Είναι μερικές ταινίες που παρότι είναι ηχηρά ονόματα τυχαίνει να μην τις δεις στην ώρα τους. Έτσι και το δεύτερο Τρον δεν το είδα παρά μόνον αφότου πέρασαν 6 μήνες. Διασχίζοντας το τμήμα τηλεοράσεων ενός πολυκαταστήματος της Θεσσαλονίκης έτυχε να δω σκηνές της ταινίας γεγονός που με έπεισε να καθίσω με την ησυχία μου να το απολαύσω λίγο αργότερα στο σπίτι μου. Μπορώ να πω με μεγάλη σιγουριά ότι το TRON: Legacy είναι σίγουρα μια από εκείνες τις ταινίες που μετά την προβολή τους «έτρεξα» να ακούσω.
Daft Punk
Δύο φίλοι, ο Guy-Manuel de Homem-Christo και Thomas Bangalter, στις αρχές της δεκαετίας του 90, στην Γαλλία, ενώνουν τις δυνάμεις τους και φτιάχνουν το δικό τους «συγκρότημα» ονόματι Daft Punk. Ακολουθούν ένα δικό τους, λιγάκι, εκκεντρικό τρόπο παρουσίας για το κοινό. Πότε ντύνονται ρομπότ, πότε ντύνονται εξολοθρευτές όμως πάντοτε φορούν κράνος.
Η πρώτη τους συνεργασία ήταν ένα «ντουέτο» στο Παρίσι. Το ντουέτο αυτό έδωσε αφορμή σε μία εφημερίδα να τους αποκαλέσει, σε σχετικό άρθρο της, «Τρελούς Πανκ» (αυτό σημαίνει το Daft Punk)! Ο τίτλος με την σειρά του έδωσε το όνομα στο μετέπειτα συγκρότημα των δύο. Η πρώτη τους δουλειά είχε τίτλο «Homework», δηλαδή «εργασία για το σπίτι» και σημείωσε πάνω από 2 εκατομμύρια πωλήσεις.
Τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Δεν γνωρίζω για ποιον λόγο επιλέγουν να κρύβουν τα πρόσωπα τους φορώντας κράνη και πολύ αμφιβάλλω ότι είναι ντροπαλοί, όπως οι ίδιοι ομολογούν σε μια συνέντευξη τους. Αυτό που γνωρίζω είναι ότι αφότου άκουσα το σάουντρακ του TRON: Legacy τους εκτίμησα βαθύτατα. Όπως και τον σκηνοθέτη της ταινίας.
The Tron Legacy
Ο σκηνοθέτης της ταινίας Τζόζεφ Κοζίνσκι μαζί με τον δημιουργό του Tronπρωτότυπου έργου αποφάσισαν να επιλέξουν τους Daft Punk για το σάουντρακ. Δεδομένου ότι οι συγκεκριμένοι τύποι δεν είχαν ασχοληθεί ποτέ με την μουσική του κινηματογράφου, η απόφαση των συντελεστών πιθανόν φάνηκε παράξενη. Ο λόγος της επιλογής τους, ωστόσο, ήταν προφανής.
Οι Daft Punk ασχολούνται με την ηλεκτρονική μουσική, είδος που ταιριάζει γάντι στο «είναι» της ταινίας. Οι δύο φίλοι δέχτηκαν μετά κόπων και βασάνων και ύστερα από πολλές συζητήσεις με τους συντελεστές που διήρκησαν έναν ολόκληρο χρόνο! Βασικός τους ενδοιασμός ήταν το γεγονός πως για σχεδόν 2 έτη έπρεπε να στερηθούν τις συναυλίες και την ηλεκτρονική μουσική και να αφοσιωθούν εξ ολοκλήρου στο σάουντρακ.
