιδίσματα που παραπέμπουν στον άρχοντα του είδους, Danny Elfman, είναι εν τέλει πιο σκοτεινό και σε σημεία η μουσική θα άρμοζε τηρουμένων των αναλογιών και σε thriller. Παρ’ όλα αυτά, δε λείπουν και τα πάντοτε creepy funfare elements, με τη χρήση μαντολίνου να δίνει τον κατάλληλο τόνο στο σύνολο. Και όσο και αν έχει uplifting στιγμές, δε θα μπορούσα επ’ουδενί να το χαρακτηρίσω «ευχάριστο», όσον αφορά το σύνολο του.
Ο συνθέτης Thomas Newman
Στην αξιοσημείωτα μεγάλη διάρκεια του, έχουμε ορισμένες στιγμές που πραγματικά μένουν στο νου… Το track28, «A letter that never came», είναι ένα όμορφο και μελαγχολικό κομμάτι πιάνου που επενδύεται με ορχήστρα, ενώ το «The reptile Room» στο track 6 είναι ένα δείγμα της προσέγγισης του Newman, ο οποίος χρησιμοποιεί τα percussion με εξωτικό τόνο, δίνοντας κι άλλους πόντους στη δουλειά.
Το χορωδιακό “Loverly Spring” αυξάνει κι άλλο το μουσικό εύρος φέρνοντας στο νου χαρούμενες στιγμές από τη Μελωδία της Ευτυχίας, αλλά το αμέσως επόμενο κομμάτι προσγειώνει (τη μουσική, αλλά και τα ..ορφανά) στην «πραγματικότητα» (του φοβερού και τρομερού Count Olaf)… Ίσως, λείπει η εξαιρετική στιγμή, αλλά το σύνολο εδώ είναι και δυνατό και πλούσιο. Λίγο παρακάτω από το Finding Neverland του Kaczmarek.
- Βαθμολογία: 7.5/10
Track listing
- The Bad Beginning (3:20)
- Chez Olaf (3:12)
- The Baudelaire Orphans (2:32)
- In Loco Parentis (1:28)
- Resilience (2:30)
- The Reptile Room (1:36)
- An Unpleasant Incident Involving a Train (4:52)
- Curdled Cave (2:04) / 9. Puttanesca (2:41)
- Curious Feeling of Falling (1:46)
- Regarding the Incredibly Deadly Viper (2:34)
- The Marvelous Marriage (0:53)
- Lachrymose Ferry (0:38)
- Concerning Aunt Josephine (2:09)
- VFD (1:11) / 16. The Wide Window (1:12)
- Cold as Ike (2:45)
- Hurricane Herman (2:19)
- Snaky Message (2:31)
- The Regrettable Episode of the Leeches (2:45)
- Interlude with Sailboat (1:05)
- Verisimilitude (2:17)
- Loverly Spring (1:50)
- A Woeful Wedding (3:22)
- Attack of the Hook-Handed Man (2:23)
- Taken by Surpreeze (2:02)
- One Last Look (1:42)
- The Letter that Never Came (4:14)
- Drive Away (End Title) (5:05)
- Συνολική χρονική διάρκεια soundtrack: 68 minutes
