Μια ιδιωτική έκθεση υποστηρίζει ότι χάκερ που συνδέονται με τη Βόρεια Κορέα, από μόνοι τους, αφαίρεσαν US$2.000 εκατομμύρια.
Οι παράνομες δραστηριότητες που συνδέονται με κρυπτοπεριουσιακά στοιχεία κατέγραψαν το 2025 ένα άλμα χωρίς προηγούμενο.
Διευθύνσεις που συνδέονται με παράνομες δραστηριότητες έλαβαν τουλάχιστον US$154.000 εκατομμύρια, κάτι που συνεπάγεται ετήσια αύξηση 162%, σύμφωνα με έκθεση της Chainalysis, εταιρείας που ειδικεύεται στην ανάλυση blockchain και στην ιχνηλάτηση συναλλαγών με κρυπτονομίσματα.
Το στοιχείο αυτό αντανακλά, σύμφωνα με την εταιρεία, μια σημαντική μεταβολή στη φύση των κινδύνων του οικοσυστήματος των crypto, καθώς η αύξηση εξηγείται σε μεγάλο βαθμό από τη συμμετοχή κρατικών δρώντων.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις της Chainalysis, ορισμένα κράτη άρχισαν να χρησιμοποιούν συστηματικά ψηφιακά περιουσιακά στοιχεία για να παρακάμπτουν οικονομικές κυρώσεις σε μεγάλη κλίμακα.
Σε αυτό το πλαίσιο, η εταιρεία υποστηρίζει ότι το επίκεντρο του προβλήματος μετατοπίστηκε από μεμονωμένα χρηματοοικονομικά εγκλήματα προς ζητήματα που συνδέονται με την εθνική ασφάλεια.
Μία από τις χαρακτηριστικές περιπτώσεις ήταν το ρωσικό token A7A5, το οποίο φέρεται να διοχέτευσε περίπου US$93.300 εκατομμύρια σε λιγότερο από έναν χρόνο, πάντα σύμφωνα με τα δεδομένα που συνέλεξε η Chainalysis.
Σε αυτά προστίθενται οι επιχειρήσεις που αποδίδονται στη Βόρεια Κορέα, η οποία, σύμφωνα με την ίδια πηγή, φέρεται να απέκτησε περίπου US$2.000 εκατομμύρια μέσω κλοπών κρυπτοπεριουσιακών στοιχείων, συμπεριλαμβανομένων US$1.500 εκατομμυρίων που συνδέονται με την επίθεση στην πλατφόρμα Bybit.
Η έκθεση δείχνει επίσης ότι τα stablecoins συγκέντρωσαν το 84% του συνολικού όγκου παράνομων συναλλαγών.
Για τη Chainalysis, αυτή η αναλογία δεν είναι κάτι το εξαιρετικό, καθώς αναπαράγει τη δομή της αγοράς crypto γενικότερα, όπου αυτού του τύπου τα περιουσιακά στοιχεία διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο στις πληρωμές και στις μεταφορές.
Ένα άλλο φαινόμενο που ενισχύθηκε ήταν η επέκταση κινεζικών δικτύων ξεπλύματος χρήματος, τα οποία, σύμφωνα με τη Chainalysis, λειτουργούν ως ολοκληρωμένοι πάροχοι εγκληματικής υποδομής.
Αυτές οι οργανώσεις φέρονται να προσφέρουν από υπηρεσίες ξεπλύματος μέχρι λογιστική και χρηματοοικονομική υποστήριξη για διαφορετικά εγκλήματα, συμπεριλαμβανομένων σχημάτων απάτης και δραστηριοτήτων που συνδέονται με τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας.
Η εταιρεία προειδοποιεί επίσης για μια μεγαλύτερη σύνδεση μεταξύ κρυπτοπεριουσιακών στοιχείων και βίαιων εγκλημάτων.
Στην ανάλυσή της, η Chainalysis επισημαίνει ότι αυξήθηκαν οι περιπτώσεις στις οποίες τα κρυπτονομίσματα χρησιμοποιήθηκαν σε καταστάσεις σωματικού εξαναγκασμού και εμπορίας ανθρώπων, γεγονός που αμφισβητεί την ιδέα ότι το «κρυπτοέγκλημα» περιορίζεται αποκλειστικά στο ψηφιακό περιβάλλον.
Παρά την ισχυρή αύξηση σε απόλυτες τιμές, η Chainalysis υπογραμμίζει ότι οι παράνομες συναλλαγές συνέχισαν να αντιπροσωπεύουν λιγότερο από το 1% του συνολικού όγκου συναλλαγών με κρυπτοπεριουσιακά στοιχεία που μπορούν να αποδοθούν.
Για την εταιρεία, αυτό το στοιχείο βοηθά να τεθεί το φαινόμενο στη διάσταση του παγκόσμιου μεγέθους της αγοράς, χωρίς ωστόσο να υποτιμώνται οι κίνδυνοι που θέτει η πρόσφατη εξέλιξή του.
Κρυπτοέγκλημα και Βόρεια Κορέα
Ορισμένοι αναλυτές θεωρούν ότι το καθεστώς της Βόρειας Κορέας εμπλέκεται άμεσα στο έγκλημα και το παράδειγμα που συνήθως αναφέρεται είναι η ήδη μνημονευθείσα υπεξαίρεση από το ανταλλακτήριο (exchange) Bybit.