Φυσικά οι συντελεστές δεν τους άφησαν αβοήθητους. Έφεραν στην ομάδα τον Τζέισον Μπέντλεϊ για να επιβλέπει και να συμβουλεύει. Ο Μπέντλεϊ είναι γνωστός από την αντίστοιχη θέση του στην τριλογία του Μάτριξ. Όπως ο ίδιος αποκάλυψε σε συνέντευξη του στο MTV, το αποτέλεσμα του TRON: Legacy ήταν πολύ καλύτερο από ότι εκείνο της τριλογίας του Μάτριξ καθότι ο συνθέτης της δεύτερης είχε γνώσεις μόνο ορχηστρικής μουσικής και έτσι έπρεπε να φέρουν στην ομάδα πολλούς «ηλεκτρονικούς» μουσικούς για να βάλουν ένα χεράκι και να δώσουν το σωστό στίγμα στις ταινίες. Κάτι τέτοιο, κατά τον ίδιο, δεν χρειάστηκε στο TRON: Legacy καθότι οι Daft Punk όχι μόνο έγραψαν κορυφαία ηλεκτρονική μουσική αλλά την συνδύασαν πανέμορφα και με ορχήστρα!
Γνωρίζοντας όλα τα παραπάνω και έχοντας απολαύσει πολλές φορές το σάουντρακ του TRON: Legacy, μου γεννήθηκε το ερώτημα. Πως μπόρεσαν και έγραψαν ένα τόσο όμορφο score; Πως μπόρεσαν να συνδυάσουν τόσο υπέροχα την ηλεκτρονική μουσική με τα βιολιά; Όσο και να έψαξα για περισσότερες πληροφορίες μου στάθηκε αδύνατο να εντοπίσω κάτι παραπάνω. Μέχρι την ημέρα που παρέλαβα το CD. Διαβάζοντας το φυλλάδιο πρόσεξα τις ιδιαίτερες ευχαριστίες των Daft Punk προς στους Χανς Ζίμμερ, Τζον Πάουελ και Χάρι Γκρέγκσον Γουίλιαμς, μεταξύ άλλων, που όπως αναφέρουν, τους ευχαριστούν για την «γενναιοδωρία» τους.
Κατέληξα στο συμπέρασμα πως οι δύο «τρελοί» πραγματικά αφιέρωσαν δύο χρόνια από την μουσική τους καριέρα για να δοκιμάσουν κάτι νέο. Αποφάσισαν να διευρύνουν τους ορίζοντες τους και να ανακαλύψουν την μαγεία της κινηματογραφικής μουσικής! Δεν δίστασαν να ζητήσουν βοήθεια από τον κορυφαίο σύγχρονο, Χανς Ζίμμερ και δύο συνεργάτες της εταιρίας του (Remote Control Productions). Αξίζει αν σημειωθεί πως οι δύο τους κάνουν και μια εμφάνιση στην ταινία.
Επιτυχία!
Το σάουντρακ του TRON: Legacy μπορώ να πω με μεγάλη σιγουριά είναι ένα από τα πιο ωραία σάουντρακ του 2010 και ένα από τα σάουντρακ που ακούω πολύ συχνά τα τελευταία 2 χρόνια. Είναι τόσο καλαίσθητο στο αυτί του ακροατή ενώ ακολουθούν τον δικό μου κανόνα των θεματικών σάουντρακ. Οι Daft Punk συνέθεσαν δύο βασικά θέματα στην ταινία και πάνω σε αυτά έπαιξαν με το συνθεσάιζερ και την ορχήστρα τους.
Πήραν συμβουλές από τους δύο κορυφαίους του είδους, Ζίμμερ και Πάουελ και έπειτα από όλα τα παραπάνω ανέβηκαν στην εκτίμηση μου. Ήμουν περίεργος να μάθω αν θα συνεχίσουν να ασχολούνται με την κινηματογραφική μουσική μέχρι που ανακοινώθηκε πως θα συνεργαστούν και πάλι με τον ίδιο σκηνοθέτη στην ταινία που θα κυκλοφορήσει το 2013 και φέρει τον τίτλο «Oblivion».
Τα κομμάτια
- Overture: Μια απόκοσμη εισαγωγή στο βασικό θέμα της ταινίας. Η ορχήστρα είναι αυτή που ξεκινά το σάουντρακ της ταινίας ενώ οι πρώτες νότες επαναλαμβάνονται μέχρι να ολοκληρωθεί το κομμάτι με την εισαγωγή και της ηλεκτρονικής μουσικής! Υπέροχο κομμάτι και υπέροχη εισαγωγή.
