Πρώτα έπρεπε να πείσει τους καθηγητές του ότι το έργο ήταν ασφαλές.
Αυτό αξίζει σίγουρα άριστα: Στη Μεγάλη Βρετανία, ένας μαθητής κατασκεύασε έναν λειτουργικό πυρηνικό αντιδραστήρα σύντηξης – και προφανώς είναι ο πρώτος που κατασκευάστηκε ποτέ σε σχολείο.
Ο Cesare Mencarini, ως μέρος της σχολικής του εργασίας (Extended Project Qualification – EPQ), κατασκεύασε έναν αντιδραστήρα και δημιούργησε μέσα σε αυτόν πλάσμα. Για αυτό, βραβεύτηκε με τον υψηλότερο βαθμό, Α* – outstanding (εξαιρετικός), όπως αναφέρει η βρετανική εφημερίδα Daily Mail.
Ο 17χρονος μαθητής ξεκίνησε το έργο πριν από 18 μήνες. Οι καθηγητές του, δεν ήταν πολύ ενθουσιασμένοι. όπως είπε στη Daily Mail. Φοβόντουσαν ότι αυτό το εγχείρημα θα μπορούσε να είναι επικίνδυνο. “Ωστόσο, πραγματοποιήσαμε μια πλήρη αξιολόγηση κινδύνου και το προσωπικό με υποστήριξε πολύ.”
Το πρώτο πλάσμα δημιουργήθηκε μετά από οκτώ μήνες
Τον Ιούνιο του περασμένου έτους, μετά από περίπου οκτώ μήνες ανάπτυξης, ο Mencarini κατάφερε για πρώτη φορα να δημιουργήσει πλάσμα. Στον αντιδραστήρα του, τον οποίο παρουσίασε επίσης στο Φεστιβάλ Επιστήμης του Κέιμπριτζ, (Cambridge Science Festival), θέλει να δημιουργήσει τις απαραίτητες συνθήκες για τη σύντηξη των ατομικών πυρήνων.
Το πρόβλημα, όπως είπε, είναι να δημιουργηθεί η υψηλή πίεση που προκαλείται από τη βαρύτητα του ήλιου. Για αυτό χρησιμοποιεί ένα ηλεκτρικό πεδίο. Αυτή η μέθοδος ονομάζεται «ηλεκτροστατικός εγκλωβισμός αδράνειας» (Inertial electrostatic confinement). Ωστόσο, δεν θεωρείται κατάλληλη για την παραγωγή ενέργειας.
Ο διευθυντής του σχολείου επαίνεσε τον Mencarini για το σπουδαίο επίτευγμα του και ανέφερε ότι αυτό το έργο “θα δώσει σίγουρα μεγάλη ώθηση στη βιομηχανία ενέργειας”. Ο Mencarini σκοπεύει να ξεκινήσει σπουδές μηχανικής μετά την επιτυχή αποφοίτηση του.
Η σημασία της πυρηνικής σύντηξης
Η πυρηνική σύντηξη αποτελεί εδώ και δεκαετίες το κεντρικό στοιχείο της ενεργειακής έρευνας. Παρά τις προόδους που έχουν επιτευχθεί, όπως η κατασκευή του αντιδραστήρα από τον νεαρό επιστήμονα, η εμπορική εκμετάλλευση της πυρηνικής σύντηξης παραμένει ένα μακροπρόθεσμο όραμα.
Οι επιστήμονες αναζητούν τρόπους να επιτύχουν και να διατηρήσουν τις εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες και πυκνότητες που απαιτούνται για τη σύντηξη των πυρήνων, καθώς και να αναπτύξουν υλικά που μπορούν να αντέξουν σε αυτές τις ακραίες συνθήκες.
Η πλήρη αξιοποίηση της πυρηνικής σύντηξης θα μπορούσε να παρέχει σχεδόν απεριόριστη πηγή καθαρής ενέργειας, συμβάλλοντας στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και εξασφαλίζοντας ένα βιώσιμο ενεργειακό μέλλον για τον πλανήτη.