Σε άρθρο που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο Infobae, ο Chris Wong, πρώην πράκτορας του FBI με ειδίκευση στη Βόρεια Κορέα, εξήγησε το φερόμενο φαινόμενο: «Η Βόρεια Κορέα λειτουργεί ένα βιομηχανοποιημένο μοντέλο κλοπής κρυπτονομισμάτων. Δεν πρόκειται για hacking που χρηματοδοτείται από το κράτος: είναι το ίδιο το κράτος», είπε.
«Πρόκειται για εξαιρετικά εξειδικευμένες επιχειρήσεις, με σαφείς στρατηγικούς στόχους, σε συνδυασμό με επαγγελματικά δίκτυα ξεπλύματος που εξασφαλίζουν ότι τα κεφάλαια “καθαρίζονται” πολύ πριν αγγίξουν το παραδοσιακό χρηματοπιστωτικό σύστημα», πρόσθεσε.
Από την πλευρά του, ο Andrew Fierman, επικεφαλής πληροφοριών εθνικής ασφάλειας στη Chainalysis, ανέφερε σε άρθρο που δημοσιεύτηκε από το Bloomberg News ότι «η κλοπή κρυπτονομισμάτων μετατράπηκε σε έναν προσοδοφόρο μηχανισμό για τη χρηματοδότηση της Βόρειας Κορέας».
Πως περιορίζεται το κρυπτοέγκλημα στην πράξη
Η αύξηση των παράνομων ροών δεν σημαίνει ότι το οικοσύστημα είναι ανήμπορο. Τα τελευταία χρόνια ωρίμασε μια «αλυσίδα άμυνας» που συνδυάζει τεχνικά εργαλεία, ρυθμιστικούς κανόνες και καλές πρακτικές.
Σε επίπεδο τεχνολογίας, τα ανταλλακτήρια και οι πάροχοι πορτοφολιών εφαρμόζουν ολοένα και περισσότερο ανάλυση on‑chain: ομαδοποίηση διευθύνσεων, βαθμολόγηση κινδύνου, ανίχνευση mixers, παρακολούθηση cross‑chain γεφυρών και αυτόματες ειδοποιήσεις όταν κεφάλαια προέρχονται από γνωστές «μαύρες» οντότητες.
Με την ίδια λογική, τα stablecoins μπορούν να διαθέτουν μηχανισμούς παγώματος (freeze) σε επίπεδο εκδότη, κάτι που, όταν χρησιμοποιείται με διαφάνεια και δικαστική εποπτεία, βοηθά στην ανάκτηση κεφαλαίων.
Ρυθμιστικά, κερδίζει έδαφος η ευθυγράμμιση με κανόνες KYC/AML και η εφαρμογή της Travel Rule για μεταφορές άνω συγκεκριμένων ορίων.
Στην Ευρώπη, το πλαίσιο MiCA και οι κανονισμοί για μεταφορές κεφαλαίων πιέζουν τους παρόχους να τεκμηριώνουν ταυτοποίηση, προέλευση χρημάτων και ύποπτα μοτίβα.
Παράλληλα, οι λίστες κυρώσεων (π.χ. OFAC) ενσωματώνονται σε συστήματα συμμόρφωσης, ώστε να αποτρέπεται η ρευστοποίηση κλεμμένων νομισμάτων.
Για τους χρήστες, η πρόληψη είναι κρίσιμη: χρήση hardware wallet για μεγάλα ποσά, ενεργοποίηση 2FA, αποφυγή υπογραφής άγνωστων συναλλαγών, έλεγχος διευθύνσεων μέσω allow‑lists, και προσοχή σε «επενδυτικές» υποσχέσεις υψηλών αποδόσεων.
Σε περίπτωση παραβίασης, η άμεση αναφορά σε ανταλλακτήρια και αρχές αυξάνει τις πιθανότητες δέσμευσης κεφαλαίων, γιατί οι πρώτες ώρες είναι καθοριστικές.
Τέλος, η διεθνής συνεργασία μεταξύ εταιρειών ανάλυσης, αστυνομικών αρχών και δικαστικών φορέων είναι ο παράγοντας που μετατρέπει τα δεδομένα του blockchain σε πραγματικές συλλήψεις και επιστροφές χρημάτων.
Ιδιαίτερη πρόκληση αποτελούν τα πρωτόκολλα DeFi, όπου δεν υπάρχει κεντρικός διαχειριστής για να «παγώσει» συναλλαγές.
Εκεί, η μείωση κινδύνου περνά από ελέγχους κώδικα (audits), προγράμματα bug bounty, τυποποιημένες βιβλιοθήκες, καθώς και από μηχανισμούς timelock και πολυυπογραφής για κρίσιμες αλλαγές.
Οι οργανισμοί μπορούν επίσης να υιοθετούν πολιτικές διαχείρισης θησαυροφυλακίου, κατακερματισμό κεφαλαίων σε πολλαπλές αλυσίδες και ασφαλιστική κάλυψη έναντι επιθέσεων.
Τέλος, η εκπαίδευση του προσωπικού απέναντι σε phishing και κοινωνική μηχανική παραμένει συχνά το πιο οικονομικό μέτρο, γιατί πολλά «χακαρίσματα» ξεκινούν από ανθρώπινο λάθος.
Σε επίπεδο πολιτικής, βοηθά η δημιουργία κοινών πρωτοκόλλων ανταλλαγής πληροφοριών (ISACs) και ταχέων διαδικασιών «σήμανσης» ύποπτων διευθύνσεων.
Όσο πιο γρήγορα κυκλοφορεί η πληροφορία, τόσο δυσκολότερο γίνεται για τους δράστες να κάνουν cash‑out και να μετακινήσουν τα χρήματα σε ανώνυμα κανάλια πληρωμών εύκολα.