- The Grid: Συνήθως στα σάουντρακ δεν πολύ συμπαθώ την ύπαρξη αφήγησης. Στο συγκεκριμένο κομμάτι η αφήγηση λειτουργεί τόσο ολοκληρωτικά. Η γνώριμη φωνή του Τζεφ Μπρίτζες να περιγράφει στον ακροατή την ιστορία του «ιστού». Η αφήγηση τελειώνει την στιγμή που ακούμε ξανά το υπέροχο θέμα που συνδυάζει υπέροχα την ορχήστρα με την house μουσική των Daft Punk. Θα κουράσω να το ξαναγράφω αλλά είναι ένα εξίσου υπέροχο κομμάτι.
- The Son of Flynn: Το συγκεκριμένο κομμάτι ξεκινάει με έναν ηλεκτρονικό τόνο, δείγμα γραφής της εξαιρετικής δουλειάς που κάνουν οι Daft Punk στο είδος της ηλεκτρονικής μουσικής. Η μουσική θυμίζει πολύ της μουσικές που ακούγαμε όσοι μεγαλώσαμε με το Nintendo και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια στις αρχές της δεκαετίας του `90. Η ορχήστρα παίζει μηδενικό σχεδόν ρόλο στο παρόν κομμάτι και τον κύριο λόγο έχει το συνθεσάιζερ.
- Recognizer: Ακούμε για πρώτη φορά το δεύτερο βασικό θύμα που έγραψαν οι «τρελοί». Το κομμάτι ξεκινά με ηλεκτρονική μουσική ενώ στην συνέχεια η ορχήστρα μπαίνει δυναμικά και παρουσιάζει με «στόμφο» το θέμα. Στο φινάλε του κομματιού έχουμε μία υπέροχη ανάμειξη του συνθεσάιζερ με την ορχήστρα.
- Armory: Ένα από τα κομμάτια που δεν με ενθουσίασε χωρίς αυτό να σημαίνει πως το προσπερνάω όποτε το ακούω. Η μουσική είναι ηλεκτρονική και χρησιμεύει καθαρά για να πλαισιώσει την αντίστοιχη σκηνή της ταινίας. Θυμίζει στο φινάλε πολύ της μουσικές των video games που ανέφερα νωρίτερα.
- Arena: Το συγκεκριμένο κομμάτι το ακούσαμε για πρώτη φορά σε ένα από τα τρέιλερ της ταινίας. Όπως λέει και ο τίτλος το κομμάτι προετοιμάζει την αρένα κάτι το οποίο καταλαβαίνει και ο ακροατής καθώς υπάρχει βαθμιαία κλιμάκωση της έντασης με αποκορύφωμα στο τέλος.
- Rinzler: Ακολουθεί ξανά ηλεκτρονική μουσική με μία μικρή δόση κάποιων βιολιών άρτια συνδυαζόμενων. Ίσως είναι τολμηρό να πω ότι στο παρόν κομμάτι διακρίνω μερικές από τις συμβουλές του Ζίμμερ που ξέρω πόσο πολύ λατρεύει τα βιολιά.
- The Game Has Changed: Ένα από τα αγαπημένα μου κομμάτια στο άλμπουμ. Η δυναμική επιβολή της ηλεκτρονικής μουσικής που ακούγεται σαν να χτυπούν ηλεκτρονικά τύμπανα πολέμου δίνει μία εκστατική δύναμη στο κομμάτι και το απογειώνει. Είναι ευδιάκριτη σε αρκετά σημεία η παρουσία της ορχήστρας η οποία πλαισιώνει το κομμάτι για να το δυναμιτίσει όσο χρειάζεται. Τα βιολιά ηχούν σχεδόν σε όλη την διάρκεια.
- Outlands: Η ορχήστρα επανέρχεται ως ο κύριος ρυθμιστής του κομματιού. Ένας μαγευτικός ρυθμός από βιολιά που επαναλαμβάνουν έναν συγκεκριμένο μοτίβο που τείνει να γίνει κρεσέντο. Η ηλεκτρονική μουσική «εισβάλει» μόνο στα κατάλληλα σημεία καθότι κάτι παραπάνω θα χαλούσε την μαγεία του κομματιού. Ακούγοντας το κομμάτι ο ακροατής έχει την αίσθηση ότι αιωρείται. Προς το φινάλε το συνθεσάιζερ αναλαμβάνει δράση και κλείνει το κομμάτι.
- Adagio for Tron: Ο τίτλος του κομματιού μας μιλάει. Ένας τίτλος που συνηθίσαμε να διαβάζουμε σε συνθέσεις κλασσικών μουσικών. Η χρήση του συνθεσάιζερ είναι τόσο απαλή που θυμίζει περισσότερο τις συνθέσεις του Βαγγέλη. Σε ορισμένα σημεία του κομματιού ακούμε μουσική που θυμίζει εμβατήριο ενώ στην μέση του κομματιού έχουμε την ηλεκτρονική έκδοση του συγκεκριμένου θέματος για να έλθει το βιολί στο φινάλε και να κλείσει με έναν δραματικό τόνο. Το φινάλε του παρόντος θυμίζει πολύ το σάουντρακ του Ζίμμερ για τον «Βασιλιά Αρθούρο».
- Nocturne: Μια απαλή μελωδία. Ακούμε αχνά ένα από τα βασικά θέματα του σάουντρακ σε λιγάκι διαφορετική σύνθεση.
- End of Line: Ένα κομμάτι Daft Punk! Από τις λίγες συνθέσεις που θα μπορούσαν κάλλιστα να αποτελέσουν το επόμενο «χιτ» του συγκροτήματος ή να αποτελέσουν κομμάτι της επόμενης δισκογραφικής τους επιτυχίας. Εδώ οι «τρελοί» μας θυμίζουν ποιοι βρίσκονται πίσω από το σάουντρακ της ταινίας…
- Derezzed: Όσα έγραψα για το δωδέκατο κομμάτι εις διπλούν!
- Fall: Η ηλεκτρονική μουσική σε μία πολύ «απωθητική» έκδοση. Το κομμάτι βγάζει μια τρέλα και σε συνδυασμό με το άκουσμα του θέματος της ταινίας μας δίνει να καταλάβουμε την ένταση. Σίγουρα όχι από τα καλύτερα κομμάτια του σάουντρακ.
- Sola Sailer: Ένα ακόμη αγαπημένο μου κομμάτι. Υπέροχη μελωδία από αυτές που μπορείς να τις ακούσεις και να σε μαγέψουν. Όπως και στο παραπάνω κομμάτι ο ακροατής έχει την αίσθηση ότι πετάει. Το συνθεσάιζερ έχει αναλάβει εξολοκλήρου την σύνθεση αυτού του υπέροχου κομματιού.
- Rectifier: Η εισαγωγή του κομματιού θυμίζει της συνθέσεις του Ζίμμερ στους Πειρατές της Καραϊβικής. Υπάρχει κορύφωση του κομματιού ενώ στο τέλος τα πράγμα ηρεμούν. Η ορχήστρα έχει τον κύριο λόγο εδώ.
- Disc Wars: Η ηλεκτρονική μουσική ξεκινά για να μπουν στην συνέχεια τα βιολιά. Σιγά σιγά ακούμε τις πρώτες νότες ενός εκ των θεμάτων της ταινίας για να έλθει κοντά στην μέση ολοκληρωτική εμφάνιση του. Όπως και στα περισσότερα κομμάτια υπάρχει ένα κρεσέντο με την βοήθεια της ορχήστρας ώσπου στο τέλος μένουν κυρίως τα βιολιά και το συνθεσάιζερ προκειμένου να ηρεμήσουν και να κλείσουν το κομμάτι.
- C.L.U.: Παρότι το κομμάτι ξεκινά σχετικά ήσυχα η κορύφωση δεν αργεί. Λειτουργεί ως συνέχεια του προηγούμενου. Τα βιολιά στο φινάλε απογειώνουν το κομμάτι ενώ ακούγονται και νότες του βασικού θέματος.
- Arrival: Αν δεν ήξερα ποιος συνθέτει το σάουντρακ θα έλεγα πως το συγκεκριμένο κομμάτι είναι ιδέα του Βαγγέλη Παπαθανασίου. Ένα ήσυχο κομμάτι που σε καμία περίπτωση δεν αγγίζει την μαγεία των άλλων αντίστοιχων του σάουντρακ.
- Flynn Lives: Θα το επέλεγα ως το καλύτερο κομμάτι του σάουντρακ. Μαγευτικός συνδυασμός της ορχήστρας και της ηλεκτρονικής μουσικής για την δημιουργία μίας τονωτικής μελωδίας. Το κρεσέντο είναι πιο δυνατό από ποτέ και όσο προχωράμε ακούμε το βασικό θέμα της ταινίας να δυναμώνει. Η ταινία φτάνει στο φινάλε και μαζί της και το σάουντρακ με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ίσως η απόδειξη πως τα δύο αυτά παιδιά γνωρίζουν πλέον τι θα πει σύνθεση. Καταπληκτικό κομμάτι.
- Tron Legacy (End Titles): Όπως αναφέρει και ο τίτλος έχουμε τους τίτλους τέλους. Όπως συνηθίζουν πολλοί συνθέτες έτσι και οι Daft Punk μας δίνουν έναν μείγμα των δυνατοτήτων που ανέδειξαν στο σάουντρακ. Κυριαρχεί το βασικό θέμα της ταινίας σε υπέροχη τέκνο μουσική.
- Finale: Μια τελευταία σύνθεση ορχήστρας από τους «τρελούς» με ελάχιστες πινελιές της αγαπημένης τους μουσικής. Ένας γλυκός τρόπος για το κλείσιμο του CD και όχι της ταινίας καθότι η ταινία έκλεισε με το προηγούμενο κομμάτι.
Συμπέρασμα
Ένα σάουντρακ που άνοιξε τον δρόμο για δύο ανθρώπους με πολύ μεράκι να ασχοληθούν και να μας δώσουν ότι καλύτερο μπορούν. Δύο άνθρωποι που απέδειξαν στο πέρασμα του χρόνου ότι αγαπούν την μουσική τους δέχτηκαν να δοκιμαστούν σε κάτι νέο και να τιμήσουν την τόσο αδικημένη από άλλους ορχηστρική μουσική.
Προσωπικά πιστεύω ότι ο σκηνοθέτης είτε είδε υπέροχο όραμα όταν σκέφτηκε να τους προτείνει το εγχείρημα είτε είναι πολύ «γάτα». Θα περιμένω με τεράστια ανυπομονησία να δω τι θα ακούσω στο επόμενο σάουντρακ των δύο φίλων. Αν το αποτέλεσμα είναι αντίστοιχο αυτού τότε θα προστεθούν στην λίστα «όσων παραδέχομαι». Σας το προτείνω!
Το σάουντρακ απαριθμεί συνολικά 22 κομμάτια και έχει διάρκεια 61 λεπτά. Η Walt Disney Records στην συνέχεια κυκλοφόρησε και άλλες εκδόσεις. Μία σε διπλό CD, μία για ηλεκτρονική αγορά μέσω του amazon και μία για αγορά μέσω itunes. Σε κάθε μια από αυτές θα ακούσετε και κάποιο επιπλέον κομμάτι μοναδικό ανά έκδοση. Όσο αλλόκοτο και αν ακούγεται αυτό.
Tron: Legacy (Original Motion Picture Soundtrack)
- Overture
- The Grid
- The Son Of Flynn
- Recognizer
- Armory
- Arena
- Rinzler
- The Game Has Changed
- Outlands
- Adagio For Tron
- Nocturne
- End Of Line
- Derezzed
- Fall
- Solar Sailer
- Rectifier
- Disc Wars
- C.L.U.
- Arrival
- Flynn Lives
- Tron Legacy (End Titles)
- Finale
